Home Πολιτική Δραστηριότητα Άρθρα - Συνεντεύξεις
Άρθρα - Συνεντεύξεις

ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με θέμα : Η Θεσσαλονίκη αποκοιμήθηκε με το όνειρο της μητρόπολης των Βαλκανίων και ξυπνά με τον εφιάλτη της μητρόπολης της ανεργίας.

E-mail Εκτύπωση PDF
Με μεγάλη ένταση βιώνει η Θεσσαλονίκη το πρόβλημα της ανεργίας τα τελευταία χρόνια. Μια πόλη, που ιστορικά έχει τον τίτλο της «φτωχομάνας» της Μακεδονίας, γιατί επί χρόνια δέχεται φιλόξενα στους κόλπους της τους άνεργους των ιδιαίτερα προβληματικών περιοχών της Μακεδονίας, καθώς και πληθώρα οικονομικών μεταναστών, έχει μάθει να δένει τους πολιτισμούς και τα όνειρά τους, να αναπτύσσεται μέσα σ΄ έναν πλουραλισμό ηθών και εθίμων, βρίσκεται σήμερα στο σημείο να μη μπορεί να προσφέρει στους κατοίκους της το στοιχειώδες αγαθό της εργασίας. Επτά (7) άτομα χάνουν καθημερινά τη δουλειά τους, 18 στους 100 άνδρες είναι άνεργοι και 34 στις 100 νέες γυναίκες. Η σταδιακή αποβιομηχάνιση της πόλης, με τη συρρίκνωση μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, τη μεταφορά άλλων σε γειτονικές χώρες, το κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εκτίναξε το ποσοστό της ανεργίας τους τελευταίους μήνες στο 18%, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Εάν στο ποσοστό αυτό προστεθούν και ποιοτικά χαρακτηριστικά (άτυπες, παράνομες, χωρίς ασφάλιση μορφές απασχόλησης αδύναμων κοινωνικά ομάδων), καθώς και το γεγονός ότι η ανεργία πλήττει κυρίως τη νεολαία (ποσοστό 18,04% το 1999), τις γυναίκες (34,83% άνεργες στην ηλικία 20-24 ετών), αλλά και τους ανέργους μεγάλης ηλικίας, που δεν έχουν μεγάλες δυνατότητες επανένταξής τους στην παραγωγική διαδικασία και δημιουργίας προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση, το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, και εγκυμονεί κινδύνους διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και εμφάνισης ακόμη και ρατσιστικών φαινομένων. Η οξύτητα του φαινομένου και η έλλειψη μέχρι σήμερα πολιτικής που να βελτιώνει στο ελάχιστο την κατάσταση, με οδήγησε, πέρα από άλλες κινήσεις, να καταθέσω και επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή με θέμα: ποιος είναι ο προγραμματισμός της κυβέρνησης για την αναδιάρθρωση της βιομηχανίας στην περιοχή, τη στήριξη των ΜΜΕ, την ενίσχυση των υποδομών, μέσα και από το Γ΄ΚΠΣ, ώστε να υπάρχει ανάκαμψη της οικονομίας στην πόλη, και παράλληλα, ποια μέτρα προτίθενται να πάρουν για την προστασία των ανέργων. Γιατί είναι φανερό ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε σχεδιασμός και υλοποίηση αναπτυξιακών και διαρθρωτικών αλλαγών στη βιομηχανία, με περιφερειακές και κλαδικές πολιτικές για την απόκρουση των συνεπειών της αποβιομηχάνισης, των εκροών δραστηριοτήτων προς τις γειτονικές χώρες, και τη στήριξη των ΜΜΕ. Παράλληλα, μεγάλες ήταν οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση των έργων υποδομής, με συνέπεια να μη ξεκινήσουν καν καινούρια έργα που επιβάλλονται από τις νέες συνθήκες στην περιοχή, ενώ υπήρξε βραδεία ανάπτυξη του τομέα υπηρεσιών, που θα μπορούσε να απορροφήσει σημαντικές εκροές ανθρώπινου δυναμικού από το συρρικνούμενο τομέα της παραγωγής, και να αξιοποιήσει έτσι συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής, που οι κυβερνητικοί παράγοντες συνεχώς διαφημίζουν, χωρίς όμως να παίρνουν κανένα μέτρο. Απαντώντας ο κ. Υπουργός δεν αναφέρθηκε σε καμία συγκεκριμένη πρόταση ανάπτυξης της πόλης (θεώρησε μάλιστα, ότι με τα πολλά χρήματα που διατέθηκαν για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα, η Θεσσαλονίκη απέκτησε «ένα άλλο προφίλ»), ενώ αναφέρθηκε χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία για τις επιχειρήσεις, λέγοντας ότι υπάρχει αυξητική επιχειρηματική δραστηριότητα στην περιοχή. Στην επισήμανση γιατί αυτά τα οφέλη δεν κατανέμονται στους εργαζόμενους και δε δημιουργούν θέσεις εργασίας, χρησιμοποιήθηκε το αμφισβητούμενο στοιχείο ότι μεταξύ 1996 και 1998 το εισόδημα των Θεσσαλονικέων μισθωτών αυξήθηκε κατά 33% έναντι του 31% στο σύνολο της χώρας, το οποίο επιπλέον δεν απαντά στο άμεσο ερώτημα της ανεργίας. Αισθανόμαστε ως κάτοικοι ενός άλλου τόπου, όταν, με ευθύνη κυρίως των κυβερνητικών παραγόντων της περιοχής, ακούγονται μεγαλόστομες εκφράσεις και μεγαλόπνοα σχέδια για τη Θεσσαλονίκη-Μητρόπολη των Βαλκανίων, πόλη ακόμη και τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων, την περίφημη «ανάπτυξη» της πόλης και της περιοχής, αλλά οι κάτοικοί της βλέπουν κάθε μέρα την ποιότητα της ζωής τους να υποβαθμίζεται και τον ορίζοντα της όποιας ευημερίας τους να στενεύει. Αγνοούνται προκλητικά οι υπεύθυνες και τεκμηριωμένες προτάσεις, που εδώ και χρόνια γίνονται από τους τοπικούς φορείς, και ιδιαίτερα από το Ε.Κ.Θ. και τα Επιμελητήρια. Ελπίζω ότι και το Συνέδριο του Ε.Κ.Θ., που γίνεται αυτή την περίοδο, θα σηματοδοτήσει την αγωνία των εργαζομένων της πόλης, πέρα από τα άλλα προβλήματά τους (ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις κλπ.) και για τα υψηλά ποσοστά ανέργων, και θα βοηθήσει στην ανάπτυξη ενός τέτοιου κινήματος εργαζομένων και ανέργων, που θα πιέσει στην κατεύθυνση αναζήτησης ουσιαστικών λύσεων από την πλευρά της κυβέρνησης. Παρατηρήσεις και συγκεκριμένες προτάσεις έχουν γίνει και από το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ κατ΄ επανάληψη στο παρελθόν, αλλά και πρόσφατα, με αφορμή το Σχέδιο Νόμου για τη διαχείριση του Γ΄Κ.Π.Σ. Επισημαίνουμε, ότι με αυτό το Σχέδιο Νόμου, μέσα από το συγκεντρωτικό και ασαφές σύστημα που εισάγει, υποβαθμίζεται ο ρόλος και η συμμετοχή του Δημόσιου Τομέα, της Αυτοδιοίκησης, και δημιουργούνται μηχανισμοί που δε λογοδοτούν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να κάνει «υπόθεση» του ελληνικού λαού το αναπτυξιακό πρόβλημα, εξασφαλίζοντας γι αυτό ουσιαστικούς όρους συμμετοχής του στις αναπτυξιακές επιλογές, καθώς και στην προσπάθεια και στα οφέλη της ανάπτυξης, αντί να ενδιαφέρεται μόνο για την άκριτη στήριξη επιλογών που εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο.
