Home Άρθρα - Συνεντεύξεις Άρθρο στη Μακεδονία της Κυριακής: Η ελπίδα της χώρας έρχεται από τα αριστερά

Άρθρο στη Μακεδονία της Κυριακής: Η ελπίδα της χώρας έρχεται από τα αριστερά

E-mail

H Ασημίνα Ξηροτύρη, σε συνέντευξή της στη Μακεδονία της Κυριακής, επισημαίνει μεταξύ άλλων, ότι η όποια συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει βάσει προγραμματικών συγκλίσεων για τον κοινό στόχο μιας προοδευτικής διακυβέρνησης, όπως πολλές φορές έχει τονίσει η ίδια. Οι προγραμματικές προσεγγίσεις, οι άξονες και οι προτεραιότητες της ΔΗΜΑΡ με τους κύριους πυλώνες και άξονες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν βασικά σημεία σύγκλισης. Ο τρόπος διεκδίκησης και η εξειδίκευση μπορεί να έχουν διαφορές. Χρειάζεται γι’ αυτό δουλειά από όλους, ώστε όλα να γίνουν πιο στέρεα και βιώσιμα, για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος της προοδευτικής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης. Το ζητούμενο για τη χώρα και τους πολίτες είναι να πιστέψουν ότι πράγματι υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η σημερινή πολιτική. Και σήμερα αυτήν την ελπίδα μπορεί να την προσφέρει μόνον η Αριστερά. Επισημαίνει δε ότι αυτή είναι και η δική της προτεραιότητα. Και όχι η διατήρηση της βουλευτικής της έδρας.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

Οι δημοσκοπήσεις μετά τις ευρωεκλογές επιμένουν να καταγράφουν πολύ χαμηλά ποσοστά για το κόμμα σας και δείχνουν ότι δεν θα καταφέρετε να συγκεντρώσετε το 3%. Τι και ποιος ευθύνεται και ποια είναι η συνταγή της ανάκαμψης;

Μετά το συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς φαίνεται να συμφωνούμε όλοι για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότησή της, για τη διατήρηση της αυτονομίας της και των ιδρυτικών αρχών της, ώστε να αποτελέσει και πάλι ένα σημαντικό πολιτικό μέγεθος. Υπάρχουν πολλοί που θέλουν ακόμη τη ΔΗΜΑΡ πραγματικά αριστερή, υπεύθυνη, μεταρρυθμιστική δύναμη. Καλείται όμως σήμερα με σαφήνεια να προσδιορίσει τη θέση της στην προσπάθεια της αλλαγής προς μία αριστερή, προοδευτική κατεύθυνση και στην ενδυνάμωση του διαλόγου για την προοδευτική, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, μέσα από την επιδίωξη συγκλίσεων και συναινέσεων με τις δυνάμεις της Αριστεράς -και κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ- της Οικολογίας και της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας. Πρέπει να επαναφέρουμε την επαφή μας με την κοινωνία και να ξεκαθαρίσουμε στους πολίτες τους στόχους και την πολιτική μας για την ανάκαμψη της χώρας και αυτή των συνεργασιών μας, για να την επιτύχουμε.

Χάσαμε πολύ χρόνο και την εμπιστοσύνη των πολιτών εγκλωβισμένοι στις διεργασίες της νυν κεντροαριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας ή του τρίτου πόλου. Δυστυχώς η παρατεταμένη αντιπαράθεση στο κόμμα για την κρίσιμη απόφασή του να αποχωρήσει από την κυβέρνηση ήταν εσωστρεφής και δεν αναδείχθηκε συγκροτημένα και προγραμματικά στην κοινωνία η ορθότητα της απόφασης. Δεν αναδείχθηκε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, όπως επεβλήθη, διόγκωνε τις κοινωνικές ανισότητες και ενίσχυε την πολιτική των μεγάλων συμφερόντων, έπνιγε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης της χώρας και ότι εν τέλει οι προσπάθειες της ΔΗΜΑΡ δεν μπορούσαν να αναστρέψουν την κατάσταση. Προσωπικά προ πολλού είχα τονίσει ότι ο στόχος πρέπει να είναι η ώθηση των πολιτικών εξελίξεων προς προοδευτική κατεύθυνση, συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση του διαλόγου για τις προτάσεις εξόδου από την κρίση και την προοδευτική, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, προκειμένου να επιτευχθούν συγκλίσεις και συναινέσεις με τις δυνάμεις της Αριστεράς, κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ, και της Οικολογίας.

