Home Άρθρα - Συνεντεύξεις ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με θέμα : Η Θεσσαλονίκη αποκοιμήθηκε με το όνειρο της μητρόπολης των Βαλκανίων και ξυπνά με τον εφιάλτη της μητρόπολης της ανεργίας.

ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με θέμα : Η Θεσσαλονίκη αποκοιμήθηκε με το όνειρο της μητρόπολης των Βαλκανίων και ξυπνά με τον εφιάλτη της μητρόπολης της ανεργίας.

E-mail
Με μεγάλη ένταση βιώνει η Θεσσαλονίκη το πρόβλημα της ανεργίας τα τελευταία χρόνια. Μια πόλη, που ιστορικά έχει τον τίτλο της «φτωχομάνας» της Μακεδονίας, γιατί επί χρόνια δέχεται φιλόξενα στους κόλπους της τους άνεργους των ιδιαίτερα προβληματικών περιοχών της Μακεδονίας, καθώς και πληθώρα οικονομικών μεταναστών, έχει μάθει να δένει τους πολιτισμούς και τα όνειρά τους, να αναπτύσσεται μέσα σ΄ έναν πλουραλισμό ηθών και εθίμων, βρίσκεται σήμερα στο σημείο να μη μπορεί να προσφέρει στους κατοίκους της το στοιχειώδες αγαθό της εργασίας. Επτά (7) άτομα χάνουν καθημερινά τη δουλειά τους, 18 στους 100 άνδρες είναι άνεργοι και 34 στις 100 νέες γυναίκες. Η σταδιακή αποβιομηχάνιση της πόλης, με τη συρρίκνωση μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, τη μεταφορά άλλων σε γειτονικές χώρες, το κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εκτίναξε το ποσοστό της ανεργίας τους τελευταίους μήνες στο 18%, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Εάν στο ποσοστό αυτό προστεθούν και ποιοτικά χαρακτηριστικά (άτυπες, παράνομες, χωρίς ασφάλιση μορφές απασχόλησης αδύναμων κοινωνικά ομάδων), καθώς και το γεγονός ότι η ανεργία πλήττει κυρίως τη νεολαία (ποσοστό 18,04% το 1999), τις γυναίκες (34,83% άνεργες στην ηλικία 20-24 ετών), αλλά και τους ανέργους μεγάλης ηλικίας, που δεν έχουν μεγάλες δυνατότητες επανένταξής τους στην παραγωγική διαδικασία και δημιουργίας προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση, το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, και εγκυμονεί κινδύνους διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και εμφάνισης ακόμη και ρατσιστικών φαινομένων. Η οξύτητα του φαινομένου και η έλλειψη μέχρι σήμερα πολιτικής που να βελτιώνει στο ελάχιστο την κατάσταση, με οδήγησε, πέρα από άλλες κινήσεις, να καταθέσω και επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή με θέμα: ποιος είναι ο προγραμματισμός της κυβέρνησης για την αναδιάρθρωση της βιομηχανίας στην περιοχή, τη στήριξη των ΜΜΕ, την ενίσχυση των υποδομών, μέσα και από το Γ΄ΚΠΣ, ώστε να υπάρχει ανάκαμψη της οικονομίας στην πόλη, και παράλληλα, ποια μέτρα προτίθενται να πάρουν για την προστασία των ανέργων. Γιατί είναι φανερό ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε σχεδιασμός και υλοποίηση αναπτυξιακών και διαρθρωτικών αλλαγών στη βιομηχανία, με περιφερειακές και κλαδικές πολιτικές για την απόκρουση των συνεπειών της αποβιομηχάνισης, των εκροών δραστηριοτήτων προς τις γειτονικές χώρες, και τη στήριξη των ΜΜΕ. Παράλληλα, μεγάλες ήταν οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση των έργων υποδομής, με συνέπεια να μη ξεκινήσουν καν