Home Δελτία Τύπου Σημαντικότερα σημεία της ομιλίας της εισηγήτριας του ΣΥΝ, Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην Συζήτηση στη Βουλή του Νομοσχεδίου για το Εθνικό Κτηματολόγιο

Σημαντικότερα σημεία της ομιλίας της εισηγήτριας του ΣΥΝ, Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη στην Συζήτηση στη Βουλή του Νομοσχεδίου για το Εθνικό Κτηματολόγιο

E-mail Εκτύπωση PDF
Το Κτηματολόγιο, κύρια με τη διάστασή του ως βασικό εργαλείο δημοκρατικού προγραμματισμού και ανάπτυξης, αποτέλεσε και αποτελεί για τη χώρα μας εθνικό στόχο υψίστης προτεραιότητας. Η προσπάθεια ξεκίνησε το 1993 με ένταξη του έργου στο Β' ΚΠΣ με 50 δις δρχ. και προϋπολογισμό 250 δις δρχ. Προβλήματα κατά την υλοποίηση του προγράμματος καταγράφονται πολλά και σύνθετα, χαρακτηριστικά της ανεπάρκειας της Διοίκησης και της έλλειψης συντονισμού και συνέργειας των φορέων και υπηρεσιών της και της πελατειακού χαρακτήρα και σκοπιμότητας "άναρχης δόμησης", που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις με μη αναστρέψιμες πλέον συνέπειες. Στα χρόνια αυτά προβλήματα προστέθηκε και η κακοδιαχείριση του νέου εγχειρήματος με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στα γνωστά πρόστιμα από την Ε.Ε., στις ασφυκτικές πλέον προθεσμίες, στην αβεβαιότητα συνέχισης του έργου από το Γ' ΚΠΣ και στην υπέρβαση κόστους σε 1,0 τρισ. δρχ. Τελικά με το υπό-ψήφιση Νομοσχέδιο, κατά την Κυβέρνηση, επιχειρείται να επιλυθούν προβλήματα που έχουν παρουσιασθεί ή προβλέπεται να παρουσιασθούν άμεσα, χωρίς όμως να γίνεται ο απαραίτητος επανασχεδιασμός, με προτεραιότητες. Ορισμένες τροποποιήσεις κινούνται σε σωστή κατεύθυνση, υπάρχουν όμως αρκετές και σημαντικές που θα ανατρέψουν βασικούς στόχους του Κτηματολογίου, που είναι η πλήρης καταγραφή και προστασία της δημόσιας γης και ιδιαίτερα των πολύπαθων δασικών εκτάσεων και του αιγιαλού και η αξιόπιστη και αποκεντρωμένη διαδικασία σύνταξης και τήρησης του Κτηματολογίου. Το «Εθνικό Κτηματολόγιο» είναι ένα έργο καθαρά δημόσιου χαρακτήρα και από τη φύση του συνιστά μια κατεξοχήν αποκεντρωμένη και αναπτυξιακή διαδικασία της Διοίκησης. Όλα αυτά τα πολύ σημαντικά συνδέονται άμεσα με την σύσταση, λειτουργία και ανάπτυξη των κτηματολογικών γραφείων της χώρας. Τόσο κατά το μεταβατικό στάδιο, που όμως είναι κρίσιμο γιατί τώρα συντελούνται οι βασικότερες κτηματολογικές πράξεις, όσο βέβαια και στο κανονικό στάδιο και στο μέλλον για τη σωστή και έγκυρη ενημέρωση αλλά και τήρηση του κτηματολογίου. Όμως με αυτό το νομοσχέδιο, δεν γίνεται κανένα ουσιαστικό βήμα για την λειτουργία των προβλεπόμενων από το νόμο και μη ιδρυθέντων ακόμη Κτηματολογικών Γραφείων Δημόσιου χαρακτήρα. Εμείς θεωρούμε ότι παρά τις ασφυκτικές προθεσμίες που υπάρχουν πρέπει να ιδρυθεί ένα τουλάχιστον κανονικό κτηματολογικό Δημόσιο γραφείο ανά Περιφέρεια που θα στηρίζει και τεχνικά και νομικά τα Υποθηκοφυλακεία και θα τα συνδέει με συναρμόδιες Υπηρεσίες της Περιφέρειας και του Κέντρου. Επιπλέον, αντί να καταργηθεί, επεκτείνεται η απαλλαγή του Δημοσίου όχι μόνο από την υποχρεωτική υποβολή δήλωσης εγγραπτέου δικαιώματος αλλά και αίτησης διόρθωσης και ενστάσεως κατά την αρχική διαδικασία κατάρτισης των κτηματολογικών διαγραμμάτων. Ως αιτιολογία από την κυβέρνηση προβάλλεται η πλήρης αδυναμία εδώ και 160 χρόνια της διοίκησης να καταγράψει για να διεκδικήσει έγκαιρα και με στοιχεία τη δημόσια γη και να την προστατεύσει. Αυτό αποτελεί μια προκλητική ομολογία ότι η κατάσταση παρέμεινε και δυστυχώς θα παραμείνει για πολύ το ίδιο οδυνηρή. Η παραπομπή της δήλωσης του Δημοσίου στη δεύτερη φάση εγκυμονεί πλέον τεράστιους κινδύνους σκόπιμων λαθών, παρεμβάσεων, εξαιρέσεων και κατά περίπτωση αντιμετώπιση, καλυμμένες από υπουργικές αποφάσεις και ρουσφετολογικές ρυθμίσεις. Και ήδη σε επόμενο άρθρο προτείνεται με Κ.