Έχετε προτείνει η ΔΗΜΑΡ να συνεργαστεί ακόμη και προεκλογικά με το ΣΥΡΙΖΑ. Με ποιον τρόπο βλέπετε αυτή τη συνεργασία και πώς απαντάτε σε όσους μιλούν για κινήσεις σκοπιμότητας, ώστε να διασωθούν βουλευτικές έδρες;

Έχω πει πολλές φορές ότι η όποια συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει βάσει προγραμματικών συγκλίσεων για τον κοινό στόχο μιας προοδευτικής διακυβέρνησης. Εξάλλου μεγάλο μέρος των προγραμματικών αξόνων και προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ, η ΔΗΜΑΡ ιδρυτικά και μέσα από συνεχείς επεξεργασίες της τα έχει διατυπώσει και επιμένει για τη βιωσιμότητά τους. Επομένως θεωρώ ότι οι προγραμματικές προσεγγίσεις, οι άξονες και οι προτεραιότητες της ΔΗΜΑΡ με τους κύριους πυλώνες και άξονες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν βασικά σημεία σύγκλισης. Ο τρόπος διεκδίκησης και η εξειδίκευση μπορεί να έχουν διαφορές. Χρειάζεται γι’ αυτό δουλειά από όλους, ώστε όλα να γίνουν πιο στέρεα και βιώσιμα, αν θέλουμε να επιτευχθεί ο βασικός στόχος της προοδευτικής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης. Το ζητούμενο για τη χώρα και τους πολίτες είναι να πιστέψουν ότι πράγματι υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η σημερινή πολιτική. Και σήμερα αυτήν την ελπίδα μπορεί να την προσφέρει μόνον η Αριστερά. Αυτή είναι και η δική μου προτεραιότητα. Και όχι η διατήρηση της βουλευτικής μου έδρας.

Πώς βλέπετε την κίνηση του Σπύρου Λυκούδη για τη συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα;
Ο Σπ. Λυκούδης εξέφραζε για καιρό μία διαφορετική άποψη, επιμένοντας -παρά την αντίθετη άποψη των οργάνων της ΔΗΜΑΡ- στη σύγκλιση με τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς, όπως αυτές εκφράζονται από την Ελιά και τη Δημοκρατική Παράταξη. Πρόσφατα στη συζήτηση για ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση διαμόρφωσε μία πρόταση για συμφωνία πολιτικών δυνάμεων της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης σε μία κυβέρνηση ειδικού σκοπού, ώστε να βγει η χώρα από την κρίση και να αποφευχθούν πιθανότατα διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Παράλληλα φαίνεται να διαμορφώνει μία νέα πολιτική κίνηση, που δεν γνωρίζουμε εάν θα τη χαρακτηρίζει η πρόταση κυβέρνησης ειδικού σκοπού, αν θα είναι αυτόνομη ή θα απορροφηθεί από τις δυνάμεις που προανέφερα.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Εσείς λέτε ότι δεν είναι και πως δεν υπάρχει σχέδιο. Υπάρχουν και προτάσεις για αναδιάρθρωσή του ή διαγραφή του. Η ΔΗΜΑΡ τι προτείνει;

Η κυβέρνηση υπό τη σκιά των αρνητικών δημοσκοπήσεων και υπό την πίεση της αντιπολίτευσης για εκλογές προσπαθεί να διαμορφώσει ένα τεχνητό κλίμα αισιοδοξίας, ένα κλίμα τέλους των μνημονίων. Πώς άραγε, όταν είναι γνωστό ότι και οι ευρωπαίοι εταίροι εξέφρασαν ισχυρές αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του χρέους και το πώς θα καλύψει τις ανάγκες της η Ελλάδα μετά το 2015;

Για τη ΔΗΜΑΡ το πρόγραμμα ανασυγκρότησης της χώρας, συνδεδεμένο με τις διεκδικήσεις για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, αποτελεί υπόθεση εθνικού χαρακτήρα. Θεωρούμε μεταξύ άλλων ότι αποτελεί προτεραιότητα: Η αποδέσμευση της οικονομικής πολιτικής από τους υφεσιακούς περιορισμούς του προγράμματος προσαρμογής και η αναδιάρθρωση του χρέους να μην περιλαμβάνει περαιτέρω δανεισμό από το ΔΝΤ ή τον ΕΜΣ. Η στήριξη της χώρας από τους ευρωπαίους εταίρους, ώστε ο στόχος της δημοσιονομικής σταθερότητας να μην αντιστρατεύεται τους στόχους της ανάπτυξης και της καταπολέμησης της ανεργίας. Η ενεργοποίηση κοινών εργαλείων για τη μείωση κυρίως του χρέους σε κοινοτικό επίπεδο (ευρωομόλογο, αμοιβαιοποίηση του χρέους, ανάληψη του κόστους ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από τον ESM). Η θεσμοθέτηση σε εθνικό επίπεδο της «ρήτρας απασχόλησης» με προσανατολισμό των επιπλέον πόρων που θα προκύψουν από την ελάφρυνση λόγω της αναδιάρθρωσης του χρέους σε προγράμματα ενίσχυσης της απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας.