Home Ερωτήσεις Εξήντα παιδιά λιμοκτονούν στο Δενδροπόταμο Θεσσαλονίκης

Εξήντα παιδιά λιμοκτονούν στο Δενδροπόταμο Θεσσαλονίκης

E-mail Εκτύπωση PDF
Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Στα όρια της λιμοκτονίας βρίσκονται 60 παιδιά, που ζουν σε παράγκες και σκηνές, κάτω από τραγικές συνθήκες στο Δενδροπόταμο της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τσιγγανόπουλα τα οποία αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωσή τους αντιμετωπίζοντας, όπως είναι φυσικό, και σοβαρά προβλήματα υγείας. Αποτέλεσμα αυτής της δραματικής κατάστασης είναι και οι κακές επιδόσεις τους στο σχολείο. Τα παιδιά φοιτούν στο Δημοτικό Σχολείο Δενδροποτάμου, όπου η πλειοψηφία των μαθητών είναι παιδία των ΡΟΜΑ. Για όλα αυτά τα παιδιά ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι δεδομένος, όπως δεδομένες είναι και οι συνθήκες απόλυτης φτώχειας κάτω από τις οποίες ζουν. Όπως τονίζουν οι δάσκαλοι του σχολείου η σίτισή τους είναι καθημερινό διακύβευμα, αγώνας για να σταθούν στη ζωή, επομένως η πολιτεία που γνωρίζει τα προβλήματά τους οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν. Με πρωτοβουλία των δασκάλων του Δημοτικού σχολείου, οι οποίοι αγωνίζονται καθημερινά για την παρουσία των μαθητών στα μαθήματά τους και όχι μόνο, κινητοποιήθηκαν οι τοπικού φορείς. Έτσι, προσωρινή λύση αποφάσισε να δώσει η νομαρχία Θεσσαλονίκης η οποία σε συνεργασία με το δήμο Μενεμένης, τη μητρόπολη Σταυρουπόλεως Νεαπόλεως, την ΕΚΠΟΙΖΩ και άλλους φορείς, ξεκίνησε πρόγραμμα σίτισης των παιδιών με δυο γεύματα καθημερινά, μέχρι το τέλος του έτους. Ο Δήμαρχος Μενεμένης, απ’ την πλευρά του, τονίζει ότι το πρόγραμμα πρέπει να επεκταθεί, αν είναι δυνατόν, σε πανελλαδικό επίπεδο εάν κι εφόσον υπάρξουν φορείς που θα ευαισθητοποιηθούν. Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, ερωτώνται οι κ.κ. υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: 1. Υπάρχει σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα τσιγγανόπουλα στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας; 2. Ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν ώστε να εκλείψουν οριστικά τέτοια φαινόμενα, απαράδεκτα για μια κοινωνία που θέλει να εμφανίζεται ως κοινωνία πρόνοιας, δικαιοσύνης, ανοιχτή προς όλα τα μέλη της;