Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου: «Βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική αξιοποίηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, αδειοδότηση, χρήσεις, λειτουργίες τους – διάρθρωση, οργάνωση και λειτουργία Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακής Αξιοποίησης»

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου: «Βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική αξιοποίηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, αδειοδότηση, χρήσεις, λειτουργίες τους – διάρθρωση, οργάνωση και λειτουργία Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακής Αξιοποίησης»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω ζητήσει το λόγο από πολύ νωρίς, ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος, και ίσως τώρα σας ταλαιπωρώ, για να επαναλάβω ότι είναι καλό με νηφαλιότητα να κάνουμε τη συζήτηση επί της ουσίας. Επιτυγχάνει τους στόχους του το νομοσχέδιο, αυτούς τους στόχους που βάζει και επιγραμματικά, δηλαδή της βιώσιμης και κοινωνικής αξιοποίησης των εγκαταστάσεων; Τι σημαίνει «βιώσιμη»; Να συνεννοηθούμε. Εγώ καταλαβαίνω ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και είναι βαθύτατα πολιτικές αυτές οι προσεγγίσεις που αφορούν τη βιώσιμη ανάπτυξη. Πρέπει όμως να συνεννοηθούμε σε αυτό. Διότι το Σύνταγμά μας, από την άλλη πλευρά, ξεκαθαρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει οικονομική δραστηριότητα και ανάπτυξη, χωρίς αυτή να στηρίζεται στη βιώσιμη πολιτική για το περιβάλλον και στη βιώσιμη πολιτική που δημιουργείται μέσα από έναν ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό και τα χωροταξικά σχέδια. Δεν υπάρχει προσέγγιση, λοιπόν, βιώσιμης ανάπτυξης με τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται αυτός ο σχεδιασμός των εγκαταστάσεων. Δεν υπάρχει προστασία του περιβάλλοντος, αφού αυξάνονται οι συντελεστές, αυξάνονται οι χρήσεις, δεν υπακούουν σε ένα ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό. Λυπάμαι, κυρία Υπουργέ, αλλά το ρυθμιστικό σχέδιο αναθεώρησής του θα έρθει από ώρα σε ώρα. Το περιμένουμε, βέβαια, τόσα χρόνια. Θα μπορούσε -κι εμείς σας δίναμε γι αυτό περιθώριο χρόνου- να γίνει αυτή η αναβολή. Το δεύτερο θέμα: οι μεγάλες μας διαφορές. Πώς γίνεται αυτή η οικονομική ανάπτυξη και διαχείριση και αυτών των ολυμπιακών εγκαταστάσεων; Τι είναι αυτές οι εγκαταστάσεις; Δεν είναι δημόσια αγαθά; Λοιπόν, δεν είναι και συνταγματική μας υποχρέωση, αλλά και υποχρέωση απέναντι στο λαό; Και αυτό το λέω και για τους συναδέλφους από το ΠΑΣΟΚ και τους τα έλεγα και παλιά. Ας ξεκαθαρίσουν εδώ τη στάση τους. Δεν είναι δημόσιο αγαθό που το πλήρωσε -και το πλήρωσε με πανωπροίκια- ο ελληνικός λαός; Πρέπει να το ξαναπληρώσει και στους ιδιώτες; Ή από έναν άσχετο σχεδιασμό; Ο σχεδιασμός δεν υπακούει σε εθνικούς κανόνες διαχείρισης των δημόσιων αγαθών. Το τονίζω αυτό, κυρία Υπουργέ. Και αν μπορούμε κάτι να διορθώσουμε αύριο στα άρθρα, να το διορθώσουμε. Δεν μπορεί εν λευκώ να εξουσιοδοτείται η ιδιωτική εταιρεία Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. να κάνει εξειδίκευση του σχεδιασμού, περιβαλλοντικές μελέτες, τεχνοοικονομικές μελέτες κλπ., να κάνει διαγωνισμούς, να δώσει άδειες, να αποφασίσει για όλα αυτά τα πράγματα. Δεν μπορεί να γίνει. Δεν υπάρχει τέτοιο καθεστώς ούτε και στα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι πιο φιλελευθεροποιημένη ή ιδιωτικοποιημένη η οικονομία τους. Δεν γίνεται. Δεν μπορεί να υπάρξει έτσι υγιής ανταγωνισμός, αν σας ενδιαφέρει αυτή η πλευρά. Εμένα όμως με ενδιαφέρει περισσότερο η πλευρά της διαχείρισης, της ορθής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και των δημόσιων αγαθών. Σας ρώτησα και την άλλη φορά, στην Επιτροπή, ποιο διοικητικό συμβούλιο θα αναλάβει το μεγάλο αυτό πακέτο, αν έρθει μια σύμβαση παραχώρησης. Κατ’ αρχήν, πώς θα τη δημοπρατήσει αυτή τη σύμβαση παραχώρησης; Ποιοι θα είναι οι όροι για όλο το μέτωπο του φαληρικού Δέλτα; Και πώς θα υπογράψει αυτή τη σύμβαση παραχώρησης, όταν οι μεγάλες συμβάσεις παραχώρησης έρχονται στη Βουλή γι αυτά τα θέματα; Γιατί μια σύμβαση παραχώρησης για το φαληρικό Δέλτα είναι σαν τη σύμβαση παραχώρησης της Αττικής Οδού, που ξέρετε πολύ καλά πόσα προβλήματα έχει, ή σαν τις συμβάσεις παραχώρησης που θα έρθουν στη Βουλή για τα έξι-επτά έργα, τα οποία γίνονται τώρα, συνεχίζονται από τη δική σας Κυβέρνηση. Και εμείς λέμε ότι έπρεπε να προϋπήρχε θεσμικό πλαίσιο και θα δημιουργηθεί τώρα για τις άλλες συμβάσεις παραχώρησης. Τούτα εδώ πού θα υπαχθούν; Έτσι γενικά στους κοινοτικούς κανόνες; Είναι δύσκολα τα πράγματα και σας λέω, έτσι με την εμπιστοσύνη που σας έχω, ότι δεν θα μπορέσετε να πάρετε αποφάσεις σ’ αυτά τα δύσκολα θέματα. Θωρακίστε από τώρα, βάλτε 2, 3 προεδρικά διατάγματα, βάλτε αύριο στα άρθρα κάποιες κοινές υπουργικές αποφάσεις, για να δημιουργηθούν τουλάχιστον αυτοί οι όροι και οι προϋποθέσεις. Αυτή την έκκληση κάνω. Ευχαριστώ πολύ.