Home Άρθρα - Συνεντεύξεις ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

E-mail

Ο χαρακτήρας και η  ραγδαία εξέλιξη της περιβαλλοντικής κρίσης με αιχμή την κλιματική αλλαγή – 

Οι τραγωδίες   στη Μόσχα και Πακιστάν

ΑΡΘΡΟ στον  ΑΓΕΛΙΟΦΟΡΟ   της  ΑΣ.  ΞΗΡΟΤΥΡΗ – ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ, πρ. Βουλευτή Α΄Θεσσαλονίκης 

 Η  πρωτοφανής περιβαλλοντική κρίση στη Μόσχα  με  τις χιλιάδες πυρκαγιές και το τοξικό νέφος, που στοιχίζει  ανθρώπινες ζωές και ανυπολόγιστες καταστροφές, οι  πρωτοφανείς επίσης σε  έκταση πλημμύρες στο Πακιστάν, που όμοια  στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και βιβλικές  καταστροφές, οι πλημμύρες στις  χώρες της   Ευρώπης, αλλά και η  πρωτοφανής πριν τρία χρόνια περιβαλλοντική κρίση με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού  το 2007 στη χώρα μας, που στοίχισε  επίσης δεκάδες  ανθρώπινες  ζωές και αποτέφρωσε χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, είναι ακραία φυσικά φαινόμενα που κάνουν  επιτακτική τη ανάγκη για τη  θωράκιση κάθε χώρας έναντι  των    φυσικών αυτών   καταστροφών, όπως  και τις δεσμεύσεις  της με διεθνείς συμφωνίες  ενάντια στη κλιματική αλλαγή. Οι πολίτες έχουν πλέον έντονα ευαισθητοποιηθεί μπροστά στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης, με αιχμή την κλιματική αλλαγή και ζητούν από τις  Κυβερνήσεις και τους  φορείς της πολιτείας, να δράσουν  πιο γρήγορα και αποτελεσματικά για την προστασία του Περιβάλλοντος.  Οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, οι μη αναστρέψιμες καταστροφές  υπογραμμίζουν κατά τον πλέον επώδυνο τρόπο την ανάγκη σημαντικών   μεταρρυθμίσεων, υιοθέτησης και    εφαρμογής αποτελεσματικότερων μεθόδων και τρόπων παρέμβασης, απεξάρτησης από τις ρυπογόνες πηγές και στροφή στις ανανεώσιμες,   προκειμένου να αποφευχθούν ανάλογες καταστάσεις στο μέλλον,  που  λόγω της κλιματικής αλλαγής  αναμένεται να  ενταθούν ακόμη  περισσότερο .

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι κάθε χρόνο 150.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, με το 85% να είναι παιδιά. Η  αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος  είναι αδιαμφισβήτητη, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή  και την επιστημονική κοινότητα. Έχουν επισημάνει ότι μια αύξηση της θερμοκρασίας θα απειλήσει καταλυτικά την ανάπτυξη των οικονομιών, των κοινωνιών και του περιβάλλοντος,  επιφέροντας την τήξη των πάγων, την κατάρρευση πολλών οικοσυστημάτων και δισεκατομμύρια ζημιές από πλημμύρες και ξηρασίες που θα απειλήσουν την παγκόσμια διάθεση τροφίμων (βλέπε σιτάρι Ρωσίας).Γιαυτό και έχουν θέσει  ως αναγκαιότητα έως το 2050 να αποτραπεί η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς  σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, παρουσιάζοντας με σαφήνεια τι πρέπει να γίνει και τι πρέπει να συμφωνήσουμε.

Η  παρούσα οικονομική κρίση αποτέλεσμα των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και της θεοποίησης της αγοράς δημιουργεί  μία άμεση απειλή για τις συνθήκες ζωής και εργασίας, όπως  και τις  κατακτήσεις   των εργαζομένων,  η  περιβαλλοντική όμως  κρίση και ιδιαίτερα η κλιματική αλλαγή, σε μεγάλο βαθμό   αποτέλεσμα και αυτή  των παραπάνω πολιτικών και  προτύπων παραγωγής και   ανάπτυξης,  είναι μία πολύ    μεγαλύτερη και διαρκής απειλή  για  ολόκληρη την ανθρωπότητα,  για την επιβίωση του πλανήτη.  Τα κινήματα   για την «κλιματική  δικαιοσύνη» συνοψίζουν τις θέσεις τους  στο  σύνθημα «Κλιματική και Κοινωνική Δικαιοσύνη Τώρα!». Οι περισσότεροι βέβαια  πολίτες  δεν εστιάζουν στο πολιτικό ζήτημα,   συμφωνούν όμως   ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά, εμείς οι ίδιοι και  τα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, που εν πολλοίς έχουμε υιοθετήσει.

Η συζήτηση για το Περιβάλλον  είναι έντονη τις τελευταίες δεκαετίες.