 

ʼρθρο της βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ –ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ προς την Εφημερίδα Αυγή με θέμα : Καθυστέρηση και ασάφεια διακρίνει το νέο σύστημα διαχείρισης του Γ'ΚΠΣ, ενώ υποβαθμίζεται ο ρόλος και η συμμετοχή του Δημόσιου τομέα , της Αυτοδιοίκησης και των τοπικώ

E-mail Εκτύπωση PDF
Η κυβέρνηση μετά από μεγάλη καθυστέρηση καταθέτει ένα Σχέδιο Νόμου πολύ σοβαρό και επείγον, αλλά με σημαντικότατες ελλείψεις και ασάφειες, το οποίο αντί να βελτιώνει , στην ουσία περιπλέκει και συγκεντρώνει ακόμα περισσότερο στο ΥΠΕΘΟ τη διαδικασία διαχείρισης του Γ’ΚΠΣ. Αντί της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της διαφάνειας, που έπρεπε να επιδιώκεται έναντι των προβλημάτων διαχείρισης του ΄Β ΚΠΣ,αυτό που περιγράφεται είναι ένας γραφειοκρατικός και συγκεντρωτικός μηχανισμός σε επανάληψη και επέκταση του παρελθόντος. Δεν αποτελεί προϊόν ορθολογικής παρέμβασης, αλλά συμβιβασμού με την Ε.Ε. και μεταφοράς της όλης διαδικασίας σε μηχανισμούς που δεν λογοδοτούν σε Πολιτικό Επίπεδο. Η κυβέρνηση αποφεύγει συστηματικά να ενημερώσει υπεύθυνα για τα αποτελέσματα του Β' ΚΠΣ, όπως : Την περιορισμένη απορρόφηση κονδυλίων και τις καθυστερήσεις με τις σημαντικότατες υπερβάσεις προϋπολογισμών, την άνιση κατανομή του οφέλους της ανάπτυξης χωρίς καμία εγγύηση για την εξασφάλιση της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας ,την αποδυνάμωση του Σχεδιασμού σε Περιφερειακό και Τοπικό επίπεδο και μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και σε μέσα των φορέων υλοποίησης των έργων. Η Καθυστέρηση έχει σοβαρότατες συνέπειες. Το νέο σύστημα που εισάγεται έπρεπε ήδη να λειτουργεί, αφού τα στοιχεία ήταν γνωστά προ διετίας και ο σχετικός Κανονισμός 1260 ισχύει από τον Ιούλιο του 1999. Επιπρόσθετα η παραπομπή σε πολλές Υπουργικές Αποφάσεις (πλέον των 30), δημιουργεί ασάφειες, αδιαφάνεια για τις προθέσεις και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και θα παρατείνει την καθυστέρηση. Οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες , με αιχμή τον άμεσο κίνδυνο να χαθούν τα κονδύλια για το 2000 του Ταμείου Συνοχής, όπως και να ακυρωθεί η δέσμευση του 2000 από το Γ’ΚΠΣ, λόγω της μη λειτουργίας των διαχειριστικών αρχών και της οριστικοποίησης των κριτηρίων επιλεξιμότητας για την ένταξη των έργων. Διοικητικά και παραγωγικά το σχήμα είναι αδύναμο και συγκεντρωτικό Χωρίς να αποτιμάται το έργο και η ποιότητα των υπηρεσιών μονάδων, που δοκιμάστηκαν στο Β΄ ΚΠΣ, όπως η ΜΟΔ, η ΜΕΚ και το ΟΠΣ, δημουργούνται επάλληλα αυτών νέα σχήματα , που διογκώνουν τον τομέα της διαχείρισης σε βαρος του τομέα υλοποίησης, ο οποίος κατά γενική ομολογία έχει το πρόβλημα. Δεν διαφαίνεται πως θα επιτευχθεί