Ο χαρακτήρας και η ραγδαία εξέλιξη της περιβαλλοντικής κρίσης με αιχμή την κλιματική αλλαγή –
Οι τραγωδίες στη Μόσχα και Πακιστάν
ΑΡΘΡΟ στον ΑΓΕΛΙΟΦΟΡΟ της ΑΣ. ΞΗΡΟΤΥΡΗ – ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ, πρ. Βουλευτή Α΄ΘεσσαλονίκηςΗ πρωτοφανής περιβαλλοντική κρίση στη Μόσχα με τις χιλιάδες πυρκαγιές και το τοξικό νέφος, που στοιχίζει ανθρώπινες ζωές και ανυπολόγιστες καταστροφές, οι πρωτοφανείς επίσης σε έκταση πλημμύρες στο Πακιστάν, που όμοια στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και βιβλικές καταστροφές, οι πλημμύρες στις χώρες της Ευρώπης, αλλά και η πρωτοφανής πριν τρία χρόνια περιβαλλοντική κρίση με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού το 2007 στη χώρα μας, που στοίχισε επίσης δεκάδες ανθρώπινες ζωές και αποτέφρωσε χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, είναι ακραία φυσικά φαινόμενα που κάνουν επιτακτική τη ανάγκη για τη θωράκιση κάθε χώρας έναντι των φυσικών αυτών καταστροφών, όπως και τις δεσμεύσεις της με διεθνείς συμφωνίες ενάντια στη κλιματική αλλαγή. Οι πολίτες έχουν πλέον έντονα ευαισθητοποιηθεί μπροστά στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης, με αιχμή την κλιματική αλλαγή και ζητούν από τις Κυβερνήσεις και τους φορείς της πολιτείας, να δράσουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά για την προστασία του Περιβάλλοντος. Οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, οι μη αναστρέψιμες καταστροφές υπογραμμίζουν κατά τον πλέον επώδυνο τρόπο την ανάγκη σημαντικών μεταρρυθμίσεων, υιοθέτησης και εφαρμογής αποτελεσματικότερων μεθόδων και τρόπων παρέμβασης, απεξάρτησης από τις ρυπογόνες πηγές και στροφή στις ανανεώσιμες, προκειμένου να αποφευχθούν ανάλογες καταστάσεις στο μέλλον, που λόγω της κλιματικής αλλαγής αναμένεται να ενταθούν ακόμη περισσότερο .
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι κάθε χρόνο 150.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, με το 85% να είναι παιδιά. Η αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος είναι αδιαμφισβήτητη, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή και την επιστημονική κοινότητα. Έχουν επισημάνει ότι μια αύξηση της θερμοκρασίας θα απειλήσει καταλυτικά την ανάπτυξη των οικονομιών, των κοινωνιών και του περιβάλλοντος, επιφέροντας την τήξη των πάγων, την κατάρρευση πολλών οικοσυστημάτων και δισεκατομμύρια ζημιές από πλημμύρες και ξηρασίες που θα απειλήσουν την παγκόσμια διάθεση τροφίμων (βλέπε σιτάρι Ρωσίας).Γιαυτό και έχουν θέσει ως αναγκαιότητα έως το 2050 να αποτραπεί η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, παρουσιάζοντας με σαφήνεια τι πρέπει να γίνει και τι πρέπει να συμφωνήσουμε.
Η παρούσα οικονομική κρίση αποτέλεσμα των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και της θεοποίησης της αγοράς δημιουργεί μία άμεση απειλή για τις συνθήκες ζωής και εργασίας, όπως και τις κατακτήσεις των εργαζομένων, η περιβαλλοντική όμως κρίση και ιδιαίτερα η κλιματική αλλαγή, σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα και αυτή των παραπάνω πολιτικών και προτύπων παραγωγής και ανάπτυξης, είναι μία πολύ μεγαλύτερη και διαρκής απειλή για ολόκληρη την ανθρωπότητα, για την επιβίωση του πλανήτη. Τα κινήματα για την «κλιματική δικαιοσύνη» συνοψίζουν τις θέσεις τους στο σύνθημα «Κλιματική και Κοινωνική Δικαιοσύνη Τώρα!». Οι περισσότεροι βέβαια πολίτες δεν εστιάζουν στο πολιτικό ζήτημα, συμφωνούν όμως ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά, εμείς οι ίδιοι και τα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, που εν πολλοίς έχουμε υιοθετήσει.
