Home Δελτία Τύπου Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης στην κρίση της πολτικής ευθύνης

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης στην κρίση της πολτικής ευθύνης

E-mail Εκτύπωση PDF
Με αφορμή την 66η διοργάνωση της ΔΕΘ και τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στα εγκαίνιά της το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας μετατοπίσθηκε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, όσο ποτέ άλλοτε. Η συνεχώς διοχετευόμενη δημοσιογραφία για τις επαφές του πρωθυπουργού με κομματικούς και πολιτειακούς παράγοντες, προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο των εξαγγελιών του κατά τα εγκαίνια της ΔΕΘ, καθώς και οι αλλεπάλληλες προσπάθειες του Υπουργού ΥΜΑΘ μέσω συναντήσεών του με τοπικούς φορείς και μέσω δηλώσεων του ίδιου και άλλων Υπουργών, ακόμη και του Νομάρχη, να ανακόψουν πάση θυσία το κύμα των διαμαρτυριών που οργανώνεται, έσπειραν ένα κλίμα “εκθεσολογίας”, όπου όλα συζητιούνται εκτός από την “ταμπακιέρα”. Δηλαδή, την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής, στη συνέχιση της οποίας με έμφαση εμμένει ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του, και προσπαθεί, εν όψει του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, με “ρετουσαρίσματα” και “μερεμέτια” να εμφανίσει ως διαφορετική, με διαφοροποιό στοιχείο τα δήθεν μέτρα κοινωνικής πολιτικής που θα εξαγγείλει. Όσον αφορά τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα και τις γνωστές φραστικές εξαγγελίες για “Μητρόπολη των Βαλκανίων”, «Στρατηγικό και Οικονομικό κέντρο της Βαλκανικής», «Πολυπολιτισμικό κέντρο με βαθύτατο αρχοντικό χαρακτήρα», η πόλη και η περιοχή της μετρούν τις πληγές τους και τη μη αναστρέψιμη κατάσταση. Μετρούν: -το «άγονο» ξεπούλημα του εθνικού μας φορέα, της ΔΕΘ, και τη μεταφορά του σημαντικού αυτού εμπορικού γεγονότος σε μια περιφερόμενη ιδιωτική έκθεση, που αναζητά χώρους επιβίωσης από το Ελληνικό έως το τίποτα της Αττικής -την απρόκλητη ιδιωτικοποίηση του Ο.Λ.Θ. και της ΕΥΑΘ -την ατέλειωτη λίστα των ανεκτέλεστων μικρών και μεγάλων έργων, ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής της περιοχής, και το χρόνο που φεύγει μαζί με τους πόρους, ακόμη και του Γ΄Κ.Π.Σ. -τα ακατάλληλα κτίρια των σχολείων της, τη μόλυνση του Θερμαϊκού, το σήριαλ της προστασίας του Σέϊχ-Σου, την εξαφάνιση της λίμνης Κορώνειας κ.ά. Μετρούν: -την ανεργία, την ανασφάλεια των εργαζομένων, τα ρεκόρ της στους δείκτες των ναρκωτικών και της υπογεννητικότητας, τα προβλήματα των μεταναστών, και πόσα άλλα ακόμη, όντας ένα βήμα μόλις από το Κοσυφοπέδιο και τα επικίνδυνα παιχνίδια των ισχυρών. Και επειδή η Θεσσαλονίκη ξέρει να μετράει, θα βρει την έκφραση και τη δύναμη για τους αγώνες, όχι σαν κλεφτρόνι, αλλά σαν αρχόντισσα της Δημοκρατίας, ξεπερνώντας τα αδιέξοδα του δικομματισμού. Θα βρει τη δύναμη να αντισταθεί στην επιχείρηση «ενοχοποίησης» των πολιτών, εργαζομένων, συνταξιούχων, νέων, ανέργων, μεταναστών, ακόμη και από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (βλ. και δηλώσεις Αλογοσκούφη σχετικά με την πρόθεση του κ. Παπαγεωργόπουλου να οργανώσει συλλαλητήριο φορέων), που στοχεύει στην «καταστολή» των κινητοποιήσεων. Επειδή, διάχυτη είναι στην περιοχή, η βούληση των πολιτών και των φορέων της να εκδηλώσουν με κάθε πρόσφορο τρόπο την αντίθεσή τους στην ασκούμενη αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, αλλά και τη διαμαρτυρία τους για το ξεπούλημα σημαντικών δημόσιων οργανισμών της πόλης και για τις σημαντικές καθυστερήσεις στα μεγάλα έργα που την αφορούν. Στα συλλαλητήρια του Ε.Κ.Θ., των φορέων και της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και μέσα από τις εκδηλώσεις των κομμάτων και των κοινωνικών κινημάτων, που είναι η γνήσια έκφραση της δημοκρατίας μας, η Αριστερά θα δώσει και πάλι το δυναμικό της παρόν.