Home Άρθρα - Συνεντεύξεις Βαριές "υποθήκες" στο μέλλον της ελληνικής γεωργίας, στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ

Βαριές "υποθήκες" στο μέλλον της ελληνικής γεωργίας, στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ

E-mail
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η απόφαση που αναμένεται να πάρει η κυβέρνηση (μέχρι τέλος Ιουλίου) για την πλήρη ή μερική αποδέσμευση την ενίσχυσης από την παραγωγή στα βασικά αγροτικά προϊόντα είναι ιστορικής σημασίας, που προσδιορίζει και προδιαγράφει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Συγκεκριμένα, δύο είναι τα κυρίαρχα στοιχεία της νέας αναθεωρημένης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Η εφαρμογή των ορθών καλλιεργητικών πρακτικών, που έχει να κάνει με την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και η αποσύνδεση της ενίσχυσης από την καλλιεργούμενη έκταση ή την παραγόμενη ποσότητα, οπότε για τα επόμενα χρόνια ο παραγωγός θα εισπράττει επιδότηση με βάση το μέσο όρο παραγωγής της τελευταίας τριετίας. Η πρώτη, ιδιαίτερα αν εφαρμοστεί άμεσα, θα οδηγήσει στην απώλεια μέρους των ενισχύσεων υπό μορφή περικοπών και προστίμων για ευνόητους λόγους (δυσκολίες ενημέρωσης και προσαρμογή των Ελλήνων παραγωγών), ενώ η δεύτερη, και αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία για τη χώρα, θα οδηγήσει σε μεγάλο βαθμό στη σταδιακή εγκατάλειψη της αγροτικής παραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες αγρότες στην περίπτωση της πλήρους αποδέσμευσης έχουν εξασφαλίσει την επιδότηση για ό,τι παρήγαν στο παρελθόν, δηλαδή θα εισπράττουν ένα κοινωνικό βοήθημα χωρίς να καλλιεργούν. Είναι σαφές ότι βραχυπρόθεσμα αυτό δημιουργεί μια ευφορία, εξασφαλίζονται οι πόροι που εισπράττονταν στο παρελθόν. Ο Έλληνας αγρότης, αν είναι μάλιστα μεγάλης ηλικίας, όπως συμβαίνει στην πλειονότητα των Ελλήνων αγροτών, θα μπορεί να εγκαταλείψει τη γεωργία και πιθανώς τον χώρο όπου ζούσε με τα λύτρα του απαξιωμένου επαγγέλματός του. Μακροπρόθεσμα, η ενίσχυση θα δίνει την εντύπωση αδικαιολόγητου κοινωνικού βοηθήματος και παρά τις υποσχέσεις περί "εξασφαλισμένων πόρων μέχρι το 2013" οι παροχές εύλογα μπορεί να σταματήσουν ως μη ανταποδοτικές! Όμως, αν οι γεωργοί παύσουν να παράγουν επειδή οι τιμές της ελεύθερης πλέον αγοράς δεν θα καλύπτουν το κόστος, στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης από ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. ανταγωνιστικής γεωργίας, τότε η χώρα θα έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τη διεύρυνση του ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο γεωργικών προϊόντων, αλλά και την εγκατάλειψη πολλών αγροτικών περιοχών, ενώ η προστασία του περιβάλλοντος και η παραγωγή τοπικών ποιοτικών προϊόντων λογικά θα υποβαθμιστούν στο ανθυγιεινό περιβάλλον της ανταγωνιστικής αγοράς. Και βέβαια οι επιχειρήσεις μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, στην πλειοψηφία τους μικρομεσαίες, θα υποστούν ένα ακόμη