Home Δελτία Τύπου Για τον προϋπολογισμό του κράτους

Για τον προϋπολογισμό του κράτους

E-mail Εκτύπωση PDF
Στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό 2002 που συνεχίζεται στη Βουλή, η βουλευτής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ Ασημίνη Ξηροτύρη Αικατερινάρη κατά την παρέμβασή της αναφέρθηκε σε δύο σοβαρά ζητήματα του Προϋπολογισμού την περιφερειακή ανάπτυξη και τον αγροτικό τομέα. Επισήμανε ότι τα περισσότερα κονδύλια για την ανάπτυξη της περιφέρειας μειώνονται. Ο στόχος της μείωσης των ανισοτήτων εγκαταλείπεται και προβάλλει μέσα από τον Προϋπολογισμό η μια και μόνη αναπτυξιακή επιλογή. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004! Το αναπτυξιακό μέλλον της περιφέρειας, σχεδόν ολόκληρης της χώρας, θα είναι υποθηκευμένο στο ανεξέλεγκτο κόστος της Ολυμπιάδας. Επί πλέον, η διαδικασία και ο ρυθμός ένταξης των έργων του Γ΄ΚΠΣ εμφανίζουν ανησυχητικές καθυστερήσεις σε συνδυασμό με την έλλειψη συνεργασίας των φορέων ανάπτυξης της περιφέρειας με τους κεντρικούς φορείς, πράγμα που δεν εξασφαλίζει προοπτικές έγκαιρης προώθησης και υλοποίησης των έργων. Τα δεδομένα του Προϋπολογισμού για τον αγροτικό τομέα ουσιαστικά αρνούνται την πραγματικότητα, την κρισιμότητά του και τις ιδιαίτερες ανάγκες για ενίσχυση και ανάπτυξή του. Σε περίοδο αγροτικών κινητοποιήσεων και με τον αγώνα επιβίωσης της πλειοψηφίας του αγροτικού κόσμου, ο Προϋπολογισμός 2002 επιχειρεί απλά να πετύχει την ελάχιστη δυνατή συντήρησή του. Αγνοεί ότι το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα έπεσε κάτω από το 50% του μέσου όρου του ευρωπαϊκού κι ότι μόλις κατά 1,4% αυξήθηκε το αγροτικό εισόδημα το 2000, από τις τρεις χαμηλότερες αυξήσεις της Ευρώπης, μετά από δεκαετή συνεχή μείωση. Ο Προϋπολογισμός λοιπόν δεν δίνει απαντήσεις και ο άλλοτε κρίσιμος παραγωγικός και κοινωνικός χώρος της γεωργίας ενοχοποιείται και μετατρέπεται σταδιακά σε βάρος οικονομικό και κοινωνικό που προκαλεί τη δυσαρέσκεια σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας. Τέλος, αναφέρθηκε στις μεγάλες αποκλίσεις που διαπιστώθηκαν στον προηγούμενο Προϋπολογισμό και υπογράμμισε ότι μ’ αυτά τα δεδομένα τίποτε δεν εγγυάται την αύξηση εσόδων, τη μείωση των δανειακών αναγκών και του ελλείμματος. ʼλλωστε, η διάθεση δημόσιας περιουσίας για ταμειακούς σκοπούς στη προσπάθεια μείωσης του δημόσιου χρέους είναι γνωστό ότι δεν βελτιώνει τη καθαρή θέση του δημόσιου τομέα, αλλά ενδέχεται και να τη χειροτερεύσει. Η πολιτική των αποκρατικοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων δεν είναι η λύση στο πρόβλημα, αντίθετα η πολιτική αυτή αποδυναμώνει τη παρουσία του κράτους στις απελευθερωμένες αγορές και ιδιαίτερα αυτές των κοινωφελών υπηρεσιών, με κίνδυνο να προκύψουν από τα ιδιωτικά πλέον μονοπώλια μεγαλύτερα αδιέξοδα. Ο Προϋπολογισμός του 2002 υλοποιώντας αυτή την αδιέξοδη πολιτική δεν εξυπηρετεί την ισόρροπη ανάπτυξη και αδιαφορεί για την κοινωνική πολιτική.