Home Άρθρα - Συνεντεύξεις Η συζήτηση δεν προσέφερε τίποτα, από την ΑΥΓΗ

Η συζήτηση δεν προσέφερε τίποτα, από την ΑΥΓΗ

E-mail
Σε μία περίοδο όξυνσης των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων καθώς και κινητοποιήσεων των εργαζομένων, σε μία περίοδο όπου η αναξιοπιστία απέναντι στη πολιτική είναι τόσο υψηλή στους πολίτες, και λόγω των αδιεξόδων που δημιουργούν οι πολιτικές συγκλίσεις των δύο κομμάτων, η όλη διαδικασία και η εξέλιξη της συζήτησης για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση εξαντλήθηκε σε οξείες αντιπαραθέσεις για τα ζητήματα της διαχείρισης της εξουσίας και όχι δυστυχώς στη βάση των αναγκαίων προτάσεων. Η συζήτηση δεν προσέφερε τίποτα στην αναμόρφωση της εφαρμοζόμενης πολιτικής και στην πορεία της χώρας. Ήταν δέσμια των στοχεύσεων των δύο κομμάτων και των συμφερόντων που εκφράζουν και που δεν έχουν καμία σχέση με τα θέματα της "εμπιστοσύνης" και της "μομφής" για τα οποία έγινε η συζήτηση. Για τον Συνασπισμό η συνολικά εφαρμοζόμενη από τους δύο "μονομάχους" πολιτική συσσωρεύει προβλήματα στη χώρα και είναι καταστροφική για τους εργαζόμενους: Τόσο διότι είναι κοινωνικά άδικη, δίνοντας υπερκέρδη σε άλλους και υποβαθμίζοντας το βιοτικό επίπεδο των πολλών. Όσο και διότι δεν έχει καμία σχέση ούτε με την επικαλούμενη από την κυβέρνηση "καπιταλιστική εξυγίανση", αλλά έχει σχέση με την αποδιάρθρωση των στρατηγικών δυνάμεων και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των παραγωγικών μέσων. Πολύ περισσότερο που το από πριν δεδομένο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, θα ενισχύσει τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις για τα σχεδιαζόμενα μέτρα που θίγουν κοινωνικές παροχές και μειώνουν την ανταγωνιστικότητα της παραγωγικής διαδικασίας. Το άλλοθι και αυτής της κυβέρνησης για μία σειρά αντιλαϊκών μέτρων είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Για το έλλειμμα αυτό έχουμε μία σύγκλιση και των δύο μεγάλων κομμάτων στη λογική ότι πρέπει να το πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η κοινωνία με μέτρα, όπως η καθήλωση των μισθών, η περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και η συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, με μείωση των κοινωνικών δαπανών και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Και μάλιστα όταν όλοι διαπιστώνουν ότι είμαστε η χώρα με τις μεγαλύτερες εισοδηματικές και περιφερειακές ανισότητες, με τους υψηλότερους δείκτες φτώχειας, ανεργίας και δημόσιου χρέους στην Ε.Ε. των 15. Δεν διερευνήθηκαν ποτέ στα σοβαρά οι πραγματικά παραγωγικές και ανταγωνιστικές δυνατότητες της χώρας, ενώ επιβαρύνεται όπως κάθε φορά η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Γιατί δεν μπορεί να φταίνε πάντα οι εργαζόμενοι π.χ. στις ΔΕΚΟ, φταίνε οι πολιτικές που εφαρμόσθηκαν, οι κομματικές παρεμβάσεις και άσχετες διοικήσεις τους, οι προκλητικές προτιμήσεις στους μοναδικούς προμηθευτές κ.