Home Δελτία Τύπου Επερώτηση του ΣΥΝ για τα Δημόσια Έργα

Επερώτηση του ΣΥΝ για τα Δημόσια Έργα

E-mail Εκτύπωση PDF
Σε επερώτηση του ΣΥΝ για την πορεία των μεγάλων έργων που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα και αναπτύχθηκε σήμερα στη Βουλή από τους βουλευτές Α. Ξηροτύρη Αικατερινάρη, Γ. Αμπατζόγλου, Π. Λαφαζάνη και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο Φώτη Κουβέλη, τέθηκαν τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στο σχεδιασμό, στη διαδικασία εφαρμογής, στη συγκρότηση μηχανισμών και φορέων υλοποίησης των μεγάλων έργων. Ιδιαίτερα επισημάνθηκαν από την εισηγήτρια Α. Ξηροτύρη – Αικατερινάρη τα νοσηρά φαινόμενα στο σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων, η απαξίωση του προσωπικού και των υπηρεσιών, και η δημιουργία Α.Ε., με αποτέλεσμα τις σοβαρές καθυστερήσεις στο σύνολο σχεδόν των μεγάλων έργων που έχουν προγραμματισθεί ή τη στασιμότητα των έργων που έχουν ήδη ξεκινήσει. Κυρίως, η κριτική της βουλευτού του ΣΥΝ επικεντρώθηκε στον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα μας να χάσει πόρους από το Γ΄ ΚΠΣ λόγω σοβαρών καθυστερήσεων. Ανέφερε μάλιστα ενδεικτικά ότι το έργο του σιδηροδρομικού δικτύου Αθήνας – Θεσσαλονίκης κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ένα δεύτερο κτηματολόγιο! Από την κριτική της βουλευτού δεν έμειναν απέξω τα έργα του Κτηματολογίου και της Εγνατίας Οδού, καθώς και της Εθνικής Οδού Αθήνας – Θεσσαλονίκης. Εκείνα όμως τα έργα, τα οποία, όπως τονίστηκε, αποτελούν πλέον σκάνδαλο καθυστερήσεων και αναβολών είναι ο υπεραστικός και προαστιακός σιδηρόδρομος και η διαχείριση των νερών ολόκληρης της χώρας. Τα προχωρημένα φαινόμενα ερημοποίησης της Ελλάδας όπως ομολογεί επίσημα πλέον το Υπ. Γεωργίας έχει ανησυχήσει με και τον ίδιο τον κ. Πρωθυπουργό, τίποτα όμως δεν έχει γίνει για τη συγκρότηση του αναγκαίου φορέα διαχείρισης των υδατικών πόρων της χώρας. Είμαστε τελευταίοι μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στο θέμα αυτό. Τέλος, οι δεσμεύσεις για να είναι έτοιμος ο προαστιακός σιδηρόδρομος της Αθήνας μέχρι το 2004 φαίνονται άπιαστοι στόχοι, αφού για τα μεγαλύτερα τμήματα του δικτύου οι δημοπρατήσεις δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη, ενώ το έργο της γραμμής του τραμ ανατέθηκε μόλις χθες. Ο βουλευτής Γ. Αμπατζόγλου αναφέρθηκε στην διαχείριση των νερών και θύμισε ότι το φαινόμενο προχωρημένης ερημοποίησης της Ελλάδας, όπως ομολογεί επίσημα πλέον το Υπουργείο Γεωργίας, έχει ανησυχήσει μεν τον κ. Πρωθυπουργό αλλά τίποτα δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα για τη συγκρότηση του αναγκαίου φορέα διαχείρισης των υδατικών πόρων της χώρας. Ανέφερε δε ότι στο θέμα αυτό η Ελλάδα είναι η τελευταία μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών. Ακόμη επισήμανε την έλλειψη επιμέρους έργων αξιοποίησης των αρδευτικών έργων της Θεσσαλίας η οποία έλλειψη οδηγεί με ακρίβεια σε «πόλεμο» μεταξύ των αγροτών για την αξιοποίηση όσων νερών διατίθενται. Από την πλευρά ο Π. Λαφαζάνης τόνισε ότι το αεροδρόμιο για το οποίο επαίρεται η Κυβέρνηση είναι το πιο ακριβό της Ευρώπης και διατύπωσε την απορία ποιος θα πληρώσει τις ζημιές και τις συνέπειες της λεόντιας σύμβασης που υπέγραψε η Κυβέρνηση. Πρόβλεψε μάλιστα ότι η δέσμευση για να είναι έτοιμος ο προαστιακός σιδηρόδρομος της Αθήνας μέχρι το 2004, μολονότι, είναι έργο ίσης αξίας με το Μετρό, φαίνεται άπιαστος στόχος, αφού για τα μεγαλύτερα τμήματα του δικτύου οι δημοπρατήσεις δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη. Τέλος ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Συνασπισμού Φώτης Κουβέλης, ανακεφαλαιώνοντας υπογράμμισε ότι η Κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να υλοποιήσει τα προβλεπόμενα έργα για τους Ολυμπιακούς του 2004 έχει εγκαταλείψει εδώ και δύο χρόνια την περιφέρεια και την έχει στερήσει από το 80% των διατιθέμενων πόρων. Επέκρινε δε την Κυβέρνηση, ότι με το να ομολογεί τις καθυστερήσεις των έργων δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη. Καθυστερεί τόνισε η εκτέλεση έργων υποδομής τα οποία θα μειώνουν το κόστος παραγωγής των αγροτικών πόρων και θα εξασφαλίζουν την αποτελεσματική διαχείριση των υδτάτινων πόρων. Είναι απαράδεκτο να επιχειρεί η Κυβέρνηση να δικαιολογήσει τις καθυστερήσεις με την επίκληση των προσφυγών των πολιτών στο Συμβούλιο Επικρατείας, όταν καλά γνωρίζει ότι για πολλά έργα υπήρχαν πλημμελείς και πρόχειρες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η προχειρότητα, η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών, η απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού προσδιορίζει την πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα των δημοσίων έργων.