Ομιλία επί του σχεδίου νόμου του ΥΠΕΠΘ «Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας, Δημοτικές Βιβλιοθήκες και άλλες διατάξεις»

Τετάρτη, 14 Μάιος 2003 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο μεγαλύτερο μέρος του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα εξετάζονται θέματα που έχουν σχέση με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας και τις δημόσιες βιβλιοθήκες της χώρας με κύριο σκοπό τη μετατροπή τους από δημόσιες υπηρεσίες σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Μετατρέπεται, λοιπόν, σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου η Εθνική Βιβλιοθήκη από μία δημόσια αυτοτελή και με αποκεντρωμένη λειτουργία υπηρεσία. Ο λόγος που επικαλείται το Υπουργείο Παιδείας είναι για να αποκτήσει διοικητική αυτοτέλεια, αυτονομία στη διαχείριση πόρων και ευέλικτη διοικητική λειτουργία. Η απόφαση αυτή ήδη έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας καθώς κρίνεται ότι υπάρχει κίνδυνος ο σημαντικότατος εθνικός πλούτος να εκφύγει από την αυστηρή διαχείριση του δημοσίου με απρόβλεπτα αποτελέσματα, τη στιγμή που δεν έχει γίνει απογραφή του υλικού της βιβλιοθήκης και τη στιγμή που υπάρχουν σε εξέλιξη σημαντικά προγράμματα για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμισή της. Είναι γεγονός ότι η μετατροπή της Εθνικής Βιβλιοθήκης σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου εμμέσως μεταβάλλει το περιεχόμενο της δωρεάς υπέρ του δημοσίου που έγινε από τους αδελφούς Βαλιάνου στην εποχή του Χαρίλαου Τρικούπη. Γι’ αυτό το θέμα όμως έγινε μεγάλη συζήτηση στην επιτροπή, εάν υπάρχει τελικά τυπικό πρόβλημα, εάν υπάρχει θέμα συνταγματικότητας. Τελικά το πρόβλημα αυτό, ως τυπικό πλέον με τη δήλωση του κυρίου Υπουργού, φαίνεται ότι έχει τακτοποιηθεί. Ο σύλλογος των εργαζομένων στη βιβλιοθήκη υποστηρίζει ότι ο εκσυγχρονισμός, που όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνει για τη βιβλιοθήκη, δεν δρομολογείται με αυτό το σχέδιο, το οποίο τους προκαλεί τη δυσπιστία σε κάποια κύρια σημεία. Μέχρι τώρα η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργούσε κανονικά με επιτυχία ως μία αυτοτελής υπηρεσία διαφύλαξης και προβολής της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας με επταμελές εφορευτικό συμβούλιο και το γενικό διευθυντή. Τι, λοιπόν, δεν πήγε καλά και πρέπει να αλλάξει το καθεστώς λειτουργίας της και η σύνθεση του Συμβουλίου; Δεν προβλεπόταν μέχρι σήμερα που κατατέθηκαν από τον κύριο Υπουργό και αυτές οι διορθώσεις, για τη συμμετοχή των εργαζομένων στο νέο οργανωτικό φορέα. Αυτό ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα και γι’ αυτούς. Κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι πέρα από τους εργαζόμενους και τους πανεπιστημιακούς και πνευματικούς ανθρώπους, επί της ουσίας διατυπώνουμε και εμείς σημαντικές αντιρρήσεις για την αλλαγή αυτού του καθεστώτος. Πιστεύουμε ότι ο σκοπός του νομοθέτη που της προσέδωσε τη μορφή της αυτοτελούς δημόσιας υπηρεσίας, ήταν πράγματι για να διασφαλίσει το δημόσιο χαρακτήρα της Εθνικής Βιβλιοθήκης ως μιας υπηρεσίας που ικανοποιεί άμεσα το γενικό δημόσιο συμφέρον. Δημόσιο συμφέρον που συνίσταται στη