Home Άλλοι Τομείς Τοποθέτηση επί της αρχής του Σχεδίου Νόμου «Ρυθμίσεις θεμάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας κι άλλες διατάξεις»

Τοποθέτηση επί της αρχής του Σχεδίου Νόμου «Ρυθμίσεις θεμάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας κι άλλες διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF

Θα ήθελα να ξεκινήσω πρώτα με μία σημαντική τροπολογία που έχουμε καταθέσει ως Δημοκρατική Αριστερά, αλλά και που είδα ότι κατέθεσε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφορά το πολύ μεγάλο θέμα -συναρτάται και με το νομοσχέδιο που συζητάμε- για την εξίσωση των φόρων του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης. Είναι μια διαδικασία που επιβλήθηκε από το μνημόνιο στη χώρα μας με την αιτιολογία ότι δεν μπορεί να καταπολεμηθεί το λαθρεμπόριο καυσίμων και να ανακτήσει το δημόσιο τα έσοδα που χάνει. Όμως, τώρα κάποια εργαλεία προχώρησαν για την πάταξη του λαθρεμπορίου. Και είναι στοίχημα όλων μας –εμείς κάνουμε συνεχείς ερωτήσεις- να ελέγχεται παντού αυτή η διαδικασία. Από την άλλη πλευρά, πέρα από το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα το οποίο δημιουργήθηκε, τα έσοδα του κράτους από αυτήν εδώ την αλλαγή έχουν καταρρεύσει και δεν έχει γίνει κανένα αντιστάθμισμα από αυτήν τη ρύθμιση. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμμία δικαιολογία. Η Κυβέρνηση δεν χρειάζεται να ρωτάει την Τρόικα, γιατί εδώ «κάνει τα στραβά μάτια» η Τρόικα. Το κράτος έχει χάσει έσοδα και παράλληλα οι πολίτες ταλαιπωρήθηκαν και ταλαιπωρούνται αφάνταστα. Πρέπει να καταργηθεί αυτή η διάταξη.

Μία τροπολογία που είναι σημαντική είναι αυτή που αφορά, βεβαίως, το θέμα της αναστολής της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων. Νομίζω ότι εδώ γίνονται κάποιες προσπάθειες να υπάρξει μία συναίνεση των κομμάτων. Και πρέπει να υπάρξει μία ευρύτερη συναίνεση των κομμάτων. Πρέπει άμεσα να δοθεί αυτή η λύση, γιατί ξέρουμε αυτήν τη στιγμή ποιος είναι ο στόχος μας και τι πρέπει να ολοκληρώσουμε. Πρέπει να ολοκληρώσουμε αυτή τη διαδικασία με τη Χρυσή Αυγή. Και αυτή η τροπολογία είναι σημαντική και χρειάζεται η συναίνεση των κομμάτων.

Πολύ σημαντική είναι και η τροπολογία η οποία κατατέθηκε σε αυτό το νομοσχέδιο εσπευσμένα και αφορά τα θέματα της παράτασης των προθεσμιών του δικαιώματος του Δημοσίου να εισπράττει χρήματα από φόρους, τέλη κ.λπ. Παράλληλα, πολλές από αυτές τις υποθέσεις θα πρέπει να μπορεί να τις βλέπει ως προσωρινές, ούτως ώστε να κατοχυρώνει κάθε φορά το δικαίωμά του, να το ανανεώνει για να παρεμβαίνει.

Έχουμε κάνει από την αρχή του έτους ως Δημοκρατική Αριστερά -και εγώ προσωπικά- αλλά και τα άλλα κόμματα, πάρα πολλές ερωτήσεις. Δεν έχει, όμως, τελειώσει καμία λίστα, ούτε αυτή των εμβασμάτων, με αυτά τα χίλια άτομα που μας είχαν τεθεί υπ’ όψιν στη Βουλή, με τις υπέρογκες διαφορές μεταξύ εμβασμάτων και φορολογικής δήλωσης. Τελικά, μόνο δύο περιπτώσεις έχει τελειώσει η Κυβέρνηση. Ακόμα και η αναστολή να δοθεί, εάν τελικά δεν υπάρξει πολιτική βούληση σε αυτό το θέμα, τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Και εδώ, πραγματικά, το αίσθημα του λαού έχει σμπαραλιαστεί. Δηλαδή, δεν μπορούμε αυτά τα θέματα να τα τελειώσουμε; Μάλιστα, έχουμε κάνει και συμφωνίες με τα άλλα κράτη για την πάταξη της φοροδιαφυγής, για τα στοιχεία και για όλα αυτά.

Ας πάω τώρα στο νομοσχέδιο. Πραγματικά, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα περιέχει κρίσιμες διατάξεις για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. Το ενεργειακό μέλλον της χώρας είναι μια εξαιρετική, σημαντική πτυχή της αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Έρχεται να συμπληρώσει πρόσφατους νόμους και είναι φυσικό να διακρίνεται από αποσπασματικότητα, όπως και οι προηγούμενοι νόμοι, από τη στιγμή που έρχεστε να τους συμπληρώσετε.

Το νομοσχέδιο αδυνατεί κυρίως να αντιμετωπίσει αντικειμενικά και ορθολογικά τον τρόπο διαχείρισης όλων των πηγών ενέργειας και αντίστοιχα των φορέων παραγωγής της ενέργειας, όταν μάλιστα γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι η χώρα μας χρειάζεται μία εθνική ενεργειακή πολιτική που να αντιμετωπίζει τόσο τα ζητήματα παραγωγής -και κυρίως τις δυνατότητες των φυσικών πηγών της χώρας και των φορέων παραγωγής ενέργειας της χώρας- όσο και τα ζητήματα της αγοράς ενέργειας.

