Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Έλεγχος της διακίνησης και αποθήκευσης πετρελαιοειδών προϊόντων - ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης»

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Έλεγχος της διακίνησης και αποθήκευσης πετρελαιοειδών προϊόντων - ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι ούτε ένα χρόνο δεν κράτησαν οι υποσχέσεις της Κυβέρνησης, του κυρίου Πρωθυπουργού που δήλωνε ότι η προσπάθεια για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών της χώρας δεν θα επιβαρύνει τους πολίτες δεν θα επιβαρύνει κυρίως τους χαμηλόμισθους. Τελικά, τα νέα φορολογικά μέτρα σηματοδοτούν είτε μια αλλαγή στην πολιτική της ήπιας προσαρμογής ή διατυπώνουν ακριβώς τι είναι αυτή η ήπια προσαρμογή. Βέβαια το ΠΑΣΟΚ πριν λίγο με τον εκπρόσωπό του κατηγόρησε την Κυβέρνηση για την κατάσταση της οικονομίας, κατηγόρησε την Κυβέρνηση γι αυτά τα φορολογικά μέτρα τα οποία παίρνει. Η Κυβέρνηση από την άλλη πλευρά δικαιολογεί τα μέτρα της ότι τα παίρνει ακριβώς γιατί μέχρι τώρα ήταν κακή η διαχείριση και η πολιτική του ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην κυβέρνηση. Αποφασίστε τελικά. Αυτό φταίει ή φταίνε οι πολιτικές που εφαρμόζετε και στις οποίες συμπίπτετε; Ή φταίει το αλαλούμ το οποίο υπάρχει στα θέματα διαχείρισης των ζητημάτων του δημόσιου συμφέροντος και του δημόσιου χρήματος; Νομίζω ότι φταίνε και οι πολιτικές και ο τρόπος που όταν λαμβάνονται αυτές οι πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων κλπ., δεν γίνεται ορθή διαχείριση. Και κακοδιαχείριση και για εμάς βέβαια όχι καλές πολιτικές. Γι αυτό έχουμε αυτήν την κατάσταση. Ανταλλάσσετε μόνο αντιπολιτευτικούς λόγους χωρίς να μπείτε στην ουσία των πραγμάτων. Η ουσία των πραγμάτων δεν είναι ότι οι πολίτες είναι επιβαρημένοι ιδιαίτερα; Δεν είναι ότι το 25% των πολιτών ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας; Δεν σας απασχολεί αυτό; Γιατί δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε ένα μέτρο για το κατώτερο εγγυημένο εισόδημα; Μπορούμε και βρίσκουμε τα φορολογικά μέτρα. Γιατί από εκεί δεν μπορούμε να κάνουμε την κοινωνική πολιτική; Αντέχει η χώρα να το κάνει αυτό. Τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης έχουν εισρεύσει και ένα σωρό άλλα πράγματα. Φταίνε βεβαίως οι πολιτικές, φταίει βεβαίως η κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος. Τι συζητάμε σήμερα; Ένα νομοσχέδιο το οποίο έρχεται να συμπληρώσει να τροποποιήσεις διατάξεις του νόμου 3054 που αφορά ένα σημαντικό τομέα για την ενεργειακή επάρκειας και ασφάλειας της χώρας. Έναν τομέα που επηρεάζει άμεσα όλες τις δραστηριότητες και αποτελεί βασικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Αν συνυπολογίσουμε δε ότι η χώρα μας είναι σε σχέση με τα άλλα κράτη-μέλη που και αυτά