άμεσα αυτή η αναγκαία στελέχωση των φορέων που προτείνουν και υλοποιούν τα έργα (ωρίμανση-υλοποίηση). Η όποια περιφερειακή αποκέντρωση αποδυναμώνεται περισσότερο, τόσο Θεσμικά όσο και Ποιοτικά. Οξύ είναι το ερώτημα: Οι επιτροπές παρακολούθησης και τα Περιφερειακά Συμβούλια τι θα κάνουν τελικά; Αφού η ένταξη και η αξιολόγηση των πράξεων γίνεται αποκλειστικά με δείκτες και ποσοτικά κριτήρια,από τη Γενική Γραμματεία της Διαχειριστικής αρχής και τον εμπειρογνώμονα, με πλήρη απουσία της κοινωνικής διάστασης και υποβάθμιση της συμμετοχής των εκλεγμένων τοπικών παραγόντων και κοινωνικών εταίρων. Στην «Ανεξάρτητη Διαχειριστική Αρχή» περιέρχονται όλες οι αρμοδιότητες και οι εξουσίες για τη διαχείριση , ενώ την «ανεξαρτησία» της προσδιορίζει η υπαγωγή της σε μία και μοναδική αρχή και έλεγχο τον Γενικό Διευθυντή του ΥΠΕΘΟ ή τον Υπουργό. Οδηγούμαστε έτσι σε μια σοβαρή παρεκτροπή για την συνθετική λειτουργία και απόδοση των θεσμών και οργάνων στη χώρα μας. Πώς θα διασφαλίσουμε το απρόσκοπτο της λειτουργίας της Διαχειριστικής αρχής, αλλά και παράλληλα την εποπτεία και τον έλεγχο από πιθανή δυσλειτουργία και κακοδιαχείριση ; Ελάχιστη διορθωτική ρύθμιση αποτελεί για το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ η συγκρότηση Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για την πορεία και τον έλεγχο του Γ΄ ΚΠΣ. Όσον αφορά στον ουσιαστικό Περιφερειακό Σχεδιασμό οι διαχειριστικές αρχές τον υποβαθμίζουν, του αφαιρούν τον κοινωνικό ρόλο. Φοβούμεθα ότι λογιστικοποιείται εν τέλει ο Αναπτυξιακός Σχεδιασμός της χώρας. Αυτό δεν επιβάλλεται από την Ε.Ε. αντίθετα στο άρθρο 8 για την «εταιρική σχέση» του Καν. 1260/1999 αναφέρονται ότι : Οι κοινοτικές δράσεις εκπονούνται με τη στενή συνεργασία «εταιρική σχέση» της Επιτροπής και του κράτους μέλους, καθώς και των αρχών και φορέων που ορίζει το κράτος μέλος, ιδίως δε : -Των περιφερειακών και τοπικών αρχών και λοιπών αρμοδίων δημόσιων αρχών. -Των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων Αδυναμίες και προτάσεις Οι αδυναμίες του νέου συστήματος συνοψίζονται επιγραμματικά: ·Στην υποβάθμιση του πολιτικού στοιχείου της διαχείρισης. ·Στη μεταφορά της ελεγκτικής διαδικασίας εκτός Δημόσιας Διοίκησης. ·Στην υποβάθμιση του ρόλου των Περιφερειακών και Τοπικών οργάνων, των κοινωνικών εταίρων. ·Στη δυνατότητα άσκησης προσωπικών επιλογών με ότι αυτό συνεπάγεται. ·Στη δημιουργία εξωθεσμικών μηχανισμών που σύντομα θα δημιουργήσουν αδιέξοδο με συγκρούσεις και πολιτικά θέματα. Αντί του πολύπλοκου και συγκεντρωτικού συστήματος θα μπορούσε να παραμείνει και να διορθωθεί το παλαιό στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της ποιότητας, της ικανότητας και της διαφάνειας στη διαχείριση και της αποτελεσματικής υλοποίησης και αξιοποίησης των πόρων. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει: -Να αποκεντρωθεί η διαχείριση με ενίσχυση του ρόλου των περιφερειακών και τοpικών αρχών ,δηλαδή αναβάθμιση του ρόλου τους στην επιλογή - ένταξη έργων. -Αντί να συγκεντρώνεται προσωπικό, Ιδιωτικοί Σύμβουλοι και εμπειρογνώμονες στο διοικητικό σχήμα διαχείρισης του Γ΄ ΚΠΣ, να προωθηθεί η άμεση στελέχωση και ενίσχυση των φορέων υλοποίησης (ιδιαίτερα στην Τοπική Αυτ/κηση) , τόσο για την διαδικασία της ωρίμανσης όσο και τη διαδικασία της υλοποίησης των έργων . Για όλα τα παραπάνω, η γενική μας επισήμανση είναι ότι η κυβέρνηση δεν είναι διατεθιμένη να κάνει "υπόθεση" του ελληνικού λαού το αναπτυξιακό πρόγραμμα του Γ'ΚΠΣ και να εξασφαλίσει γι' αυτό ουσιαστικούς όρους συμμετοχής του στις αναπτυξιακές επιλογές, καθώς και στην προσπάθεια και στα οφέλη της ανάπτυξης, αλλα ενδιαφέρεται μόνο για την άκριτη στήριξη επιλογών που εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα.
 

'Αρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ ''Οι Ολυμπιακοί Αγώνες απαιτούν βαθύ αίσθημα ευθύνης και υπέρβαση δυνάμεων΄΄, στην Εφημερίδα "Μακεδονία"

E-mail Εκτύπωση PDF
Η εμπειρία που έχω αποκομίσει από τη συμμετοχή μου ως μέλος της Κοινοβουλευτικής Αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ είναι πολύ σημαντική, οι πληροφορίες και οι επισημάνσεις πολλαπλές για ένα εγχείρημα τεράστιου μεγέθους ως προς τα θέματα οργάνωσης, υποδομών και ειδικών έργων και ρυθμίσεων που απαιτούνται. Τελικά, στο Σίδνεϋ τα προβλήματα ελαχιστοποιήθηκαν, η τεχνική και τηλεοπτική επιτυχία ήταν σημαντική και το βασικότερο, το πλήθος, ο ενθουσιασμός και η ομοψυχία των συμμετεχόντων εντυπωσιακά. Υπέρβαση έκαναν οι 50.000 εθελοντές, με την ανιδιοτελή προσφορά τους στη μεγάλη αθλητική γιορτή της χώρας τους. Οι Αυστραλοί, παρά τα προβλήματα συναίνεσης και συνοχής που είχαν στην αρχή, κατάφεραν πολύ έγκαιρα να τα ξεπεράσουν και να επιτύχουν έτσι ένα κλίμα εμπιστοσύνης, και εν τέλει έμπνευσης και ενθουσιασμού στους πολίτες. Οδηγήθηκαν έτσι στο άλλο άκρο, θεώρησαν τους αγώνες δική τους και μόνο εθνική υπόθεση, και όπως φάνηκε στην τελετή έναρξης, έλειπε οποιαδήποτε αναφορά, όχι μόνο στη γένεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα, αλλά και στο ίδιο το πνεύμα και τα μηνύματα συμφιλίωσης, ενότητας και εκεχειρίας που εκπέμπει ο Αθλητισμός και που τόση ανάγκη τα έχει η ανθρωπότητα σήμερα. Εμείς ως χώρα, εκτός των άλλων, έχουμε την υπέρτατη υποχρέωση το 2004 η Αθήνα να στείλει το πραγματικό μήνυμα των Ολυμπιακών αγώνων και του Αθλητισμού, να επαναφέρει τα πολλαπλά τους μηνύματα, και ν΄αποκαταστήσει τα οράματα και την προσφορά του Ολυμπισμού στον κόσμο. Και αυτό πρέπει να το κάνουμε με σύγχρονη τεχνική και τηλεοπτικά ενδιαφέρουσα εικόνα. Ο προβληματισμός έτσι και η αγωνία για την επάρκεια του χρόνου και των οικονομικών μέσων, και πολύ περισσότερο για τη συνοχή και απόδοση του Διοικητικού και Κυβερνητικού σχήματος ευθύνης για την "Ολυμπιάδα του 2004" είναι πλέον γεγονός εντονότατο σε όλους -κυβερνητικούς και μη- και δεν αποτελεί προφητική ή αντιπολιτευτική διάθεση, όπως θα δικαιούταν να κάνει ο ΣΥΝ, που από την αρχή εξέφρασε τις σοβαρές του επιφυλάξεις. Αλλοίμονο όμως, αργούν πολύ να το συνειδητοποιήσουν οι κυρίως υπεύθυνοι, που παρέμειναν στην Αθήνα και στις εσωκομματικές τους αντιθέσεις και συγκρούσεις συμφερόντων. Στο τέταρτο κατά σειρά νομοσχέδιο, ο Πρωθυπουργός ανέλαβε την πλήρη ευθύνη επιλογής του οργανωτικού σχήματος, των προσώπων και των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής του "ΑΘΗΝΑ 2004", όπως και τη σύνδεσή τους με το κυβερνητικό σχήμα, τη συνύπαρξη και τη συνλειτουργία μέσα από διαδικασίες εθνικού εγχειρήματος και διαχείρισης δημόσιου έργου και χρήματος. Τι σημαίνει σήμερα που η Ελλάδα έπρεπε να δώσει το ισχυρό της στίγμα στο Σίδνεϋ, αυτή η ανεύθυνη συμπεριφορά των αρμοδίων; Ελλειπής και κατακερματισμένη η Εθνική μας αποστολή στο Σίδνεϋ, χωρίς καν τον Υπουργό Πολιτισμού της χώρας που ίδρυσε και θα εκτελέσει το 2004 τους Ολυμπιακούς αγώνες, με παράλληλες, χωρίς συνεργασία δράσεις των επί μέρους οργάνων και των ειδικών στελεχών τους. Τα περισσότερα στελέχη διαθέτουν γνώση και δυνατότητα αξιοποίησης των εμπειριών από τη διοργάνωση στο Σίδνεϋ, όμως παραμένουν ασύνδετα και χωρίς συντονισμό, λόγω των αντιθέσεων και της σύγκρουσης συμφερόντων του "Αθήνα 2004", της ΔΟΕ και αρμόδιων Υπουργών. Εμείς, η Κοινοβουλευτική Ομάδα, έτσι "χωρίς πρόγραμμα" θεωρηθήκαμε περιπατητές και θεατές, με δέλεαρ το προκλητικά για το λαό και τους αθλητές πολυτελές περιβάλλον της περίφημης "Ολυμπιακής Οικογένειας". Καταφέραμε όμως, χωρίς να μας το ζητήσουν ποτέ, να δούμε και να διαπιστώσουμε πολλά, να μιλήσουμε με τους απλούς πολίτες και τους ομογενείς μας, και να καταγράψουμε τις τεχνικές και οργανωτικές λεπτομέρειες που έδωσαν το επιτυχές αποτέλεσμα και κυρίως την έμπνευση στο λαό τους. Τελικά, όλοι όσοι συμμετείχαμε είμασε πια συνειδητοποιημένα "έντρομοι" για τα προβλήματα που μας περιμένουν, αλλά με πολλές προτάσεις για τις επιμέρους λύσεις και τεχνικές, και μια έμφυτη αισιοδοξία ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά (θέματα που θα τα συζητήσουμε αναλυτικότερα). Βασική όμως προϋπόθεση παραμένει η αίσθηση ευθύνης, η συνοχή και η υπέρβαση, στοιχεία που δυστυχώς εξακολουθούν να λείπουν. Τα καταφέραμε όμως και να ξεχάσουμε τα προβλήματα, να γίνουμε φανατικοί θεατές των αγώνων, χάρις σ΄αυτούς τους θαυμάσιους αθλητές, τις τεράστιες προσπάθειές τους, χάρις στους δικούς μας αθλητές και τις μεγάλες επιτυχίες τους. Οι αθλητές μας έκαναν την υπέρβασή τους, γιατί αυτό επιβάλλουν οι Ολυμπιακιοί Αγώνες. Ο λαός μας μπορεί ακόμη να κάνει τη δική του. Οι αρμόδιοι θα το καταφέρουν επιτέλους;
 

ʼρθρο της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ στην εφημερίδα «ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ»

E-mail Εκτύπωση PDF
Τα παιδικά μου χρόνια τα έζησα σε μια μικρή πόλη της Φθιώτιδας, σ΄ένα οικογενειακό περιβάλλον, όπου οι μεταξύ μας σχέσεις αγάπης εμπλουτίζονταν με τις ιδεολογικές συζητήσεις και αναζητήσεις, την πολιτική και κοινωνική δράση, τις νωπές ακόμη μνήμες και οδυνηρές επιπτώσεις από τον εμφύλιο και τις διώξεις των αριστερών. Μπολιάστηκα έτσι βαθιά με την ιδεολογία των δικών μου ανθρώπων, το ενδιαφέρον τους για την πολιτική, και τη δράση τους για μια καλύτερη ζωή. Πρώτες μου συμμετοχές σε πορείες και διαδηλώσεις στα μαθητικά μου χρόνια, για το Κυπριακό και το 114. Η δικτατορία με βρήκε στα πρώτα μου φοιτητικά χρόνια, ενταγμένη στην ΕΔΑ και τη νεολαία Λαμπράκη. Μετά τη μεταπολίτευση ανέπτυξα έντονη συνδικαλιστική δράση. Δημόσιος υπάλληλος-μηχανικός στο ΥΠΕΧΩΔΕ στη Θεσσαλονίκη, μαζί με δύο άλλους συναδέλφους προωθούμε την ίδρυση σχετικού συλλόγου στη Β. Ελλάδα. Χρειάστηκε πολύς κόπος και δουλειά για να πεισθούν εκείνη την εποχή οι συνάδελφοι να συνδικαλισθούν ελεύθερα και να πολιτικοποιηθούν, αλλά και για να ξεπεράσουν οι Αθηναίοι συνάδελφοι τη δυσπιστία τους απέναντι σε αποκεντρωμένα όργανα. Στις εκλογές λοιπόν αυτού του Συλλόγου, συμμετέχοντας σε ένα ψηφοδέλτιο των ευρύτερων αριστερών δυνάμεων, εκλέχθηκα μέλος του Δ.Σ., και επειδή πλειοψήφισα, εκλέχθηκα και Πρόεδρός του. Αισθάνθηκα έντονη ικανοποίηση, αφενός μεν γιατί συνέχιζα με επιτυχία τους αγώνες και την ιστορία της οικογένειάς μου, δικαιώνοντας κατά κάποιο τρόπο την προσφορά τους, αφετέρου δε γιατί στέφθηκε με επιτυχία μια προσπάθεια που ξεκίνησα με λίγους συναδέλφους. Με ευχαρίστησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι αναγνωρίσθηκα όντας γυναίκα, και μάλιστα είχα το προβάδισμα, σε ένα ανδροκρατούμενο εργασιακό περιβάλλον. Παράλληλα, με διακατείχε έντονα το συναίσθημα της ευθύνης απέναντι στους συναδέλφους που μου έδειξαν την εμπιστοσύνη τους, αλλά και του μεγάλου φορτίου που σήκωνα στις πλάτες μου, γιατί ήξερα πως θα ήταν μακρύς και δύσβατος ο δρόμος που ανοίγαμε, με αγώνες για τον εκδημοκρατισμό και την αναβάθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, την ανάπτυξη της περιφέρειας και την επίλυση των επιμέρους προβλημάτων των συναδέλφων, αγώνες που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιροι και αναγκαίοι.
 
Περισσότερα Άρθρα...


Σελίδα 62 από 66