• Αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξουσία, αλλά η προάσπιση της «Ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής

    Το παιχνίδι της εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ μετά την αγαστή συνεργασία με το παλαιο ΠΑΣΟΚ και τους δεξιούς ΑΝΕΛ, σε συνδυασμό με τα προβλήματα της διογκούμενης κρίσης και τις πιέσεις των δανειστών, περιορίζουν πλέον κάθε προοδευτική,σύγχρονη, αναπτυξιακή και κοινωνική λειτουργία της διακυβέρνησης του. Όσο για την «αριστερή» διακυβέρνηση ουδείς πλέον έχει τέτοια αυταπάτη.Αποκορύφωμα! τόσο η αποδοχή του νεοφιλελεύθερου «αυτόματου κόφτη»,μέτρου που ακυρώνει επ΄αόριστον την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία έγκρισης του προυπολογισμού της χώρας,όσο και η αποδοχή του «Υπερταμείου» ως εργαλείο συνδιαχείρισης στο διηνεκές με τους εταίρους της εθνικής μας, δημόσιας περιουσίας ή ακριβέστερα της επί ένα αιώνα παραχώρησης στους εταίρους δικαιωμάτων επί της εθνικής μας κυριαρχίας.

    Πως να τα δικαιολογήσει όλα αυτά και να μην αντισταθεί πλέον ένας συνεπής, προοδευτικός και πολύ περισσότερο αριστερός πολίτης, πως να ελπίζουν οι νέες γενιές όταν το ασφαλιστικό, ο κόφτης και το υπερταμείο θα αφυδατώνουν το μέλλον τους επί ένα αιώνα?

    Άραγε παλιοί μου "σύντροφοι" όταν αγωνιζόμασταν για «Ανεξαρτησία, Εθνική κυριαρχία και Δημοκρατία», δεν καταλαβαίνετε ότι σήμερα ο κόφτης και το υπερταμείο είναι κατεξοχήν τα εργαλεία που ανατρέπουν ένα – ένα αυτά τα οράματά μας και μαζί με τα συνεχιζόμενα οριζόντια μέτρα και την απραξία για την ανάπτυξη ανατρέπουν και αυτό για την «κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή»?

  • Η χώρα δεν μπορεί να πορεύεται χωρίς εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό 

    Η επανεκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας, ως προϊόν διαλόγου και συναίνεσης έπρεπε προ πολλού να είχε αποτελέσει τη βάση για την πορεία της χώρας και εργαλείο για μία διευρυμένη διαπραγμάτευση για το χρέος και για την αποτροπή μελλοντικών κινδύνων από την εφαρμογή κάθε λογής μνημονίων. Σήμερα η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του τρίτου μνημονίου είναι μεν ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, αλλά δεν μπορεί να αφορά μία ακόμη συμφωνία λιτότητας, νέας φορολόγησης και δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ η ανάπτυξη θα αναζητά – μάταια ίσως - την συναίνεση για ένα βιώσιμο σχέδιο ανάπτυξης ώστε να αντισταθμισθούν οι περιοριστικές πολιτικές των μνημονίων. Η Κυβέρνηση και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις οφείλουν ταυτόχρονα με την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής και σήμερα και της προσφυγικής κρίσης, όπως και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων να συνεννοηθούν για τις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες, τους όρους διαμόρφωσης ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας στη νέα μνημονιακή περίοδο και να μην επαναλαμβάνουν το μεγάλο λάθος της επ΄ αόριστον μετάθεσής του.

  • ΑΞ ΒουληΗ παρουσίαση του κοινοβουλευτικού μου έργου περιλαμβάνει

    - τις τοποθετήσεις στην Ολομέλεια, ως εισηγήτριας και κοινοβουλευτικής εκπροσώπου στα κρίσιμα νομοσχέδια για τα θέματα της οικονομίας, της ανάπτυξης και της κοινωνικής πολιτικής

    - τις ομιλίες μου σε εκδηλώσεις, τα άρθρα και τις συνεντεύξεις μου στα ΜΜΕ και

    - τις παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες μου για κρίσιμα θέματα μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου και των συναντήσεων με φορείς και πολίτες.