πλήγμα. Είναι σαφές ότι επιλέγεται η πιο εύκολη λύση του "εδώ και τώρα", στην οποία συμφωνούν για δικούς τους λόγους και οι κοινοτικές αρχές, οι οποίες "δεν θα επιθυμούσαν διαφοροποιήσεις ως προς τον τρόπο των ενισχύσεων στον αγροτικό τομέα". Φαίνεται, δεν ενδιαφέρουν το επίπεδο της γεωργίας και οι ειδικές ανάγκες κάθε χώρας. Περιττό να εξηγήσουμε γιατί οι υποστηρικτές της πλήρους αποδέσμευσης δεν αναφέρονται στις διαφοροποιημένες επιλογές άλλων χωρών. Στον καπνό π.χ. η Γερμανία και η Γαλλία αποφάσισαν το μικρότερο δυνατό ποσοστό αποσύνδεσης (40%), η Πολωνία υιοθέτησε μεταβατικό καθεστώς μέχρι το 2009 με 95% συνδεδεμένη καπνοκαλλιέργεια, η Ιταλία και Ισπανία διεκδικούν τη δυνατότητα καθορισμού διαφορετικών ποσοστών αποσύνδεσης ανά γεωγραφική περιοχή. Είναι επίσης αλήθεια ότι η εφαρμογή της πλήρους αποσύνδεσης είναι πιο εύκολη από τη συνδεδεμένη, δεδομένου ότι η νέα ΚΑΠ προϋποθέτει την έκδοση εκατό περίπου αποφάσεων που ρυθμίζουν τις λειτουργίες του νέου συστήματος πληρωμών, χρειάζονται δηλαδή οργανωμένες και αποτελεσματικές υπηρεσίες, που δεν υπάρχουν. Κληρονομήθηκε ένα διαλυμένο υπουργείο Γεωργίας και οι ρυθμίσεις διά του πολυνομοσχεδίου αργούν να έρθουν. ʼλλωστε, σε τελική ανάλυση, ο ενεργός αγροτικός πληθυσμός στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλός και ο αγροτικός τομέας προβληματικός. Μια καλή ευκαιρία να μειωθεί... Είναι αξιοσημείωτο ότι στο ξεκίνημά της η νέα ΚΑΠ βρήκε τα όργανα των αγροτών και τα κόμματα από προβληματισμένα έως και αρνητικά. Σήμερα, η ηγεσία των συνεταιριστικών και συνδικαλιστικών φορέων καθώς και το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν την ολική αποσύνδεση αδιακρίτως ως την καλύτερη λύση για την εξασφάλιση του εισοδήματος των Ελλήνων αγροτών. Στο πρόσφατο Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής υπήρξαν ευτυχώς και φωνές που αντιτίθενται στην εξέλιξη αυτή. Κυρίως από τα Πανεπιστήμια και το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Η πρόσφατη αποτυχημένη Σύνοδος Κορυφής δημιουργεί πρόσθετες ανησυχίες για το μέλλον της γεωργίας. Η Ελλάδα δεν επιτρέπεται να μένει παθητικός παρατηρητής. Να μην δεχθούμε μειωμένες χρηματοδοτήσεις, αλλά το κόστος να το αναλάβουν οι ισχυροί που επιδίωξαν για άλλους λόγους τη διεύρυνση, προγραμματίζοντας την ενίσχυση της γεωργίας των 25 με τα ίδια κονδύλια που διέθεταν για τους 15. Η διεκδίκηση πόρων περνάει μέσα από τις συμμαχίες και κοινές επιδιώξεις των χωρών συνοχής σε συνεννόηση με τις χώρες Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης. Να μην συναινέσουμε λοιπόν στην καταδίκη του αγροτικού τομέα της χώρας μέσα από βιαστικές και εύκολες λύσεις που δείχνουν να εξασφαλίζουν μεν το αγροτικό εισόδημα αλλά υποθηκεύουν το μέλλον των μικρομεσαίων νοικοκυριών, την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, τη μεταποίηση, την περιφερειακή ισορροπία και την περιβαλλοντική προστασία. * Η Ασημίνα Ξηροτύρη είναι βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