Home

Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να αναδείξει το φυσικό της χώρο, την αριστερά και τον στόχο της για προοδευτική Ανασυγκρότηση και διέξοδο της χώρας από την κρίση

E-mail Εκτύπωση PDF

Επισημαίνει η Ασημίνα Ξηροτύρη σε άρθρο της για την πορεία της Δημοκρατικής Αριστεράς, μετά από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι μέσα από αυτό το πολύπλοκο πολιτικό σκηνικό η ΔΗΜΑΡ πρέπει να διατηρήσει τον αυτόνομο ρόλο της, να προστατεύσει τις βασικές, ιδρυτικές της θέσεις και αρχές, προοδευτικές και αριστερές, που της έδωσαν την υπάρχουσα κοινοβουλευτική της δύναμη (6,3%), επιζητώντας τη διερεύνηση συναινέσεων και συνεργασιών για τη διαμόρφωση μίας εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης εξουσίας, τόσο με τον χώρο του προοδευτικού σοσιαλισμού (ο όρος Κεντροαριστερά δεν βοηθάει, παραπέμπει σε καταστάσεις και επιλογές αρνητικά μέχρι σήμερα φορτισμένες) όσο και με την Αριστερά, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ, που μεγάλο ποσοστό των πολιτών τον επιλέγει αλλά για να τον εμπιστευτεί επιζητά από αυτόν πιο στέρεες και βιώσιμες προτάσεις διακυβέρνησης. Το πλήρες κείμενο του άρθρου έχει ως εξής:

Η μεγάλη υποχώρηση της ΔΗΜΑΡ στις ευρωεκλογές αποτέλεσε ένα οδυνηρό σοκ όχι μόνο για τα μέλη της αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία, και το πιστεύω αυτό βαθειά.  

Γι αυτό και η πολιτική ηγεσία όφειλε από την πρώτη μέρα να δώσει τις εκτιμήσεις της για το  εκλογικό μήνυμα των πολιτών, όπως και το στίγμα της πολιτικής για την επόμενη μέρα! 

Τελικά η μετά από τρεις μέρες ανακοίνωση του Φώτη Κουβέλη ότι θα υποβάλει την παραίτησή του στην Κεντρική Επιτροπή θέλω να πιστεύω ότι θα ανοίξει ένα ουσιαστικό και σε βάθος διάλογο για το πως θα συνεχίσει την πορεία της η ΔΗΜΑΡ στην πολιτική σκηνή, αν θα βρει το βηματισμό της ως μία Αριστερή δύναμη με προσφορά στην προοδευτική Ανασυγκρότηση της χώρας, τη διέξοδο από την κρίση, την εξυγίανση της πολιτικής ζωής, και ότι δεν θα αποτελέσει η όλη διαδικασία μία αρένα αντιπαραθέσεων που πηγάζουν από προειλημμένες αποφάσεις  ή υπαγορεύονται από σκοπιμότητες. 

Ας εκτιμήσουμε παρακάτω τα γεγονότα, τις εξωγενείς παρεμβάσεις, αλλά και τις παραλείψεις που μας έφεραν μέχρι εδώ:

Είναι γεγονός ότι η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην τρικομματική Κυβέρνηση δεν ήταν ούτε εύκολη ούτε ανώδυνη επιλογή, αλλά μία επιλογή που στόχευε στην αποφυγή της χρεωκοπίας της χώρας, στόχος που έχει επιτευχθεί, μετά βέβαια από τις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού. Και παρά τη μεγάλη προσπάθεια των στελεχών της ΔΗΜΑΡ να προωθήσουμε βαθειά κοινωνικές, και αναπτυξιακές επιλογές και λύσεις και να αποτρέψουμε συντηρητικές προτάσεις, όπως στα εργασιακά (απορρύθμιση εργασικών σχέσεων, απολύσεις στο δημόσιο, υπερφορολόγηση) αλλά και στα δημόσιου συμφέροντος θέματα (αποκρατικοποιήσεις Οργανισμών κοινής ωφέλειας, εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης), δυστυχώς η ΔΗΜΑΡ είχε μία πρώτη απώλεια δυνάμεων προς τα Αριστερά. Απώλεια που στη δίνη εκείνης της εποχής δεν εκτιμήθηκε από το κόμμα μας όπως θα έπρεπε. 

