Home Επερωτήσεις Για την κατάσταση του τομέα της Υγείας

Για την κατάσταση του τομέα της Υγείας

E-mail Εκτύπωση PDF
Υγείας και Πρόνοιας Η κατάσταση του τομέα υγείας στην Ελλάδα χειροτερεύει και αποκλίνει διαρκώς από το προσφερόμενο επίπεδο υγείας, των άλλων προηγμένων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυβέρνηση με την υιοθέτηση νεοφιλελεύθερης έμπνευσης επιλογών και στόχο τον δήθεν εκσυγχρονισμό του τομέα υγείας, οδηγεί το σύστημα υγείας σε μαρασμό και συρρίκνωση με αποτέλεσμα την διεύρυνση της απόστασης που τον χωρίζει από την ποιότητα υγείας και το ύψος των δαπανών των αντίστοιχων τομέων των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη συνεχή υποβάθμισή του, τον περιορισμό του κεντρικού ρόλου του ΕΣΥ, τη μόνιμη υποχρηματοδότησή του, τη μείωση των συνολικών δημόσιων δαπανών για την υγεία, την ανεξέλεγκτη διείσδυση του μεγάλου ιδιωτικού και χρηματιστικού κεφαλαίου στην υγεία, τον οριστικό εξοβελισμό του στόχου του ενιαίου φορέα υγείας. Δύο χρόνια μετά το νέο νόμο για την υγεία, τα προβλήματα παραμένουν και η κατάσταση χειροτερεύει καθημερινά. Η υποβάθμιση των νοσοκομείων, η ταλαιπωρία των πολιτών, συνεχίζεται. Οι κοινωνικές δαπάνες για την υγεία, παραμένουν τελευταίες στην Ευρώπη δημιουργώντας αντικειμενικά πρόβλημα να στηριχθεί η ποιότητα στο σύστημα υγείας και το κοινωνικό κράτος Η κρατική ενίσχυση για τα νοσοκομεία για τέταρτη φορά στο προϋπολογισμό ελαττώνεται. Οι μετατροπές των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις ΝΠΔΔ ,η έλευση των διοικητών ,μαζί με το τριετή σφιχτό προϋπολογισμό στην υγεία που θα παραμείνει καθηλωμένος μέχρι την Ολυμπιάδα , σύρουν την αυλαία σε μια νέα εποχή διαιώνισης και επιδείνωσης των προβλημάτων της υγείας. Ο δήθεν εκσυγχρονισμός που σταδιακά υλοποιεί το Υπουργείο Υγείας και η κυβέρνηση, δεν αποτελεί προσπάθεια για την οικοδόμηση ολοκληρωμένου, σύγχρονου, κοινωνικά προσανατολισμένου, με πρόληψη και πρωτοβάθμιο φορέα υγείας, Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Μειώνει τους πόρους και την επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, εισάγει ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στη λειτουργία και τη διοίκηση και οικοδομεί μηχανισμό διοικητών και προέδρων, για να επιβάλλει με αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο τους κεντρικούς άξονες της πολιτικής της, μακριά από τον εργαζόμενο και την εργαζόμενη, μακριά από την ίδια την κοινότητα. Σήμερα το σύστημα παραμένει χωρίς την αναγκαία υποστήριξη, την αναγκαία πλήρωση των κενών θέσεων, την ανανέωση προσωπικού και εξοπλισμού. Ουσιαστικά Κυβέρνηση αλλά και Αξιωματική Αντιπολίτευση έχουν αποδεχθεί τη μετατροπή του συστήματος υγείας σε κοινωνικό πτωχοκομείο και την εκχώρηση των μεγάλων τομέων των υπηρεσιών υγείας στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, τα μεγάλα συγκροτήματα ιδιωτικών νοσοκομείων και επενδυτών υγείας, δίνοντας τη πίττα στο χρηματιστήριο και στο μεγάλο επενδυτικό κεφάλαιο ,κάνοντας τα οράματα για ισότιμη δημόσια και δωρεάν υγεία ,για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβής των γιατρών να παραμένουν ανεκπλήρωτες διακηρύξεις και άπιαστα όνειρα. Επερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Τι μέτρα πρόκειται να ληφθούν για την οικοδόμηση ενός ολοκληρωμένου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και πρόληψης; Πώς θα καλυφθούν οι ελλείψεις Κέντρων Υγείας σε μικρά και μεγάλα αστικά κέντρα; Πώς θα λυθεί το πρόβλημα της ένταξης των συμβασιούχων του ΙΚΑ; Πώς θα καλυφθεί η έλλειψη γιατρών ειδικότητας γενικής ιατρικής; 2. Τι μέτρα πρόκειται να ληφθούν για να αναδειχθεί ο επιτελικός ρόλος των δέκα επτά ΠΕΣΥ; Πότε θα ξεκινήσει η παραγωγή τοπικών πολιτικών υγείας; Ππότε επιτέλους θα διαμορφωθεί ένας ολοκληρωμένος υγειονομικός χάρτης υγείας; Πώς θ’ αντιμετωπισθούν τα νέα χρέη των νοσοκομείων; 3. Τι μέτρα πρόκειται να ληφθούν για να ολοκληρωθεί η κοινωνική φροντίδα μετά και την ψήφιση του πρόσφατου νόμου; Ποια συγκεκριμένα μέτρα θα ληφθούν για την ένταξη της πρόνοιας στα ΠΕΣΥ κατ’ αρχήν των δικαιούχων; (αναδοχή, οικογένειες, επιδόματα, Ευρωπαϊκά Προγράμματα κλπ). Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει σε διάλογο με τους εργαζόμενους για την εφαρμογή του νόμου και την ενσωμάτωση των ρυθμίσεων που προτείνουν; Τι ενέργειες θα γίνουν ώστε να αντιμετωπιστεί η απουσία ρυθμίσεων για τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων; 4. Πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να επιλύσει τα μεγάλα προβλήματα του ΕΣΥ, όπως τα κενά στις κατηγορίες προσωπικού, νοσηλευτών και γιατρών και τις ελλείψεις σε υγειονομικό εξοπλισμό; Οι προσλήψεις 18μηνης απασχόλησης είναι ικανές να καλύψουν το μεγάλο αυτό πρόβλημα; Οι ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών του δημόσιου νοσοκομείου (καθαριότητα, ασφάλεια, μηχανοργάνωση) αποδείχθηκαν αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές; 5. Πού βρίσκεται η ολοκλήρωση της συγκρότησης και της πλήρους ανάπτυξης του Αττικού νοσοκομείου, πότε θα ολοκληρωθεί η κτιριακή και λειτουργική παράδοσή του; Εάν τελικά το νοσοκομείο χαρακτηριστεί ως πανεπιστημιακό πώς θα εξελιχθεί η οργάνωση και λειτουργία του και ποιες κλινικές θα λειτουργήσουν προκειμένου να καλυφθούν ικανοποιητικά οι ανάγκες των πολιτών της Δυτικής Αττικής; 6. Ποια μέτρα θα λάβει η κυβέρνηση για να αναβαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου; Ποια μέτρα θα λάβει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τη διείσδυση των τεράστιων ιδιωτικών συμφερόντων της διακίνησης και διάθεσης φαρμάκων; Θα παραμείνουν οι παρεμβάσεις της μόνο στη διαρκή εναλλαγή προέδρων του οργανισμού Φαρμάκου (4 πρόεδροι σε τέσσερα χρόνια); 7. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει ο κ. Υπουργός για να ισχύσει ο κανονισμός λειτουργίας στις ιδιωτικές κλινικές και στα διαγνωστικά κέντρα; Πότε επιτέλους ο ιδιωτικός τομέας της υγείας θα ενταχθεί στον εθνικό σχεδιασμό και θα λειτουργήσει με τους ίδιους κανόνες και υποχρεώσεις που ισχύουν στο δημόσιο τομέα; Ποια πολιτική θα ασκήσει η κυβέρνηση για να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα των ελευθέρων επαγγελματιών γιατρών και οδοντιάτρων ( τιμολόγια αμοιβών, εκσυγχρονισμός εξοπλισμών, νέες θέσεις απασχόλησης βοηθών κλπ.) ; 8. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει ο υπουργός για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που παρουσιάζονται στις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού και ιδιαίτερα στη μητέρα και το παιδί. (βρεφική θνησιμότητα, για τις άγαμες μητέρες, δραματική μείωση των δημόσιων μαιευτικών κλινών);