Home Ερωτήσεις Ο περιορισμός και όχι η πληρωμή των ρύπων από τους καταναλωτές, πρέπει να είναι το ζητούμενο

Ο περιορισμός και όχι η πληρωμή των ρύπων από τους καταναλωτές, πρέπει να είναι το ζητούμενο

E-mail Εκτύπωση PDF
Ανάπτυξης Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη Σύμβαση Πλαίσιο για τις Κλιματικές Αλλαγές από το 1994 και το Πρωτόκολλο του Κιότο από το 1997 και άρα η ΔΕΗ είχε στη διάθεσή της πάνω από μια δεκαετία για να προγραμματίσει μια σταθεροποίηση και στη συνέχεια μείωση των εκπομπών της. Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΝ στο διάστημα αυτό δεν πήρε τα επιβαλλόμενα μέτρα περιορισμού των ρύπων, όπως για τη διείσδυση του φυσικού αερίου, για την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και για την ουσιαστική εξοικονόμησης ενέργειας. Έτσι, ακόμα και απλά μέτρα, όπως η μείωση του ΦΠΑ στα ηλιακά συστήματα ή οι φοροαπαλλαγές συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σκαλώνουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και στην απουσία πολιτικής βούλησης, όπως συμπεραίνεται και με την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου να πριμοδοτήσει και νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο μαζούτ. Έτσι σε μία περίοδο, που τα κέρδη της ΔΕΗ παρουσιάζουν σημαντική μείωση το πρώτο εξάμηνο του έτους ως αποτέλεσμα τόσο της εξαγοράς δικαιωμάτων εκπομπών όσο και της σημαντικής αύξησης του ενεργειακού κόστους, η εταιρία εξετάζει το ενδεχόμενο, σύμφωνα με πληροφορίες, μετακύλισης στους καταναλωτές του επιπλέον κόστους που υφίσταται η ΔΕΗ λόγω της υποχρέωσης εξαγοράς δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, προκειμένου να αντισταθμίσει τις απώλειες που υφίσταται λόγω της υποχρέωσης εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Εξετάζεται σοβαρά από το Υπουργείο το ύψος του ποσού αυτού να κλιμακώνεται ανάλογα με την κατανάλωση από 1-4 ευρώ για τους οικιακούς και τους μικρούς εμπορικούς καταναλωτές, ενώ για τους μεγάλους καταναλωτές να επιβάλλεται ποσοστιαία αύξηση επίσης ανάλογα με την κατανάλωση. Επειδή όπως είναι γνωστό τα ζητήματα τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΗ ρυθμίζονται, μετά από εισήγηση της ΡΑΕ, με απόφαση του εποπτεύοντος υπουργού Ανάπτυξης ο οποίος και θα λάβει τις τελικές αποφάσεις όταν και εφόσον του υποβληθεί επισήμως το σχετικό αίτημα, ερωτάται ο κ. Υπουργός: Προσανατολίζεται πραγματικά στην μετακύλιση αυτού του κόστους στον καταναλωτή, με δεδομένο ότι ο καταναλωτής δεν φέρει καμία ευθύνη για την ολιγωρία και τις κατ’ ουσίαν αντιπεριβαλλοντικές επιλογές της ηγεσίας του υπουργείου; Αν όχι πώς σχεδιάζει να καλύψει το επιπλέον κόστος;