Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την ολιγωρία και την κυβερνητική ανεπάρκεια στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς της Χαλκιδικής

Ομιλία κατά τη συζήτηση επερώτησης του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την ολιγωρία και την κυβερνητική ανεπάρκεια στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς της Χαλκιδικής

E-mail Εκτύπωση PDF
Με ερώτησή μου αμέσως μετά τις τραγικές πυρκαγιές και στην Κασσάνδρα, αλλά στη συνέχεια και στη Μάνη και προ δύο μηνών στη χωματερή των Ταγαράδων κ.ο.κ. είχα αναδείξει τις τραγικές ελλείψεις, οι οποίες υπάρχουν και στα τρία επίπεδα διοίκησης, της αυτοδιοίκησης, της κεντρικής διοίκησης και της περιφέρειας και των υπηρεσιών του Υπουργείου με κορυφαίο έλλειμμα –αυτό διαπιστώθηκε περίτρανα- στη λειτουργική τους διασύνδεση, για να επιτελέσουν και το έργο της πρόληψης, αλλά και της αντιμετώπισης των καταστροφικών πυρκαγιών στην Κασσάνδρα, στη Μάνη, κ.ο.κ.. Τα μόνα που παραμένουν στο ύψος τους, όπως και στην παλιά κυβέρνηση έτσι και στη σημερινή, είναι τα κυβερνητικά κλιμάκια, τα οποία πηγαίνουν για μισή ημέρα, κάνουν κάποιες τοπικές συσκέψεις και ανακοινώσεις και θα έλεγα εγώ –επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ- για την πυρόσβεση της λαϊκής αγανάκτησης. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχισθεί. Οι πυρκαγιές που βιώσαμε αυτή την περίοδο ήταν καταστροφικές. Η καταστροφή στην Κασσάνδρα θα μπορούσε κανείς χωρίς υπερβολή να πει ότι είναι βιβλική. Δεν ξέρω αν υπήρξαν δώδεκα συγκεκριμένες εστίες που ενώθηκαν, αλλά το γεγονός είναι χαρακτηριστικό. Το μόνο όριο το οποίο υπήρξε στη μη επέκταση της πυρκαγιάς ήταν η θάλασσα από τη μια μεριά και η θάλασσα από την άλλη και αυτό είναι τραγικό γι’ αυτή την περιοχή, γι’ αυτή της τη βλάστηση, για την τουριστική της ανάπτυξη, για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, για τους μελισσοκόμους, για τους ανθρώπους που ζουν από το δάσος, για όλους αυτούς που κάθε φορά τους ξεχνάμε και που είναι οι ήρωες που προστατεύουν το περιβάλλον, που προστατεύουν την ύπαιθρο. Θα πρέπει, λοιπόν, κατ’ αρχήν –και το είχα ζητήσει και από τον Υπουργό Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης- να καθίσουμε να σκεφτούμε, κύριε Υπουργέ. Θα πρέπει να σκεφτούμε γιατί αυτός ο ιστός του κρατικού μηχανισμού έχει διαρραγεί και δεν μπορεί να λειτουργήσει, γιατί δεν μπορεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση να παίξει το ρόλο της, γιατί υπάρχει έλλειμμα αυτή τη στιγμή συντονισμού. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση από τότε που έγινε αυτοδιοίκηση δεν έχει καταφέρει –δεν έχουμε βρει τον τρόπο- να αποκτήσει αυτές τις ουσιαστικές αρμοδιότητες που είχε παλιά, ούτως ώστε να κάνει αυτή τις άμεσες επεμβάσεις. Είναι δυνατόν τώρα οι δασικές υπηρεσίες να μεταφερθούν στην περιφέρεια, η οποία περιφέρεια με τον ιδρυτικό της νόμο, που παραμένει ακόμα, είχε συσταθεί για άλλη δουλειά; Είχε συσταθεί για τη διαχείριση, για τον προγραμματισμό κ.λπ. των κοινοτικών κονδυλίων και γενικά των προγραμμάτων ανάπτυξης. Τώρα καλείται η περιφέρεια να κάνει αυτό το οποίο πρέπει να κάνουν οι νομαρχίες και οι δήμοι σε τοπικό επίπεδο. Δεν μπορεί να το κάνει! Απλώς σχεδιάζει. Βρίσκει κάποια χρήματα πάρα πολύ αργά. Την άλλη φορά στις 26 του μηνός μου απάντησαν ότι εγκρίθηκαν οι πιστώσεις για το δασικό δίκτυο κ.λπ.. Στις 26 του μηνός Ιουνίου, όταν εγκρίνονται οι πιστώσεις, τι να κάνουν μετά τα υπόλοιπα όργανα για να επιτελέσουν –παραδείγματος χάρη- αυτό το έργο της πρόληψης, να καθαρίσουν και να αποκαταστήσουν το οδικό δασικό δίκτυο κ.