συγκέντρωση, κατάταξη και για φύλαξη των γραπτών μνημείων και κατ’ επέκταση στη διαφύλαξη της πολιτιστικής και πολιτισμικής κληρονομιάς. Η προάσπιση κατ’ αυτό τον τρόπο του δημόσιου συμφέροντος απαιτεί αυξημένες εγγυήσεις από πλευράς δημόσιας διοίκησης και αυτές διασφαλίζονται όταν ο φορέας είναι μια αυτοτελής δημόσια υπηρεσία, η οποία υπάγεται στον έλεγχο και την εποπτεία του καθ’ ύλη αρμόδιου Υπουργείου. Είναι σαφέστατο ότι ο εκσυγχρονισμός της Εθνικής Βιβλιοθήκης είναι επιβεβλημένος για να εξυπηρετηθούν οι νέες ανάγκες στο σύγχρονο περιβάλλον. Έτσι, οι ρυθμίσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται στο πρώτο άρθρο με τους σκοπούς και τις αρμοδιότητες, μας βρίσκουν απόλυτα σύμφωνους αλλά και ότι η υπάρχουσα νομική μορφή σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζει αυτό τον εκσυγχρονισμό, αντίθετα αποτελεί εγγύηση για την υλοποίησή του. Εάν μας παίρνει ο χρόνος να κάνουμε μια γενικότερη πολιτική συζήτηση, που έγινε κυρίως από τον εισηγητή, για τα θέματα εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης, είναι σαφέστατο, κύριοι συνάδελφοι, ότι και εκσυγχρονισμό χρειάζεται η Δημόσια Διοίκηση και τις νέες τεχνολογίες χρειάζεται να ενσωματώσει. Και άργησε πάρα πολύ να εισάγει την πληροφορική σε όλες τις λειτουργίες της. Είδαμε και πάθαμε μέχρι να τελειώσουν τα θέματα μηχανοργάνωσης του Υπουργείου Οικονομικών για τις δηλώσεις της εφορίας κλπ. Και ακόμη και άλλες υπηρεσίες βρίσκονται πάρα πολύ πίσω. Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι εκσυγχρονισμός, νέες τεχνολογίες, αποκεντρωμένη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, εύρυθμη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, θα γίνει αν αλλάξει τη νομική της μορφή; Ή ότι δεν μπορούν αυτά τα καινούργια μέτρα να υπάρξουν; Ή δεν έχουν συζητηθεί κατά κόρο εδώ και πάρα πολλά χρόνια και σ’ αυτήν την Αίθουσα και μεταξύ των φορέων κλπ. ότι πρέπει να γίνουν; Ή ότι δεν τα ζητούν οι εργαζόμενοι στη Δημόσια Διοίκηση; Εγώ λέω το εξής απλό: Επί τόσα χρόνια η Δημόσια Διοίκηση έχει εγκαταλειφθεί σ’ έναν αναχρονισμό, στη πολυνομία, στην αλληλοεπικάλυψη των αρμοδιοτήτων, στη συγκεντρωτική λειτουργία της και το βασικό και κύριο, στις πολύ αρνητικές παρεμβάσεις που κάνει κάθε φορά η εκάστοτε κυβέρνηση για να εξυπηρετεί το πελατειακό σύστημα. Το να αλλάξουν αυτά θεωρούμε εμείς εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και όχι να την αφήσουμε να σέρνεται έτσι, ούτως ώστε να καταλήξουμε στο τέλος ότι επειδή πονάει το κεφάλι, για το οποίο δεν φροντίσαμε μέχρι τώρα να γίνει καλά, να το κόψουμε και να πάμε σε άλλα σχήματα. Δεν νομίζω ότι βγαίνει έτσι κάποια λύση και δεν νομίζω ότι σε αυτό το σημείο χωράει καμία πολιτική αντιπαράθεση. Εδώ είναι καθαρά ιδεολογική και πολιτική προσέγγιση: Ποιος είναι ο προοδευτικός εκσυγχρονισμός και στη Δημόσια Διοίκηση και στους τομείς της κοινωνίας μας και ποιος είναι ένας άλλος εκσυγχρονισμός, ο οποίος υπαγορεύεται από τις διατάξεις της αγοράς, της απελευθερωμένης αγοράς. Δηλαδή οι αγορές ρυθμίζουν τα της λειτουργίας ακόμη και του δημόσιου τομέα. Και εγώ θεωρώ ότι τη συζήτηση για την Εθνική Βιβλιοθήκη πραγματικά αρχίσαμε να