Home Δελτία Τύπου Συζήτηση στην Επιτροπή του Ν/Σ «Μερική απασχόληση και υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα»

Συζήτηση στην Επιτροπή του Ν/Σ «Μερική απασχόληση και υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα»

E-mail Εκτύπωση PDF
Ξεκίνησε σήμερα στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης η συζήτηση του Νομοσχεδίου «Μερική απασχόληση και υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα». Στην εισήγησή της, η Βουλευτής του ΣΥΝ Ασημίνα Ξηροτύρη – Αικατερινάρη, αναφέρθηκε σε τρεις βασικές παρατηρήσεις επί της αρχής του Νομοσχεδίου: 1. Οτι προωθείται η απορύθμιση του κοινωνικού κράτους και όχι η αναβάθμιση και υποβοήθησή του από την κοινωνία των πολιτών και τους φορείς τους. Φοβούμαστε ότι –και με το Ν/Σ αυτό- προωθούνται πολιτικές που στο επίκεντρό τους έχουν την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών και την παροχή τους από ιδιώτες. Πολιτικές που επιλέγονται πλέον και στην Ε.Ε, όπου με πρόσχημα την «γραφειοκρατία και ακαμψία του κράτους» μετακυλύουν την ευθύνη άσκησης κοινωνικών προνοιακών υπηρεσιών εκτός του δημόσιου τομέα ευθύνης. Οι επιπτώσεις όμως αυτών των πολιτικών για τους εργαζόμενους , το κόστος και τη ποιότητα της ζωής τους και εν τέλει την κοινωνική συνοχή είναι δυσμενείς, ενώ παράλληλα δεν παρατηρείται καμία ουσιαστική βελτίωση των παρεχόμενων κοινωνικών υπηρεσιών . Είναι γεγονός βέβαια ότι στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία έχει ανοίξει το μεγάλο θέμα της «κοινωνικής οικονομίας» και τον βασικό ρόλο που μπορούν να παίξουν σε αυτόν τον «τρίτο τομέα» οι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα φορείς, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), οι συνεταιριστικές οργανώσεις, τα ιδρύματα κ.ά. Ήδη ο «τρίτος τομέας» άρχισε να λειτουργεί και να αναλαμβάνει σημαντικό ρόλο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και να εντάσσεται με τον όρο κοινωνική οικονομία μεταξύ της Δημόσιας και της Ιδιωτικής οικονομίας . Όμως κανένας προβληματισμός, στοιχεία εμπειρίας από την ΕΕ ή πολιτική προσέγγιση για τον ’τρίτο τομέα’ δεν αναφέρεται στην Εισηγητική Έκθεση του Νομοσχεδίου. Αφυδατώνεται έτσι κάθε τέτοια αναγκαία για την κοινωνία μας προσπάθεια προσέγγισης των νέων τάσεων στην κοινωνία μας και η συζήτησή μας κινδυνεύει -δικαίως- να περιστραφεί στο ότι όλα αυτά εξυπηρετούν μόνο τις κυβερνητικές σκοπιμότητες της παρούσας προεκλογικής περιόδου και δεν ακουμπούν σε καμία πολιτική και φιλοσοφία. ʼλλωστε οι ίδιες οι ρυθμίσεις διακρίνονται για την προχειρότητα και τις σημαντικές ελλείψεις σε προϋποθέσεις, δικλίδες ασφαλείας, πρόβλεψη για τη διασφάλιση πόρων κλπ. 2. Οτι προωθείται η ημιαπασχόληση ως δόγμα αντιμετώπισης της ανεργίας. Διακρίνεται πράγματι στο Ν/Σ αυτό, η προώθηση πολιτικών για την «αντιμετώπιση της ανεργίας» μέσω της προώθησης της ημι-απασχόλησης και της εκ περιτροπής απασχόλησης, με την δημιουργία εργαζομένων δυο ταχυτήτων , πολιτικές που υπηρετούν το κυβερνητικό δόγμα για την «αντιμετώπιση της ανεργίας». Τα τελευταία χρόνια είχαμε μια έξαρση της γενικευμένης εφαρμογής ελαστικών και υποβαθμισμένων μορφών απασχόλησης (μερική, προσωρινή απασχόληση, συμβάσεις έργου κλπ), με αποτέλεσμα να μη δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας αλλά να μοιράζονται οι υπάρχουσες. Αυτή την πολιτική έρχεται να υπηρετήσει και το παρόν σχέδιο νόμου. Η πλειονότητα των δράσεων που αναφέρονται στο σχέδιο νόμου και οι κοινωνικού χαρακτήρα υπηρεσίες που θα παρέχονται δεν είναι εποχιακού αλλά μόνιμου χαρακτήρα και κατά συνέπεια δεν δικαιολογείται η προτεινόμενη μερική απασχόληση με σύμβαση ορισμένου χρόνου (με 24 μήνες μέγιστη διάρκεια) και όχι η μόνιμη απασχόληση. 3. Σοβαρή ασάφεια στο ζήτημα της εξεύρεσης των αναγκαίων πόρων Το μεγάλο ζήτημα, που τίθεται από όλους μας ανεξάρτητα από ποια θέση προσεγγίζουμε τις αρχές αυτού του Νομοσχεδίου, είναι πώς θα εξευρεθούν οι αναγκαίοι πόροι ή αν υπάρχουν πρόσθετοι πόροι και ποιοι είναι αυτοί; Διότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές για τους πόρους που θα χρειαστούν για τις προτεινόμενες δράσεις. Το γεγονός αυτό, θα έχει σαν αποτέλεσμα η πραγματοποίησή τους είτε να αφεθεί στις προθέσεις και στη φιλοσοφία του κάθε Δημάρχου είτε λόγω έλλειψης πόρων το κόστος να μετακυλίσει στους ίδιους τους χρήστες. Πρέπει να μας δοθούν συγκεκριμένα στοιχεία για τα σχετικά κοινοτικά προγράμματα και την εμπειρία εφαρμογής τους στα κράτη –μέλη της Ε.Ε. για τις δράσεις της κοινωνικής οικονομίας. Μετά από αυτές τις βασικές παρατηρήσεις το ερώτημα είναι: αντιμετωπίζει το Ν/Σ αυτό τις πραγματικές κοινωνικές προκλήσεις και διεθνείς τάσεις για μια υγιή ανάπτυξη του τρίτου αλληλέγγυου κοινωνικού τομέα της οικονομίας, ή, παραμένει πιστό στην «παράδοση» της συγκεντρωτικής πελατειακής διαχείρισης, στη μη αναγνώριση της ανάγκης αυτονομίας των φορέων των πολιτών και την μη-απαλλαγή τους από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα, ή τελικά προωθεί την περαιτέρω αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, την απορύθμιση των κοινωνικών πολιτικών και των σχέσεων εργασίας και παράλληλα τη συντήρηση των πελατειακών σχέσεων. Παρατηρούνται επιπλέον και ουσιαστικές ελλείψεις και σκόπιμες αδυναμίες στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου, όπως: · Σημαντικότατο ζήτημα αποτελούν οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν αυτοί οι φορείς μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα, πχ ο χρόνος λειτουργίας τους, στοιχεία που αποδεικνύουν την εμπειρία και την εξειδίκευση τους, τη μορφή οργάνωσης και διοίκησης τους και γενικότερα στοιχεία που θα προέρχονται από ένα αξιόπιστο μητρώο καταγραφής και συστηματική αξιολόγησή τους. · Όσον αφορά τους φορείς αυτούς και το περιεχόμενο των προγραμματικών συμβάσεων: Δεν απαιτείται κατ’ αρχήν από τον φορέα αυτό η γνώση του αντικειμένου, η τεχνογνωσία, η δυνατότητα σχεδιασμού και διαχείρισης, διότι μέσα από αυτό το Ν/Σ αναδεικνύεται μόνο η συμμετοχή ως ένας ενδιάμεσος φορέας εξεύρεσης εργασίας. Μπορείτε να φανταστείτε ποιος θα είναι αυτός ο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα φορέας που θ’ αναλάβει να προσλάβει προσωπικό για τη φύλαξη των σχολείων – μήπως κάποια εταιρία ’Σεκιούριτι’; · Όσον αφορά τους τομείς αναγκών, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο μέσω φορέων που διενεργούν προσλήψεις, με ημιαπασχόληση θέματα που αφορούν τη φύλαξη των σχολικών κτιρίων, την κοινωνική μέριμνα και φροντίδα και την κοινωνική ενσωμάτωση των μεταναστών ·Όσον αφορά τα κριτήρια για την πρόσληψη, έχουν μια φιλοσοφία, αλλά δημιουργούνται ερωτήματα όσον αφορά την ΚΥΑ και τις μεταβολές που μπορεί να επιφέρει.