έχουν πολύ μεγάλο βαθμό εξάρτισης αλλά η χώρα μας είναι περισσότερο εξαρτημένη από την ενέργεια από το πετρέλαιο και ότι τα μέτρα εξοικονόμησης δεν προχωρούν παρ’ όλες τις δεσμεύσεις που έχουμε και τις επιβαρύνσεις του περιβάλλοντος αν δούμε σήμερα το παγκόσμιο περιβάλλον πώς έχει διαμορφωθεί με την ένταση στις τιμές, με την ένταση στις πηγές, θα δούμε ότι η κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας θα συνεχίζει για πολύ να επηρεάζεται από τα θέματα των τιμών του πετρελαίου. Σε όλα αυτά τα κρίσιμα ζητήματα, έρχονται να προστεθούν και τα σοβαρότερα προβλήματα που υπάρχουν στο κύκλωμα εμπορίας των πετρελαιοειδών στην διύλιση στην εμπορία στην διακίνηση στην αποθήκευση και ιδιαίτερα στις ολιγοπωλειακές συνθήκες που επικρατούν σήμερα και βεβαίως αυτές επηρεάζουν τις τιμές. Από την άλλη πλευρά δεν μπορεί εύκολα να υποστηρίζει κανείς όπως υποστήριζε και το ΠΑΣΟΚ στο νόμο 354/2002 ότι η αγορά είναι ελεύθερη. Δεν είναι ελεύθερη η αγορά στα πετρελαιοειδή. Δεν ισχύει αυτό. Ακόμη και σε χώρες που έχουν ενσωματώσει πλήρως τον καπιταλισμό στα πετρελαιοειδή η αγορά ελέγχεται. Το κράτος έχει κοινωνικό καθήκον να θέτει τους κανόνες και τους ελέγχους για τα θέματα της διακίνησης των πετρελαιοειδών. Να προστατεύει την αγοραστική δύναμη των πολιτών από την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια τη δημόσια υγεία από την οποία και παράλληλα να εξασφαλίζει προϋποθέσεις εξυγίανσης της αγοράς με συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού. Ο νόμος 3054 πέτυχε αυτήν την εξυγίανση κύριοι συνάδελφοι; Γιατί εδώ είναι σαν να ήρθαμε από τον ουρανό. Δεν την πέτυχε. Έκανε κάποιες προσπάθειες, αλλά από την άλλη πλευρά στα κρίσιμα ζητήματα δεν έδωσε λύσεις. Η κατάσταση σήμερα στο χώρο της εμπορίας και της ποιότητας των πετρελαιοειδών δεν είναι καθόλου καλή. Και ενώ εκατέρωθεν υπάρχουν οι αντιδράσεις στο τέλος συγκλίνετε: Καλός ήταν ο νόμος και κάποιες συμπληρώσεις κάνουμε ενώ όλοι καταθέτετε στοιχεία για το πόσο άσχημη είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή. Τέλος πάντων συνεννοηθείτε τι φταίει. Φταίει μόνο η αύξηση των πετρελαιοειδών από το εξωτερικό; Δεν μπορείτε δηλαδή να διαπιστώσετε και κάποιες αδυναμίες και η προηγούμενη κυβέρνηση και τούτη η Κυβέρνηση γιατί δεν έρχεται να διορθώσει αυτές τις αδυναμίες. Όλοι συμφωνούμε ότι η κατάσταση δεν είναι καλή της διακίνησης των πετρελαιοειδών ότι οι τιμές αργούν να προσαρμοστούν. Ανεβαίνουν πάρα πολύ εύκολα και όταν κατεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου αυτές παραμένουν. Αυτό το πληρώνει ο Έλληνας πολίτης, ο Έλληνας καταναλωτής. Και το πληρώνει ακόμη περισσότερο στις απομακρυσμένες περιοχές στις φτωχές περιοχές. Δεν βλέπετε λοιπόν ότι κάτι δεν πάει καλά; Ότι ο νόμος ο προηγούμενος δεν ήταν καλός ότι ορισμένα πράγματα δεν εφαρμόστηκαν καλά και ότι χρειάζονται ριζοσπαστικότερες αλλαγές και ρυθμίσεις σ’ αυτόν τον τομέα; Από την άλλη πλευρά διαπιστώνουμε ότι η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο εκρηκτική. Οι διεθνείς αναλυτές προβλέπουν ότι μέχρι τέλους του έτους το πετρέλαιο θα ξεπεράσει τα 70 δολάρια το βαρέλι. Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση δεν βλέπετε ότι τελικά οι καταναλωτές είναι εντελώς απροστάτευτοι; Τα αναφέρει σε μελέτες του το ΙΟΒΕ που λέει ότι οι κανόνες λειτουργίας της αγοράς δεν επαρκούν για την προστασία του καταναλωτή και ως προς την τιμή και ως προς την ποιότητα των καυσίμων που αγοράζει. Ενδεικτικό της λειτουργίας της αγοράς είναι ότι τα τελευταία χρόνια η κερδοφορία στο χώρο της διύλισης παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Σύμφωνα πάντα με στοιχεία του ΙΟΒΕ από τα 45,7 εκατομμύρια ευρώ το 1994 η κερδοφορία εκτινάχτηκε το 2003 στα 168 εκατομμύρια ευρώ ενώ οι πωλήσεις δεν αυξήθηκαν με αυτόν το ρυθμό. Από την άλλη πλευρά η χώρα μας παραμένει εξαρτημένη από το πετρέλαιο όσο καμία άλλη και προβλέπεται σημαντική αύξηση και της αμόλυβδης βενζίνης και του πετρελαίου θέρμανσης. Από την άλλη πλευρά έχουμε τις υποχρεώσεις για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Κιότο κ.ο.κ. Ποια είναι η ενεργειακή πολιτική στα κτήρια, στην κίνηση; Γεμίσαμε αυτοκινητοδρόμους. Οι σιδηρόδρομοι καρκινοβατούν. Κανένα άλλο μέτρο δεν παίρνετε ούτως ώστε η χώρα μας να απαλλαγεί από αυτή την εξάρτηση και μιλάμε για ουσιαστικά μέτρα. Γι αυτό σας λέω ότι τελικά εδώ, για να διορθωθεί η κατάσταση χρειάζονται ριζοσπαστικά μέτρα και ρυθμίσεις. Με ασπιρίνες δεν λύνονται τα θέματα. Από την άλλη πλευρά, ποια κατάσταση έχει δημιουργηθεί σήμερα μεταξύ των λίγων εταιριών, των ολιγοπωλίων που λέμε και με τα εγχώρια διυλιστήρια που εμποδίζουν στη μείωση των τιμών; Ποια κατάσταση έχει δημιουργηθεί, κύριοι συνάδελφοι, με τα ΕΛΠΕ; Η πιο καλή κρατική επιχείρηση πετρελαιοειδών ξεπουλιέται τμηματικά όπως-όπως. Αυτά δεν πρέπει να τα δούμε; Πώς θα πάει αυτό το ξεπούλημα τελικά; Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ρυθμό, χωρίς τίποτα. Κανονική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας! Πού βρισκόμαστε όσον αφορά τις τιμές; Έχουμε καταθέσει αρκετές ερωτήσεις και σε ερώτηση και του Ευρωβουλευτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαπιστώνει ότι τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της είναι ότι στις 18 Οκτωβρίου του 2004 η μέση τιμή στην Ελλάδα ενός λίτρου EURO SUPER 95 ήταν 0,426 ευρώ, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανερχόταν σε 0,385 ευρώ και η μέση τιμή στη Γαλλία και στην Αγγλία ήταν 0,345 ευρώ. Αυτά από τα επίσημα στοιχεία. Κάτι δεν πάει καλά και πριν και τώρα. Πρέπει να τα διορθώσουμε. Δεν είναι δυνατόν δηλαδή να μπαίνουμε έτσι. Όσον αφορά τη λαθρεμπορία και τη φοροδιαφυγή, το πιο κρίσιμο πρόβλημα είναι -ιδιαίτερα αυτή την περίοδο- η χρήση του πετρελαίου θέρμανσης αντί για πετρέλαιο κίνησης. Η μεγάλη διαφορά φορολογίας πραγματικά δημιουργεί όλες αυτές τις εντάσεις. Θα πρέπει να βρεθεί ένα άλλο μέτρο, ούτως ώστε να μπορούμε να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή ή να μη χρησιμοποιούμε πετρέλαιο θέρμανσης για κίνηση. Αυτό είναι εντελώς καταστροφικό και για το περιβάλλον, ένα περιβάλλον που στις πόλεις, με πρώτη τη Θεσσαλονίκη και αλλού, η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η μεγαλύτερη από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και βέβαια η ατμοσφαιρική ρύπανση κατά κύριο λόγο είναι μεγαλύτερη από τα καυσαέρια. Το πετρέλαιο δηλαδή το νοθευμένο επηρεάζει πάνω από 25% το περιβάλλον. Βέβαια επηρεάζει και τους πετρελαιοκινητήρες και όλα τα άλλα. Αν δούμε από τις μετρήσεις, το πετρέλαιο κίνησης που χρησιμοποιείται σήμερα έχει συγκέντρωση θείου 350 ppm και αυτό της θέρμανσης 500 ppm. Σκεφτείτε λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τη ρύπανση, αν χρησιμοποιείται πετρέλαιο θέρμανσης στην κίνηση. Τα 99 πρόστιμα που επεβλήθησαν, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Ανάπτυξης, μέσα σε ένα χρόνο σε ελέγχους 4.430 πρατηρίων από τα ΚΕΔΑΚ, είναι ένα μεγάλο νούμερο. Είναι σημαντικός αριθμός. Δεν ξέρω όμως αν, κύριε Υπουργέ, συνιστά ικανοποιητικό έλεγχο σε σχέση με την ένταση με την οποία εμφανίζεται το πρόβλημα. Δεν έχουμε συγκριτικά στοιχεία. Ενώ συγκριτικά στοιχεία για το πόσο αυξήθηκαν τα κέρδη των μεγάλων εταιριών εμπορίας των πετρελαιοειδών στην Ελλάδα έχουμε πάρα πολύ καλά από όλες τις μετρήσεις. Αυτά εκτινάχθηκαν. Όπως καταλαβαίνετε, κύριε Υπουργέ, εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε επί της αρχής. Πολλά άρθρα θα τα ψηφίσουμε, γιατί βελτιώνουν. Δεν μπορούμε όμως να συμφωνήσουμε σε ένα αποσπασματικό και συμπληρωματικό νομοσχέδιο ενός νόμου, στον οποίο εμείς δεν συμφωνήσαμε και είπαμε ότι θα δημιουργήσει στρεβλώσεις. Και δημιούργησε. Θα δημιουργήσει περαιτέρω συγχύσεις κ.ο.κ. Από την άλλη πλευρά εμείς επιμένουμε ότι θα πρέπει να είναι πιο ριζοσπαστικές οι ρυθμίσεις, θα πρέπει το κράτος να παρεμβαίνει στον έλεγχο της διακίνησης των πετρελαιοειδών. Θα μου πείτε ότι τα πρώτα άρθρα επιχειρούν μια διοικητική, όπως λέτε στην εισηγητική έκθεση, αναδιοργάνωση και λειτουργική αναβάθμιση του υφιστάμενου μηχανισμού ελέγχου της διακίνησης και της αποθήκευσης καυσίμων. Θα συμφωνήσουμε σε αυτό. Δεν βλέπουμε όμως αυτός ο μηχανισμός με τα ΚΕΔΑΚ, που ενσωματώνει αυτή η ειδική διεύθυνση, να μπορεί να στήνεται και να λειτουργήσει, γιατί είναι μεγάλη ανάγκη. Παραπέμπεται σε υπουργική απόφαση ή προεδρικό διάταγμα, αν δεν κάνω λάθος, το οποίο θα εκδοθεί και θα καθορίζει το οργανόγραμμα, τη σύσταση αυτών των υπηρεσιών, τους υπαλλήλους κ.