την κάνουμε για το πώς θα καθορίσουμε την οικονομική της ευελιξία; Δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή δεν θα είχε ευελιξία, πέρα από τον εκσυγχρονισμό, να κάνει εκδηλώσεις, να στεγάζει εκθέσεις ζωγραφικής, βιβλίου και άλλα αν παρέμενε δημόσια υπηρεσία; Βεβαίως και θα μπορούσε. Από κει και πέρα ξεκινάει κανείς και έχει πολλές επιφυλάξεις για θέματα, τα οποία δεν έχουν διορθωθεί παρ’ ότι στην Επιτροπή ο κύριος Υπουργός το είχε υποσχεθεί. Παραμένει στο άρθρο 3 ότι υπάρχουν έσοδα στους χώρους της βιβλιοθήκης από την είσοδο. Δηλαδή θα φθάσουμε με τη μετεξέλιξη αυτής της βιβλιοθήκης, να υπάρχει και είσοδος και για τους μαθητές, φοιτητές και γι’ αυτούς που θέλουν να πάνε στη βιβλιοθήκη για την παραδοσιακή λειτουργία της; Υπήρξαν κάποιες διευκρινίσεις από τον κύριο Υπουργό. Γιατί δεν έχει αλλάξει το κείμενο και για την Εθνική Βιβλιοθήκη και για τις δημόσιες βιβλιοθήκες; Αυτές οι διευκρινίσεις, ότι μπορεί να γίνονται εκδηλώσεις, για τις οποίες θα υπάρχει εισιτήριο, αν και το εισιτήριο δεν μπορεί να είναι απεριόριστο σε μία Εθνική Βιβλιοθήκη. Τουλάχιστον για τους φοιτητές και κάποιους άλλους πνευματικούς ανθρώπους, δε νοείται σε εθνική βιβλιοθήκη να υπάρχει εισιτήριο εισόδου. Επίσης υπάρχει μία δικαιολογημένη ανησυχία στους εργαζόμενους για την ασάφεια που δημιουργείται ως προς την εργασιακή τους θέση, τα θέματα των μετατάξεων και πολύ περισσότερο για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Τα θέματα του οργανισμού λειτουργίας της Εθνικής Βιβλιοθήκης θα ρυθμιστούν, όπως γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις με προεδρικό διάταγμα. Όμως στο σχέδιο του προεδρικού διατάγματος δεν φαίνεται να είναι εφικτή η συμμετοχή είτε των εργαζομένων αλλά και του εφορευτικού συμβουλίου, όσον αφορά την εισήγησή τους προς τον Υπουργό για το σχέδιο του οργανισμού. Αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός σε κάποια υπάρχουσα επιτροπή. Είναι γνωστό ότι πάντα συστήνονται επιτροπές για να εξετάσουν ένα σχέδιο προεδρικού διατάγματος για ένα Οργανισμό. Αλλά τι δυνατότητες συμμετοχής σε αυτές τις επιτροπές δίδονται από τα αρμόδια όργανα, στους εργαζόμενους, στο συμβούλιο, σε άλλους συναρμόδιους φορείς, ώστε να λένε τις απόψεις τους σ’ αυτόν τον οργανισμό; Θα πρέπει στην πορεία της διαμόρφωσης του προεδρικού διατάγματος να το καλύψετε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όσον αφορά την Εθνική Βιβλιοθήκη θέλω να επισημάνω ότι υπήρξαν και παραμένουν ακόμη μεγάλες καθυστερήσεις, όσον αφορά τις εργασίες αποκατάστασης από το σεισμό το 1999. Μη μου πείτε ότι για πλήρη αποκατάσταση και εκσυγχρονισμό βιβλιοθήκης χρειάζεται να τη μετατρέψουμε σε άλλο νομικό πρόσωπο ή να της δώσουμε ακόμη περισσότερο ελεύθερη μορφή να γίνει ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου ή ΝΠΙΔ. Δεν μπορούμε να λειτουργούμε έτσι σ’ αυτήν τη χώρα. Όλα τα πράγματα θα παραπέμπονται αργότερα σε άλλες ρυθμίσεις. Ενδεχομένως να παραπέμπονται και σε άλλο πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο διαχείρισής τους. Όσον αφορά τις ρυθμίσεις του κεφαλαίου β΄, από τα άρθρα 5-12, εκτός από τη γενική ρύθμιση για όλες τις δημόσιες βιβλιοθήκες, που μετατρέπονται σε ΝΠΔΔ και που δεν μας βρίσκει σύμφωνους, οι υπόλοιπες ρυθμίσεις κινούνται γενικά σε θετική κατεύθυνση. Παραμένουν αρκετά στοιχεία από το υφιστάμενο πλαίσιο, όπου στα γενικά συμβούλια με την ενιαία οργάνωση, τον κατάλογο γίνεται προσπάθεια -αρκεί να ολοκληρωθεί- γεωγραφικής κάλυψης της χώρας και δημιουργίας ενός ενιαίου σχεδίου ιδρύσεων βιβλιοθηκών, όπως και διάκρισή τους σε ιστορικές και κεντρικές βιβλιοθήκες κ.