Home Άρθρα - Συνεντεύξεις "Να διατηρηθεί ζωντανή η ελπίδα της ειρηνικής συμβίωσης", στον "Αγγελιοφόρο της Κυριακής"

"Να διατηρηθεί ζωντανή η ελπίδα της ειρηνικής συμβίωσης", στον "Αγγελιοφόρο της Κυριακής"

E-mail
Το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου πιστεύω ότι δε σηματοδοτεί την αλλαγή της εκπεφρασμένης διάθεσης των Ελληνοκυπρίων για επανένωση του νησιού και επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων σε μία αρμονική και ειρηνική συμβίωση, αλλά εκφράζει τη μεγάλη καχυποψία και δυσαρέσκεια των Ελληνοκυπρίων για τη βιωσιμότητα του σχεδίου Ανάν σε αυτή την κατεύθυνση. Θεωρούν ότι δεν έδινε τις απαραίτητες εγγυήσεις για μία δίκαιη και λειτουργική λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας και φοβούνται τα μέγιστα ότι σοβαρές του ελλείψεις μπορεί να λειτουργήσουν ως εργαλείο πιέσεων της Τουρκίας στη διεθνή κοινότητα για την επίλυση των δικών της προβλημάτων, όπως την ένταξή της στην ΕΕ. Παρά τη διεθνοποίηση του θέματος, οι συνθήκες στον ΟΗΕ και στην ΕΕ υπό τη σκιά της κυριαρχίας των ΗΠΑ και των εταίρων τους, δεν ήταν δυνατό να διαμορφώσουν μία ελπιδοφόρα προοπτική, να πείσουν ότι θα διασφαλισθεί με το σχέδιο που προτείνουν, αυτή η ειρηνική συμβίωση, το ανεξάρτητο ομόσπονδο κράτος. Ο ρόλος της Τουρκίας διά των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή και στις πηγές πετρελαίου, η κατάσταση στο Ιράκ και στην Παλαιστίνη και η γεωπολιτική θέση της Κύπρου, δημιουργούν συνθήκες άμυνας στο λαό και όχι προσαρμογής. Παρ΄όλα αυτά πιστεύω ότι η προσέγγιση της πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων με ένα «όχι» στο σχέδιο Ανάν έγινε προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στο άμεσο μέλλον κάλυψης των κενών του και παροχής εγγυήσεων εφαρμογής της λύσης από όλη τη διεθνή κοινότητα, ώστε με αυτές τις προϋποθέσεις να γίνει αποδεκτό από τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και να μην προσφέρεται για αμφισβήτηση, από όσους έτσι και αλλιώς δε θέλουν τη λύση. Το ΑΚΕΛ τουλάχιστον πιστεύει σε αυτό και η θέση του κ. Χριστόφια «λέμε ’’όχι΄΄ για την αναβολή και για τη λύση στο μέλλον», ήταν αισιόδοξη και ειλικρινής! ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ο ρόλος του συμπαραστάτη στα προβλήματα της επόμενης μέρας του «όχι» είναι αυτονόητος, δεν μπορεί όμως να είναι μόνο αυτός. Πρέπει με κατάλληλους χειρισμούς, λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό της μέχρι σήμερα συμβολής τους, τη διεθνή και ευρωπαϊκή συγκυρία, το δημόσιο αίσθημα στην Ελλάδα και Κύπρο, να διαμορφώσουν και συντονίσουν τις προσπάθειες της επόμενης μέρας. Από τη 1η Μαΐου, η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι μέλος της ΕΕ των «25», το ευρωπαϊκό κεκτημένο θα εφαρμοσθεί μόνο στις περιοχές της και τα σύνορά της με τα κατεχόμενα θα είναι τα σύνορα της ΕΕ. Το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου θα είναι περίπου μια ξένη χώρα. Δεν ξέρω πώς θα συνειδητοποιήσουν τη νέα αυτή πραγματικότητα οι κάτοικοι της Μεγαλονήσου! ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, την Κυπριακή Δημοκρατία και την ΕΕ, για όσους θέλουν την επανένωση-και αυτοί είμαστε πολλοί- προσδοκούμε η νέα πραγματικότητα να δημιουργήσει ένα νέο κύκλο διαπραγματεύσεων, μία νέα πρωτοβουλία στα πλαίσια της διζωνικής-δικοινοτικής λύσης του προβλήματος και όχι να παγιώσει την αντίληψη της μη λύσης. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ δεν είναι εύκολη, η Ευρώπη στην αρχή θα σκληρύνει τη στάση της, οι διεθνείς πιέσεις θα συνεχίζονται. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε το κυπριακό πρόβλημα να αποτελέσει ούτε πακέτο ούτε πρόκριμα και όρο για τη λύση άλλων θεμάτων. Γι΄αυτό, αν θέλουμε τη λύση της επανένωσης, αν θέλουμε την Κύπρο ως ένα κράτος-μέλος της ΕΕ, οι πρωτοβουλίες πρέπει να αναληφθούν άμεσα και πρέπει να εντάσσονται σε μία νέα εθνική στρατηγική, που θα την υπηρετήσουν όλοι και με ειλικρίνεια. Αυτή η στρατηγική σήμερα μετά το «όχι», δεν υπάρχει, εκφράζεται μόνο ως ευχολόγιο και συμπαράσταση και είναι το μεγάλο ζητούμενο της επόμενης ημέρας.