Home Άλλοι Τομείς Ομιλία κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου "Διαδικασία Οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα − ρυθμίσεις Πολεοδομικής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις"

Ομιλία κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου "Διαδικασία Οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα − ρυθμίσεις Πολεοδομικής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις"

E-mail Εκτύπωση PDF

Τα τελευταία χρόνια λόγω της οξύτατης οικονομικής κρίσης έχει ατονήσει εξαιρετικά, σχεδόν εκλείψει το ενδιαφέρον και ο διάλογος για τα μεγάλα περιβαντολογικά θέματα και ιδιαίτερα για τις μεγάλες ελλείψεις και εκκρεμότητες του θεσμικού μας πλαισίου και των ελεγκτικών μηχανισμών της χώρας για την προστασία του περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων, των ευπαθών περιοχών, την ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, την προστασία και την ανάδειξη των φυσικών πόρων, όπως επίσης και για την ολοκληρωμένη χωροταξική πολιτική και το πλαίσιο από το οποίο θα προκύψουν οι κατευθύνσεις και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον πολεοδομικό σχεδιασμό, τη δόμηση, τις χρήσεις γης, τη συντεταγμένη αντιμετώπιση των πολεοδομικών, χωροταξικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Ο ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός και τα επιμέρους χωροταξικά σχέδια, το Κτηματολόγιο, το Δασολόγιο, οι δασικοί χάρτες, μετά από συνεχή πίεση πολλών από εμάς, με βάση και τις διατάξεις του Συντάγματος της χώρας και κυρίως του άρθρου 24, αλλά ακόμα και τις πιέσεις και την απειλή των προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την τελευταία δεκαετία έχουν μπει σε μια σειρά. Παρ’ όλα αυτά, όπως είπα, παραμένουν σημαντικότατες ελλείψεις και έχει σταματήσει ο διάλογος και το ενδιαφέρον για όλα αυτά.

Αντί αυτής της προσπάθειας, δηλαδή να ολοκληρώσουμε το χωροταξικό σχεδιασμό, το Κτηματολόγιο, τους δασικούς χάρτες κτλ, εισάγονται αυτή την περίοδο, όπως και με το παρόν νομοσχέδιο, αποσπασματικές ρυθμίσεις που δεν συμπληρώνουν και δεν βελτιώνουν το θεσμικό πλαίσιο, αλλά πολλές φορές εισάγουν ρυθμίσεις παρεκκλίσεων από το ήδη φτωχό, όπως προείπα, πλαίσιο για το περιβάλλον.

Το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα ούτε το κύριο θέμα που εισάγει για τις διαδικασίες οριοθέτησης των υδατορεμάτων επιλύει, ενώ με την λογική και πάλι των νομοσχεδίων «σκούπα» περιλαμβάνει ρυθμίσεις πολεοδομικής φύσεως, πχ κατ’ εξαίρεση δόμηση σε δασικές εκτάσεις, δόμηση εκκλησιαστικών ακινήτων, τη χρηματοδότηση από τις περιφέρειες των αθλητικών εγκαταστάσεων, οι οποίες έχουν κοινό παρονομαστή την παροχή εξαιρέσεων ή παρεκκλίσεων από την περιβαντολογική και πολεοδομική νομοθεσία και αποτελούν μια συρραφή διατάξεων, αρκετές από τις οποίες έχουν -λυπάμαι- έντονο προεκλογικό χαρακτήρα.

Για μια ακόμη φορά παρακάμπτεται και αγνοείται ο ορθός και ολοκληρωμένος σχεδιασμός έναντι αποσπασματικών ρυθμίσεων, που δήθεν τακτοποιούν εκκρεμότητες. Όμως, στην παρούσα συγκυρία, περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι αναγκαίο ο χωρικός σχεδιασμός να έχει ένα συνεκτικό πλαίσιο που θα συμβάλλει στη βελτίωση των αναπτυξιακών προοπτικών της χώρας, με όρους βιωσιμότητας, αειφορίας, αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος και εντέλει της ζωής των ανθρώπων.

Ο σχεδιασμός και η ουσιαστική εφαρμογή μιας κεντρικής, ορθολογικής, ταχύτερης και ολοκληρωμένης διαδικασίας για το χωρικό σχεδιασμό θα μπορεί και πρέπει να αντικαταστήσει σταδιακά την ανάγκη για «μπάι πας» διαδικασίες αμφιβόλου αποτελέσματος τόσο για το ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον όσο και για το δημόσιο συμφέρον.

Το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα απαρτίζεται από δύο «μίνι» νομοσχέδια: Ένα για τα υδατορέματα, που είχε δοθεί για διαβούλευση πέρυσι την Άνοιξη και ένα για τα ποδοσφαιρικά γήπεδα εντός του οικιστικού ιστού κατά παρέκκλιση και καθ’ υπέρβαση των πολεοδομικών κανόνων, που τέθηκε σε διαβούλευση φέτος τον Ιανουάριο και συμπληρώνεται κι αυτό με μεγάλο αριθμό αποσπασματικών ρυθμίσεων.

Πολλές από τις διατάξεις που προβλέπονται είναι κατά παράβαση της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ άλλες πιθανόν, αντί να προστατεύσουν το περιβάλλον, να δημιουργήσουν σε αυτό σοβαρότατες επιπτώσεις.

Παραδείγματα τέτοιων διατάξεων είναι αυτές που αφορούν τα υδατορέματα, τα  οποία σε όλους μας είναι γνωστό ότι προστατεύονται ως στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος στο άρθρο 24 του Συντάγματος της χώρας, προκειμένου να διατηρηθούν στη φυσική τους κατάσταση. Διαπιστώνουμε προβλήματα, όπως και η Έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής, προβλήματα στην πληρότητα και την επάρκεια των ορισμών που δίδονται, στη σαφήνεια της συνοπτικής έκθεσης ιδιαίτερα για τα έργα διευθέτησης των υδατορεμάτων -φοβάμαι ότι δεν υπάρχει σαφήνεια και τα έργα δεν θα περιορίζονται μόνο στη διευθέτηση της κοίτης, όπως επίσης και στον καθορισμό των αρμοδίων αρχών και προσώπων για τον έλεγχο, την καταγραφή και την τήρηση των αρχείων.

Με το σχέδιο νόμου καθορίζεται μια νέα διοικητική διαδικασία οριοθέτησης. Πιο συγκεκριμένα, αντί της οριοθέτησής τους με προεδρικά διατάγματα, όπως επιτάσσει η νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας, εισάγεται ένα ουσιαστικά ευάλωτο καθεστώς. Επιτρέπεται και η τμηματική οριοθέτηση των ρεμάτων, ενώ σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας πρέπει να γίνεται καταρχήν οριοθέτηση για το σύνολο και μετά σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να γίνει και η σταδιακή οριοθέτηση και αυτό το τονίζει και η έκθεση της επιστημονικής επιτροπής. Επιτρέπεται αυτή η τμηματική οριοθέτηση να γίνεται με απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Προβληματισμός εντοπίζεται και στη δυνατότητα με διοικητική πράξη να γίνονται οριοθετήσεις ρεμάτων σε περιοχές τροποποίησης του σχεδίου, ακόμα και έγκρισης πολεοδομικών μελετών, συνεταιρισμών και άλλων παρεκκλίσεων. Η έκδοση προεδρικού διατάγματος οριοθέτησης στο σχέδιο προβλεπόταν μόνο κατ’ εξαίρεση, όταν το ρέμα βρίσκεται σε αρχαιολογικό χώρο και σε παραδοσιακό οικισμό αλλά και σε δασικές εκτάσεις, προστατευόμενες και ευαίσθητες περιοχές. Ξαφνικά αυτό το άρθρο αφυδατώθηκε και προβλέπεται η οριοθέτηση μόνο σε κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο ή σε παραδοσιακό οικισμό με προεδρικό διάταγμα.

Στις επόμενες διατάξεις νομιμοποιείται η καταπάτηση και οικοπεδοποίηση δημόσιων δασικών εκτάσεων, εφόσον έγινε προ του 1975 και καλύφθηκε με οποιαδήποτε διοικητική πράξη. Δίνετε δηλαδή συγχωροχάρτι σε καταπατητές διευκολύνοντας την οικοπεδοποίηση δημόσιων εκτάσεων. Να σημειώσουμε εδώ κάτι που έχουμε σημειώσει πάρα πολλές φορές όλοι μας, ότι οι δασικοί χάρτες που θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν αυτό το τοπίο –γιατί όντως μπορεί να υπάρχουν και κάποιες αδικίες σε όλη αυτή τη διαδικασία- θα δώσουν λύση σε μεγάλα προβλήματα των οικοδομικών συνεταιρισμών και των μικρών οικισμών. Καρκινοβατούν, όμως, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την προώθηση και ολοκλήρωσή τους.

Με άλλη διάταξη επιτρέπεται η επέκταση και η δημιουργία νέων βιομηχανικών εγκαταστάσεων μέσα σε προστατευόμενες περιοχές.

Με αυτές τις ρυθμίσεις, αλλά και με άλλες παρόμοιες που έχουν εισαχθεί παλαιότερα, υπονομεύεται το θεσμοθετημένο καθεστώς των προστατευόμενων περιοχών που ο περιβόητος και πολύ καλός νόμος 1650/1986 προέβλεπε για το περιβάλλον, καθώς κατά παρέκκλιση στις ζώνες προστασίας επιτρέπονται νέες εγκαταστάσεις παραγωγικών δραστηριοτήτων και επέκταση των υφισταμένων.

