Home Ερωτήσεις Ερωτήματα και δικαιολογημένη ανησυχία μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Ενεργειακής Κοινότητας των χωρών της ΝΑ Ευρώπης

Ερωτήματα και δικαιολογημένη ανησυχία μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Ενεργειακής Κοινότητας των χωρών της ΝΑ Ευρώπης

E-mail Εκτύπωση PDF
Ανάπτυξης Στις 25/10/2005 εκπρόσωποι της Προεδρίας και της Επιτροπής της Ε.Ε., χώρες –μέλη της Ένωσης και χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με εξαίρεση την Τουρκία, υπέγραψαν την ιδρυτική Συνθήκη της Ενεργειακής Κοινότητας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι πρωτοβουλίες για την προώθηση της συγκεκριμένης περιφερειακής αγοράς ενέργειας, κράτησαν περίπου 9 χρόνια (από το 1996) και παρά ταύτα η Τουρκία δεν δέχτηκε να ενταχθεί. Μάλιστα ο Αρμόδιος Υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας που παραβρέθηκε στην υπογραφή της Συνθήκης, δήλωσε ότι η Τουρκία προς το παρόν αναζητάει λύσεις για το ενεργειακό της μέλλον, μέσω διακρατικών συμφωνιών, αξιοποιώντας την προνομιακή θέση της. Την ίδια περίοδο και η χώρα μας προωθεί διακρατικές συμφωνίες με την Τουρκία, την Ιταλία, τη Ρωσία και τη Βουλγαρία, για τους ίδιους λόγους που επικαλείται η Τουρκία. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του συντονιστή του Συμφώνου Σταθερότητας, που παραβρέθηκε επίσης στην υπογραφή της Συνθήκης, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, επειδή βρίσκονται σε συνθήκες ενεργειακής ένδειας, για να διορθώσουν και να επεκτείνουν τις ενεργειακές υποδομές τους (παραγωγές, δίκτυα, διασυνδέσεις), θα απαιτηθούν επενδύσεις ύψους 12,5 δις ευρώ. Η διαδικασία άλλωστε της ενσωμάτωσης των οδηγιών της Ε.Ε. για την Ηλεκτρική Ενέργεια και το Φ.Α. στα Εθνικά τους Δίκαια θα είναι χρονοβόρες και δύσκολες. Ακόμα η Ε.Ε. δεν έχει κοινή ενεργειακή πολιτική, ώστε να διαπραγματεύεται με τις παγκόσμιες αγορές υδρογονανθράκων με ενιαίο κοινοτικό τρόπο, ώστε να κατευθύνει και την πολιτική της Κοινότητας Ενέργειας, ενώ είναι γνωστές οι προκλήσεις, οι δυσκολίες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ε.Ε. στην προσπάθεια ολοκλήρωσης της ενιαίας εσωτερικής αγοράς ενέργειας, εντός της οποίας η χώρα μας δυστυχώς, αδυνατεί μέχρι σήμερα να προσαρμοστεί. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Πως είναι δυνατό να επιχειρούμε να εφαρμόσουμε λειτουργία απελευθερωμένης αγοράς σε χώρες, που απέχουν πολύ από το κοινοτικό κεκτημένο, βρίσκονται σε συνθήκες ενεργειακής ένδειας και μεγάλων ελλειμμάτων στις υποδομές τους, ενώ την ίδια στιγμή είναι γνωστά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ολοκλήρωση της ενιαίας εσωτερικής αγορά ενέργειας τής Ένωσης; 2. Πώς δικαιολογείται το ενδιαφέρον και η σπουδή των ΗΠΑ για τη δημιουργία ενεργειακής αγοράς στην Νοτιοανατολική Ευρώπη; Υπάρχει μήπως πολιτικό ενδιαφέρον, που ευνοεί την πολιτική διείσδυσης των ΗΠΑ στην περιοχή; 3. Πώς τεκμηριώνεται ότι η Ενεργειακή Κοινότητα των χωρών αυτών, θα λειτουργήσει ως καταλύτης μιας νέας προοπτικής για την ασφάλεια του εφοδιασμού και την προσέλκυση επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας, όταν οι συνθήκες πολιτικής σταθερότητας, οικονομικής αξιοπιστίας και ενεργειακής υποδομής είναι επισφαλείς έως ανύπαρκτες σε ορισμένες από τις χώρες αυτές (π.χ Κόσοβο, FYROM); 4. Γιατί η Τουρκία που ως γνωστόν βρίσκεται σε προνομιακή θέση μεταξύ των περιοχών που παράγουν υδρογονάνθρακες και της ενεργοβόρου αγοράς της Ε.Ε. και φιλοδοξεί να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στο εμπόριο του Φ.Α. και του πετρελαίου στην περιοχή, δεν δέχτηκε την ένταξη της στην ενεργειακή κοινότητα και επιμένει προς το παρόν να αναζητάει λύσεις για το ενεργειακό της μέλλον μέσω των διακρατικών συμφωνιών; με στόχο να αξιοποιήσει την προνομιακή της θέση;