Home Πολιτική Δραστηριότητα Άρθρα - Συνεντεύξεις
Άρθρα - Συνεντεύξεις

ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ για την Υγεία, στην Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

E-mail Εκτύπωση PDF
Την τελευταία δεκαετία το ΕΣΥ έχει πάψει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών, όχι μόνο από την άποψη της ποιότητας των υπηρεσιών αλλά και από τη δίκαιη και ευρύτερη δυνατή διάχυσή τους στο σύνολο του πληθυσμού. Στο σημερινό ΕΣΥ είναι κυρίαρχη η αντίληψη της εφαρμογής των αρχών της αγοράς και στις υπηρεσίες υγείας. Ενώ δηλαδή αναφέρεται ως «εθνικό σύστημα» υγείας με Δημόσιο Χαρακτήρα, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικτό σύστημα: δημόσιο και ιδιωτικό. Έχουν ήδη συσσωρευτεί μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και εστίες παραοικονομίας, που αυξάνουν σημαντικά τις ιδιωτικές δαπάνες της υγείας, καθιστούν προβληματική την αντιμετώπιση των αντίστοιχων αναγκών του πληθυσμού, ιδιαίτερα αυτού με τα κατώτερα εισοδήματα και των απομακρυσμένων από το κέντρο περιοχών. Οι δημόσιες δαπάνες της χώρας μας για την υγεία εξακολουθούν να είναι οι χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τις ιδιωτικές δαπάνες. Οι διακηρύξεις του Υπουργού Υγείας για τον ΟΔΙΠΥ, που θα είναι Οργανισμός Ιδιωτικού Δικαίου και θα αγοράζει υπηρεσίες υγείας από το Δημόσιο και τον Ιδιωτικό τομέα υγείας θα αποβεί σε βάρος του Δημόσιου Τομέα, και φυσικά των ασφαλισμένων. Η κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή των Νοσοκομείων είναι ανεπαρκής και σε μεγάλο βαθμό πεπαλαιωμένη, με χαρακτηριστικά τα παραδείγματα των Νοσοκομείων της περιοχής της Θεσσαλονίκης. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι ελλείψεις των Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας σε προσωπικό, κυρίως νοσηλευτικό. Περισσότερες από 20.000 είναι οι κενές θέσεις προσωπικού. Πρόσφατα ο αρμόδιος Υπουργός επανέλαβε τη δέσμευση για την προκήρυξη 11.000 θέσεων !!! Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σήμερα υπάρχουν κτίρια που στεγάζουν νοσοκομεία, όπως αυτό του Γεννηματά, που κτίσθηκε τον περασμένο αιώνα για να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της Τουρκικής Σχολής Χωροφυλακής!!! Ότι γίνονται επεμβάσεις με χειρουργικά εργαλεία που δεν έχουν αντικατασταθεί από το 1981!! Ότι στεγάζονται πάνω από οκτώ ασθενείς στον ίδιο θάλαμο!! Ότι οι ασθενείς στις Εντατικές Μονάδες Θεραπείας μένουν μόνο με ένα νοσοκόμο κυρίως τα βράδια!! Φαίνεται δε απίστευτο, ότι κινδυνεύει να μην ολοκληρωθεί η ανέγερση τριών μεγάλων Νοσοκομείων (Κατερίνης, Κέρκυρας και Πύργου), που η χρηματοδότησή τους είχε εξασφαλισθεί από το Β’ Κ.Π.Σ., εξαιτίας των αδικαιολόγητων και υπερβολικών καθυστερήσεων που καθιστούν πλέον αμφίβολη την έγκριση από την Ε.Ε. για τη συνέχισή τους από το Γ΄Κ.Π.Σ. Προκαλούν αγανάκτηση οι ουσιαστικές ελλείψεις που εντοπίζει ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Μακεδονίας-Θράκης σε υπόμνημά του προς τον Υπουργό Υγείας. Σε σχέση με την μακροπρόθεσμη πολιτική υγείας για τη Θεσσαλονίκη σε ερώτηση που κάναμε τον Ιούνιο για τον Υγειονομικό (Νοσοκομειακό) Χάρτη της Θεσσαλονίκης δεν πήραμε καμία ουσιαστική απάντηση, παρ’ όλο που ήδη έχουν γίνει μετατάξεις προσωπικού, ενώ θεωρητικά έχουν κλείσει τα θέματα Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων που θα καλύψουν σημαντικές δαπάνες των ευρύτερων παρεμβάσεων. Πρόσφατα ανέφερε ο Υπουργός στην Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης τη δυσχέρεια της χρηματοδότησης μιας τέτοιας πολιτικής, που περιλαμβάνει και αλλαγή της χρήσης για τα νοσοκομεία Αγ. Δημήτριος, Γεννηματάς και Λοιμωδών. Ήδη όμως δίνονται χρήματα για την εκτέλεση σε αυτά μιας σειράς έργων, χωρίς να είναι γνωστό σε τι θα μετατραπούν αυτά τα Νοσοκομεία, π.χ. για το Αγ. Δημήτριος συζητείται η μετατροπή του σε κέντρο αποκατάστασης κ.ο.κ. Το συμπέρασμα από τη σύντομη περιγραφή που έκανα για οικονομία χώρου, είναι πως η Υγεία, στην κατάσταση που είναι σήμερα στη χώρα μας, δεν έχει ανάγκη από ένα νέο νομικό περίβλημα που ι θα την οδηγεί μάλιστα σε περαιτέρω εναγκαλισμό με τους νόμους της αγοράς, αλλά από ισχυρή χρηματοδότηση, προκειμένου να υπάρξει κατ΄αρχήν άμεση οικοδόμηση αξιόπιστου, δημόσιου και κοινωνικοποιημένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, καθώς και οι κατάλληλοι χώροι για νοσοκομεία, ο απαραίτητος σύγχρονος εξοπλισμός για τη σωστή λειτουργία τους, το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό και φυσικά όλες οι ειδικότητες των γιατρών. Αλλιώς, όσοι ασθενείς έχουν την οικονομική δυνατότητα, θα στρέψουν την πλάτη στα κρατικά νοσοκομεία, και θα οδηγούνται στα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα και τις κλινικές, ενώ οι οικονομικά ανίσχυροι θα «γεύονται» την κρατική αδιαφορία και θα περιμένουν τον από μηχανής θεό για να τους θεραπεύσει.
 

ʼρθρο της Βουλευτου ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ ΄΄Τα Μέγαρα και οι Επεκτάσεις τους περισσεύουν σήμερα στην τραγικά ελλειματική Θεσσαλονίκη΄΄ στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

E-mail Εκτύπωση PDF
Το θέμα της ανέγερσης του δεύτερου κτίριου στο Μέγαρο Μουσικής ξαναήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Πολιτισμού. Θεωρώ ότι με την ανέγερση ενός νέου ογκώδους κτιρίου εμβ. 6000 τμ. στην παραλία, δίπλα στο κτίριο του Μεγάρου Μουσικής, και με πρόβλεψη, σύμφωνα με δημοσιεύματα, να ανεγερθεί στην περιοχή και ο ναός του Αγίου Φωτίου, θα δημιουργηθεί ένας «συνωστισμός» ογκωδών κτιρίων, με στραμμένα τα «νώτα» προς τη θάλασσα, που θα αλλάξουν εντελώς τη φυσιογνωμία της περιοχής, αλλά και τη μέχρι σήμερα χρήση της, και θα δημιουργήσουν ποικίλα πρόσθετα προβλήματα. Η ανάπτυξη του πολιτισμού δεν επιτυγχάνεται, ούτε πρέπει να εξαντλείται στην ανέγερση νέων κτιρίων, πολύ περισσότερο όταν αυτά θίγουν τη φυσιογνωμία της περιοχής. ʼλλωστε, στα πλαίσια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας έχουν ανακαινισθεί πολλά κτίρια, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν για ποικίλες χρήσεις, ενώ αρκετά από αυτά, τρία χρόνια μετά τη λήξη της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, δεν έχουν ακόμη αξιοποιηθεί πλήρως, παρά το υψηλό κόστος ανακατασκευής τους,και ενώ απροσπέλαστο παραμένει για το λαό της Θεσσαλονίκης το Μέγαρο Μουσικής, λόγω του υψηλού κόστους του εισητηρίου και της ειδικής μεταχείρισης των χορηγών και της ελίτ της πόλης. Σήμερα συμβαίνει το οξύμωρο σχήμα, να κλείνουμε το Μουσείο Κινηματογράφου που ιδρύθηκε μόλις