    Η Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι πραγματικότητα και μάλιστα με τη μεγάλη στήριξη και εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Από την πλευρά μου έχοντας επεξεργασθεί τόσα χρόνια τώρα, κοινοβουλευτικά και κομματικά τα κρίσιμα οικονομικά, αναπτυξιακά και κοινωνικά θέματα, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο κρίσης, όπως φαίνεται στον απολογισμό μου, θα συνεχίσω να υπηρετώ και να αγωνίζομαι για τον κοινό στόχο και την επιτυχία της προοδευτικής αριστερής διακυβέρνησης για την κοινωνική συνοχή, την ανάκαμψη και τη δίκαιη ανάπτυξη της χώρας.

    Α. Ξηροτύρη, Ιανουάριος 2015

  • alt

    Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ – ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ   πρ. Βουλευτής Α’ Θεσ/νίκης σε άρθρο- δήλωσή της  μεταξύ των άλλων , αναφέρει ότι :

    <Στην εποχή των μνημονίων αυτοδυναμίες δεν υπάρχουν - όλοι είναι πολύ ή λίγο εκτεθειμένοι – ας υπάρξουν λοιπόν υπεύθυνες Κυβερνήσεις συνεργασίας,  με πρόγραμμα, δίκαιες και αποτελεσματικές προτάσεις, ειδικά για την ανάπτυξη και την καταπολέμηση της ανεργίας, για την εξυγίανση της πολιτικής ζωής, για την απαλλαγή από το πελατειακό κράτος και τα δεινά που συσσωρεύει, για την προστασία της εξοντωμένης κοινωνίας από τις περαιτέρω επιπτώσεις και στρεβλώσεις  των μνημονιακών πολιτικών . Θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμη τις αξίες και  την υποδομή για να αποτελέσει τον βασικό τους κορμό

    Οι Κυβερνήσεις συνεργασίας πρέπει για να πετύχουν να γίνουν εχθροί στο πελατειακό κράτος, να γίνουν συνθέτες μιας για την κοινωνική προστασία, την ανάπτυξη, την πρόοδο  και την ελπίδα για τον λαό μας και τη χώρα μας.

    Σε μία τέτοια βαθιά αλλαγή και προοπτική, που εύχομαι να υπάρξει, αν και όπου χρειασθεί θα είμαι στη διάθεση της πολιτείας. Τώρα επιλέγω να μην είμαι  υποψήφια σε λίστα στις  εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.  03/09/2015

BREXIT! ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΕ. ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ

E-mail

Brexit! Τελικά κακώς ή καλώς αλλάζουν πολλά στην ΕΕ, γιατί οι πολίτες της τα ξανασκέφτονται, γιατί η ΕΕ εγκατέλειψε πολλές από τις αξίες που ενέπνευσαν και έδεναν τους λαούς της. Δυστυχώς η χώρα μας έδωσε πολλά στους εταίρους της και η "Αριστερά" ακόμη περισσότερα και όμως δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο και έτσι  παραμένει βυθισμένη στην κρίση της. Είναι ανάγκη, το λέμε όλοι, να ξαναβρούμε και κυρίως να ξαναβρεί η ΕΕ τη γλώσσα της αλήθειας, της αλληλεγγύης και τηςκοινωνικής συνοχής έναντι της  γλώσσας των τραπεζών και της κυριαρχίας των αγορών. Να διαμορφώσει στέρεες πολιτικές συνανάπτυξης των λαών της και απασχόλησης των πολιτών της έναντι αυτών της λιτότητας και της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής που διογκώνουν την ύφεση, τα χρέη και την ανεργία .
Μετά από το σοκ του Brexit, που βέβαια μας ήρθε από τους ισχυρούς και συντηρητικούς της Βρεττανίας, θα ξαναβρεί τελικά η ΕΕ τις αξίες της και την πολιτική συνοχής και συναίνεσης πριν είναι αργά γιαυτήν και τους πολίτες της? Γιατί όσον αφορά τη χώρα μας φοβάμαι ότι πολλά είναι πλέον  μη αναστρέψιμα και οι πολίτες της δεν κάνουν όνειρα, δεν πιστεύουν σε θαύματα, όλα είναι σκληρά και ισοπεδωμένα και απλά προσπαθούν στοιχειωδώς να επιβιώσουν.

 

Αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξουσία, αλλά η προάσπιση της «Ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής»

E-mail

Η Ασημινα Ξηροτύρη, εν βρασμώ ψυχής έγραψε

Αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξουσία, αλλά η προάσπιση της «Ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής

Η διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την πολυδιάσπασή του–κυρίως την αποχώρηση της πλειοψηφίας του αριστερού ιδρυτικού του τμήματος- και την μετάλλαξή του μετά την αγαστή συνεργασία με το παλαιο ΠΑΣΟΚ και τους δεξιούς ΑΝΕΛ, αφυδατώνεται συνεχώς.

Το παιχνίδι της εξουσίας,σε συνδυασμό με τα προβλήματα της διογκούμενης κρίσης και τις πιέσεις των δανειστών, περιορίζουν πλέον κάθε προοδευτική,σύγχρονη, αναπτυξιακή και κοινωνική λειτουργία. Όσο για την «αριστερή» λειτουργία της διακυβέρνησης ουδείς πλέον έχει τέτοια αυταπάτη.

Μετά την τρικυμιώδη διακυβέρνηση του α΄εξαμήνου του 2015 και την παρωδία του δημοψηφίσματος, που τα πληρώσαμε με νέες θυσίες και με την επιβολή ενός τρίτου βαρύτατου μνημονίου,σήμερα με τις τελευταίες ρυθμίσεις και τα μέτρα εξειδίκευσής τους η Κυβέρνηση υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις των δανειστών ως βασιλικότερη του βασιλέως.

Αποκορύφωμα! τόσο η αποδοχή του νεοφιλελεύθερου «αυτόματου κόφτη», μέτρου που ακυρώνει επ΄αόριστον την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία έγκρισης ή τροποίησης του προυπολογισμού της χώρας,όσο και η αποδοχή του «Υπερταμείου» ως εργαλείο συνδιαχείρισης στο διηνεκές με τους εταίρους της εθνικής μας, δημόσιας περιουσίας ή ακριβέστερα της επί ένα αιώνα παραχώρησης στους εταίρους δικαιωμάτων επί της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τα πάντα,ο φυσικός μας πλούτος, ακόμη και τα δημόσια αγαθά για τα οποία σύσσωμοι και με δημοψηφίσματα αντισταθήκαμε, όπως το νερό, η ενέργεια, οι δημόσιες συγκοινωνίες παραδίδονται για ένα αιώνα στο Υπερταμείο προς ιδιωτικοποίηση από τα νεοφιλελεύθερα κέντρα των δανειστών μας, που χρυσώνεται ως «αξιοποίηση».

Πως να τα δικαιολογήσει όλα αυτά και να μην αντισταθεί πλέον ένας συνεπής, προοδευτικός και πολύ περισσότερο αριστερός πολίτης, πως να ελπίζουν οι νέες γενιές όταν το ασφαλιστικό, ο κόφτης και το υπερταμείο θα αφυδατώνουν το μέλλον τους επί ένα αιώνα?

Άραγε παλιοί μου «σύντροφοι» (τα εισαγωγικά για σας) όταν αγωνιζόμασταν για «Ανεξαρτησία, Εθνική κυριαρχία και Δημοκρατία», δεν καταλαβαίνετε ότι σήμερα ο κόφτης και το υπερταμείο είναι κατεξοχήν τα εργαλεία που ανατρέπουν ένα – ένα αυτά τα οράματά μας και μαζί με τα συνεχιζόμενα οριζόντια μέτρα και την απραξία για την ανάπτυξη ανατρέπουν και αυτό για την «κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή»?Θα συνεχίσετε αυτή την καταστροφική περιδίνιση χάριν της εξουσίας?

Αν ναι! τουλάχιστον μην απαξιώνετε τον ορθό πολιτικό λόγο, κυρίως κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία και πολύ περισσότερο σεβαστείτε τον ελληνικό λαό και τους αγώνες του για «Ανεξαρτησία, Εθνική κυριαρχία, για Δημοκρατία , κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή».

 

Η χώρα δεν μπορεί να πορευθεί χωρίς εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό Προσέγγιση για τους άξονες και τις κατευθύνσεις αυτού.

E-mail

Η χώρα δεν μπορεί να πορεύεται χωρίς εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό 

Η επανεκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας, ως προϊόν διαλόγου και συναίνεσης έπρεπε προ πολλού να είχε αποτελέσει τη βάση για την πορεία της χώρας και εργαλείο για μία διευρυμένη διαπραγμάτευση για το χρέος και για την αποτροπή μελλοντικών κινδύνων από την εφαρμογή κάθε λογής μνημονίων. Σήμερα η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του τρίτου μνημονίου είναι μεν ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, αλλά δεν μπορεί να αφορά μία ακόμη συμφωνία λιτότητας, νέας φορολόγησης και δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ η ανάπτυξη θα αναζητά – μάταια ίσως - την συναίνεση για ένα βιώσιμο σχέδιο ανάπτυξης ώστε να αντισταθμισθούν οι περιοριστικές πολιτικές των μνημονίων. Η Κυβέρνηση και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις οφείλουν ταυτόχρονα με την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής και σήμερα και της προσφυγικής κρίσης, όπως και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων να συνεννοηθούν για τις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες, τους όρους διαμόρφωσης ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας στη νέα μνημονιακή περίοδο και να μην επαναλαμβάνουν το μεγάλο λάθος της επ΄ αόριστον μετάθεσής του.

 

Η ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΘΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ

E-mail

Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις της Κυβέρνησης ότι θα ξεκινήσουν να υλοποιούνται με ταχείς ρυθμούς οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες, που αφορούν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο της

 

Η χώρα δεν μπορεί να πορευθεί χωρίς εθνικό αναπτυξιακό σχεδιασμό

Προσέγγιση για τους άξονες και τις κατευθύνσεις αυτού.

 

Στα πέντε χρόνια των δύο πρώτων μνημονίων αλλά και σήμερα με το τρίτο μνημόνιο οι πολιτικές επιλογές που εφαρμόζονται για την σταθεροποίηση της οικονομίας και την ανάκαμψη, είναι η λιτότητα και η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή, με στασιμότητα όμως στην αναπτυξιακή διαδικασία και έλλειψη εθνικού σχεδιασμού, με περικοπή των δαπανών για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις .

Σήμερα η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του τρίτου μνημονίου είναι μεν ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, αλλά δεν μπορεί να αφορά μόνο μία ακόμη συμφωνία λιτότητας, νέας φορολόγησης και δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ η ανάπτυξη θα αναζητά – μάταια ίσως - την συναίνεση για  ένα βιώσιμο σχέδιο ανάπτυξης ώστε να αντισταθμισθούν οι περιοριστικές πολιτικές των τριών μνημονίων.

Η Κυβέρνηση και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις οφείλουν ταυτόχρονα με την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής και σήμερα και της προσφυγικής κρίσης, όπως και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, να συμφωνήσουν για ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης εντός της νέας μνημονιακής περιόδου και να μην επαναλαμβάνουν το μεγάλο λάθος της επ΄ αόριστον μετάθεσής του.

Οφείλουν να αφιερώσουν χρόνο , προσπάθεια και επιμονή και να συνεννοηθούν για τις κατευθύνσεις, τις προτεραιότητες, τους όρους και οποσδήποτε τις διαδικασίες διαμόρφωσης ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας.

Η επανεκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας, ως προϊόν διαλόγου και συναίνεσης έπρεπε προ πολλού να είχε αποτελέσει τη βάση για την μελλοντική πορεία της χώρας και εργαλείο για μία διευρυμένη διαπραγμάτευση για το χρέος και για την αποτροπή μελλοντικών κινδύνων από κάθε λογής μνημόνια .

Έπρεπε προ πολλού οι δύο στόχοι της σταθεροποίησης και της ανάπτυξης να επιδιώκονται παράλληλα, ώστε να σπάσει έγκαιρα το σπιράλ της ύφεσης και να προταχθεί ο στόχος της ανάπτυξης μέσα από την αναδιάταξη των προτεραιοτήτων της οικονομικής πολιτικής.

Σχέδια κατά καιρούς έχουν γίνει, ενώ παράλληλα ο εθνικός και περιφερειακός σχεδιασμός και η υλοποίηση με βάση αυτόν τον σχεδιασμό των παλιών και νέων προγραμμάτων ΕΣΠΑ αποτελούν ένα σημαντικό αναπτυξιακό υπόβαθρο ως προς το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την απόδοση.

Και η σημερινή Κυβέρνηση έπρεπε προ πολλού να ανοίξει τη διαδικασία σχεδιασμού και όχι να περιμένει μετά την αξιολόγηση. Είναι εθνική επιταγή και ανάγκη της χώρας ένα βιώσιμο σχέδιο για την ανάπτυξη και όχι να τρέχουμε βεβιασμένα να το διαμορφώσουμε ως μία μνημονιακή υποχρέωση μετά την αξιολόγηση .

Περισσότερα...
 

Η συμφωνία 195 χωρών για το κλίμα που επετεύχθη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι είναι μία στροφή, ένα σημάδι ελπίδας για έναν καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο».

E-mail

Η συμφωνία 195 χωρών για το κλίμα που επετεύχθη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι είναι μία στροφή, ένα σημάδι ελπίδας για έναν καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο».

Σημαντική στιγμή για την καταπολέμηση της ανόδου της θερμοκρασίας, που απειλεί τον πλανήτη με μεγάλες καταστροφές, αποτελεί η συμφωνία που επετεύχθη το Σάββατο στο Παρίσι στην 21η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα (COP21) και υιοθετήθηκε από 195 χώρες. Έξη χρόνια μετά την αποτυχία της διάσκεψης της Κοπεγχάγης, που δεν κατάφερε να επισφραγήσει μια τέτοια συμφωνία, σήμερα όλοι μετέχοντες ή μη στο παγκόσμιο κίνημα για την προστασία από τις κλιματικές αλλαγές αισθανόμαστε λίγο έως πολύ «νικητές».

Αλλά και ότι τώρα αρχίζει μία νέα μάχη «για ένα αξιόπιστο σχεδιασμό και προγραμματισμό που θα οδηγήσει στον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου, σε μία αλληλέγγυα απάντηση στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, χωρίς κανένα κράτος να αναιρεί τις δεσμεύσεις του, αλλά και με τις ανεπτυγμένες χώρες να αναλαμβάνουν την ιστορική τους ευθύνη για τις μεγάλες εκπομπές αερίων και με όλους τους φορείς, δημόσιους και ιδωτικούς να θέτουν σε εφαρμογή αυτή τη δύσκολη διαδικασία και εφαρμογή των συμφωνηθέντων».

Περισσότερα...
 


Σελίδα 1 από 70