καινούρια έργα που επιβάλλονται από τις νέες συνθήκες στην περιοχή, ενώ υπήρξε βραδεία ανάπτυξη του τομέα υπηρεσιών, που θα μπορούσε να απορροφήσει σημαντικές εκροές ανθρώπινου δυναμικού από το συρρικνούμενο τομέα της παραγωγής, και να αξιοποιήσει έτσι συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής, που οι κυβερνητικοί παράγοντες συνεχώς διαφημίζουν, χωρίς όμως να παίρνουν κανένα μέτρο. Απαντώντας ο κ. Υπουργός δεν αναφέρθηκε σε καμία συγκεκριμένη πρόταση ανάπτυξης της πόλης (θεώρησε μάλιστα, ότι με τα πολλά χρήματα που διατέθηκαν για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα, η Θεσσαλονίκη απέκτησε «ένα άλλο προφίλ»), ενώ αναφέρθηκε χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία για τις επιχειρήσεις, λέγοντας ότι υπάρχει αυξητική επιχειρηματική δραστηριότητα στην περιοχή. Στην επισήμανση γιατί αυτά τα οφέλη δεν κατανέμονται στους εργαζόμενους και δε δημιουργούν θέσεις εργασίας, χρησιμοποιήθηκε το αμφισβητούμενο στοιχείο ότι μεταξύ 1996 και 1998 το εισόδημα των Θεσσαλονικέων μισθωτών αυξήθηκε κατά 33% έναντι του 31% στο σύνολο της χώρας, το οποίο επιπλέον δεν απαντά στο άμεσο ερώτημα της ανεργίας. Αισθανόμαστε ως κάτοικοι ενός άλλου τόπου, όταν, με ευθύνη κυρίως των κυβερνητικών παραγόντων της περιοχής, ακούγονται μεγαλόστομες εκφράσεις και μεγαλόπνοα σχέδια για τη Θεσσαλονίκη-Μητρόπολη των Βαλκανίων, πόλη ακόμη και τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων, την περίφημη «ανάπτυξη» της πόλης και της περιοχής, αλλά οι κάτοικοί της βλέπουν κάθε μέρα την ποιότητα της ζωής τους να υποβαθμίζεται και τον ορίζοντα της όποιας ευημερίας τους να στενεύει. Αγνοούνται προκλητικά οι υπεύθυνες και τεκμηριωμένες προτάσεις, που εδώ και χρόνια γίνονται από τους τοπικούς φορείς, και ιδιαίτερα από το Ε.Κ.Θ. και τα Επιμελητήρια. Ελπίζω ότι και το Συνέδριο του Ε.Κ.Θ., που γίνεται αυτή την περίοδο, θα σηματοδοτήσει την αγωνία των εργαζομένων της πόλης, πέρα από τα άλλα προβλήματά τους (ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις κλπ.) και για τα υψηλά ποσοστά ανέργων, και θα βοηθήσει στην ανάπτυξη ενός τέτοιου κινήματος εργαζομένων και ανέργων, που θα πιέσει στην κατεύθυνση αναζήτησης ουσιαστικών λύσεων από την πλευρά της κυβέρνησης. Παρατηρήσεις και συγκεκριμένες προτάσεις έχουν γίνει και από το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ κατ΄ επανάληψη στο παρελθόν, αλλά και πρόσφατα, με αφορμή το Σχέδιο Νόμου για τη διαχείριση του Γ΄Κ.Π.Σ. Επισημαίνουμε, ότι με αυτό το Σχέδιο Νόμου, μέσα από το συγκεντρωτικό και ασαφές σύστημα που εισάγει, υποβαθμίζεται ο ρόλος και η συμμετοχή του Δημόσιου Τομέα, της Αυτοδιοίκησης, και δημιουργούνται μηχανισμοί που δε λογοδοτούν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να κάνει «υπόθεση» του ελληνικού λαού το αναπτυξιακό πρόβλημα, εξασφαλίζοντας γι αυτό ουσιαστικούς όρους συμμετοχής του στις αναπτυξιακές επιλογές, καθώς και στην προσπάθεια και στα οφέλη της ανάπτυξης, αντί να ενδιαφέρεται μόνο για την άκριτη στήριξη επιλογών που εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο.