Ασημινα Ξηροτυρη - Αικατεριναρη

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗ

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ  η συμμετοΧΗ των πολιτών  για να μη μεΙνει μετΕωρο το  βΗμα  της ΑνΑπτυξης   με ΑυτοδιοΙκηση

   ΑπΟ ΑσημΙνα Ξηροτύρη ,  πρ. ΒουλευτΗς και πρ. Νομάρχης   Θεσσαλονίκης /   ΥποψΗφια Περιφερειάρχης για  ΤΗ ΚεντρικΗ Μακεδονία

   Η Ελλάδα ολοκλήρωσε την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα με ένα  αποτυχημένο μοντέλο Ανάπτυξης και Διοίκησης. Εξακολουθεί να παραμένει ένα συγκεντρωτικό  κράτος με βαθιά διαρθρωτικά προβλήματα εδαφικής και κοινωνικής συνοχής, περιβαλλοντικής και δημόσιου συμφέροντος πολιτικής.  Λείπουν οι αποκεντρωμένες δομές και η μεταφορά εξουσιών στους   αυτοδιοικητικούς   θεσμούς,  που  θα  προγραμματίζουν  δημοκρατικά   και  θα υπηρετούν   μία  βιώσιμη, ενιαία και συνθετική   αναπτυξιακή  διαδικασία.  Οι νέοι αυτοδιοικητικοί θεσμοί  που εισάγονται με τον «Καλλικράτη», είναι   μία αρχή σε θετική κατεύθυνση, υπάρχουν όμως πολλά κενά και προβλήματα  και χρειάζεται   ένας  διαρκής αγώνας, ευρύτερες συνεργασίες με  προοδευτικές δυνάμεις  για να  γίνουν σταθερά  τα βήματα για την Αποκέντρωση και   Περιφερειακή  Αυτοδιοίκηση. Ιδιαίτερα όταν  οι αυτοδιοικητικές εκλογές  θα διεξαχθούν σ’ ένα  ασφυκτικό  πολιτικό πλαίσιο, που προσδιορίζεται από την κρίση, το μνημόνιο, τις αντιλαϊκές πολιτικές,  τα επώδυνα μέτρα   και την δραστική   περικοπή των  αναπτυξιακών δαπανών.Η  πολύπλευρη  κρίση  έφερε πλέον σε αδιέξοδο  και  οδηγεί σχεδόν στην κατάρρευση το πελατειακό αυτό κράτος των κοινωνικών και περιφερειακών  ανισοτήτων που χτίστηκε επί δεκαετίες στον τόπο μας και ανέδειξε με δραματικό τρόπο τα αδιέξοδα του κοινωνικού και αναπτυξιακού προτύπου που οικοδομήθηκε μετά τη μεταπολίτευση. Η ανασφάλεια της κοινωνίας γιγαντώνεται και το ασφυκτικό   κοινωνικό - οικονομικό πλαίσιο, που πιέζει και δημιουργεί αρνητικούς όρους στη ζωή, την εργασία, τις σπουδές και τον ελεύθερο χρόνο των πολιτών που ζουν σε κάθε Δήμο  και  σε κάθε Περιφέρεια  της χώρας δεν μπορεί παρά  να συνυπολογιστεί στα κατεξοχήν  Αυτοδιοικητικά κριτήρια.Κριτήρια  που όμως πρέπει να αναδειχθούν, αφού όλοι συνομολογούμε  ότι  η κατάσταση    στο χώρο της Αυτοδιοίκησης και των Περιφερειών,  και   από  τις μέχρι σήμερα πολιτικές,  είναι ιδιαίτερα προβληματική και ότι στην γενική αναπτυξιακή υστέρηση της χώρας ακόμη μεγαλύτερη είναι η αναπτυξιακή υστέρηση των Περιφερειών  της,

Το μεγάλο αυτό θέμα της μεταρρύθμισης  στην  Αυτοδιοίκηση, της ανατροπής του άδικου  πρότυπου  ανάπτυξης  και του  πελατειακού  συστήματος Διοίκησης δεν απασχολεί όσο  θα έπρεπε το ΚΚΕ και τον  ΣΥΡΙΖΑ, γιατί  επικεντρώνονται μόνο στο μνημόνιο και τη  κρίση .Ούτε βέβαια απασχολεί το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αφού είτε στον ίδιο βαθμό είτε όχι, ο δικομματισμός ευθύνεται  για την όλη κατάσταση και γιαυτό το σύστημα  καταρρέει.Τα δύο κόμματα  ασχολήθηκαν  με τις δημοσκοπήσεις και τα χρίσματα. Δεν άνοιξαν   ουσιαστικό  διάλογο με την τοπική κοινωνία, με τους φορείς, τις συλλογικότητες των πολιτών  για να αναδείξουν τους νέους θεσμούς   και ικανούς  υποψηφίους για να τους υπηρετήσουν.Στο θέμα αυτό οι ευθύνες του ΠΑΣΟΚ είναι  μεγάλες   και ενισχύεται  έτσι η ανησυχία μας   μήπως  το νέο πλαίσιο  «Καλλικράτης» δεν  προσβλέπει στην  αποκέντρωση  και την περιφερειακή ανάπτυξη, αλλά αποτελεί δημοσιονομική ανάγκη και επιταγή.

Εμείς - ο συνδυασμός μας -  θα δώσουμε τη μάχη σε όλα τα επίπεδα, γιατί εκτός από το μεγάλο πρόβλημα της δημοσιονομικής κρίσης και του σκληρού  μνημονίου, θέλουμε σε αυτές τις εκλογές να αναδείξουμε τους  βασικούς πολιτικούς και στρατηγικούς μας στόχους   για την Αυτοδιοίκηση, την Αποκέντρωση, για την Περιφερειακή  Ανάπτυξη.

Για να γίνει  η Αυτοδιοίκηση από μέρος της κρίσης  φορέας  πολιτικών αντιμετώπισής της και συγκρότησης νέων δομών για τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος και τον ανασχεδιασμό της οικονομικής και κοινωνικής μας ζωής.

‘ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ’  -  ΕΚΛΟΓΕΣ  ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ    

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ   ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ   ΜΕ ΒΑΣΙΚΑ  ΕΡΓΑΛΕΙΑ   ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΚΑΙ  ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ  ΚΑΙ ΠΟΡΩΝ

 Για την ανανεωτική, δημοκρατική Αριστερά, το θέμα της  Περιφερειακής Πολιτικής και   Ανάπτυξης,  με  βάση τις  αρχές της αειφορίας και της κοινωνικής συνοχής, αποτέλεσε  και θα αποτελεί  όχι μόνο  ζήτημα θεμελιώδους σημασίας, αλλά και   μία από τις βασικές συνιστώσες της πολιτικής και  της δράσης της με επίκεντρο τον άνθρωπο,  που  βελτιώνει τη ζωή των εργαζόμενων,  μειώνει τις ανισότητες, διευρύνει τη Δημοκρατία επιδρώντας ουσιαστικά στη σχέση και συμμετοχή των πολιτών με το Δημόσιο και την Αυτοδιοίκηση και θεμελιώνει  τη μακροχρόνια βάση της Ανάπτυξης.

   κατάσταση σήμερα

Δυστυχώς, η Ελλάδα ολοκλήρωσε την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα με ένα  αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης και διοίκησης. Εξακολουθεί να παραμένει ένα συγκεντρωτικό κράτος, και εκτός των συνεχών κρουσμάτων διαφθοράς και διαπλοκής,  οι ανάγκες και τα προβλήματα της καθημερινότητας συσσωρεύονται, ενώ λείπει η στρατηγική για την ανάπτυξη και   οι διαδικασίες   του δημοκρατικού προγραμματισμού για τη διαμόρφωση των  κατευθύνσεων  και των  αναπτυξιακών επιλογών, όπως  και δομών και διαδικασιών για μία ολοκληρωμένη, ενιαία και συνθετική αναπτυξιακή διαδικασία.Το σύστημα παραμένει  όχι μόνο κομματικό-πελατειακό, αλλά και άκρως αναποτελεσματικό.

Η βαριά δημοσιονομική κρίση, που πιέζει σήμερα πολύπλευρα την ελληνική κοινωνία, έφερε πλέον σε αδιέξοδο  και  οδηγεί σχεδόν στην κατάρρευση το πελατειακό αυτό κράτος των κοινωνικών και περιφερειακών  ανισοτήτων που χτίστηκε επί δεκαετίες στον τόπο μας.  Ανέδειξε με δραματικό τρόπο τα αδιέξοδα του κοινωνικού και αναπτυξιακού προτύπου που οικοδομήθηκε μετά τη μεταπολίτευση

Μέσα στη βαθιά αυτή κρίση και στην γενική αναπτυξιακή υστέρηση της χώρας ακόμη μεγαλύτερη είναι η αναπτυξιακή υστέρηση των Περιφερειών  της, οι οποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλα ζητήματα, ενώ δημιουργήθηκαν χρόνια και διαρκώς επιδεινούμενα προβλήματα τόσο στο φυσικό περιβάλλον και στο  σχεδιασμό  των πόλεων και των σχέσεών τους με  την ύπαιθρο, όσο και στο πεδίο της ανάπτυξης  για  σταθερές παραγωγικές δομές και θέσεις απασχόλησης. 

Η  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ  ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΘΕΣΗ –  ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  –  ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ 

 Η  Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με του επτά νομούς της συνδυάζει κεντρικά και συνοριακά χαρακτηριστικά, αφού κατέχει   κεντρική θέση   στη Βόρεια Ελλάδα και συνορεύει  βόρεια με δύο Βαλκανικές χώρες, τη Βουλγαρία και τη  FUROM.

Τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τη γεωγραφική θέση της Περιφέρειας συνδέονται  με την  κομβική θέση που κατέχει ως προς τους άξονες των δικτύων υποδομών εθνικής κυρίως, αλλά και ευρωπαϊκής και διεθνούς σημασίας, όπως είναι οι οδικοί άξονες Εγνατία Οδός και ΠΑΘΕ, το σιδηροδρομικό δίκτυο, το λιμάνι και το Αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, σε συνδυασμό  με την παρουσία και   τις δραστηριότητες του Πολεοδομικού Συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης.

Επί πλέον ότι είναι πάνω από δύο δεκαετίες  μία Περιφέρεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα εξωτερικά της σύνορα και έχει  αποκτήσει  έτσι ένα εν δυνάμει ρόλο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της ΝΑ Ευρώπης, ιδιαίτερα μετά τις αναδιαρθρώσεις των οικονομιών και των υποδομών των γειτονικών χωρών,   την εδραίωση σχημάτων σταθερής συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Βαλκανικής, καθώς  και τη διαμόρφωση σχέσεων ή προοπτικής ένταξης αυτών  στην ΕΕ. Ηβελτίωση και ανάπτυξη  των υποδομών των μεταφορών, των ενεργειακών και τεχνικών δικτύων   στα πλαίσια των παραπάνω αναγκών και της πολιτικής που ασκείται  για τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα, θα αποτελέσει βασικό παράγοντα για την αποκατάσταση της συνέχειας και της συνοχής του ευρύτερου χώρου των Βαλκανίων  και της ΝΑ Ευρώπης και θα αναδείξει το ρόλο της Κεντρικής Μακεδονίας.

 Επίπεδο Ανάπτυξης – Παραγωγικό Σύστημα 

Η Περιφέρεια έχει πλούσιους φυσικούς, εδαφικούς και υδάτινους πόρους, όπως και πλούσιο υπέδαφος. Οι πλούσιοι φυσικοί πόροι σε συνδυασμό με το υψηλής ποικιλότητας, πλούσιο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις Ανάπτυξης,  που όμως αξιοποιούνται εν μέρει και άναρχα, χωρίς βιώσιμο σχεδιασμό για την αναδιάρθρωση και αειφορική αξιοποίηση των πόρων, χωρίς σύγχρονες υποδομές και μέσα.

Τα οξυμένα περιβαλλοντικά προβλήματα από τις παραγωγικές δραστηριότητες, τη δόμηση  και  διαχείριση του χώρου στα αστικά κέντρα, αλλά και στην ύπαιθρο, σε συνδυασμό με την πλήρη αδυναμία υλοποίησης  και εφαρμογής ενός μεσοπρόθεσμου προγράμματος έργων και μέτρων για τη βελτίωση της κατάστασης και τη διάσωση βασικών οικοσυστημάτων αποτελούν  ένα από τα πιο αδύνατα σημεία της Περιφέρειας.