το 1997 με το ν. 2557, και να κτίζουμε νέο κτίριο για να εγκαταστήσουμε Μουσείο Μουσικής. Σε ό,τι αφορά τη φιλοξενία της Συνδιάσκεψης Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2003 στο υπό ανέγερση κτίριο, εκτιμώ πως αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί στο εξαιρετικά καλαίσθητο κτίριο του Τελωνείου στο Λιμάνι, αφού πρώτα ανακαινισθεί. Το σοβαρότατο ζήτημα που προκύπτει για μία ακόμη φορά, είναι ότι η έλλειψη ενιαίου σχεδιασμού και συνεργασίας των Τοπικών Φορέων και οι αυθαίρετες χωροθετήσεις, παρεμβάσεις και κατασκευές κτιρίων κυρίως (όπως κτίρια της Πολιτιστικής, κεντρικές επιλογές για το λεγόμενο «Δυτικό Τόξο», χρήσεις στην παραλιακή ζώνη κ.ά.) δημιούργησαν τα τελευταία χρόνια οξύτατα προβλήματα, αποδυνάμωσαν μια παραδοσιακή και αναπτυσσόμενη συνεργασία σχεδιασμού των τοπικών υπηρεσιών και φορέων, και καταστρατήγησαν την ιεράρχηση των έργων, που επί σειρά ετών επεξεργάσθηκαν οι φορείς της πόλης. Σε ερώτηση που κατέθεσα στη Βουλή, από τον Ιούλιο ακόμη, σχετικά με την ανέγερση του νέου κτιρίου, έθετα στους αρμόδιους Υπουργούς όλα αυτά τα ζητήματα, καθώς και το κατά πόσο η ανέγερση αυτού του νέου κτιρίου εξυπηρετεί πραγματικές ανάγκες των Θεσσαλονικέων. Η απάντηση ήταν γενική και αόριστη, πλην του εντελώς συγκεκριμένου ποσού των 11,7 δις δρχ. με το οποίο ανέφερε ότι χρηματοδοτήθηκε το κύριο κτίριο του Μέγαρου Μουσικής από το Β΄Κ.Π.Σ. Να υποθέσουμε ότι ανάλογο ποσό θα εκταμιευθεί και για το δεύτερο κτίριο, με την ίδια ευκολία που δόθηκε και για το πρώτο, όταν απαιτούνται αγώνες γονέων, φορέων και μαθητών για να «πεισθεί» το Υπουργείο Παιδείας να «τεντώσει» λίγο τον προϋπολογισμό του για τις επείγουσες ανάγκες της σχολικής στέγης στη Θεσσαλονίκη, που είναι η πραγματική κοιτίδα «παραγωγής» πολιτισμού;
 

ʼρθρο της βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ –ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ προς την Εφημερίδα Αυγή με θέμα : Μεταλλαγμένα: Η Βουλή Προβληματίζεται

E-mail Εκτύπωση PDF
Το πρόβλημα των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων (ιδιαίτερα μετά την συγκομιδή του μεταλλαγμένου βαμβακιού), οξύνεται συνεχώς, χωρίς να υπάρχει το επαρκές θεσμικό πλαίσιο για την αντιμετώπισή του. Ήδη στην Επιτροπή Αποτίμησης της Τεχνολογίας στη Βουλή γίνονται πολύωρες συζητήσεις για το θέμα αυτό, διατυπώνονται σοβαρές ανησυχίες και προτείνονται και σχετικά μέτρα. Αξιοποιώντας και συνεχίζοντας μια σημαντική δουλειά συντρόφων του ΣΥΝ παρουσιάσαμε τις κατ’ αρχήν θέσεις και προτάσεις για τον τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης του μεγάλου αυτού προβλήματος. Η βασική μας παραδοχή είναι, ότι η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη παρά μόνο όσο μένει στο στενό χώρο του εργαστηρίου, οι εφαρμογές της είναι είτε καλές είτε κακές ανάλογα με τις προτεραιότητες του παραγωγού και του χρήστη τους. Με αυτή την έννοια ισχυριζόμαστε ότι οι επιστήμονες που προσκλήθηκαν από την Βουλή -λιγότερο ή περισσότερο επιφυλακτικοί όσον αφορά τις εφαρμογές στο παρόν και το μέλλον της γενετικής μηχανικής- απέχουν από την αρνητική θέση των οικολογικών οργανώσεων. Πράγματι, δεν είναι δυνατό να αποδεχτεί κανένας, τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα περιμένοντας τα