λ.π. Αυτό δηλαδή που χρειάζεται σε όλα τα νομοσχέδια που φέρνετε, για να διορθώσετε τα προηγούμενα, ή στα καινούρια που χρειάζεται μια εξυγίανση και μια ενίσχυση της δημόσιας διοίκησης των ελεγκτικών μηχανισμών για να αντεπεξέλθουν στο ρόλο τους, όλα αυτά παραπέμπονται σε υπουργικές αποφάσεις ή σε προεδρικά διατάγματα. Και δύο τρία πράγματα πάνω στις αλλαγές που κάνει το νομοσχέδιο. Θα αναφερθώ πρώτα στους αποθηκευτικούς χώρους στο άρθρο 6. Και κατά τη συζήτηση του ν. 354 είχαμε εκφράσει τότε τις ανησυχίες μας για το άρθρο 6 και τις αντιρρήσεις μας για τα όρια που έθετε ως προς το κεφάλαιο και τους αποθηκευτικούς χώρους για την κατηγορία Α, που είχαμε τονίσει ότι ήταν μεγάλα. Τονίσαμε και τότε για την κάθε εταιρία πετρελαιοειδών ότι πρέπει να υπόκειται σε κρατικό έλεγχο, να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις και γενικά να παρέχει τα εχέγγυα ότι ο καταναλωτής θα έχει τελικά ένα καύσιμο μιας ορισμένης ποιότητας και μιας καλής τιμής. Και για την κατηγορία Α ήταν ουσιαστικά στην πράξη μεγάλα αυτά τα όρια και σωστά τώρα γίνεται αυτή η διάσπαση σε δύο, στη δυνατότητα ανάλογα με την κατανάλωση αποθηκευτικού χώρου 13.000 κυβικών ή 7.000 κυβικών. Θα έλεγε κανείς ότι, όταν έχει έναν αδύναμο ελεγκτικό μηχανισμό, δύο- τρεις οι εταιρίες μόνο στο χώρο των πετρελαιοειδών, με μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους, θα ήταν εύκολο να ελεγχθούν και ότι τώρα βέβαια η κατάσταση μπορεί να μην ελέγχεται, για αυτό επιμένουμε πάλι. Εν πάση περιπτώσει και αυτό το νομοσχέδιο παίρνει κάποια πρόσθετα μέτρα. Με αυτό που κάνουμε θα πρέπει να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, διότι θα πρέπει να ελέγχουν περισσότερες αποθήκες. Με αυτή την έννοια εμείς συμφωνούμε σε αυτό το διαχωρισμό που γίνεται. Στο άρθρο 7 είχαμε και τότε, στον προηγούμενο νόμο, εκφράσει τις αντιρρήσεις μας για τη μη δυνατότητα -παρά μόνο μέσω κοινοπραξίας ή συνεταιρισμών- πρόσβασης για απευθείας προμήθεια από τα διυλιστήρια των κατόχων άδειας γενικής εμπορίας. Αυτό συνιστούσε τότε μια αδικαιολόγητη διάκριση και ήταν και εκτός του δικαίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Από την άλλη πλευρά δεν βοηθούσε στον υγιή ανταγωνισμό. Επομένως, σωστά λαμβάνεται το μέτρο να μπορούν τελικά τα ανεξάρτητα πρατήρια να έχουν άμεση πρόσβαση, αλλά από την άλλη πλευρά χρειάζεται και εδώ μια διόρθωση. Και ο σύνδεσμος των βενζινοπωλών το τόνισε αυτό και το αναφέρει πολύ σωστά, όσον αφορά τα θέματα της συνυπευθυνότητας. Σαν έννοια η συνυπευθυνότητα μεταξύ του τελικού εμπόρου και αυτού που του δίνει το προϊόν είναι πάρα πολύ σωστή και έτσι πρέπει να είναι, γιατί το κύκλωμα σε κάθε στάδιο μπορεί να διαβρωθεί. Θα πρέπει και εδώ να ληφθεί μέριμνα, μέσα από αυτό το νομοσχέδιο, να υπάρξει συνυπευθυνότητα μεταξύ του ανεξάρτητου πρατηρίου και της εταιρίας διύλισης που του δίνει το προϊόν. Βέβαια ο νόμος 354 είχε πάρα πολλά κενά και πάρα πολλές ασάφειες ως προς τις διατάξεις που αφορούσαν το περιβάλλον, όπως το άρθρο 15 κ.ο.κ. Περιμέναμε και εδώ να γίνουν κάποιες διορθώσεις, να είναι πιο συγκεκριμένες οι προδιαγραφές, που υπάρχουν αντίστοιχες προδιαγραφές και διατάξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οποίες τελικά πρέπει να επιβληθούν και εδώ. Δεν εκσυγχρονίζονται και δεν βελτιώνονται αυτά τα άρθρα που αφορούν το περιβάλλον. Βέβαια πολύ μεγάλη αντίρρηση έχω για το άρθρο 13, με την παράταση προθεσμίας των λατομικών περιοχών. Εν πάση περιπτώσει, ο νόμος που επέβαλε να καθοριστούν οι λατομικές περιοχές έγινε το 1984. Το πρόβλημα δεν ήταν ο καθορισμός των λατομικών περιοχών. Είναι πάρα πολύ εύκολος. Δυσκόλεψε αργότερα με κάποιες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Να το δεχθώ και αυτό. Το πρόβλημα ήταν πάντα στα Νομαρχιακά Συμβούλια, να επιβάλλουν τη μετεγκατάσταση. Διότι αν καθόριζες, σύμφωνα με το νόμο, τις λατομικές περιοχές, έπρεπε αμέσως να γίνει η μετεγκατάσταση. Εκεί ήταν το πρόβλημα: Συνεχείς παρατάσεις. Γι’ αυτό δεν καθορίστηκαν ποτέ οι λατομικές περιοχές κι όχι επειδή ήταν δύσκολα τα πράγματα. Φτάσαμε τώρα είκοσι χρόνια μετά. Ε, άλλα πέντε χρόνια; Μα δεν καταλαβαίνετε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι θα φθάσουμε πάλι στο παρά πέντε και πάλι θα σας λένε: Μα, εδώ δεν μπορούσαμε, εκεί δεν κάναμε κ.λπ.; Εγώ να σας δώσω μία ανοχή ενός έτους. Δεν χρειάζεται παραπάνω. Τώρα πια έχετε όλη τη νομοθεσία, όλες τις επεμβάσεις, τα πάντα κ.λ.π. Ο κάθε νομός ξέρει τι τον πληγώνει για τον καθορισμό των λατομικών περιοχών. Τα ξέρετε όλα. Αύριο μπορούν να καθορισθούν. Επιβάλλετε τελικά στη διοίκηση να κάνει το χρέος της! Εάν της δώσετε περιθώριο πέντε χρόνια, εδώ θα είμαστε σε πέντε χρόνια και θα συζητάμε για το να δώσουμε πάλι παράταση. Αυτό το έργο το έχω δει τόσες πολλές φορές στο Νομαρχιακό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης που δεν πάει άλλο. Πραγματικά νομίζω ότι θα πρέπει τουλάχιστον την πενταετία να την περιορίσετε. Αυτά ήθελα να πω προς το παρόν και, όπως καταλαβαίνετε, επί της αρχής δεν θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Πολλά άρθρα του θα τα αποδεχθούμε και στη συζήτηση επί των άρθρων θα πούμε περισσότερα και για τα θέματα του αγωγού του φυσικού αερίου και για άλλες ρυθμίσεις και τροπολογίες, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήταν χρήσιμη και η συζήτηση επί της επικαιρότητας ως ένα μέρος της συζήτησης που κάνουμε σήμερα, αλλά να είναι μέσα στην ουσία των πραγμάτων από τις δύο πολιτικές δυνάμεις που έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης αυτού του τόπου επί σειρά ετών. Τελικά, τι γίνεται; Ο Έλληνας έγινε φτωχότερος; Οι ανισότητες μεταξύ των πολιτών, μεταξύ των περιφερειών μεγάλωσαν; Η εκμετάλλευση από τις μεγάλες εταιρείες -μια και μιλάμε για το πετρέλαιο- έχει γίνει εκτός ελέγχου κ.