ο.κ. Τα θέματα όμως των πόρων και της στέγασης στο άρθρο 7, που είναι πολύ ουσιαστικά, δεν φαίνεται να διαφοροποιούνται, έτσι ώστε να περιμένουμε πολλά. Δεν μας λέτε νέους πόρους παρά τα εισιτήρια για την ενίσχυση του οικονομικού προϋπολογισμού της δημόσιας υπηρεσίας ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. Ο εκσυγχρονισμός γίνεται με πόρους και όχι μόνο με θεσμικές ρυθμίσεις. Έρχομαι στα θέματα του προσωπικού στο άρθρο 8. Εδώ έχουμε αύξηση θέσεων και καθορισμό κατηγοριών προσωπικού. Οι ρυθμίσεις είναι θετικές αρκεί να μην παραπεμφθούν στις καλένδες με το πρόσχημα, να τελειώσει το προεδρικό διάταγμα, να οριστικοποιηθεί ο οργανισμός και μετά να αρχίσουμε να ενισχύουμε σε προσωπικό τις βιβλιοθήκες. Κρίνουμε θετικό το άρθρο 9 το οποίο καθορίζει τη σύσταση και λειτουργία του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών και τη συλλειτουργία του ειδικού επιστημονικού συμβουλίου. Δεν είναι όμως δυνατόν να μέλη αυτών των οργάνων να καθορίζονται μόνο με τα κριτήριο που θα θέσει ο Υπουργός. Σε αυτά τα συμβούλια και ιδίως στα συμβούλια της περιφέρειας θα μπορούσαν να υπάρχουν οι εκπρόσωποι επιστημονικών ενώσεων, φορέων και επιμελητηρίων. Έτσι το κύρος τους θα ήταν αυξημένο. Έρχομαι στο άρθρο 13 που είναι χαρακτηριστικό άρθρο σκούπα. Περιλαμβάνει δευτερεύουσες ρυθμίσεις, μερικές ρυθμίσεις που ήταν απαραίτητες, αλλά και ρυθμίσεις παροχών οι οποίες συνοδεύουν κατά κόρον τον τελευταίο καιρό όλα τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Με την παράγραφο 1 αυτού του άρθρου επανέρχονται τα θέματα των προσλήψεων των αναπληρωτών. Πέντε χρόνια μετά τον πρώτο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ αυτή η πολιτική διορισμών έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Με την κατάργηση και όχι την αναμόρφωση που λέγαμε εμείς, του συστήματος της επετηρίδας ήρθαν οι προβληματικοί διαγωνισμοί και η κάλυψη ενός μεγάλου μέρους των αναγκών της εκπαίδευσης με ελαστικές και ανασφαλείς εργασιακές σχέσεις. Επανειλημμένα έχουμε καταθέσει την πρότασή μας για έναν ικανό αριθμό διορισμών για την έγκαιρη και πλήρη κάλυψη όλων των αναγκών των σχολείων με άμεσο διορισμό των δεκαεξαμηνιτών αναπληρωτών ή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ούτως ώστε από εδώ και πέρα τα πράγματα να πάρουν έναν κανονικό ρυθμό, όσον αφορά στο διορισμό των εκπαιδευτικών. Όσον αφορά τις ρυθμίσεις που αφορούν τα ΤΕΙ στη μεγάλη τους πλειοψηφία αφορούν λεπτομέρειες. Σε σχέση με το μεγάλο ζητούμενο της ουσιαστικής αναβάθμισης των ΤΕΙ για να αντεπεξέλθουν στο ρόλο και τις ανάγκες μιας ανώτατης τριτοβάθμιας τεχνικής εκπαίδευσης δεν νομίζω ότι γίνεται τίποτα. Για τις υπόλοιπες παραγράφους θα μιλήσω στη δευτερολογία μου. Θα ήθελα μόνο να αναφερθώ στο άρθρο 16 και κυρίως στις προσθήκες που έγιναν για τους μαθητές του Ενιαίου Λυκείου Μακροχωρίου. Θα έλεγα ότι αυτές οι ρυθμίσεις μας βρίσκουν σύμφωνους. Ήταν χρέος μας να προσεγγίσουμε έτσι τα πράγματα, με μεγάλη ευαισθησία. Αλλά είναι και χρέος μας να εντείνουμε τη δράση μας και τον κοινοβουλευτικό μας έλεγχο για την αναβάθμιση των εθνικών μας οδικών αξόνων. Για να τελειώσουν επιτέλους τα τμήματα του ΠΑΘΕ και ιδιαίτερα αυτό των Τεμπών, το οποίο παραπέμπεται με τις συμβάσεις παραχώρησης μέχρι το 2007 ή 2008 και είναι ασαφές αν καταλήξει με αυτήν τη διαδικασία να ολοκληρωθεί μέχρι το 2010. Να ολοκληρωθούν, λοιπόν, αυτοί οι οδικοί άξονες και να προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρόμων για να μπορέσουμε να έχουμε ένα ασφαλές σύστημα στις μεταφορές, για να μη θρηνούμε τόσα θύματα όσα καμία άλλη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να είμαστε από τις πρώτες χώρες στα θύματα της ασφάλτου σε ολόκληρο τον κόσμο. (συνέχεια από δευτερολογία) Βέβαια, νομίζω ότι σε λίγα πράγματα έπρεπε να εστιάσουμε την προσοχή μας και να δοθούν οι απαντήσεις σ’ αυτές τις ενστάσεις, που θέσαμε. Αλλά τελικά η συζήτηση περί φιλελευθερισμού ή περί σοσιαλισμού ήταν γενική και αόριστη και δεν έμεινε τουλάχιστον από τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν επί τόσα χρόνια αυτό τον τόπο, επί της ουσίας. Δηλαδή, γιατί ο δημόσιος τομέας σήμερα βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση που η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποδέχεται ότι είναι το έτος του εισαγγελέα, αν είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να αποδέχεται αυτόν τον ορισμό και η Νέα Δημοκρατία να μιλάει για επανίδρυση του κράτους. Ας είμαστε λίγο πιο θετικοί εδώ και σαφείς στις τοποθετήσεις μας. Ο δημόσιος τομέας και εκσυγχρονισμό χρειάζεται και αποκέντρωση χρειάζεται. Αλλά εκείνο το οποίο χρειάζεται, είναι να απαλλαγεί από τον σφικτό εναγκαλισμό της εκάστοτε κυβέρνησης, που εξυπηρετεί τις πελατειακές σχέσεις και με αυτές τις ρυθμίσεις οι οποίες γίνονται τώρα, πολλές φορές και το πολιτικό χρήμα. Επιμένουμε στη διαφωνία μας για το νομικό πρόσωπο ή όχι. Να σταθούμε σε δύο τρια σημεία αυτής της διαφωνίας. Λέμε εμείς ότι φοβούμαστε μήπως και η διαφύλαξη δεν γίνει με το σωστό τρόπο και μήπως κάποιες άλλες ρυθμίσεις, ρυθμίσεις που επιβάλλει η αγορά, έλθουν να επικρατήσουν και στα θέματα της Εθνικής και των άλλων δημόσιων βιβλιοθηκών. Είπατε κύριε Υπουργέ και δεν καταλαβαίνω γιατί εδώ σταθήκατε επί πολύ στην ομιλία σας για τα έσοδα, για τα εισιτήρια από την είσοδο. Μα, είναι σαφής η παράγραφος στ΄. Λέει στο άρθρο 3 και στο αντίστοιχο άρθρο για τις δημόσιες βιβλιοθήκες «έσοδα από εισιτήρια εισόδου σε χώρους της βιβλιοθήκης». Δεν είναι αυτό το οποίο λέτε εσείς. Εμείς καταλαβαίνουμε ότι και εκδηλώσεις πρότεινα να γίνονται στις βιβλιοθήκες και ενδεχομένως αν υπάρχει ανάγκη από κάποιους που δεν είναι οι καθημερινοί επισκέπτες στις βιβλιοθήκες για τους ουσιαστικούς λόγους, να λαμβάνονται κάποια εισιτήρια κλπ., να το σκεφθείτε, αλλά αυτό το έχετε βάλει στην προηγούμενη παράγραφο. Λέτε: «έσοδα από εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις, διαλέξεις, συνέδρια, θεατρικές παραστάσεις». Επομένως, εμείς είμαστε εδώ λιγάκι καχύποπτοι, όσον αφορά την παράγραφο στ΄ του άρθρου 3 και του άρθρου 7, για έσοδα από εισιτήρια εισόδου στους χώρους της βιβλιοθήκης γιατί εγώ το καταλαβαίνω ότι ή πρέπει να το απαλείψετε εντελώς για να διασκεδάσετε τις ανησυχίες μας ή αλλιώς πραγματικά ότι κάποια στιγμή, σιγά σιγά, θα μπαίνουν αυτά τα εισιτήρια για τους διάφορους χώρους της βιβλιοθήκης. Το λέει σαφέστατα η ρύθμιση. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, και με αυτά τα οποία είπατε και σκέφθεσθε να κάνετε η παράγραφος στ΄ πρέπει να αποσυρθεί. Σας καλύπτει η προηγούμενη, για τέτοιου είδους έσοδα από εκδηλώσεις κλπ., στους χώρους της βιβλιοθήκης, με τα οποία βέβαια δεν θα συμφωνούσαμε εμείς. Μπορεί η Εθνική Βιβλιοθήκη και εκδηλώσεις να κάνει κλπ και να μην εισπράττει από εκεί έσοδα, αλλά για να μπορέσει να προσελκύσει τους πολίτες να υπάρχει αυτή η διαφορετική πολιτική, αυτή η αναβάθμιση που θέλουμε στον τόπο μας, να ασχοληθούν οι νέοι να έχουν μια καλύτερη πρόσβαση στις βιβλιοθήκες, στη γνώση και εν πάση περιπτώσει, να μπορέσουμε τελικά επί της ουσίας, να διορθώσουμε τα πράγματα και στο κέντρο και στην περιφέρεια και όχι εδώ να σκιαμαχούμε για τα δημόσια ή τα νομικά πρόσωπα και από την άλλη πλευρά, να επιρρίπτουμε ευθύνες μόνο στους εργαζόμενους που το ίδιο το νομοσχέδιο έρχεται να πει ότι «ήσασταν ελάχιστοι και αυτή τη στιγμή, εγκρίνω αυτές τις θέσεις» και πάρα πολύ καλά κάνει και το ψηφίζουμε αυτό το πράγμα, τόσες κατηγορίες προσωπικού κλπ. Αυτό σημαίνει ότι τώρα, το έτος 2003 η βιβλιοθήκη επισκευάζεται. Και μιλήσατε για το σύστημα πυρασφάλειας κλπ. Γιατί τώρα μετά από τόσα χρόνια; Έφταιγε η νομική της μορφή; Οι εργαζόμενοι ενισχύονται με άλλους. Ενισχύονται οι κλάδοι και οι κατηγορίες προσωπικού το 2003. ʼλλα έχουν φταίξει για την κακή λειτουργία της βιβλιοθήκης και αυτά έπρεπε πολύ πιο νωρίς να τα διορθώσουμε. Καλώς γίνονται αυτές οι διορθώσεις, αλλά δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στο παρελθόν και να λέμε άλλα αντ’ άλλων, για το τι έφταιξε και δεν πήγαν καλά τα πράγματα μέχρι τώρα. Όσον αφορά το άρθρο 13 που έχει πενήντα πέντε παραγράφους, έχουμε καταθέσει τη συμφωνία μας με κάποιες από αυτές και τη διαφωνία μας σ’ αυτές που αφορούν στον τρίτο συμπληρωματικό πίνακα και γενικώς τους αναπληρωτές καθηγητές. Πρέπει κάποτε να τελειώνουμε με αυτό. Είναι μια πληγή για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Διαφωνούμε με την παράγραφο 43 με την οποία θα περιέλθει στον συνδιοργανωτή φορέα η όλη διαχείριση στους Πανελλήνιους Καλλιτεχνικούς Αγώνες και διαφωνούμε με κάποια άλλα θέματα πρόσθετων αμοιβών. Τελειώνοντας, οι ρυθμίσεις που πράγματι είχε υποχρέωση να κάνει η Βουλή για το Λύκειο Μακρυχωρίου, για τα παιδιά και τους γονείς που υπέστησαν τις επιπτώσεις αυτού του τραγικού συμβάντος είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά εδώ θα πρέπει σε μνήμη αυτών των παιδιών ένα μεγάλο μέρος του κοινοβουλευτικού μας ελέγχου να το αφιερώσουμε στο να αναβαθμιστούν και να δημιουργηθούν συνθήκες ασφαλείας στις οδικές και τις λοιπές συγκοινωνιακές μας μεταφορές