αποτελέσματα από την χρήση τους. Η παραγωγή της νέας τεχνολογίας και των νέων προϊόντων πρέπει προκαταβολικά, πριν από την χρήση να αποδείξει ότι δεν θα υπάρξουν αρνητικά αποτελέσματα. Οι συνέπειες αυτές δεν περιορίζονται στους χρήστες-ανθρώπους αλλά και στο εν γένει φυσικό περιβάλλον. Φυσικά, εκτός της υγείας και της ρύπανσης του περιβάλλοντος, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε έστω και δευτερευόντως ότι οι επιχειρήσεις παραγωγής και εμπορίας γενετικά τροποποιημένου πολλαπλασιαστικού υλικού (σπόρων), αποτελεί κρίσιμο σημείο για τον έλεγχο της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής από τρεις-τέσσερις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Ο ΣΥΝ πιστεύει, για τους παραπάνω λόγους, ότι το θεσμικό πλαίσιο για τα μεταλλαγμένα θα πρέπει να επικεντρώνεται προς τον έλεγχο των κάθε είδους εισαγόμενων σκευασμάτων, σπόρων, τροφών κ.λ.π. Με αυτό κατά νου, υποστηρίζουμε την χρηματοδότηση της έρευνας που γίνεται στη χώρα μας. Προφανώς δεν πρόκειται, και δεν μπορούμε άλλωστε, να ανταγωνιστούμε τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες όσον αφορά την παραγωγή. Στόχος μας πρέπει να είναι η μεταβίβαση της γνώσης και η εκπαίδευση επιστημόνων στον έλεγχο των τροφίμων, είτε αυτά φέρουν την ταμπέλα ‘’γενετικά τροποποιημένο προϊόν ‘’ είτε όχι. Η γενετική μηχανική συνοδεύεται από πολλές φοβίες και μύθους. Αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι τα προϊόντα της δεν έχουν αποδειχτεί ασφαλή, δεν έχουν μεγαλύτερη θρεπτική αξία και δεν είναι -κατά γενική ομολογία- αβλαβή για το περιβάλλον. Ως ελάχιστο δεδομένο από τη χρήση τους θα πρέπει να θεωρήσουμε τη δράση τους εναντίον της βιοποικιλότητας την οποία εναγωνίως προσπαθούμε να διατηρήσουμε. Θα πρέπει επομένως να κατανοηθεί από όλους ότι η χρησιμοποίηση μεταλλαγμένων σπόρων για την παραγωγή γεωργικών προϊόντων δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει την πείνα στον κόσμο, που είναι αποτέλεσμα της άνισης κατανομής των τροφίμων. Επειδή όμως οι υποστηρικτές της τεχνολογίας των μεταλλαγμένων αναφέρονται συχνά στην πληθυσμιακή έκρηξη, πρέπει να επαναλάβουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί αύξηση της παραγωγής στις πειραματικές καλλιέργειες, ενώ σύμφωνα με έρευνα του Ο.Η.Ε. η αύξηση της παραγωγής τροφίμων φαίνεται ότι θα παρακολουθεί την αύξηση του πληθυσμού για τα επόμενα 30 χρόνια. Ο χρόνος αυτός είναι αρκετός και για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού της γης και της άνισης κατανομής των τροφίμων. Πρέπει να θυμόμαστε τους μύθους που συνόδευαν την πυρηνική ενέργεια στην δεκαετία του ’60 ως τη μαγική λύση του ενεργειακού προβλήματος του κόσμου. Όπως τώρα εντοπίζουμε -μακριά από τους μύθους- την λύση του ενεργειακού προβλήματος στις ανανεώσιμες πηγές και στη μείωση της κατανάλωσης, να αναζητήσουμε τη λύση του διατροφικού προβλήματος σε νέες αντιλήψεις για την διατροφή και διακίνηση των προϊόντων με τρόπους συμβατούς με την φύση και το περιβάλλον. Σε ότι αφορά στην αγροτική παραγωγή στη χώρα μας, Ο ΣΥΝ προσβλέπει στην βιολογική γεωργία η οποία ευνοείται ιδιαίτερα από τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες. Αυτό είναι το δικό μας συγκριτικό πλεονέκτημα και μπορούμε βραχυπρόθεσμα να καλλιεργήσουμε βιολογικά προϊόντα, όχι όπως σήμερα στο 0,7% της συνολικά καλλιεργούμενης έκτασης, αλλά στο 10 και 15%. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται χρηματοδότηση για την έρευνα, την εκπαίδευση των αγροτών, την πιστοποίηση των βιολογικών προϊόντων και την ορθολογική διοίκηση και οργάνωση της διακίνησης. Μπορούμε να εγκαταλείψουμε τους μύθους και την εξάρτηση από τις πολυεθνικές, που συνεπάγεται η χρήση των μεταλλαγμένων προϊόντων και να πειραματιστούμε κατ’ αρχήν με την ‘’ολοκληρωμένη γεωργική διαχείριση’’ που θα μειώσει δραστικά τη ρύπανση των υδάτων και των εδαφών ανοίγοντας νέους ορίζοντες στη γεωργία τέτοιους που δεν μπορεί να εγγυηθεί η γενετική μηχανική. Ας περιμένουμε υπομονετικά ώστε να εκτιμηθούν οι πραγματικές δυνατότητες της γενετικής μηχανικής χωρίς μύθους και δαιμόνια. Μέχρι τότε καλό είναι να είμαστε επιφυλακτικοί στις εφαρμογές της, και να την χρησιμοποιούμε όταν είναι αποδεδειγμένα ασφαλής και απολύτως αναγκαίες, όπως στην χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων. Στην συζήτηση στην Επιτροπή δεν τέθηκαν με σαφήνεια οι άξονες και οι προτεραιότητες του απαραίτητου θεσμικού πλαισίου. Εμείς και στο πόρισμα αυτής της συζήτησης θεωρούμε ότι πρέπει πρώτα να ιεραρχηθεί η πρόληψη και ο έλεγχος και μετά το πλαίσιο έρευνας για την χρήση και την εφαρμογή. Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη Βουλευτής του ΣΥΝ στην Α’ Θεσαλλονίκης,
 

ʼρθρο της βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ –ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ προς την Εφημερίδα Μακεδονία με θέμα : Τα οξυμένα προβλήματα του αγροτικού τομέα επιζητούν μια διαφορετική, αναπτυξιακή πολιτική.

E-mail Εκτύπωση PDF
Πολλαπλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος της χώρας, για τα περισσότερα από τα οποία η κυβέρνηση εναποθέτει στις δυνάμεις της «αγοράς» τη λύση τους, όπως: Σημαντική είναι η μείωση των εισοδημάτων των αγροτών, αποτέλεσμα των χαμηλών τιμών διάθεσης των προϊόντων και του υψηλού κόστους παραγωγής, με χαρακτηρηστικό παράδειγμα τις τιμές στο λάδι, στο βαμβάκι, στην πατάτα. Η συνεχής μείωση της απασχόλησης και η έλλειψη επενδύσεων στον τομέα της γεωργίας που τροφοδοτούν την ανεργία. Οι μεγάλες αδυναμίες στα έργα υποδομής, στην πολιτική γης, στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, με οξύτατο το φαινόμενο της ξηρασίας στο Θεσσαλικό κάμπο. Η ανισοβαρής διαρθρωτική σχέση μεταξύ φυτικής και ζωικής παραγωγής, και η έλλειψη πολιτικής στην εμπορία και στην τυποποίηση των αγροτικών προϊόντων. Πιο συγκεκριμένα: - Οι τιμές για τα κύρια αγροτικά μας προϊόντα όπως: βαμβάκι, λάδι, καπνός, ροδάκινα, εσπεριδοειδή, σιτηρά, κινούνται στο επίπεδο των τιμών των αρχών της δεκαετίας του 90. Αυτό είναι αποτέλεσμα κυρίως της έλλειψης ελέγχων και της μη εξυγίανσης των εμπορικών κυκλωμάτων, της αδυναμίας των συνεταιρισμών να παρέμβουν και βέβαια των περικοπών των δαπανών και των περιορισμών που έχουν επιβληθεί μέσω των αντίστοιχων Κοινών Οργανώσεων Αγοράς. - Το κόστος των εισροών και ιδιαίτερα το κόστος της ενέργειας και του χρήματος, παραμένει για την χώρα μας υψηλό. Ακόμη και σήμερα, και παρά τις υποσχέσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί για την αντιμετώπιση της σημαντικής αύξησης της τιμής του πετρελαίου, ενώ η διαφορά επιτοκίων χορήγησης από τον πληθωρισμό (θετικό επιτόκιο) παραμένει διπλάσιo της αντίστοιχης της Ε.Ε. - Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει παραδεχθεί την επιβάρυνση του εμπορικού γεωργικού ισοζυγίου από την ανισομερή ανάπτυξη της φυτικής έναντι της ζωικής παραγωγής, δεν έχει προχωρήσει σε κανένα ουσιαστικό σχεδιασμό, βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο, με κατεύθυνση τη διαρθρωτική αλλαγή για την περαιτέρω ενίσχυση της ζωικής παραγωγής. - Σε επίπεδο Ε.Ε οι χειρισμοί και οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα ανεπαρκείς. Παρά την διακηρυγμένη σε όλα τα επίπεδα απόφασή της να υπάρξει συνολική διαπραγμάτευση για όλα τα αγροτικά προϊόντα κατά την αναθεώρηση της ΚΑΠ και τις ρυθμίσεις της Agenda 2000, ώστε να εξασφαλιστεί η ικανοποιητική στήριξή τους μέχρι το 2006, οι χειρισμοί της είχαν ως αποτέλεσμα να δεχτεί να μην συμπεριληφθούν στην αρχική φάση της διαπραγμάτευσης τα μεσογειακά προϊόντα. Έτσι, στους επόμενους μήνες θα αναθεωρηθούν οι ΚΟΑ για το βαμβάκι, το λάδι, τον καπνό, τα οπωροκηπευτικά, το ρύζι, υπό δυσμενέστερους όρους. - Όσον αφορά την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της υπαίθρου, οι πόροι που εξασφάλισε η κυβέρνηση και για τους οποίους επαίρεται, δεν είναι επαρκείς για τη ζητούμενη στήριξη των εισοδημάτων των αγροτών και των κατοίκων της υπαίθρου γενικότερα. Ø Αν και όλοι, και η κυβέρνηση, υποστηρίζουν πως ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας έναντι των άλλων χωρών της Ε.Ε είναι η δυνατότητα παραγωγής βιολογικών προϊόντων, μόλις 0,7% ποσοστό είναι το επί του συνόλου της καλλιεργήσιμης έκτασης με βιοκαλλιέργειες το οποίο αποτελεί το χαμηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. Παράλληλα καθυστερεί επικίνδυνα η ανάπτυξη και προώθηση των διαδικασιών για την πιστοποίηση, την εκπαίδευση, τη διακίνηση και τις αναγκαίες γι’ αυτά επενδύσεις. - Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώνονται και η χώρα μας χάνει παραδοσιακές αγορές, όπως αυτές των πρώην ανατολικών χωρών. Το γεγονός αυτό είναι αποτέλεσμα και της απουσίας πολιτικής μεταφορών, της έλλειψης μητρώου εξαγωγέων, αλλά και της οργάνωσης εσωτερικών αγορών. - Αντίθετα με όσα υποστηρίζει η κυβέρνηση για το επαρκές θεσμικό πλαίσιο και τα όργανα που θα υλοποιήσουν μια αναπτυξιακή πολιτική για τη γεωργία, το Υπ. Γεωργίας και οι νέοι εξειδικευμένοι Οργανισμοί (σε αντικατάσταση των Οργανισμών Βάμβακος και Καπνού) έχουν σημαντικά προβλήματα στελέχωσης και αποκεντρωμένης και αποδοτικής λειτουργίας. - Επιπλέον, το Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής δεν χαράζει όπως θα έπρεπε πολιτική, και ο ρόλος του είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένος. Για όλα αυτά τα προβλήματα, που ουσιαστικά συνδέονται με μια ολοκληρωμένη γεωργική διαχείριση, με ποιοτική, ποσοτική και τιμολογιακή αναβάθμιση των γεωργικών προϊόντων, και με προσεκτικούς χειρισμούς και πρωτοβουλίες στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έχει καταθέσει σχετική επερώτηση στη Βουλή, όπου και θα αναπτύξει τις δικές του προτάσεις για την αντιμετώπισή τους.
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 61 από 66