λπ.; Δεν λειτουργούν αυτά τα πράγματα! Θα πρέπει να δούμε, λοιπόν, εδώ πώς η Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση θα έχουν όλες αυτές τις αρμοδιότητες και μαζί μ' αυτό και τους πόρους, ούτως ώστε να μπορέσουν να επιτελέσουν το έργο τους και η κεντρική υπηρεσία και η περιφέρεια να κάνουν πάρα πολύ γρήγορα για να υποστηρίξουν αυτό το σχεδιασμό και αυτές τις λειτουργίες. Τώρα, όσον αφορά τη βιώσιμη αποκατάσταση των περιοχών, ιδιαίτερα της Κασσάνδρας, θα πρέπει να σκεφτούμε πάρα πολύ σοβαρά, διότι χρειάζεται συστηματική αναζωογόνηση του δάσους. Όμως, τελικά χρειάζεται να σταματήσει αυτό το φαινόμενο της αυθαίρετης και άναρχης δόμησης. Χρειάζεται επιτέλους μία γενναιότητα, να κατεδαφιστούν όλα αυτά τα παράνομα κτίσματα, να σταματήσει αυτή η παρανομία η οποία γίνεται. Από την άλλη πλευρά, είμαστε ευχαριστημένοι μέχρι τώρα από την προστασία των δασών μας; Ήρθαμε και κάναμε μία πρώτη αλλαγή στο άρθρο 24 με το Σύνταγμα. Τώρα, η Κυβέρνησή σας, κύριε Υπουργέ, προτείνει άλλες αλλαγές σε βάρος της προστασίας των δασικών εκτάσεων. Προτείνει άλλες αλλαγές στο άρθρο 24. Πρέπει να τελειώνουμε μ' αυτό το θέμα και με το ότι η χώρα μας δεν έχει Κτηματολόγιο. Κυρίως το Κτηματολόγιο που κάνει τώρα αφορά μόνον τις αστικές περιοχές και δεν αφορά τις δασικές εκτάσεις και τις περιοχές που το δημόσιο έχει την περιουσία του και δεν υπάρχει ρήτρα σ’ αυτό. Το έλεγα και στη συζήτηση στον προηγούμενο νόμο για το Κτηματολόγιο, ότι πρέπει να υπάρχει ρήτρα στο Κτηματολόγιο. Όταν ασχολείται με τις αστικές περιοχές, άλλο τόσο τοις εκατό –πενήντα για το ένα και άλλο τόσο για το άλλο- πρέπει να ασχολείται και με τη σύνταξη του Κτηματολογίου στις δασικές εκτάσεις. Δεν έχουμε δασικούς χάρτες, δηλαδή δεν έχουμε δασικό Κτηματολόγιο! Τι θα κάνουμε; Κάθε φορά είμαστε εκτεθειμένοι στους εμπρηστές, στους καταπατητές κ.λπ. Αυτά είναι τα εργαλεία της πρόληψης, κύριε Υπουργέ και από εκεί και πέρα βέβαια, αυτά που σας είπα, της συνεργασίας, της λειτουργικής διασύνδεσης όλων των φορέων της διοίκησης και για την πρόληψη και για την καταστολή. Από την άλλη πλευρά, είναι και αυτός ο περιβόητος νόμος του 1998 που έκανε την μεταφορά των αρμοδιοτήτων της δασοπυρόσβεσης από τις δασικές υπηρεσίες στο Πυροσβεστικό Σώμα. Κοιτάξτε να δείτε. Όσο και να γίνεται τώρα προσπάθεια διασύνδεσής τους, αυτή δεν υπάρχει! Έχει διαρραγεί η συνεργασία τους. Οι μεν είναι στο περιθώριο –έτσι αισθάνονται- και όλο το χρόνο που είναι η δική τους ειδικότητα να δούνε τα δάση, το δασικό δίκτυο κ.λπ., οι υπάλληλοι δηλαδή της δασικής υπηρεσίας και πολύ περισσότερο οι εποχιακοί, δεν κάνουν αυτή τη δουλειά. Είναι στο περιθώριο. Οι δασοπυροσβέστες –πολύ σημαντικό το έργο τους, αλλά- δεν μπορούν από μόνοι τους και δεν μπορούν βέβαια να κάνουν από μόνοι τους το έργο της πρόληψης, που είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό το θέμα πρέπει να το λύσουμε. Πρέπει και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να κάνει τις προτάσεις του μετά τα κενά τα οποία υπάρχουν σ’ αυτή την κατάσταση και πρέπει να δούμε το παλιό πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής. Δεν πρότεινε αυτό το θέμα. Καταστρατηγείται εκείνο το πόρισμα. Το πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής πρότεινε τον Ενιαίο Φορέα Δασοπροστασίας, ο οποίος θα ήταν ένας παράγοντας που θα αξιοποιούσε τις δυνατότητες των δασικών υπηρεσιών, του Πυροσβεστικού Σώματος, του ΕΚΑΜ, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όλων αυτών. Δεν υπάρχουν αυτές οι σκέψεις. Πρέπει, λοιπόν, να το δούμε σωστά, πέρα από το ότι και εμείς πιστεύουμε πως με τα μέσα που είχε κ.λπ. δεν αντέδρασε όσο θα έπρεπε η Κυβέρνηση. Είναι οι επιμέρους ελλείψεις, τα CANADAIR που δεν υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη, που τοποθετήθηκαν τελευταία στιγμή και δεν λειτούργησαν –άπειρες ερωτήσεις και γι’ αυτό- και ένα σωρό άλλα θέματα. Πρέπει να δούμε αυτό το γενικότερο θέμα για να μπορέσουμε, επιτέλους, να προστατεύσουμε τα δάση μας, που είναι οι κύριοι παράγοντες μιας βιώσιμης και σωστής ανάπτυξης για τη χώρα μας. Προς Θεού! Τελειώστε με το δασικό κτηματολόγιο, με τους δασικούς χάρτες, με την προστασία των δασών. Αποφασίστε. Είναι γενναιότητα αυτό. Μην κάνετε πίσω.