Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΚΚΕ σχετικά με την πολιτική της Κυβέρνησης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΚΚΕ σχετικά με την πολιτική της Κυβέρνησης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

E-mail Εκτύπωση PDF
Η επερώτηση των συναδέλφων του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι ιδιαίτερα συγκροτημένη και θα έλεγα ότι συγκροτημένες δεν είναι οι απαντήσεις. Και οι απαντήσεις που έδωσε ο Υπουργός και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και οι απαντήσεις που έδωσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, γιατί, κοιτάξτε δεν έχει λυθεί το θέμα της απελευθέρωσης ιδιαίτερα των ευαίσθητων κοινωνικών δημόσιων αγαθών όπως είναι και η ενέργεια, ότι είναι πανάκεια τελικά και γι’ αυτό θα συζητούν πολλές γενιές και εμείς θέλουμε να συζητούν τελικά χωρίς να υπάρξουν αυτές οι τραγικές συνέπειες για τον πλανήτη και για τους εργαζόμενους και για τους πολλούς, γιατί τελικά και τα θέματα της ενέργειας προκαλούν τα μεγάλα συμφέροντα που θέλουν πράγματι να οδηγήσουν είτε στην ιδιωτικοποίηση τους δημόσιους φορείς είτε στην αποδυνάμωση τους δημόσιους φορείς που παράγουν και εγγυώνται αυτά τα δημόσια αγαθά. Η ενέργεια είναι ένα μεγάλο θέμα για όλο τον πλανήτη. Οι θετικές επιδράσεις στην πρόοδο της ανθρωπότητας, αλλά και οι αρνητικές από αλόγιστες δράσεις πρέπει να μας προβληματίσουν για τη δράση μας στο μέλλον. Τίποτε δεν είναι δεδομένο. Είναι αυτονόητο, κύριε Υπουργέ –για την Αριστερά τουλάχιστον είναι αυτονόητο- ότι είναι ένα αγαθό κοινωνικό, δημόσιο, γιατί εξυπηρετεί κοινωνικές ανάγκες και ευρύτερα αναπτυξιακές ανάγκες. Στο Συνασπισμό η έννοια της ανάπτυξης συμπεριλαμβάνει και την οικολογική διάσταση της ενέργειας, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη. Το ενεργειακό παγκόσμιο τοπίο κλυδωνίζεται. Η αμερικανική επιθετικότητα στη Μέση και στην ʼπω Ανατολική αποτελεί τη βασική αιτία της διαρκούς ενεργειακής κρίσης και της εκτίναξης των τιμών των καυσίμων που μαστίζουν τον πλανήτη. Επιδείνωση του κλίματος στον πλανήτη σε όλες τις περιοχές του κόσμου λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. Επαναφορά στο διεθνές προσκήνιο της απαίτησης για επέκταση και ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας. Σε αυτά τα αρνητικά έχουμε και θετικά: Επανεξέταση των στερεών καυσίμων στη βάση όμως της εφαρμογής νέων τεχνολογιών για να μη ρυπαίνουν. Προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Επανεξέταση προγραμμάτων εξοικονόμησης ενέργειας και πολιτικές διεξόδου από την ενεργειακή κρίση. Αυτές τις πολιτικές θέτουμε και εμείς και η επερώτηση αυτές τις πολιτικές θέτει. Δεν έχετε ανακαλύψει εσείς την επίλυση του προβλήματος. Είναι τεράστιο το πρόβλημα και το αναπτυξιακό και το περιβαλλοντικό και το οικονομικό για τη χρήση της ενέργειας. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης: Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ενεργειακή πολιτική. Προσπαθεί να λύσει το θέμα στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης με τη δημιουργία μιας ενιαίας εσωτερικής αγοράς. Εμείς πιστεύουμε στην ανάγκη χάραξης μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής, αλλά στη βάση των αρχών της αειφορίας, της προστασίας του κλίματος, της διαφοροποίησης στη σύνθεση των ενεργειακών πηγών και βέβαια πάντα με προτεραιότητα στην επαρκή προστασία των μικρών και αδύναμων καταναλωτών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως θεωρεί πανάκεια την απελευθέρωση της ενέργειας. Η Ελλάδα ακολουθώντας τη γενική τάση και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει προχωρήσει την απελευθέρωση της αγοράς. Η ηλεκτρική ενέργεια απελευθερώθηκε το 2001 και η Δ.