Home Άρθρα - Συνεντεύξεις Πολιτική αστάθεια μπορεί να προκληθεί αν στην παρατεταμένη προσαρμογή με σταθεροποίηση μόνο, χωρίς κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση, προστεθεί και η διατάραξη του δημοκρατικού υπόβαθρου και της προστασίας των δικαιωμάτων

Πολιτική αστάθεια μπορεί να προκληθεί αν στην παρατεταμένη προσαρμογή με σταθεροποίηση μόνο, χωρίς κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση, προστεθεί και η διατάραξη του δημοκρατικού υπόβαθρου και της προστασίας των δικαιωμάτων

E-mail

Άρθρο της Ασημίνας Ξηροτύρη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Για να διαβάσετε το άρθρο:

Πολιτική αστάθεια μπορεί να προκληθεί αν στην παρατεταμένη προσαρμογή με σταθεροποίηση μόνο, χωρίς κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση, προστεθεί και η διατάραξη του δημοκρατικού υπόβαθρου και της προστασίας των δικαιωμάτων.

Η επιμονή που επέδειξε η Δημοκρατική Αριστερά για την αναίρεση της αυταρχικής μεθόδευσης της ΝΔ για την ΕΡΤ, την ανάκληση δηλαδή της ΚΥΑ που απέλυε τους εργαζόμενους και τη διατήρηση των συμβάσεων στο νέο νομικό πρόσωπο, ώστε να προωθηθεί η αναδιάρθρωση με ανοιχτή την ΕΡΤ, δεν δημιούργησε πολιτική αστάθεια. Αντίθετα ήταν αποτρεπτική αυταρχικών χειρισμών που κλόνισαν μία συγκυβέρνηση εθνικής ευθύνης και ένας από τους βασικούς όρους για την επιβίωσή της και την αποτροπή πρόωρων εκλογών.

Η πολιτική σταθερότητα είναι πράγματι η απαραίτητη προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση και όλοι γνωρίζουν τη συνεισφορά της ΔΗΜΑΡ όλο αυτόν τον χρόνο. Αυτό όμως δεν μπορεί να ταυτίζεται με την άνευ όρων συμμετοχή στη Κυβέρνηση χωρίς τη διαφύλαξη των αρχών της δημοκρατικής νομιμοποίησης των ενεργειών και των αποφάσεων, χωρίς διάλογο σε πολλά και σημαντικά ζητήματα της ασκούμενης πολιτικής.

Η χώρα χρειάζεται τη μέγιστη δυνατή συμπαράταξη για να προωθήσει αλλαγές και τροποποιήσεις, να ενισχύσει τις διαπραγματεύσεις της με τους εταίρους και να προωθήσει τις διεκδικήσεις της και να δημιουργήσει ένα εθνικό σχέδιο για την παραγωγική και αναπτυξιακή ανασυγκρότησή της.

Πολιτική αστάθεια μπορεί να προκληθεί αν στην παρατεταμένη μονοδιάστατη πολιτική της προσαρμογής με σταθεροποίηση μόνο, χωρίς κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση, προστεθεί και η διατάραξη του δημοκρατικού υπόβαθρου και της προστασίας των δικαιωμάτων.

Η ΔΗΜΑΡ είχε και έχει ως στόχο την υποστήριξη των δικαιωμάτων στην εργασία:

Για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, δεν αρνήθηκε τις μεταρρυθμίσεις, αλλά πρόβαλε την εφαρμογή των κανόνων δικαίου και της αντικειμενικής αξιολόγησης, με σύμμαχο την κοινωνία και όχι με το να λοιδορούνται συλλήβδην οι εργαζόμενοι και να εξισώνονται οι έντιμοι με τους επίορκους.

Για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα η ΔΗΜΑΡ δεν ψήφισε το δημοσιονομικό πακέτο λόγω των εργασιακών ζητημάτων και την πολιτική που ουσιαστικά οδήγησε στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.

Ενώ για τους άνεργους του ιδιωτικού τομέα από την πρώτη στιγμή είχε επισημάνει ότι το σημαντικότερο πρόβλημα του τρόπου διαχείρισης της οικονομικής κρίσης είναι η ανεργία.

Η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και η επιλογή μόνο σταθεροποίηση χωρίς παράλληλα επανεκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας, μαζί με τις εσωτερικές διαρθρωτικές αδυναμίες, τις καθυστερήσεις στην αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ και τη διοχέτευση πόρων στην πραγματική οικονομία, τη μη υλοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κ.ά ήταν οι επισημάνσεις της ΔΗΜΑΡ για τον κίνδυνο έξαρσης της ανεργίας και οι προσπάθειές της να αρθούν.

Και βέβαια τα άμεσα μέτρα για τη συντεταγμένη κοινωνική προσαρμογή, για τη δημιουργία ενός δικτύου προστασίας των ανέργων με συγκεκριμένες παρεμβάσεις και προγράμματα μέρος των οποίων υλοποιείται σήμερα, ήταν διαρκής προσπάθεια της ΔΗΜΑΡ σε αυτόν τον χρόνο της συμμετοχής της στην Κυβέρνηση. Σε κάθε φάση των διαπραγματεύσεων επιδίωξε τις βέλτιστες ρυθμίσεις, εξάντλησε όλα τα χρονικά και πολιτικά περιθώρια για την επίτευξη μιας δικαιότερης κατανομής των βαρών, επισήμανε έγκαιρα τα σημεία διαφωνίας της υποδεικνύοντας παράλληλα ισοδύναμες εναλλακτικές.

Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη κύρια ζητήματα προσήλωσης στις δημοκρατικές αρχές, στην προστασία των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των πολιτών, αλλά και της προώθησης προοδευτικών μεταρρυθμίσεων αποτέλεσαν τις προτεραιότητές και το διακριτό στίγμα της συμμετοχής της ΔΗΜΑΡ στην Κυβέρνηση.

Υπήρξαν όμως χειρισμοί και ενέργειες που περιόρισαν την δυνατότητα να αξιοποιείται και να γίνεται σεβαστή η συμμετοχή της ως ενισχυτικό στοιχείο των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, ώστε να διορθώνονται λάθη, που εξάλλου έχουν ομολογηθεί, και να προωθούνται οι διεκδικήσεις της χώρας. Αντί γι΄ αυτή τη συμπαράταξη, δημόσιες υποθέσεις αντιμετωπίστηκαν με στενή κομματική και πολλές φορές αντιδημοκρατική αντίληψη και η παραμονή στην Κυβέρνηση, όπως τόνισε στη δήλωσή του ο Φ. Κουβέλης, θα μετέτρεπε τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ σε μια στήριξη χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αντίκρισμα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας και της κοινωνίας.

Η χώρα πρέπει να δώσει τη μάχη για την παραμονή της στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Η ΔΗΜΑΡ θα είναι παρούσα σε αυτή τη μάχη με το δικό της διακριτό στίγμα και η πολιτική μας θα υπηρετεί την ανόρθωση της χώρας, της κοινωνίας και τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Και με βάση αυτό το πλαίσιο, προγραμματικά πάντα, σε βάθος και υπεύθυνα, πρέπει να ασκήσουμε, κατά τη γνώμη μου, τον αντιπολιτευτικό ή και συναινετικό μας, όπου θα κρίνουμε, ρόλο στο Κοινοβούλιο.