Θα αφήσω κάποια άλλα θέματα που έχω να αναφέρω, όπως τη νομιμοποίηση βιομηχανιών που έχουν παράνομους  ορόφους, τους πρόσθεστους ορόφους στα ειδικά κτίρια τα περισσότερα εκ των οποίων είναι τα εμπορικά κέντρα κ.ο.κ.

Δημιουργείται ναοδομία στην Εκκλησία της Κρήτης και προβλέπεται για την έκδοση αδειών ότι αντί τίτλου ιδιοκτησίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσκομίσουν πιστοποιητικό περί μη διεκδίκησης ακινήτου από το δημόσιο ΟΤΑ. Τα κτίρια αυτά ονομάζονται «ειδικά κτίρια δημόσιου ενδιαφέροντος» και για τις οικοδομικές εργασίες επιτρέπονται παρεκκλίσεις.

Όμως, ας αναλογιστούμε όλοι ότι οι περισσότερες βίλες που έχουν χτιστεί στα νησιά έχουν γίνει με το πρόσχημα της κατασκευής παρεκκλησίου. Αυτό φοβάμαι ότι θα γίνει και στην Κρήτη.

Για την κατασκευή έργων ύδρευσης και αποχέτευσης δήμων, την κατασκευή και λειτουργία ΧΥΤΑ κ.λπ., δεν απαιτείται έκδοση άδειας, αλλά έγκριση αδειών μικρής κλίμακας.

Προφανώς, αυτό γίνεται εν όψει των δημοτικών εκλογών; Δεν θέλω να το πιστέψω. Όμως, καταργείτε την έκδοση οικοδομικής άδειας για τα τεχνικά έργα. Εφεξής, θα απαιτείται έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας.

Αυτό, βέβαια, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που σας είπα στην αρχή, δηλαδή, τις ανάγκες που έχει η χώρα. Άρχισε με καθυστέρηση να δημιουργείται ένα οργανωμένο πλαίσιο χωροταξικού, πολεοδομικού σχεδιασμού και αυτά πρέπει να ολοκληρωθούν σωστά, όπως και το Κτηματολόγιο. Οι ρυθμίσεις όμως που εισάγονται σήμερα «ξηλώνουν» τώρα και αυτό το ασθενές πλαίσιο το οποίο υπάρχει.

Έρχομαι τώρα στην περιβόητη διάταξη για τη χρηματοδότηση από τις περιφέρειες για την κατασκευή εν όλω ή εν μέρει, όπως και την επισκευή, αθλητικών εγκαταστάσεων, που ανήκουν κατά κυριότητα και κατά κρίση σε ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία ή συλλόγους μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι τρεις θητείες Βουλευτής. Πάρα πολλές φορές και ιδιαίτερα τα Κόμματα της Αριστεράς ενισχύουν αυτήν την προσπάθεια των ερασιτεχνικών σωματείων για τις αθλητικές τους εγκαταστάσεις κ.λπ. Και θέλουμε να υπάρξει αυτό.

Αλλά εδώ, αυτή η ρύθμιση έχει κατηγορηθεί απ’ όλους ότι είναι μια φωτογραφική ρύθμιση. Δεν υπάγεται σ’ ένα πλαίσιο, ώστε να δούμε τι θα κάνουμε με αυτά τα ερασιτεχνικά σωματεία πράγματι, την στήριξή τους και τη βελτίωση των αθλητικών εγκαταστάσεων τις οποίες έχουν.

Αφορούν, πράγματι, τον κοινωνικό αθλητισμό και τον αθλητισμό σε όλες τις περιφέρειες της χώρας και ιδιαίτερα την ένταξη των νέων σε αυτό. Όμως, εδώ φαίνεται ότι είναι μια φωτογραφική διάταξη. Σχετίζεται και με την εξαγγελία του κ. Σγουρού ότι θα μπορέσει να δώσει κάποιο ποσό από την περιφέρεια σε συγκεκριμένη ομάδα κ.ο.κ..

Δεν ξέρω τώρα πώς θα τακτοποιηθεί αυτό το θέμα, αλλά θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ να μη χρησιμοποιούνται, κύριε Υπουργέ, τα ερασιτεχνικά σωματεία, για να δίδονται συνεχώς και άλλες παραχωρήσεις στις ΠΑΕ. Δεν μπορεί άλλο το κράτος να ενισχύει αυτές τις ΠΑΕ και αυτές να παρουσιάζουν τεράστια προβλήματα – και όχι μόνο τεράστια προβλήματα, αλλά και μη νόμιμες διοικήσεις και πάρα πολλά, μα πάρα πολλά, χρωστούμενα στο ελληνικό κράτος σ’ αυτήν την περίοδο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ερασιτεχνικά σωματεία για να καλύπτονται υποχρεώσεις των ΠΑΕ, τις οποίες δεν καλύπτουν μόνοι τους και θέλουν εμμέσως την κρατική ενίσχυση. Όπως καταλαβαίνετε, καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο.