Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σχετικά με την αντιπλημμυρική προστασία του νομού Έβρου- διασυνοριακές δράσεις Ελλάδας-Τουρκίας μέσω του INTEREG III.

Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σχετικά με την αντιπλημμυρική προστασία του νομού Έβρου- διασυνοριακές δράσεις Ελλάδας-Τουρκίας μέσω του INTEREG III.

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, οι διασυνοριακοί ποταμοί της χώρας, μεταξύ των οποίων και ο Έβρος, είναι από τους πιο βασικούς παράγοντες που συμβάλουν στη διαμόρφωση σχέσεων καλής γειτονίας, κοινής πολιτιστικής και περιβαλλοντικής αντίληψης στους λαούς των χωρών -στην προκειμένη περίπτωση των Βαλκανίων- τις οποίες διασχίζουν και τροφοδοτούν, ενώ πολλαπλά είναι τα οφέλη για την ίδια τη χώρα, αν γίνεται ορθολογική διαχείριση του υδάτινου δυναμικού της. Είναι, λοιπόν, αναγκαία και αυτή η ορθολογική διαχείριση και η τήρηση διακρατικών συμφωνιών και η εφαρμογή κοινών προγραμμάτων-σχεδίων διαχείρισης των διασυνοριακών ποταμών, όπως και η προστασία και η ανάδειξη των παρακείμενων περιοχών τους. Τι συμβαίνει, όμως, με τον Έβρο; Οι επαναλαμβανόμενες πλημμύρες -φαινόμενο που όλο με μεγαλύτερη οξύτητα προκαλεί ανυπολόγιστες ζημιές, ιδιαίτερα στη γεωργική περιοχή- ανέδειξαν με οδυνηρό τρόπο την αδυναμία και την αδιαφορία της πολιτείας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τόσο με τις διακρατικές συμφωνίες όσο και με την κατασκευή υδραυλικών έργων -κυρίως φραγμάτων- και έργων αντιπλημμυρικής προστασίας στην ελληνική περιοχή του ποταμού. Το να συζητάει κανείς για μια περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής τα τελευταία χρόνια δεν είναι εφικτό, αφού τους έξι μήνες υπάρχουν πλημμύρες και τους άλλους έξι μήνες αποκαθιστούμε τις ζημιές. Κανένα άλλο πρόγραμμα δεν μπορεί να εξελιχθεί και καμία άλλη δραστηριότητα δεν μπορεί να γίνει σε αυτή την περιοχή. Έχουμε ρωτήσει πάρα πολλές φορές και έχουμε τονίσει πάρα πολλές φορές την αναγκαιότητα αυτών των διακρατικών συμφωνιών. Κατά τη συζήτηση του ν. 3199/2003 περί προστασίας και διαχείρισης των υδάτων, σε εφαρμογή της Οδηγίας 2000/60, είχαμε ζητήσει με επιμονή -αλλά δεν έγινε αποδεκτό από την τότε κυβέρνηση- να καθοριστεί το γενικότερο πλαίσιο των διακρατικών συμφωνιών για τη διαχείριση των υδάτων και τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών, για τη σύνταξη κοινών σχεδίων και δικτύων προστασίας των διασυνοριακών ποταμών της χώρας. Παρόλο που η Οδηγία είχε τέτοιο κεφάλαιο, ο νόμος είναι αδύναμος σ' αυτό το σημείο. Δεν έχουμε, λοιπόν, συμπληρωμένο το νόμο και γι αυτό δεν είχε ξεκινήσει, ούτε τότε ούτε τώρα, καμία ουσιαστική ενέργεια. Για να απαντήσω στον κύριο Υπουργό, στον κ. Παυλόπουλο, που είπε ότι ο νόμος αυτός εφαρμόζεται κ.λπ., του λέω ότι δεν εφαρμόζεται. Έχω κάνει και σχετική ερώτηση και ο κ. Παπαδημούλης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν έχουμε τηρήσει στοιχειωδώς τις υποχρεώσεις μας για το πρώτο στάδιο εφαρμογής αυτού του νόμου. Και αυτή τη στιγμή, σε απάντηση του κ. Ξανθόπουλου σε ερώτηση που του έγινε πριν ένα μήνα, μαθαίνουμε ότι τώρα συστήνονται οι περιφερειακές υπηρεσίες, αφού έγινε η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων -προβληματική και αυτή για πολλούς λόγους- στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. με πικραμένα τα υπόλοιπα υπουργεία, γιατί δεν συνδιαχειρίζονται το θέμα. Και τώρα αναζητούνται τα στελέχη εκείνα, για να στελεχώσουν τις περιφερειακές αυτές υπηρεσίες. Να συζητήσει