Για πρώτη  φορά  σε σύνοδο του ΟΗΕ το 1972   στη Στοκχόλμη τέθηκαν  θέματα Περιβάλλοντος. Αργότερα στη   σύνοδο του ΟΗΕ το 1992  στο Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη,  η  απειλή της αλλαγής του κλίματος αντιμετωπίζεται πλέον  παγκόσμια από τη σχετική Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών , με πολιτικές  και μέτρα για τον περιορισμό των ρύπων.  Ακολούθησε η σύνοδος  στο  Κυότο το 1997, όπου υιοθετήθηκε  το Πρωτόκολλο του Κυότο, η πρώτη δεσμευτική συμφωνία για την μείωση  από  2008 έως 2012 των εκπομπών των ρύπων κατά 5,2% σε σχέση με τα επίπεδα του  1990, που όμως  τέθηκε σε ισχύ μόλις το 2005, με τη συμμετοχή και της Ρωσίας, αλλά  την ηχηρή απουσία των ΗΠΑ .

Στην πρόσφατη  διάσκεψη της  Κοπεγχάγης  δυστυχώς η παγκόσμια κοινότητα , αντί να προχωρήσει σε  μία δίκαιη δεσμευτική συμφωνία, δηλαδή  και την μείωση των εκπομπών να περιορίσει και την βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες να εξασφαλίσει, έκανε  βήματα πίσω.  Η αλληλεγγύη των λαών και των γενεών, η μεγάλη προσπάθεια της  UNFCCC του ΟΗΕ,   οι εκκλήσεις των φτωχότερων χωρών, ακόμη και τα πορίσματα της  επιστήμης έμειναν  στο περιθώριο, για να επικρατήσουν τελικά οι διμερείς διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ με την Κίνα   και με μερίδα αναπτυσσόμενων χωρών, έναντι μίας μικρής  κατευθυνόμενης βοήθειας. 

Η Ρωσία πράγματι κατανόησε τους κινδύνους από την κλιματική αλλαγή, συμμετέχει στο πρωτόκολλο του Κυότο  και ήταν θετικός ο ρόλος της  στη   Κοπεγχάγη,  όμως σε επίπεδο χώρας ο κρατικός μηχανισμός στάθηκε εντελώς ανίσχυρος στην αντιμετώπιση του ακραίου  αυτού φαινομένου.  

Όσον αφορά  το μοντέλο ανάπτυξης και τις   περιβαλλοντικές πολιτικές στην Ελλάδα , όπου  ιστορικά έχει επικρατήσει ένα ρυπογόνο και σπάταλο μοντέλο ανάπτυξης.  Η χώρα δεσμεύθηκε  μεν από το πρωτόκολλο του Κυότο και τις συμφωνίες της ΕΕ ενάντια στην κλιματική αλλαγή, εξακολουθεί όμως να παρουσιάζει  μεγάλη εξάρτηση από το πετρέλαιο  και τα ορυκτά καύσιμα,  ενώ απουσιάζει ένας κεντρικός ενεργειακός σχεδιασμός με ικανό χρονικό ορίζοντα και μία αποτελεσματική πολιτική με  εθνικό σχέδιο, εξειδικευμένο κατά τομέα  για την εξοικονόμηση ενέργειας. Απουσιάζει η πολιτική ενίσχυσης των μέσων μαζικής μεταφοράς και του σιδηροδρόμου, όπως και τα μέτρα προστασίας των δασικών και λοιπών οικοσυστημάτων.

Σήμερα  εν μέσω μιας  πολύπλευρης οικονομικής, κοινωνικής αλλά και οικολογικής κρίσης, έχει ανοίξει o διάλογος για τον αναγκαίο μετασχηματισμό των παραγωγικών δομών και του αναπτυξιακού μοντέλου, σε δύο κυρίως  κατευθύνσεις :

Μερίδα των πολιτικών  της σοσιαλδημοκρατίας και των «πρασίνων» προτείνουν έναν «πράσινο εκσυγχρονισμό» της οικονομίας, με έμφαση στις μεγάλης κλίμακας επενδύσεις που υποτίθεται  θα αναθερμάνουν την οικονομία και θα δημιουργήσουν νέα πεδία κερδοφορίας .

Οι  δυνάμεις της Αριστεράς και Οικολογίας,   δίνουν  έμφαση στην κλίμακα των «πράσινων» επενδύσεων, που θεωρούν σημαντικό  να εναρμονίζονται με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά των τοπικών κοινωνιών, να διακρίνονται για την  ποιότητα και δυνατότητα  δημιουργίας   «πράσινων» θέσεων εργασίας, ώστε να  διαχέονται  τα οφέλη.  Επίσης να ενισχύουν την  ανάπτυξη της εγχώριας τεχνογνωσίας στην κατασκευή εξοπλισμού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την ανακύκλωση, τις ήπιες, βιώσιμες τεχνικές στη γεωργία και κτηνοτροφία, στη μεταποίηση.

Στην αναπτυξιακή αυτή διαδικασία,  αν και ο εθνικός σχεδιασμός είναι αναγκαίος, η Αυτοδιοίκηση και οι θεσμοί της κοινωνίας των πολιτών θα πρέπει να έχουν αποφασιστικό λόγο.  Σε  κάθε επίπεδο: τοπικό και περιφερειακό.

Και αυτό δεν πρέπει να ξεχάσουν οι πολίτες  να το αναζητήσουν στα προγράμματα  των παρατάξεων για τις Αυτοδιοικητικές εκλογές !!!

 

ΑΣΗΜΙΝΑ  ΞΗΡΟΤΥΡΗ – ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ                         14-08-2010