ο.κ.; Ποιες πολιτικές εφαρμόστηκαν για όλα αυτά και πού έχουν οδηγήσει; Δηλαδή αυτά τα πράγματα έρχονται ουρανοκατέβατα; Εγώ νομίζω ότι και για τα θέματα των ανατιμήσεων και για το ότι ο Έλληνας δεν μπορεί να αντέξει άλλη ακρίβεια θα πρέπει να συζητήσουμε επί της ουσίας και να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του. Πέρα από εκεί, κύριε Πρόεδρε, για να αναβαθμιστεί ο διάλογος ο οποίος γίνεται στο Κοινοβούλιο πρέπει να κατατίθενται οι προτάσεις και οι αντιπροτάσεις για αυτά τα θέματα. Ένας στείρος διάλογος αντιπαραθέσεων δεν οδηγεί πουθενά και υποκρύπτει βέβαια ότι και οι δύο εφαρμόζουν κοινές πολιτικές και κάπου τα προβλήματα είναι στη διαχείριση της εξουσίας. Βέβαια, το νομοσχέδιο μιλάει για τον έλεγχο της διακίνησης και της αποθήκευσης των πετρελαιοειδών, οπότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν μπαίνει στα θέματα των τιμών. Όμως το κυρίαρχο το οποίο μας απασχολεί, εκτός από το μεγάλο θέμα της νοθείας και της φοροδιαφυγής βέβαια που θέλει να ελέγξει ετούτο το νομοσχέδιο, είναι το θέμα της διαμόρφωσης των τιμών και το ότι αυτές οι τιμές αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται έτσι ώστε ο καταναλωτής να είναι εντελώς απροστάτευτος και από την άλλη πλευρά τα ολιγοπώλια που έχουν δημιουργηθεί να βγάζουν υπερκέρδη τα οποία δεν υπάρχουν ούτε στα άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμη και σε αυτά τα οποία έχουν ένα καθαρά καπιταλιστικό σύστημα, όσα έχουν. Πώς δημιουργήθηκε, λοιπόν, αυτή η κατάσταση; Σε αυτόν τον ένα χρόνο; Και σε αυτόν τον ένα χρόνο τα πράγματα έγιναν δυσκολότερα, διότι όταν αυξήθηκε παγκόσμια -που αυξάνεται- η τιμή του πετρελαίου, στην Ελλάδα αμέσως έγινε αύξηση και, όταν μειώθηκε, η υστέρηση αυτή ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Είχαμε κάνει πολλές ερωτήσεις για αυτό το θέμα και απάντηση δεν πήραμε. Αλλά για το ότι δημιουργήθηκε ολιγοπωλιακή κατάσταση και ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν μεγάλα κέρδη, τα στοιχεία αφορούν την περίοδο στο 2003. Ενδεχομένως στο τέλος του 2005 να έχουμε και ακόμη χειρότερα στοιχεία. Εδώ, κύριοι συνάδελφοι και από το ένα κόμμα και από το άλλο, θα δούμε γιατί συμβαίνει αυτό το πράγμα; Θα δούμε γιατί από το 2002 στο 2003 οι έντεκα μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών στην Ελλάδα έφθασαν -παραδείγματος χάρη, η BP ΗELLAS- στα 62,4 εκατομμύρια ευρώ αύξηση από το 39,6%; Η SHELL στο 38,8%, η ECO ΕΛΔΑ στο 49,1%; Που πήγαν αυτά τα λεφτά; Πήγαν στο κράτος; Όχι βέβαια. Γιατί όλα αυτά τα κέρδη; Και γιατί δεν ανακουφίζεται ποτέ ο καταναλωτής; Αυτό δεν σας ενδιαφέρει; Δεν πρέπει να τα συζητήσουμε αυτά τα θέματα; Εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρχει περισσότερη κρατική παρέμβαση, έλεγχος κλπ. Λέμε ότι τα ΕΛΠΕ έπρεπε να παραμείνουν στο δημόσιο, διότι και άλλα κράτη κατ’ εξοχήν καπιταλιστικά τα θέματα των πετρελαιοειδών τα ελέγχουν μόνοι τους για να είναι και αυτοί σίγουροι και με τα θέματα της φοροδιαφυγής κ.ο.κ. Αλλά από εκεί και πέρα, έτσι όπως διαμορφώνεται αυτή η ελεύθερη αγορά, προστατεύεται ο καταναλωτής; Γιατί δεν μπορούμε να φτάσουμε σε μία κοινωνία που να λέμε απλώς «ελεύθερη αγορά, ανταγωνισμός». Για ποιον; Μόνο για τους επιχειρηματίες και τους εμπόρους; Η θεωρία της ελεύθερης αγοράς -όποιος πιστεύει σε αυτή- έχει και το αντίκρισμα στον πολίτη, ότι επωφελείται και αυτός από κάποιες καλύτερες τιμές. Δεν έχουμε όμως και η κατάσταση, όπως διαμορφώθηκε και με το ν. 3054, είναι πολύ άσχημη στη χώρα μας και θα πρέπει όλοι να δούμε τι πρέπει να κάνουμε. Τώρα εδώ λαμβάνονται κάποια μέτρα για επαύξηση των ελεγκτικών μηχανισμών, λαμβάνονται κάποια μέτρα με τη δυνατότητα μικρότερων αποθηκευτικών χώρων να μπουν και άλλες επιχειρήσεις και άρα να υπάρξει έτσι ένας καλύτερος ανταγωνισμός, λαμβάνονται κάποια μέτρα ώστε οι μικρότεροι να μπορούν να έχουν πρόσβαση. ʼρα εδώ διερωτάται κανείς: Αυτό το όφελος που θα προκύψει από το ότι δεν μεσολαβεί και ένας τρίτος σε όλη αυτή τη διακίνηση θα πάει επιτέλους στον καταναλωτή ή τελικά θα μείνει στους δύο; Αυτά είναι σοβαρά ζητήματα για τα οποία θα μπορούσαμε εδώ να έχουμε προτάσεις για το πώς θα διορθωθούν. Τώρα με το να λέμε: «Τι ωραίο νόμο είχαμε με τον ν. 3054 και απλώς κάποιες διορθώσεις χρειάζονται» και από την άλλη πλευρά να φέρνουμε στοιχεία όλοι για το πόσο άσχημη είναι η αγορά δεν κάνουμε τίποτα με το κοινοβουλευτικό μας έργο και τον κοινοβουλευτικό μας έλεγχο. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι τουλάχιστον από αυτή τη συζήτηση ας βγει ότι θα πρέπει, πέρα από αυτό το νομοσχέδιο, να έρθει και ένα άλλο νομοσχέδιο το οποίο να δει τα θέματα της διαμόρφωσης των τιμών, τα θέματα της λειτουργίας του εμπορίου στα πετρελαιοειδή και ένα άλλο νομοσχέδιο επιτέλους που να βάλει μία αρχή για την απεξάρτηση της χώρας μας από το πετρέλαιο. Είμαστε με ένα δεκανίκι συνέχεια, ένα δεκανίκι το οποίο βέβαια κάνει και κακό στο περιβάλλον και τελικά δημιουργεί πρόσθετες επιβαρύνσεις στους νέους αυτής της χώρας. Ως πότε δηλαδή για χάρη όλων αυτών των διευκολύνσεων στις επιχειρήσεις θα κλέβουμε ακόμη και τον αέρα, ακόμη και το περιβάλλον από τις επόμενες γενιές; Έλεος! Ας σταματήσει αυτή η εξάρτηση από το πετρέλαιο. Ευκαιρία είναι να το κάνουμε. Εγώ δεν άκουσα κανέναν από τους ομιλητές εδώ να συζητήσει για αυτό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.