κανείς για τη διαδικασία οριοθέτησης των λεκανών απορροής, των λεκανών εκτόνωσης για τον Έβρο -πολύ σημαντικό- ή και των λεκανών απορροής διακρατικών ποταμών; Ξεκίνησε ο κ. Νάκος και είναι η πρώτη φορά που γίνεται επίσκεψη στη Βουλγαρία για να συζητηθεί το δύσκολο θέμα αυτής της συμφωνίας για τη λεκάνη απορροής του έργου και για τις αντίστοιχες συνεργασίες που πρέπει να γίνουν. Πλήρης εγκατάλειψη και από τους μεν και από τους δε και από τους τότε και από τους σημερινούς. Έτσι είναι τα πράγματα. Και τα πράγματα αυτά εμείς τα λέμε συνέχεια. Ρωτάμε. Αλλά φαίνεται ότι αυτά τα θέματα δεν είναι αβανταδόρικα. Και είναι καλύτερα τελικά να πνίγεται ο κόσμος, να υπάρχει μια διαδικασία αποκατάστασης των ζημιών και όλη η συζήτηση να γίνεται για το πόσο θα μπορούμε να αποκαθιστούμε τις ζημιές κ.ο.κ. Μα, αν είχαμε διαθέσει όλα αυτά τα χρήματα από το 1959, που έχουν σταματήσει τα έργα προστασίας -μέχρι τότε έγιναν κάποια έργα- τώρα θα είχαμε υλοποιήσει μιας ολοκληρωμένης μελέτης, θα είχαμε προχωρήσει τις διακρατικές συμφωνίες κ.ο.κ.. Αυτό θα γινόταν, αν οι ενέργειές μας, δραστηριοποίησή μας ήταν σε μια κατεύθυνση ολοκληρωμένης διαχείρισης και ανάληψης ευθυνών με τις γειτονικές χώρες, ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα. Πέρσι, σε μια εμπεριστατωμένη ερώτηση προς τον κ. Παυλόπουλο, εκείνος μας είχε απαντήσει ότι μέχρι τώρα με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είχαν διατεθεί ούτε τα 10 δισεκατομμύρια που είχαν υποσχεθεί και ότι είχαν διατεθεί μόλις τα 3. Είχε πει ότι υπάρχει ένα καλό δίκτυο των τριών Νομαρχιών Έβρου, Αδριανούπολης και Χάσκοβο, που ενισχύεται από το Υπουργείο, ότι όσον αφορά τη Βουλγαρία ξεκίνησε το Πρόγραμμα INTEREG, όσον αφορά τα έργα υπάρχει ένα μεγάλο πρόγραμμα και ότι όσον αφορά το Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης σε αυτό θα ενταχθούν και τα περιβόητα φράγματα του Δερίου και του Ασπρονερίου. Στις αρχές του 2006, με τις πρώτες πλημμύρες στον Έβρο καταθέτουμε νέα ερώτηση προς το Υπουργείο ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. αυτή τη φορά, από τον Πρόεδρο του Συνασπισμού. Τι μας απαντά το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.; Ότι κατ’ ουσία δεν υπάρχει κανένα σχέδιο πρόληψης και αναχαίτισης των πλημμύρων στον Έβρο, ότι δεν υπάρχει συντονισμός στην Κυβέρνηση, αφού έργα που πριν λίγους μήνες έχουν χαρακτηριστεί εντός της Βουλής από το Υπουργείο Εσωτερικών ως έργα πνοής και προτεραιότητας -αυτό μας είχε πει ο κ. Παυλόπουλος για τα φράγματα- αυτά τα έργα σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί. Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τα χαρακτηρίζει δαπανηρά και ανέφικτα να γίνουν και γι αυτό θα πρέπει να πάμε σε μια μελέτη έργων μικρότερων φραγμάτων. Κι εμείς λέμε: μικρότερα φράγματα. Πραγματικά κι αυτά είναι αποτελεσματικά. Αλλά κάποτε πρέπει να γίνουν. Πρέπει να γίνουν οι μελέτες. Γιατί όταν πάμε αν δούμε τι προετοιμασία έχουμε για το Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, ο ίδιος ο Υπουργός απαντάει ότι αυτές οι μελέτες δεν υπάρχουν, η ωρίμανση δεν υπάρχει και πολύ φοβούμαι ότι είμαστε «στο κόκκινο». «Στο κόκκινο» είμαστε, κύριοι συνάδελφοι. Και «στο κόκκινο» είναι ο Έβρος πενήντα χρόνια τώρα! Μα, είναι αυτή αντιμετώπιση τελικά της πολιτείας απέναντι στα προβλήματα - και από την προηγούμενη Κυβέρνηση και απ’ αυτή την Κυβέρνηση; Και βέβαια δεν προχωράει το μικρό πρόγραμμα INTEREG. Διότι δεν έχουν τεθεί οι βάσεις συμφωνίας και βεβαίως δεν μπορούμε να απορροφήσουμε τα χρήματα από το πρόγραμμα της Βουλγαρίας. Έχουμε απορροφήσει μόνο τα μισά, ίσως και λιγότερα και από την άλλη φορά με την Τουρκία δεν έχει γίνει τίποτα. Επισκέφθηκα τώρα πρόσφατα μαζί με τον Πρόεδρο του Συνασπισμού και την Τουρκία. Πραγματικά, είναι όπως στα Λάβαρα, που αναγκαστήκαμε να μπούμε σε βάρκες και ντρεπόμασταν τον κόσμο, δεν μπορούμε να τον βλέπουμε στα μάτια. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Οι Δήμαρχοι έκλαιγαν εκεί, γιατί τελικά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για τις περιοχές τους. Σηκώνουν τα χέρια τους ψηλά. Η αυτοδιοίκηση είναι ανήμπορη να προστατεύσει. , γιατί αυτό το θέμα δεν είναι τελικά θέμα μπαλώματος, είναι θέμα αντιμετώπισης από την κεντρική διοίκηση. Δεν μπορεί η κεντρική διοίκηση να λέει «αποζημιώνουμε, τελειώνουμε» και τίποτε άλλο δεν κάνουμε, διότι περί αυτού πρόκειται. Όταν λοιπόν πήγαμε και στην απέναντι πλευρά, πραγματικά και εκεί κλαίει κανείς για τις απέραντες εκτάσεις που ήταν πλήρως κατακλυσμένες. Και γιατί εκεί οι άνθρωποι δε λένε τίποτα για το πώς τελικά θα διαχειριστούμε αυτήν τη συμφωνία με τον Έβρο. Βεβαίως χρειάζεται δύναμη, βεβαίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να λυθεί το πρόβλημα. Και όσον αφορά τη Βουλγαρία, δεν μπορούμε να λέμε γενικά «ανάθεμα» τη Βουλγαρία, γιατί δεν σχεδίασε καλά τα φράγματά της, έχουν υψηλό ύψος, δεν εκτονώνονται γρήγορα και δίνουν τις μεγάλες παροχές στην Ελλάδα. Η Βουλγαρία έχει σχεδιάσει κάποια φράγματα. Εμείς τι έχουμε σχεδιάσει παρακάτω; Δεν έχουμε σχεδιάσει τίποτα. Δε μας φταίνε οι άλλοι. Και εκείνοι φταίνε γιατί σχεδίασαν χωρίς κάποιες συμφωνίες, χωρίς να μας σκέφτονται, αλλά ας κάνουμε και εμείς έναν σχεδιασμό: Θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι τελικά και από τους επερωτώντες, αλλά κυρίως και από τον Υπουργό -πέρα από αυτούς τους διαπληκτισμούς- δεν ακούστηκε μία ολοκληρωμένη πρόταση. Κύριοι συνάδελφοι, θα αποφασίσουμε επιτέλους να κάνουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης που θα εντάσσει και τις διακρατικές συμφωνίες; Θα αποφασίσουμε να δούμε και τα υπόλοιπα του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης που είναι σημαντικά, αλλά και το Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης; Θα γίνει μία ολοκληρωμένη διαχείριση με έργα μικρά και μεγαλύτερα πράγματα όχι μόνο με την αποκατάσταση των επιχωμάτων, αλλά με κλείσιμο και οριστικοποίηση αυτών των διακρατικών συμφωνιών, με καθορισμό των λεκανών απορροής, με καθορισμό της λεκάνης εκτόνωσης, γιατί έγινε το λάθος. Προκειμένου να δώσουμε στους αγρότες περισσότερες εκτάσεις, να καλλιεργούμε στις λεκάνες εκτόνωσης που υπήρχαν από τις παλιότερες μελέτες. Υπάρχουν καλλιεργούμενες εκτάσεις, οι οποίες αυτήν τη στιγμή πλημμυρίζουν. Να υπάρξει λοιπόν μία γενναία αποζημίωση, να οριοθετηθούν ξανά τα πράγματα και να αρχίσουν τα έργα. Δόξα τω Θεώ, η επιστήμη αυτά τα θέματα τα έχει λύσει πριν από 200 χρόνια. Είναι παλιά επιστήμη, δεν είναι πρόσφατη, ούτε βέβαια και η επιστήμη της πολιτικής και των συμφωνιών με της άλλες χώρες. Αλλιώς δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Επομένως, χρειάζεται ανάληψη ευθυνών και αυτή η επερώτηση δίνει αυτήν τη δυνατότητα. Καλώ τον κύριο Υπουργό, τον κύριο Υφυπουργό, να δώσουν μία ελπίδα σε αυτούς τους κατοίκους ούτως ώστε να μη σκέφτονται τις πλημμύρες, αλλά να σκέφτονται την ανάπτυξή τους, να σκέφτονται ότι θα κρατήσουν τα παιδιά στον τόπο τους και όχι ότι ο τόπος τους θα ερημώσει.