Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τα δημόσια έργα.

Παρασκευή, 23 Ιούνιος 2006 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, μετά την επερώτηση αυτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μπορούμε να ισχυριστούμε για μία ακόμη φορά, ότι τα πολλαπλά προβλήματα, η παρατεταμένη κρίση στο σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων, η χαμηλή αποδοτικότητα των πολύ σημαντικών πόρων που διατέθηκαν γι’ αυτά, δεν αντιμετωπίζεται σφαιρικά, με τις συνέργειες, τις αλληλοεπιδράσεις και τις αντινομίες των παραμέτρων που επηρεάζουν το σύστημα παραγωγής. Δεν αναζητούν, τα δύο κόμματα που χειρίστηκαν αυτά τα θέματα ως Κυβερνήσεις, τις λύσεις με ανιδιοτέλεια και αποτελεσματικότητα, αλλά διατυπώνουν προτάσεις, που έχουν πολλές φορές και εμφανή μονομέρεια και κομματική επιδίωξη. Φαίνεται ότι έχουν δημιουργηθεί κάποιες ισορροπίες, τις οποίες οι περισσότεροι δε θέλουν να τις διαταράξουν μήπως κάποιες νέες αποδειχθούν δυσμενέστερες για το πελατειακό σύστημα του δικομματισμού; Έτσι όλοι γκρινιάζουν για όλα, προκειμένου να διατηρήσουν τα κεκτημένα. Και όλοι μαζί επιτίθενται τις περισσότερες φορές κατά του δημόσιου τομέα παραγωγής των έργων και κατά των υπηρεσιών του αντί να τον αναβαθμίσουν και προσπαθούν να του αφαιρέσουν τις ουσιαστικές αρμοδιότητες, που πρέπει να ασκεί στον τομέα των δημοσίων έργων. Η παρουσίαση στην εισαγωγή της επερώτησης του συστήματος του μαθηματικού τύπου ως λιγότερου φαύλου και αποτυχημένου από το μειοδοτικό αποτελεί, κύριοι συνάδελφοι, μία πρόκληση. Και δυστυχώς με τις αναφορές του το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην επερώτηση αφενός δείχνει μία απαράδεκτη εμμονή σε μεθοδεύσεις που αποδείχτηκαν ζημιογόνες για τη χώρα, αφετέρου στρώνει το χαλί στη Νέα Δημοκρατία, για να αποφύγει να απαντήσει για τις δικές τις ευθύνες για τη συνέχιση της παρατεταμένης κρίσης, να ξεφύγει έτσι από το να γίνει μία επί της ουσίας συζήτηση και να μένουμε κάθε φορά στις αντιπαραθετικές κορώνες και στην παρελθοντολογία. Ασφαλώς, οι περισσότερες διαπιστώσεις της επερώτησης από εκεί και κάτω, όσον αφορά την παρατεταμένη κρίση στην παραγωγή των δημοσίων έργων, είναι σωστές. Πολύ σωστή είναι ότι υπάρχει μεγάλη μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Στενάζει η περιφέρεια και κατ’ επέκταση οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κατασκευαστικές, οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιφέρεια. Υπάρχει ακόμη προχειρότητα και ελλειμματικότητα στις νομοθετικές ρυθμίσεις και αυτό αποδεικνύεται από τις διορθώσεις, οι οποίες γίνονται με το νομοσχέδιο του Κτηματολογίου. Πολλές φορές ενδεχομένως να αναγκάζεται το ΥΠΕΧΩΔΕ να προσφεύγει και αυτό σε επικοινωνιακού τύπου ανακοινώσεις πάλι για την παρελθοντολογία, αντί να προχωράει σε ουσιαστικά μέτρα. Έχει πάρει μια σειρά μέτρων, αλλά πρέπει να υπάρξουν πολύ ουσιαστικότερα, τα οποία θα πω παρακάτω. Υπάρχει διόγκωση και θα υπάρξει στο μέλλον διόγκωση του ρόλου των τραπεζών σε βάρος του τελικού κόστους των έργων. Υπάρχουν καθυστερήσεις. Είναι σημαντικό αυτό. Υπήρξαν αντικειμενικές δυσκολίες, η προσαρμογή του νέου νομοθετικού συστήματος παραγωγής των έργων και μελετών κ.λπ.; Παρόλα αυτά υπάρχουν καθυστερήσεις και οι καθυστερήσεις αυτές ιδιαίτερα στα έργα της περιφέρειας έχουν πολύ μεγάλο αντίκρισμα και στην οικονομία, αλλά και στην αποπεράτωση των υποδομών, που έχει ανάγκη ιδιαίτερα η περιφέρεια, όπως σας είπα. Υπάρχουν ανησυχίες για την απώλεια πόρων. Υπήρξε σημαντική απώλεια πόρων στο παρελθόν, αλλά υπάρχουν και τώρα σημαντικές ανησυχίες και πρόσφατα στην Επιτροπή Παρακολούθησης του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης εκφράζονται βάσιμες ανησυχίες για 11,3 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία πρέπει να συμβολαιοποιηθούν μέχρι το τέλος του έτους. Από την άλλη πλευρά, είναι γεγονός ότι το Υπουργείο Οικονομίας παρουσιάζει ως πανάκεια στην επίλυση αυτών, ιδιαίτερα των άμεσων, έργων, που χρειάζεται η χώρα και ιδιαίτερα η περιφέρεια, των έργων υποδομής, της παιδείας και των άλλων έργων, των σχολείων κ.λπ., το περιβόητο σύστημα των ΣΔΙΤ, το οποίο κάνει τα νηπιακά του βήματα και, βέβαια -αυτό το οποίο έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα- εκτός του νομοθετικού πλαισίου της χώρας, αυτού δηλαδή που νομοθέτησε πρόσφατα το ΥΠΕΧΩΔΕ. Επομένως, εμείς γενικότερα βλέπουμε ότι δε διαφαίνεται λύση. Από την άλλη πλευρά, γενικά η Κυβέρνηση συνεχίζει αυτό το οποίο άρχισε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και πολύ περισσότερο, δηλαδή συνεχίζει να αποδυναμώνει μέσω των άλλων φορέων, που δημιουργεί το κάθε Υπουργείο κ.λπ., την ενιαία εφαρμογή αυτού του συστήματος, ιδιαίτερα στον τομέα των μελετών και της επίβλεψης κ.λπ.. Σιγά-σιγά όλες οι ανώνυμες εταιρείες τύπου «Ολυμπιακά Ακίνητα», «Τουριστικά Ακίνητα» κλπ. διαχειρίζονται πολύ μεγάλα και σημαντικά έργα και υποδομές, που έγιναν με τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, τα οποία περιφέρονται, ανατίθενται, μελετώνται κλπ. εκτός πλαισίου δημοσίων έργων. Πρέπει να σταματήσει αυτό αν θέλει το Υπουργείο να βάλει πραγματικά μία τάξη σε αυτό το σύστημα. Δεν μπορούμε, δηλαδή, οτιδήποτε δεν μπορούμε να το κάνουμε γρήγορα ή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα, να το πηγαίνουμε σε κάποια ανώνυμη εταιρεία ή σε κάποιον φορέα του κάθε Υπουργείου. Αυτό το πράγμα πρέπει να σταματήσει. Είναι η μεγάλη πληγή. Αυτές, όμως, οι διαπιστώσεις δεν γίνονται από την επερώτηση του ΠΑΣΟΚ. Και καταναλίσκεται πολύ μεγάλος χρόνος, όπως είπα και πριν, για το σύστημα του μαθηματικού τύπου. Εν πάση περιπτώσει, δεν θα τελειώσουμε με αυτό το θέμα; Δηλαδή, δεν έχουμε πια καταλήξει ότι αυτό το σύστημα δεν είχε καμία αντικειμενικότητα; Δεν έχουμε καταλάβει όλοι για τις ομάδες πτυχίων, με σκοπό τον επηρεασμό των αποτελεσμάτων; Δεν ξέρουμε τη δημιουργία εκατοντάδων εικονικών πτυχίων, που νομιμοποιούσαν και γιγάντωσαν τον παραγοντισμό στην οικονομία; Δεν συνειδητοποιούμε ότι το σύστημα αυτό ήταν ένα σύστημα λόττο; Δεν έχουμε αντιληφθεί ότι έγινε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος με εκπτώσεις κάτω