Ομιλία στην επιτροπή Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Τετάρτη, 13 Οκτώβριος 2004 02:00 Διαρκής Επιτροπή
Εκτύπωση
'Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ' Η ανισότητα των γυναικών έχει πολλές διαστάσεις: ΕΡΓΑΣΙΑ – ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ Οι γυναίκες στη χώρα μας είναι περίπου το μισό του πληθυσμού (50,8%). Το χάσμα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι 28%. Απ’ αυτό το 13% οφείλεται σε διαρθρωτικές διαφορές όπως η κατάρτιση, το επάγγελμα, η σταδιοδρομία. Το υπόλοιπο 15% αποκλειστικά και μόνο οφείλεται στη διαφορά λόγω φύλου που σημαίνει δυσμενείς διακρίσεις διαφόρων ειδών. Η Ελλάδα είναι μία από τις τρεις χώρες της Ε.Ε. με το μεγαλύτερο χάσμα αμοιβών. Ο κατά φύλα καταμερισμός της εργασίας παραμένει ισχυρός. Ο διαχωρισμός «ανδρικών» και «γυναικείων» επαγγελμάτων αναπαράγεται. Το 70% των ανέργων είναι γυναίκες, όταν το μερίδιό τους στο εργατικό δυναμικό είναι 43%. Οι άτυπες και ευέλικτες μορφές απασχόλησης πλήττουν κυρίως τις γυναίκες αφού τα 2/3 των μερικώς απασχολουμένων είναι γυναίκες. Η σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο της εργασίας παραμένει ατιμώρητη και αναξιολόγητη, κοινωνικά ανεκτή. Το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής φροντίδας στο πλαίσιο της οικογένειας προσφέρεται από τις γυναίκες, οι οποίες υποκαθιστούν το κοινωνικό κράτος, δωρεάν. Επίσης το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της οικιακής απασχόλησης και οικογενειακών υποχρεώσεων επωμίζονται ακόμα οι γυναίκες. Η ισότιμη συνεργασία στο πλαίσιο της οικογένειας περιμένει ακόμα. Το δικαίωμα των γυναικών στην αμοιβόμενη εργασία είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και προϋπόθεση της αυτονομίας και του αυτοπροσδιορισμού τους. Η θέση των γυναικών του αγροτικού τομέα και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπου θεωρούνται ως συμβοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη οικογενειακών επιχειρήσεων είναι ακόμα πιο δύσκολη αλλά και οι περιορισμοί δύσκολο να ξεπεραστούν αφού ούτε οι σύλλογοι ή συνεταιριστικές οργανώσεις είναι ανοιχτοί σ’ αυτές και τα αιτήματά τους. Οι γυναίκες αυτές πρέπει να αποκτήσουν πλήρη επαγγελματική αυτοδυναμία. Πρέπει να υπάρχει - Πλήρης απασχόληση, μείωση των ωρών εργασίας για όλους και όλες – 35ωρο και ΟΧΙ μερική απασχόληση ως στρατηγική περιθωριοποίησης των γυναικών και εξαναγκασμού τους στην υποκατάσταση των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας. - Ισότητα στην αμοιβή και την εξέλιξη, πρόσβαση σε όλα τα επαγγέλματα χωρίς αποκλεισμούς και πλήρη ασφάλιση και ΟΧΙ ανασφάλιστη εργασία που παρουσιάζεται τελευταίως ως «καινοτομία». - Ένα ελάχιστο εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ Οι μετανάστριες είναι παράνομες, κακοπληρωμένες, συνήθως περιθωριοποιημένες στην εργασία, συχνότατα βοηθοί στις ελληνικές οικογένειες. Από τις περίπου 500.000 μετανάστες/ριες έχουν έρθει στη χώρα μας τα τελευταία 10 χρόνια, μόνο 150.000 είναι νόμιμοι/ νόμιμες. Ο νόμος για τη νομιμοποίηση των μεταναστών/τριών 2910/2001 είναι αντιφατικός, με αποτέλεσμα τόσο λίγοι από τους μετανάστες/τριες που έχουν τις προϋποθέσεις να έχουν την πράσινη κάρτα, ενώ η ταλαιπωρία στα διάφορα γραφεία και οι απειλές απελάσεων είναι αβάσταχτες. Πρέπει να υπάρχει - νομιμοποίηση όλων - το ατομικό δικαίωμα παραμονής των μεταναστριών ανεξάρτητα από την οικογενειακή τους κατάσταση - - μέτρα προστασίας της εργασίας, υγείας και ασφάλισης των μεταναστριών, νομικές και κοινωνικές παρεμβάσεις εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. - Ισοτιμία στην απασχόληση, την αμοιβή και την ασφάλιση για Ελληνίδες και μετανάστριες και ΟΧΙ τον εγκλεισμό των μεταναστριών στα γκέτο της οικιακής φροντίδας – την αποκοπή τους από τις προσωπικές, κοινωνικές και οικογενειακές τους σχέσεις – την άνιση μεταχείρισή τους στις υπηρεσίες υγείας και στην πρόληψη. ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ Οι υπηρεσίες της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, οφείλουν να αναβαθμιστούν και να επεκταθούν στην ύπαιθρο χώρα, με αιχμή την πρόληψη. Οι υποχρεώσεις με τις οποίες επιφορτίζονται οι γυναίκες λόγω του ισχνού κράτους κοινωνικής πρόνοιας, αφαιρούν τον ελεύθερο χρόνο τους αλλά και τις δυσκολεύουν στον τομέα της απασχόλησης. Επί πλέον αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα στην κοινωνική και πολιτική τους δραστηριότητα. Η οικονομική στήριξη και στελέχωση των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας θα απαλλάξει τις γυναίκες από υπάρχουσες υπηρεσίες φροντίδας, ενώ θα δημιουργήσει πολλές νέες θέσεις εργασίας. Όπως δείχνουν σοβαρές έρευνες, η απόκτηση παιδιών σκοντάφτει στις ελλείψεις των υπηρεσιών στήριξης και πρόνοιας. Οι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί που είναι στην ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν επαρκούν. Πρέπει να υπάρχει: - Ενημέρωση για την υγεία, με έμφαση στην πρόληψη, των γυναικών ανεξαρτήτως εθνικότητας. - Ανάπτυξη των υπηρεσιών πρόνοιας ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από την υποχρέωση να τις προσφέρουν στο πλαίσιο των οικογενειακών καθηκόντων. - Να γίνει σεβαστό το δικαίωμα των γυναικών να κάνουν παιδιά εάν, όποτε και όσα θέλουν και ΟΧΙ στην ενοχοποίησή τους όταν δεν πληρούν τα πλάνα πολιτικών επιλογών διαφόρων. - Μέτρα στήριξης μονογονεϊκών οικογενειών και ανύπαντρων μητέρων όπως εξασφάλιση βασικού δικαιώματος για στέγη. Η ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Εκτιμάται ότι 20.000 αλλοδαπές γυναίκες βρίσκονται καταναγκαστικά στην πορνεία στη χώρα μας. Το φαινόμενο αυτό ανθεί και επεκτείνεται, αφού προωθείται σε πολλά ΜΜΕ, στο Ιντερνετ. Ο νόμος για την Εμπορία ανθρώπων (3064/2002) προβλέπει την τιμωρία των εμπλεκομένων μαστροπών και κρατικών οργανισμών αλλά σε όσες δίκες γίνονται σχετικά όλοι αθωώνονται. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή στο φαινόμενο αυτό, κατά κόρον, αλλά και η πολιτεία δεν επιδεικνύει πολιτική βούληση για τη δημιουργία υποδομών στην αρωγή των θυμάτων. Πρέπει να υπάρχει: - Σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα των εκδιδόμενων γυναικών - Ποινικοποίηση κάθε μορφής μαστροπίας - Να καταργηθεί το δουλεμπόριο των αλλοδαπών γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση Η ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Δεν έχει δημιουργηθεί κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο για τη βία κατά των γυναικών στο οικογενειακό πλαίσιο και στην εργασία με τη μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης. Ούτε υπάρχει η απαιτούμενη ευαισθητοποίηση των κρατικών υπηρεσιών αλλά και υποδομές για τη στήριξη των θυμάτων. Οι γυναίκες όποτε γίνονται θύματα τέτοιων μορφών καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν την κατάσταση μόνες τους ή να την υφίστανται αδιαμαρτύρητα. Πρέπει να θεσπιστεί: - Ειδικός νόμος που θα ποινικοποιεί τη βία στο πλαίσιο των οικογενειακών και προσωπικών σχέσεων ΚΕΝΤΡΑ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ Μετά από 52 χρόνια από την απόκτηση δικαίωμα ψήφου μόνο το 13% των βουλευτών είναι γυναίκες (39 στους 300). Η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στην Ε.Ε. στο τομέα αυτό και αναδεικνύεται έτσι στρέβλωση της δημοκρατικής οργάνωσης της κοινωνίας. Το αίτημα για ισόρροπη συμμετοχή των φύλων σε όλα τα κέντρα λήψης των πολιτικών αποφάσεων πρέπει να ικανοποιηθεί και ΟΧΙ ένα κοινοβούλιο με 13% γυναίκες, όπως σήμερα, ως μη αντιπροσωπευτικό των πολιτών της χώρα μας.