Η μετά από ένα χρόνο δικαιολογημένη πολιτικά, δημοκρατικά και σε προοδευτική κατεύθυνση απόφαση της ΔΗΜΑΡ να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση πρόσθεσε μία νέα απώλεια δυνάμεων προς τα Κεντροδεξιά ή Κεντροαριστερά. Πέρα βέβαια από τις συστηματικές επιθέσεις από το πολιτικό κατεστημένο και άλλους εξωγενείς παράγοντες. 

Αυτό το δεύτερο βήμα της εξόδου δημιούργησε μία παρατεταμένη εσωτερική αντιπαράθεση στο κόμμα. Στην προσπάθεια αυτή να αντιμετωπισθεί αναδείχθηκε ως κύρια συνιστώσα της πολιτικής, του διαλόγου και των επιδιώξεων της ΔΗΜΑΡ η συμβολή και η κυρίαρχη παρουσία της στο χώρο της νυν Κεντροαριστεράς (μάλιστα τελευταία με στελέχη και επιλογές που έχουν απαξιωθεί από την πολιτική ζωή του τόπου), με ότι αντιθέσεις αυτό συνεπάγετο στον πολυτάραχο αυτό χώρο, ο οποίος διαχειρίσθηκε επί μακρόν και διαχειρίζεται τη διακυβέρνηση της χώρας με εργαλεία και πολιτικές που πολύ απέχουν από τις ιδρυτικές και προγραμματικές επιλογές του κόμματός μας. 

Δυστυχώς η παρατεταμένη αυτή αντιπαράθεση που ακολούθησε στο κόμμα ήταν μονομερής, υποχώρησε ο διάλογος για τις προτάσεις διεξόδου από την κρίση και την προοδευτική, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ενώ δεν άνοιξε, όπως θα έπρεπε,  ένας ουσιαστικός διάλογος προγραμματικών θέσεων για όλα τα παραπάνω κρίσιμα προβλήματα -ένας διάλογος προς την άλλη πλευρά- για την διερεύνηση δηλαδή  συγκλίσεων και προοπτικών συνεργασίας προς τις Αριστερές δυνάμεις και κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ. Για να επιτευχθεί έτσι ο στόχος μας για την αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής και την ώθηση των πολιτικών εξελίξεων προς μία άλλη προοδευτική κατεύθυνση.   

Οι προτεραιότητες στο διάλογο όπως αυτός διαμορφώθηκε τελευταία στο κόμμα διέφεραν πολλές φορές από τις προσπάθειες και τις τοποθετήσεις των μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας, που είχε να αντιμετωπίσει στο Κοινοβούλιο τα μεγάλα προβλήματα των μνημονιακών νομοθετημάτων και της εξειδίκευσης των πολιτικών διεξόδου από την κρίση, όπου επιτρέψτε μου να θεωρώ ότι η ΚΟ τα κατάφερε αρκετά καλά μέσα από τον μεστό προγραμματικό της λόγο να δώσει το πραγματικό προοδευτικό, σύγχρονο Αριστερό στίγμα της ΔΗΜΑΡ και εντέλει τις δυνατότητες της για μια υπεύθυνη συμβολή σε μία εναλλακτική  διακυβέρνηση της χώρας. 

Τελικά μέσα από αυτό το πολύπλοκο πολιτικό σκηνικό η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ πρέπει να διατηρήσει τον αυτόνομο ρόλο της, να  προστατεύσει τις βασικές, ιδρυτικές της θέσεις και αρχές, προοδευτικές και αριστερές, που της έδωσαν την υπάρχουσα κοινοβουλευτική της δύναμη (6,3%), επιζητώντας τη διερεύνηση συναινέσεων και συνεργασιών για τη διαμόρφωση μίας εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης εξουσίας, τόσο με τον χώρο του προοδευτικού σοσιαλισμού (ο όρος Κεντροαριστερά δεν βοηθάει, παραπέμπει σε καταστάσεις και επιλογές αρνητικά μέχρι σήμερα φορτισμένες) όσο και με την Αριστερά, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ, που μεγάλο ποσοστό των πολιτών τον επιλέγει αλλά για να τον εμπιστευτεί επιζητά από αυτόν πιο στέρεες και βιώσιμες προτάσεις διακυβέρνησης.    

 

 
facebook   youtube

koinovouleytiki-drastiriotita-2012-simera

koin drast2000

dimokratiki_aristera_logo