Τα προβλήματα της αγοράς ενέργειας, κυρίως μετά την απελευθέρωση, είναι καθοριστικά για την εθνική οικονομία, κρίσιμα για την προστασία των καταναλωτών, αλλά και για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας. Παράλληλα, με όλα αυτά είναι κρίσιμο το περιβαλλοντολογικό αίτημα και οι υποχρεώσεις της χώρας μας, ούτως ώστε πράγματι το ενεργειακό μας μίγμα να αντιστρέψει την περιβαλλοντολογική υποβάθμιση.

Μετά την οικονομική και περιβαλλοντολογική κρίση, λοιπόν, όλες οι χώρες -και πολύ περισσότερο η δική μας που βιώνει μια τεράστια οικονομική κρίση- πρέπει συνεχώς να μεριμνούν για την αποτροπή μιας ενεργειακής κρίσης.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι, εάν σε ένα κράτος που έχει τεράστια οικονομική κρίση, δεν ληφθούν σωστά μέτρα, το πρώτο σύστημα που καταρρέει είναι το ενεργειακό και έρχεται η πτώχευση.

Εδώ, λοιπόν, εμείς χρειαζόμαστε όσο τίποτε άλλο αυτόν τον μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, έτσι ώστε να προβλέπονται και να εξειδικεύονται οι αναγκαίες δράσεις για την αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων, οι επιλογές για τη βελτίωση της ενεργειακής επάρκειας, αλλά και να υπηρετείται ο μακροπρόθεσμος στόχος, δηλαδή να έχει η χώρα πλήρη ενεργειακή επάρκεια.

Αυτό, λοιπόν, το εργαλείο του ενεργειακού σχεδιασμού, σε αυτήν τη δυσμενή κρίση, σε αυτήν την οξύτατη περιβαλλοντική κρίση που βιώνει ο πλανήτης και η χώρα μας, μαζί με την οικονομική κρίση, είναι άκρως απαραίτητο, όπως και ο καθορισμός του βέλτιστου ενεργειακού μείγματος, συμβατού με τις κοινωνικές ανάγκες, με τις ανάγκες παραγωγής της βιομηχανίας, του πρωτογενούς τομέα και τις οικολογικές επιταγές.

Πρωτεύοντα ρόλο σε αυτόν το σχεδιασμό θα πρέπει να έχουν οι δυνατότητες, αλλά και οι υποχρεώσεις των εγχώριων ενεργειακών φορέων και η προστασία τους, αυτό που λέμε εμείς «προστασία του δημόσιου συμφέροντος», από μία άκρατη αποκρατικοποίηση και «διαμελισμό» των ιματίων των δικών μας φορέων, όπως η  ιδιωτικοποίηση των δικτύων του ΑΔΜΗΕ, το σπάσιμο της ΔΕΗ χωρίς σαφή προγραμματισμό, το «όλα για όλα» για την πώληση του ΔΕΣΦΑ και πολλά άλλα πράγματα που χρειάζονται πάρα πολύ σοβαρή συζήτηση.

Σε αυτόν, λοιπόν, τον τομέα εμείς δεν παραβλέπουμε τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, δεν παραβλέπουμε τα προβλήματα. Δεν μπορούμε, όμως, να πούμε ότι όλα αυτά τα προβλήματα δημιουργήθηκαν τώρα, από την άναρχη διαχείριση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και έτσι να θεωρήσουμε ότι αυτές είναι το «μαύρο πρόβατο».

Υπάρχουν εδώ κάποιες ρυθμίσεις που εξισορροπούν λίγο τα πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, όπως σας είπε και η Εισηγήτριά μας, έχουμε σημαντικές αντιρρήσεις. Δεν θέλουμε οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, μία σημαντική πηγή καθαρής και φθηνής ενέργειας για τη χώρα μας, να πληρώσουν το τίμημα της έλλειψης ενός ολοκληρωμένου ενεργειακού σχεδιασμού και ενεργειακής πολιτικής.

Οι ρυθμίσεις που αφορούν τα λατομεία, τον ορυκτό πλούτο της χώρας είναι θετικές.

Θα ήθελα, όμως, να τονίσω ότι πράγματι η χώρα μας έχει ορυκτό πλούτο και πως χρειάζεται και εδώ ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την αξιοποίηση και διαχείρισή του.

Θα ήθελα να τελειώσω -θα τα πούμε και στην κατ’ άρθρον συζήτηση- με το βασικό θέμα το οποίο εισάγεται στο άρθρο 17, το θέμα της διακοψιμότητος. Εγώ επί της αρχής δεν θα συμφωνούσα με αυτό το θέμα, αλλά πρέπει να συνδυαστεί με πολλές άλλες πολιτικές, και καθορισμού του ενεργειακού μείγματος και με μία ξεκάθαρη πολιτική στον καθορισμό της οριακής τιμής, χωρίς στρεβλώσεις και ευνοϊκές ρυθμίσεις στο φυσικό αέριο. Και, βέβαια, πρέπει να συνδυαστεί και με μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας. Η βιομηχανία πρέπει να στηριχθεί, αλλά με έναν ξεκάθαρο τρόπο, μέσα από καθορισμένες επιλογές και ρυθμίσεις.