Home Ομιλίες Ομιλία επί των άρθρων του ν/σχ «Οργάνωση, λειτουργία και αρμοδιότητες του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού και άλλες διατάξεις»

Ομιλία επί των άρθρων του ν/σχ «Οργάνωση, λειτουργία και αρμοδιότητες του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού και άλλες διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, το ΣΑΕ για την Αριστερά και για το Συνασπισμό που πρωτοστάτησε στην ίδρυσή του, είναι ένας θετικός θεσμός, αλλά για να προωθήσει την αυτοοργάνωση και τη συσπείρωση του ελληνισμού της διασποράς. Δεν κινήθηκε σε αυτή την κατεύθυνση το ΣΑΕ όλα αυτά τα χρόνια. Κινήθηκε δορυφορικά προς τις ελληνικές κυβερνήσεις και σπαταλήθηκαν μεγάλα ποσά από κρατικές επιχορηγήσεις όχι για θέματα ουσίας, για να παίξει τον ουσιαστικό του ρόλο το ΣΑΕ, για να συμβάλει όχι μόνο στην επίλυση των εθνικών μας θεμάτων στο εξωτερικό, αλλά και στην επίλυση των διαφόρων θεμάτων που απασχολούν τους Έλληνες της διασποράς. Εμείς θεωρούμε ότι στο σχέδιο νόμου κινείται στην ίδια λογική με τις προηγούμενες ρυθμίσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης. Δεν ξεκαθαρίζονται για ακόμη μια φορά οι σκοποί του ΣΑΕ, εάν δηλαδή είναι απλά ένα γνωμοδοτικό όργανο ή εάν θα έχει –γιατί εμείς θέλουμε να έχει- και τη δυνατότητα να είναι ένα διεκδικητικό όργανο. Το ΣΑΕ σήμερα, όπως και κάθε οργανωμένη έκφραση του απόδημου ελληνισμού, θα πρέπει να προτάξει πάνω απ’ όλα την αυτονομία του από τις κυβερνητικές, εκκλησιαστικές και οποιεσδήποτε άλλες μορφές παρεμβάσεων, που μπορούν να περιορίσουν ή να καθοδηγήσουν την όλη του δραστηριότητα. Συνοψίζοντας, κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα ότι μια άλλη λογική για εμάς που έπρεπε να υπερισχύσει για το ΣΑΕ, συνοψίζεται στο ναι στις λαϊκές κοινότητες, όχι στο θεσμό της συνάντησης των πάντων, ναι στον διεκδικητικό ρόλο του ΣΑΕ, διεκδικητικό ρόλο προς την ελληνική Κυβέρνηση και προς τις κυβερνήσεις των χωρών υποδοχής, ναι στην αντιπροσωπευτικότητα, εκλογή αντιπροσώπων με συγκεκριμένο μέτρο από τα περιφερειακά ΣΑΕ, το ίδιο και για τα ΣΑΕ από τις ομοσπονδίες χωρών ή τα όργανα, ναι στην αυτονομία από κυβερνητικές, εκκλησιαστικές και άλλες παρεμβάσεις, όχι στην πολυδιάσπαση της οργανωμένης έκφρασης, σε κάθε πόλη μία κοινότητα, σε κάθε χώρα μία ομοσπονδία, όχι στα δίκτυα, με εξαίρεση τα εκλεγμένα, γιατί αποδυναμώνουν τις κοινότητες, ναι στην κρατική χρηματοδότηση, με στόχο σε μια δεκαετία να φθάσουμε στη διμερή χρηματοδότηση, αλλά πάντοτε αυτή η χρηματοδότηση να είναι αντικειμενική και να μην αποτελεί ένα εργαλείο πελατειακών σχέσεων. Θέλουμε επίσης να τονίσουμε, όπως είπα και στην πρωτομιλία μου, ότι πρέπει να δούμε το θέμα της επιστολικής ψήφου, στην πρώτη φάση για τους απόδημους της Ευρώπης και αργότερα για τους υπόλοιπους απόδημους. Όσον αφορά τις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να γίνει και διαφορετικά. Εφ’ όσον υπάρχει τώρα το αυτόνομο κράτος του Μαυροβουνίου, υπάρχει η ανάγκη σύστασης Πρεσβείας της Ελλάδος. Θα ψηφίσουμε την τροπολογία, εκφράζοντας βέβαια και εμείς την ανησυχία μας για όλο αυτό τον πολυκερματισμό, ο οποίος έχει γίνει στο χώρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Όσον αφορά την τροπολογία που αφορά τα θέματα έκδοσης των διαβατηρίων, δεν βλέπουμε την ανάγκη να αλλάξει. Επί της ουσίας δεν αλλάζει πάρα πολύ η ρύθμιση, αλλά δεν βλέπουμε την ανάγκη όλης αυτής της προσπάθειας και μάλιστα, όπως διατυπώθηκε στην αιτιολογική έκθεση, σε μια προσπάθεια εξασφάλισης υψηλού βαθμού ασφάλειας των ταξιδιωτικών εγγράφων, κατ’ επέκταση αποτροπής πλαστογράφησης κ.λπ.. Νομίζουμε ότι το Υπουργείου Εσωτερικών που είχε μέχρι τώρα την ευθύνη μπορεί να κάνει πολύ καλά και με ασφάλεια αυτήν τη δουλειά. Έχουμε τονίσει πάρα πολλές φορές ότι, εφ’ όσον τώρα έχει μπει στη ζωή μας η ηλεκτρονική, έχουμε τα ηλεκτρονικά διαβατήρια, καταγράφονται τα πάντα, τίθεται πάντοτε με αυτές τις ρυθμίσεις ένα μεγάλο ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και έχουμε δει τον τελευταίο καιρό πάρα πολλά παραδείγματα, με τελευταίο το παράδειγμα του Βουλευτή του κόμματός μας, του Γιάννη Δραγασάκη, παρ’ όλα τα διπλωματικά διαβατήρια κ.λπ., να σέρνεται με χειροπέδες για ένα απλό διοικητικό λάθος της γαλλικής αεροπορικής εταιρίας. Τα πράγματα είναι δύσκολα για όλους εμάς που ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, προστασία των προσωπικών δεδομένων δεν υπάρχει, αλλά δεν υπάρχει και προστασία στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.