ά., που τις οδήγησαν στον μαρασμό, για να βρει έτσι έδαφος η άρον – άρον ιδιωτικοποίησή τους. Κανείς δεν κάνει έναν απολογισμό για το πού οδήγησαν και πού θα οδηγήσουν αυτές οι άκρατες ιδιωτικοποιήσεις. Όταν εμείς μιλάμε για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αειφορία, πέρα από την προστασία του περιβάλλοντος και των πηγών του, εννοούμε και την προστασία για τις επόμενες γενιές των δημόσιων αγαθών και επιχειρήσεων, της εξασφάλισης και αυτές ενός αξιοπρεπούς και σταθερού εργασιακού περιβάλλοντος. Δεν θέλουμε να τους χρεώσουμε με την ανασφάλεια, με τις περιπέτειες σε μία άκρως ανταγωνιστική κοινωνία, όπου ανά πάσα στιγμή ως εργαζόμενοι, ως μισθωτοί, ως επιστήμονες θα είναι απασχολήσιμοι και αναλώσιμοι. Αυτές άλλωστε τις μεγάλες ανησυχίες τους διατύπωσαν οι πολίτες της Γαλλίας και Ολλανδίας με το "όχι" στο Ευρωσύνταγμα. Βαθιές ανησυχίες που δεν έκαναν τον κόπο τα δύο κόμματα να τις σχολιάσουν. Κοινή διαπίστωση ότι ένα από τα σοβαρότερα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι οι υπερτριπλάσιες εισαγωγές προϊόντων στη χώρα από τις εξαγωγές της. Όμως η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια έχουν ριζώσει, η υπερμεγέθυνση των σούπερ μάρκετ και των καταστημάτων ξένων ειδών διαρκώς ενισχύεται (συνεχές ωράριο, αδυναμία ελέγχου του υγιούς ανταγωνισμού). Ενώ η ψαλίδα μεταξύ της τιμής του προϊόντος από τον Έλληνα παραγωγό, τον αγρότη και της τιμής στο ράφι διαρκώς μεγαλώνει γιατί αλλιώς το προϊόν παραμένει αδιάθετο στις αποθήκες. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις γονάτισαν και κλείνουν κάθε μέρα, θύματα της άκρως ανταγωνιστικής και ελεύθερης αγοράς, που οι κανόνες της εφαρμόζονται πάντα για τους μικρούς και όχι για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα μονοπώλια. Παρέμεινε στις προεκλογικές διακηρύξεις και αυτής της κυβέρνησης ότι οι κοινοτικοί κυρίως πόροι θα αξιοποιηθούν πλέον του 80% για την ανάπτυξη της περιφέρειας και τη μείωση των ανισοτήτων. Όμως η κακοδιαχείριση και οι καθυστερήσεις υλοποίησης των προγραμμάτων, οι υπέρμετρες δαπάνες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην καρδιά του Γ' ΚΠΣ, οι μεγάλες θεσμικές και χωροταξικού σχεδιασμού αδυναμίες της χώρας οδήγησαν στα πρόστιμα, οδήγησαν στην παντελή αδυναμία αξιοποίησης και διάχυσης των ωφελειών, από τρία Κοινοτικά Πλαίσια και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην υπόλοιπη χώρα και στην ανάπτυξή της. Εκείνο που έχει διαχυθεί είναι ένα ατέλειωτο χρέος, που μεταφράζεται με δραματικές επιλογές μεγάλων περικοπών στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, στην καθήλωση των μικρών και μεσαίων έργων της Περιφέρειας για πολύ χρόνο ακόμη, ενισχύοντας το τραγικό αδιέξοδο της καλπάζουσας ανεργίας. Μέχρι να ανοίξει το μαγικό κουτί ροής του πακτωλού των ιδιωτικών πόρων στα δημόσια έργα, μέσω του ΣΔΙΤ, των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Χωρίς ένα συνολικότερο σχέδιο για την οικονομία και για την κοινωνία, πάλι στην αγορά και στους ιδιώτες, πολύ περισσότερο η σημερινή κυβέρνηση, αφήνει τις μεγάλες υποχρεώσεις της πολιτείας και του δημόσιου τομέα, ο οποίος, αντί να αναβαθμισθεί και οργανωθεί δημοκρατικά, συνεχώς απαξιώνεται. Ο πρόεδρος και η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ δώσαμε τη μάχη με στοιχεία μιας άλλης πολιτικής πρότασης, προκειμένου να απαντήσουμε στα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Πρόταση στον αντίποδα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης, από την οποία δεν διαφοροποιείται το ΠΑΣΟΚ. * Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από την ομιλία της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή το Σάββατο.