Ε.Η. δεν είναι πλέον μονοπώλιο. Θα επιμείνουμε όμως εμείς εδώ ότι για τη χώρα μας, λόγω της στρατηγικής σημασίας που έχει ο κλάδος της ενέργειας και ειδικότερα για την ηλεκτρική ενέργεια και για το φυσικό αέριο, η επιβληθείσα απελευθέρωση δεν αποτελούσε αναγκαιότητα. Το κοινωνικό σύνολο και οι παραγωγικές ανάγκες θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν και να αντιμετωπισθούν με βασικό κορμό τη Δ.Ε.Η., τη ΔΕΠΑ και τα αποκλειστικά δημόσια ΕΛ.ΠΕ. Πέραν όμως αυτής καθεαυτής της απόφασης για την απελευθέρωση, ο τρόπος της απελευθέρωσης που επιβλήθηκε από τις κυβερνήσεις στη χώρα μας ήταν πρόχειρος, αναποτελεσματικός με ρυθμίσεις σε βάρος της Δ.Ε.Η. χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν οι ιδιαιτερότητες της χώρας μας. Υιοθετήθηκε άκριτα ένα νεοφιλελεύθερο πρότυπο, παρά τις δυνατότητες διαφορετικών επιλογών ακόμη κι αυτές τις δυνατότητες που έδιναν οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για παράδειγμα στη Γαλλία έχει εφαρμοστεί αρκετά ηπιότερη μορφή κ.ο.κ. Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη για τον μακροχρόνιο μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό στον τομέα της ενέργειας και ότι είναι ουσιαστικός ο ρόλος των δημόσιων φορέων. Είναι μεγάλη ανάγκη για την ασφάλεια και για την ενεργειακή επάρκεια της χώρας. Αυτός όμως ο σχεδιασμός υποχωρεί συνεχώς. Παρά το γεγονός ότι και στο θεσμικό πλαίσιο που εισάγει την απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας προβλέπεται η εφαρμογή του προγραμματισμού, δεν εφαρμόζεται και συνεχώς υποβαθμίζεται. Για την υποχώρηση του ενεργειακού σχεδιασμού υπάρχουν πολλά παραδείγματα. Η Δ.Ε.Η. στο παρελθόν είχε δεκαετή σχεδιασμό που εφάρμοζε και παρακολουθούσε κανονικά. Σήμερα δεν έχει τέτοιο σχεδιασμό. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το black out του 2004 και κάθε χρόνο να τρέμει το φυλλοκάρδι μας για νέο black out. Είναι πολύ λίγες οι ρυθμίσεις οι οποίες έγιναν, κύριε Υπουργέ και σε καμία περίπτωση δεν εγγυώνται την επάρκεια της χώρας. Ο βασικός λόγος που υποχώρησε ο σχεδιασμός, όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, είναι το γεγονός ότι η απελευθέρωση υποχωρεί στις πιέσεις των ιδιωτών και τελικά εθνικός σχεδιασμός σε μια πλήρως απελευθερωμένη αγορά με κριτήριο το κέρδος δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό είναι γεγονός. Γιατί δεν τολμούμε να το συζητήσουμε και γιατί δεν απαντάτε σ’ αυτά τα θέματα; Τελικά η απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση ενός δημόσιου τομέα αποτελεί μια ισχυρή πίεση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων; Θέλουν αποδυναμωμένους αυτούς τους φορείς; Είναι μεγάλη αγορά η αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας και γενικότερα της ενέργειας; Και βέβαια είναι. Είναι δυνατόν αποδυναμωμένοι δημόσιοι φορείς να εγγυηθούν τιμολόγια, ενεργειακή επάρκεια κ.λπ.; Όχι. Τελικά με την απελευθέρωση σε καμία χώρα δεν έχουν υποχωρήσει τα τιμολόγια –τα επανεξετάζουν όλες- και ούτε βέβαια η επάρκεια έχει εξασφαλιστεί. Έχω αναφερθεί πάρα πολλές φορές στο σύνδρομο της Καλιφόρνιας κ.ο.κ. Μέχρι και στην Αμερική εξετάζουν αυτά τα θέματα. Εμείς εδώ τα θεωρούμε πανάκεια όλα αυτά τα πράγματα. Η Δ.Ε.Η. δεν μπορεί να κάνει τιμολογιακή πολιτική και για τις άλλες πηγές ενέργειας. Στον κλάδο του πετρελαίου υπάρχουν πρακτικές καρτέλ. Το διαπιστώνεται και εσείς συνεχώς στα θέματα της εταιρείας διύλισης. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Δεν σημαίνουν αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος; Ο λαός πλήρωσε αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες κ.λπ. Γιατί αυτές δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικές και στο βαλκανικό και στο ευρωπαϊκό περιβάλλον; Γιατί τελικά η Δ.Ε.Η. δεν μπορεί μόνη της; Τι είναι πάλι αυτό, το ότι ανά εργαζόμενο η Δ.Ε.Η. έχει μεγάλη απόδοση; Δεν έχει μεγάλη απόδοση, ενώ είχε το καλύτερο τεχνικό και επιστημονικό δυναμικό και θα μπορούσε να είναι μια ισχυρή εταιρεία σ’ αυτό το απελευθερωμένο περιβάλλον και στα Βαλκάνια και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να κάνει συμμάχους απ’ αυτούς τους χώρους και όχι με την Contour –που ανεπαρκώς μου απαντήσατε, κύριε Υφυπουργέ- μια άγνωστη φάντασμα εταιρεία και να τη θεωρεί στρατηγικό επενδυτή. Ποιος; Η Δ.Ε.Η., ο κολοσσός της χώρας που δεν έχει κανένα πρόβλημα και που θα μπορούσε να παίξει στην απελευθερωμένη αγορά, όπως έπαιξαν και άλλοι δημόσιοι οργανισμοί, για να έχουμε και κάποια οφέλη τελικά απ’ αυτή την απελευθερωμένη αγορά για τους οργανισμούς της χώρας. Εδώ ούτε σχεδιασμός υπάρχει, ούτε αξιοκρατία, αλλά θέλουμε άρον-άρον αυτούς τους δημόσιους οργανισμούς να τους παραδώσουμε στα ιδιωτικά συμφέροντα. Εμείς όμως θα επιμείνουμε ότι η χώρα μας έχει δυνατότητες και στο λιγνίτη να κάνει εκσυγχρονισμό και να έχει παραγωγή ενέργειας πραγματικά πιο καθαρή. Μπορεί να χρησιμοποιήσει το λιγνίτη, γιατί είναι όντως το εθνικό της προϊόν και εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να κάνει –αλλά δεν γίνονται βήματα- και περιβαλλοντική διάσταση μπορεί να δώσει και πολύ καλύτερα μπορεί –και πρέπει- να αξιοποιήσει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να εξασφαλίσει καλά τιμολόγια και τέλος να αναβαθμίσει τις δημόσιες επιχειρήσεις. Γι’ αυτό και εμείς θα συνεχίσουμε το μέτωπο ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Να μην ιδιωτικοποιηθεί περαιτέρω η Δ.Ε.Η.. Να μην υπάρξει αυτή η εθελουσία έξοδος που κάνετε τώρα για να αντικαταστήσετε με κάποιους άλλους και παράλληλα η Δ.Ε.Η. κατρακυλάει. Δεν έχει πρόγραμμα, δεν έχει σχεδιασμό, οι ιδιώτες δεν επενδύουν και απειλείται η ενεργειακή επάρκεια. Για να μπορέσουν όλοι αυτοί οι οργανισμοί το ΙΓΜΕ, τα ΕΛΠΕ από την μία πλευρά και να κάνουν το σχεδιασμό τους και να προτείνουν τον εκσυγχρονισμό αυτών των πηγών ενέργειας και από την άλλη πλευρά να υπάρξει μια ορθή τιμολογιακή πολιτική που να επιβιώνουν και οι φορείς της ενέργειας, οι δημόσιοι οργανισμοί και να μπορεί πράγματι ο καταναλωτής να προστατεύεται και παράλληλα να γίνεται και εξοικονόμηση ενέργειας και η περιβαλλοντική προστασία.