Υ.Α. να γίνονται ρυθμίσεις για τις περιοχές που κυρώνεται δασικός χάρτης ή καθορίζεται η οριογραμμή αιγιαλού, κατ' εξαίρεση των θεμελιωδών διατάξεων του ίδιου άρθρου. Ζήτησα με τροπολογία η Υπουργική Απόφαση να αντικατασταθεί με Προεδρικό Διάταγμα (κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 43 του Συντάγματος) με το οποίο η προσαρμογή των πρώτων εγγραφών, που δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί με τα στοιχεία που προκύπτουν από την κύρωση δασικών χαρτών ή αντίστοιχα τον καθορισμό αιγιαλού από τις αρμόδιες επιτροπές του Ν.2971/2001, να γίνεται κατ' αναλογία και όχι κατ' εξαίρεση των όσων ορίζονται στις θεμελιώδεις παραγράφους 2 και 3 του ίδιου ʼρθρου 6. Κορυφαία η υπουργική τροπολογία, άρθρο 4 πλέον, όπου το Δημόσιο δεν δικαιούται να προβάλει δικαίωμα κυριότητας σε ακίνητα εντός σχεδίου πόλης. Ο νομέας θα θεωρείται κύριος σε βάρος του Δημοσίου όταν νέμεται το ακίνητο πλέον των δέκα ετών με νόμιμο τίτλο (ίσως και από πώληση από κατακτητή) ή χωρίς τίτλο πλέον των τριάντα ετών. Και όλα αυτά μέχρι και ακίνητο 2.000 τμ. ή και μεγαλύτερο, εφόσον υπάρχει κτίσμα. Μπροστά στις τεράστιες αδυναμίες του κράτους (όπως παραδέχτηκε η υπουργός) και τα αδιέξοδα τόσο για τον πολίτη όσο και για την εξέλιξη του Κτηματολογίου, η κυβέρνηση με την ρύθμιση επιβάλλει στο Δημόσιο να αποποιηθεί μεγάλης αξίας δημόσια γη και μάλιστα δασική έκταση, χωρίς κανένα έσοδο, χωρίς καμιά εισφορά για τις ανάγκες του Πολεοδομικού Σχεδιασμού. Η ρύθμιση αποτελεί, νομοθετική επιβράβευση των καταπατητών και επιβεβαίωση της ανυπαρξίας της διοίκησης! Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την άναρχη δόμηση και τις καταπατήσεις και κατά τη συζήτηση το ενδιαφέρον τους δεν στράφηκε στη βελτίωση της τροπολογίας υπέρ της δημόσιας, δασικής κυρίως γης, αλλά στην επέκταση της ρύθμισης και για τις εκτός σχεδίου περιοχές. Τα αδιέξοδα για τους ανυποψίαστους πολίτες για τις εντός σχεδίου περιοχές, λύνονται και με χαμηλότερο όριο, δηλαδή τα 1.000 τ.μ. ή το όριο αρτιότητας για την περιοχή και έτσι από ένα σημαντικό μέρος, που κινείται στα όρια των εκτός σχεδίου περιοχών, ανακτώνται εκτάσεις ή εισφορές για κοινόχρηστους και πρασίνου χώρους. Είναι επίσης απαραίτητο να συμπληρωθεί ότι οι διατάξεις της Παρ.2 του ʼρθρου 4, δεν εφαρμόζονται για όσα ακίνητα το Ελληνικό Δημόσιο έχει καταβάλλει χρηματική αποζημίωση για την απόκτηση της κυριότητάς του. Τέλος, για όποιο ανώτατο εμβαδόν ισχύσει η ρύθμιση (εσείς λέτε 2.000 τ.μ.) να είναι έστω και «για όχι πέραν του ενός ακινήτου ανά νομέα, ανά περιοχή σχεδίου πόλεως ή ανά οικισμό». Τελικά, ούτε το παρόν νομοσχέδιο θα διασφαλίσει σε εύλογους χρόνους την αξιοποίηση σε προοδευτική, αναπτυξιακή κατεύθυνση των σημαντικούς εθνικών και κοινοτικών πόρων, αφού, ούτε επανασχεδιασμός γίνεται, ούτε επιχειρησιακό πρόγραμμα στη βάση αναπτυξιακών προτεραιοτήτων τίθεται, παρά μόνο στη βάση των ασφυκτικών προθεσμιών της Ε.Ε. αλλά και των κατ’ εξαίρεση θεμελιωδών διατάξεων νομοθετικών ρυθμίσεων για να «μπαλωθούν» τα αδιέξοδα. Πρόκειται για αποσπασματική αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάζονται, χωρίς να δίνεται μια μακρόπνοη προοπτική και ελαχιστοποιούνται οι δυνατότητες που δίνει ο θεσμός του Κτηματολογίου για ανάπτυξη, προστασία του περιβάλλοντος και προστασία της δημόσιας περιουσίας.