Ο χαρακτήρας και η  ραγδαία εξέλιξη της περιβαλλοντικής κρίσης με αιχμή την κλιματική αλλαγή – 

Οι τραγωδίες   στη Μόσχα και Πακιστάν

 Η  πρωτοφανής περιβαλλοντική κρίση στη Μόσχα  με  τις χιλιάδες πυρκαγιές και το τοξικό νέφος, που στοιχίζει  ανθρώπινες ζωές και ανυπολόγιστες καταστροφές, οι  πρωτοφανείς επίσης σε  έκταση πλημμύρες στο Πακιστάν, που όμοια  στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και βιβλικές  καταστροφές, οι πλημμύρες στις  χώρες της   Ευρώπης, αλλά και η  πρωτοφανής πριν τρία χρόνια περιβαλλοντική κρίση με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού  το 2007 στη χώρα μας, που στοίχισε  επίσης δεκάδες  ανθρώπινες  ζωές και αποτέφρωσε χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, είναι ακραία φυσικά φαινόμενα που κάνουν  επιτακτική τη ανάγκη για τη  θωράκιση κάθε χώρας έναντι  των    φυσικών αυτών   καταστροφών, όπως  και τις δεσμεύσεις  της με διεθνείς συμφωνίες  ενάντια στη κλιματική αλλαγή. Οι πολίτες έχουν πλέον έντονα ευαισθητοποιηθεί μπροστά στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης, με αιχμή την κλιματική αλλαγή και ζητούν από τις  Κυβερνήσεις και τους  φορείς της πολιτείας, να δράσουν  πιο γρήγορα και αποτελεσματικά για την προστασία του Περιβάλλοντος.  Οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, οι μη αναστρέψιμες καταστροφές  υπογραμμίζουν κατά τον πλέον επώδυνο τρόπο την ανάγκη σημαντικών   μεταρρυθμίσεων, υιοθέτησης και    εφαρμογής αποτελεσματικότερων μεθόδων και τρόπων παρέμβασης, απεξάρτησης από τις ρυπογόνες πηγές και στροφή στις ανανεώσιμες,   προκειμένου να αποφευχθούν ανάλογες καταστάσεις στο μέλλον,  που  λόγω της κλιματικής αλλαγής  αναμένεται να  ενταθούν ακόμη  περισσότερο .

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι κάθε χρόνο 150.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, με το 85% να είναι παιδιά. Η  αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος  είναι αδιαμφισβήτητη, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή  και την επιστημονική κοινότητα. Έχουν επισημάνει ότι μια αύξηση της θερμοκρασίας θα απειλήσει καταλυτικά την ανάπτυξη των οικονομιών, των κοινωνιών και του περιβάλλοντος,  επιφέροντας την τήξη των πάγων, την κατάρρευση πολλών οικοσυστημάτων και δισεκατομμύρια ζημιές από πλημμύρες και ξηρασίες που θα απειλήσουν την παγκόσμια διάθεση τροφίμων (βλέπε σιτάρι Ρωσίας).Γιαυτό και έχουν θέσει  ως αναγκαιότητα έως το 2050 να αποτραπεί η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς  σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, παρουσιάζοντας με σαφήνεια τι πρέπει να γίνει και τι πρέπει να συμφωνήσουμε.

Η  παρούσα οικονομική κρίση αποτέλεσμα των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και της θεοποίησης της αγοράς δημιουργεί  μία άμεση απειλή για τις συνθήκες ζωής και εργασίας, όπως  και τις  κατακτήσεις   των εργαζομένων,  η  περιβαλλοντική όμως  κρίση και ιδιαίτερα η κλιματική αλλαγή, σε μεγάλο βαθμό   αποτέλεσμα και αυτή  των παραπάνω πολιτικών και  προτύπων παραγωγής και   ανάπτυξης,  είναι μία πολύ    μεγαλύτερη και διαρκής απειλή  για  ολόκληρη την ανθρωπότητα,  για την επιβίωση του πλανήτη.  Τα κινήματα   για την «κλιματική  δικαιοσύνη» συνοψίζουν τις θέσεις τους  στο  σύνθημα «Κλιματική και Κοινωνική Δικαιοσύνη Τώρα!». Οι περισσότεροι βέβαια  πολίτες  δεν εστιάζουν στο πολιτικό ζήτημα,   συμφωνούν όμως   ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά, εμείς οι ίδιοι και  τα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, που εν πολλοίς έχουμε υιοθετήσει.