του 5% και με υψηλές τιμές στα τιμολόγια; Γιατί αυτά τα κροκοδείλια δάκρυα περί των μεγάλων εκπτώσεων; Κι εμείς δεν είμαστε υπέρ των μεγάλων εκπτώσεων. Να πάμε, όμως, στο σύστημα των μηδενικών εκπτώσεων; Δεν συμφέρει το κράτος μία κανονική έκπτωση και μία –από εκεί και πέρα- σωστή επίβλεψη του έργου; Ποιος μιλάει, όμως, για την επίβλεψη του έργου; Κανένας. Ούτε η Κυβέρνηση παίρνει όλα τα μέτρα ούτε η επερώτηση του ΠΑΣΟΚ κάνει αυτό τον κόπο. Και ο μειοδοτικός διαγωνισμός, που μαθηματικά, λογικά είναι το πιο αντικειμενικό σύστημα, παρόλα αυτά, για να παραμείνει αντικειμενικός και να αποδώσει, χρειάζεται μία σειρά μέτρων. Βεβαίως, χρειάζεται μία σειρά μέτρων. Αυτά τα μέτρα δεν είχαν ληφθεί ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση και τώρα δεν συμπεριλαμβάνονται στο θεσμικό πλαίσιο ή, εν πάση περιπτώσει, στις ενέργειες του ΥΠΕΧΩΔΕ. Χρειάζεται εκσυγχρονισμός των προδιαγραφών, θέσπιση ενιαίων κριτηρίων ποιότητας, εκκαθάριση και εξυγίανση του μητρώου των κατασκευαστών και σωστή επίβλεψη και διοίκηση των έργων από αρμόδιες και αναβαθμισμένες γι’ αυτό τεχνικές υπηρεσίες. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, εμείς πόσο θα κουραστούμε να λέμε το πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν οι υπηρεσίες αυτές; Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να εκσυγχρονιστούν αυτές οι υπηρεσίες, πρέπει να υιοθετήσουν τα νεότερα συστήματα διοίκησης των έργων. Οι υπηρεσίες του Δημοσίου, όμως. Δεν μιλάμε για γιγαντισμό του Δημοσίου. Μιλάμε για αναβαθμισμένη λειτουργία. Διότι καλώς και όχι κακώς το Δημόσιο έχει το θέμα του σχεδιασμού, της παραγωγής των δημοσίων έργων και κυρίως της επίβλεψης της εκτέλεσης, προκειμένου να διασφαλίσει το δημόσιο χρήμα. Γι’ αυτό το λόγο, κύριε Υπουργέ, αν δεν προχωρήσετε σε ρυθμίσεις, οι οποίες θα αναβαθμίζουν τις δημόσιες υπηρεσίες, τις τεχνικές υπηρεσίες, αν δεν προχωρήσετε σε ρυθμίσεις, οι οποίες θα παραπέμπουν για όλα τα Υπουργεία σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό παραγωγής των έργων που έχουν ανάγκη -που αυτός ο σχεδιασμός θα έχει σχέση με τον εθνικό σχεδιασμό της χώρας- αν δεν ενισχύσετε το πρόγραμμα των δημοσίων επενδύσεων, αν δεν δείτε αυτή την ενιαία εφαρμογή των νόμων, δεν πρόκειται τελικά να ξεφύγουμε από αυτά τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία πραγματικά έχει το σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων. Τέλος, θα ήθελα να πω ότι το θέμα των υψηλών εκπτώσεων σε σχέση με το σύστημα των εγγυήσεων, που προβλέψατε με το νόμο για τα δημόσια έργα, φαίνεται ότι δεν πάει καλά. Από τη μία πλευρά οι εκπτώσεις είναι πολύ μεγάλες και από την άλλη, πάρα πολλές επιχειρήσεις και ιδιαίτερα αυτές οι οποίες δεν ευνοήθηκαν από τα έργα του παρελθόντος -είναι οι επιχειρήσεις της περιφέρειας που γονάτισαν λόγω των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων- δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν αυτές τις εγγυήσεις. Γι’ αυτές τις επιχειρήσεις, που είναι η καρδιά της χώρας, η καρδιά του κατασκευαστικού κλάδου, πρέπει κάτι να κάνετε.