Home Άρθρα - Συνεντεύξεις ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ για την Υγεία, στην Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ για την Υγεία, στην Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

E-mail
Την τελευταία δεκαετία το ΕΣΥ έχει πάψει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών, όχι μόνο από την άποψη της ποιότητας των υπηρεσιών αλλά και από τη δίκαιη και ευρύτερη δυνατή διάχυσή τους στο σύνολο του πληθυσμού. Στο σημερινό ΕΣΥ είναι κυρίαρχη η αντίληψη της εφαρμογής των αρχών της αγοράς και στις υπηρεσίες υγείας. Ενώ δηλαδή αναφέρεται ως «εθνικό σύστημα» υγείας με Δημόσιο Χαρακτήρα, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικτό σύστημα: δημόσιο και ιδιωτικό. Έχουν ήδη συσσωρευτεί μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και εστίες παραοικονομίας, που αυξάνουν σημαντικά τις ιδιωτικές δαπάνες της υγείας, καθιστούν προβληματική την αντιμετώπιση των αντίστοιχων αναγκών του πληθυσμού, ιδιαίτερα αυτού με τα κατώτερα εισοδήματα και των απομακρυσμένων από το κέντρο περιοχών. Οι δημόσιες δαπάνες της χώρας μας για την υγεία εξακολουθούν να είναι οι χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τις ιδιωτικές δαπάνες. Οι διακηρύξεις του Υπουργού Υγείας για τον ΟΔΙΠΥ, που θα είναι Οργανισμός Ιδιωτικού Δικαίου και θα αγοράζει υπηρεσίες υγείας από το Δημόσιο και τον Ιδιωτικό τομέα υγείας θα αποβεί σε βάρος του Δημόσιου Τομέα, και φυσικά των ασφαλισμένων. Η κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή των Νοσοκομείων είναι ανεπαρκής και σε μεγάλο βαθμό πεπαλαιωμένη, με χαρακτηριστικά τα παραδείγματα των Νοσοκομείων της περιοχής της Θεσσαλονίκης. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι ελλείψεις των Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας σε προσωπικό, κυρίως νοσηλευτικό. Περισσότερες από 20.000 είναι οι κενές θέσεις προσωπικού. Πρόσφατα ο αρμόδιος Υπουργός επανέλαβε τη δέσμευση για την προκήρυξη 11.000 θέσεων !!! Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σήμερα υπάρχουν κτίρια που στεγάζουν νοσοκομεία, όπως αυτό του Γεννηματά, που κτίσθηκε τον περασμένο αιώνα για να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της Τουρκικής Σχολής Χωροφυλακής!!! Ότι γίνονται επεμβάσεις με χειρουργικά εργαλεία που δεν έχουν αντικατασταθεί από το 1981!! Ότι στεγάζονται πάνω από οκτώ ασθενείς στον ίδιο θάλαμο!! Ότι οι ασθενείς στις Εντατικές Μονάδες Θεραπείας μένουν μόνο με ένα νοσοκόμο κυρίως τα βράδια!! Φαίνεται δε απίστευτο, ότι κινδυνεύει να μην ολοκληρωθεί η ανέγερση τριών μεγάλων Νοσοκομείων (Κατερίνης, Κέρκυρας και Πύργου), που η χρηματοδότησή τους είχε εξασφαλισθεί από το Β’ Κ.Π.Σ., εξαιτίας των αδικαιολόγητων και υπερβολικών καθυστερήσεων που καθιστούν πλέον αμφίβολη την έγκριση από την Ε.Ε. για τη συνέχισή τους από το Γ΄Κ.Π.Σ. Προκαλούν αγανάκτηση οι ουσιαστικές ελλείψεις που εντοπίζει ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Μακεδονίας-Θράκης σε υπόμνημά του προς τον Υπουργό Υγείας. Σε σχέση με την μακροπρόθεσμη πολιτική υγείας για τη Θεσσαλονίκη σε ερώτηση που κάναμε τον Ιούνιο για τον Υγειονομικό (Νοσοκομειακό) Χάρτη της Θεσσαλονίκης δεν πήραμε καμία ουσιαστική απάντηση, παρ’ όλο που ήδη έχουν γίνει μετατάξεις προσωπικού, ενώ θεωρητικά έχουν κλείσει τα θέματα Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων που θα καλύψουν σημαντικές δαπάνες των ευρύτερων παρεμβάσεων. Πρόσφατα ανέφερε ο Υπουργός στην Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης τη δυσχέρεια της χρηματοδότησης μιας τέτοιας πολιτικής, που περιλαμβάνει και αλλαγή της χρήσης για τα νοσοκομεία Αγ. Δημήτριος, Γεννηματάς και Λοιμωδών. Ήδη όμως δίνονται χρήματα για την εκτέλεση σε αυτά μιας σειράς έργων, χωρίς να είναι γνωστό σε τι θα μετατραπούν αυτά τα Νοσοκομεία, π.χ. για το Αγ. Δημήτριος συζητείται η μετατροπή του σε κέντρο αποκατάστασης κ.ο.κ. Το συμπέρασμα από τη σύντομη περιγραφή που έκανα για οικονομία χώρου, είναι πως η Υγεία, στην κατάσταση που είναι σήμερα στη χώρα μας, δεν έχει ανάγκη από ένα νέο νομικό περίβλημα που ι θα την οδηγεί μάλιστα σε περαιτέρω εναγκαλισμό με τους νόμους της αγοράς, αλλά από ισχυρή χρηματοδότηση, προκειμένου να υπάρξει κατ΄αρχήν άμεση οικοδόμηση αξιόπιστου, δημόσιου και κοινωνικοποιημένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, καθώς και οι κατάλληλοι χώροι για νοσοκομεία, ο απαραίτητος σύγχρονος εξοπλισμός για τη σωστή λειτουργία τους, το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό και φυσικά όλες οι ειδικότητες των γιατρών. Αλλιώς, όσοι ασθενείς έχουν την οικονομική δυνατότητα, θα στρέψουν την πλάτη στα κρατικά νοσοκομεία, και θα οδηγούνται στα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα και τις κλινικές, ενώ οι οικονομικά ανίσχυροι θα «γεύονται» την κρατική αδιαφορία και θα περιμένουν τον από μηχανής θεό για να τους θεραπεύσει.