Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως που υπέβαλαν το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδάφιο δεύτερο του Συντάγματος και το άρθρο 116 του Κανονισμού της Βουλής, η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ψηφισμένο νομοσχέδιο «Κύρωσ

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως που υπέβαλαν το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδάφιο δεύτερο του Συντάγματος και το άρθρο 116 του Κανονισμού της Βουλής, η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ψηφισμένο νομοσχέδιο «Κύρωσ

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ έγκαιρα είχαμε ζητήσει από την Πρόεδρο της Βουλής να μην έρθει εσπευσμένα στη Βουλή η Συνταγματική Ευρωπαϊκή Συνθήκη, αλλά να δοθεί η δυνατότητα να συζητήσει ο ελληνικός λαός και να αναπτυχθεί ένας ευρύτερος διάλογος, διότι θεωρούμε ότι πρόκειται για ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα που αφορά το παρόν, αλλά και το μέλλον της χώρας μας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό, βέβαια, είναι πάντα σε συνάρτηση με τη γνωστή θέση που είχε πάντα ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και για άλλες συνθήκες. Όμως, ιδιαίτερα αυτή η Συνταγματική Συνθήκη πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να τεθεί στην κρίση του ελληνικού λαού στα πλαίσια ενός λαϊκού δημοψηφίσματος πριν από τη συζήτησή του στη Βουλή, γιατί θεωρούμε ότι ένα από τα πιο κεντρικά ζητήματα του Ευρωσυντάγματος είναι η διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Πιστεύουμε ότι για ένα θέμα που θα καθορίσει τη ζωή της χώρας και των πολιτών για δεκαετίες θα πρέπει να αποφανθεί ο κυρίαρχος ελληνικός λαός. Κατά συνέπεια, λοιπόν, είναι μεγάλη η ευθύνη πρωτίστως της Κυβέρνησης, αλλά και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που δεν προώθησαν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος πριν από την επικύρωση της Συνθήκης από την Ελληνική Βουλή. Κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Ιρλανδία, η Πολωνία, η Δανία, η Μεγάλη Βρετανία έχουν ευρύτερη και βαθύτερη δημοκρατική διαδικασία και προχωρούν στην έγκριση ή στην απόρριψη του σχεδίου του Ευρωσυντάγματος με δημοψήφισμα, ενώ στην Ελλάδα δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Επίσης, δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτήν τη σύντμηση διαδικασιών που έγινε, όταν ο χρόνος, τον οποίο διαθέτουν οι άλλες χώρες-μέλη για να εγκρίνουν ή για να απορρίψουν το δημοψήφισμα, φθάνει μέχρι και το τέλος του 2006. Συγκεκριμένα η Μεγάλη Βρετανία θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα το καλοκαίρι του 2006. Γιατί, λοιπόν, έτσι εσπευσμένα; Γιατί έτσι, ερήμην, θα έλεγε κανείς, της κοινωνίας και των πολιτών της χώρας; Ζητάμε έστω και τώρα, εκ των υστέρων, να υπάρξει και στην Ελλάδα δημοψήφισμα, κατ’ αρχήν λαμβάνοντας υπόψη ότι και το πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος είναι ότι σε μεγάλα εθνικά θέματα υπάρχει η δυνατότητα να γίνει δημοψήφισμα και να τοποθετηθεί ο ίδιος ο λαός και δεύτερον για να δοθεί ένας ευρύτερος χρόνος για συζήτηση και μάλιστα για μία συζήτηση που δε θα έχει μόνο έναν ή δύο συνομιλητές. Με τη διαδικασία του δημοψηφίσματος θα επιβληθεί τελικά στα κρατικά, αλλά ιδιαίτερα στα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης να δημιουργήσουν πολυφωνικά πάνελς γι αυτήν τη συζήτηση και αυτό έχει μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι αυτό το σχέδιο Συντάγματος δεν προέκυψε από μία εκλεγμένη συνταγματική συναίνεση και δεν έχει δημοκρατική νομιμοποίηση. Υπήρξε αυτή η ιδιότυπη συνέλευση η οποία έγινε με εκπροσώπηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, αλλά και των κυβερνήσεων και της Κομισιόν, η οποία όμως τελικά είχε συμβουλευτικό χαρακτήρα. Οι υποστηρικτές του «ναι» λένε ότι επιτέλους θα αποκτήσει Σύνταγμα η Ευρώπη. Με ποια διαδικασία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε αυτό; Το απέκτησε, όπως είναι γνωστό, μέσω της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης και στη συνέχεια το σχέδιο συζητήθηκε στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Πώς συγκροτήθηκαν αυτά τα όργανα; Συγκροτήθηκαν από το λαό μέσω δημοκρατικών εκλογικών διαδικασιών, όπως γίνεται σήμερα για όλα τα σύγχρονα συντάγματα; Δεν έγινε έτσι. Το κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης είναι προϊόν τελικά διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων και στερείται λαϊκής και δημοκρατικής νομιμοποίησης. Έτσι, δεν μπορεί να θεωρηθεί Σύνταγμα. Η σύντμηση των διαδικασιών για τη συζήτηση που έγινε στη χώρα μας απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον ελληνικό λαό απ’ όλη αυτήν τη διαδικασία που, όπως είπα, είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο ελληνικός λαός πρέπει να ακούσει τα επιχειρήματα του «ναι» και του «όχι» γιατί πρέπει να του πούμε τι έχουμε κληθεί να κρίνουμε με τη νέα Συνθήκη. Έχουμε, παραδείγματος χάρη, να κρίνουμε μία Συνθήκη σαν της Νίκαιας; Φοβάμαι πως όχι, γιατί πρόκειται για μία Συνθήκη η οποία δεν έχει μόνο στόχο να βελτιώσει τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή τα όργανα να γίνουν πιο αποτελεσματικά κλπ, αλλά είναι μία Συνταγματική Συνθήκη, ένας θεμελιώδης νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ορίσει το πλαίσιο με βάση το οποίο θα καθορίζεται το μέλλον και θα έλεγα επί μακρόν με ελάχιστες ως μηδενικές δυνατότητες αλλαγών. Σ’ αυτό θα στηρίζονται η οργάνωση και η δράση των πολιτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι σχέσεις των κρατών-μελών και οι σχέσεις του κάθε κράτους με την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι αυτά ουσιαστικά πράγματα για να τα καταλάβει ο ελληνικός λαός; Δεν πρέπει να καταλάβει ότι καλούμαστε με την ψήφιση αυτής της Ευρωπαϊκής Συνθήκης να πούμε ένα «ναι» ή ένα «όχι» στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μ’ ένα διαφορετικό τρόπο, επιμένω διαφορετικό τρόπο απ’ αυτόν που οι λαοί της οραματίζονται; Τελικά καλούμαστε να νομιμοποιήσουμε τους ιδεολογικούς και πολιτικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα, σε μία περίοδο όπου η νεοφιλελεύθερη διαχείριση της παγκοσμιοποίησης και η αφόρητη πίεση των ΗΠΑ έχουν σχεδόν διαμορφώσει το πολιτικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη βάση του ανταγωνισμού και της αποδόμησης του κοινωνικού κράτους. Μας καλούν να αποδεχθούμε έναν τρόπο διακυβέρνησης της Ευρώπης με μόνιμο και διαρκές δημοκρατικό έλλειμμα με την Επιτροπή και τα υπουργικά συμβούλια τα οποία δε λογοδοτούν ευθέως στο λαό. Θέλουμε, λοιπόν, με το δημοψήφισμα να δοθεί η δυνατότητα να το εξηγήσουμε αυτό αναλυτικά στον ελληνικό λαό, να μοιραστούμε με το λαό την ανησυχία μας, αλλά και το όραμά μας για μία άλλη Ευρώπη. Για μας το όραμα της ανταγωνιστικότητας του αμερικανικού μοντέλου που θέλει να επιβληθεί στην Ευρώπη δεν είναι βέβαια το όραμα για την ήπειρό μας. Και γι αυτό εμείς θέλουμε να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό, έστω και εκ των υστέρων μέσω αυτής της διαδικασίας του δημοψηφίσματος ότι το σημερινό μας «όχι» σε αυτήν τη Συνταγματική Συνθήκη είναι το αυριανό «ναι» για την Ευρώπη των λαών. Ο ελληνικός λαός πρέπει να ενημερωθεί ότι με τη Συνταγματική αυτή Συνθήκη μειώνεται το κοινωνικό κράτος, ότι τελικά η Συνταγματική Συνθήκη δίνει εντολή να μειωθούν οι κατακτήσεις των λαών της Ευρώπης. Δεν υπάρχει θετική παρέμβαση του κράτους στην κοινωνική προστασία. Αυτό πρέπει να το συνεκτιμήσουν οι λαοί. Πρέπει να το συνεκτιμήσει ο λαός ότι θα ξεκινήσουν νέοι αγώνες, γιατί χρειάζεται πλέον αυτή η Συνθήκη σοβαρές ανατροπές. Το διπλό «ναι» που δίνεται από τα φιλελεύθερα και σοσιαλιστικά δημοκρατικά κόμματα σήμερα στην Ευρώπη αντιπροσωπεύει τελικά τις βαθύτερες συγκλίσεις που έχουν στην οικονομική πολιτική. Ενώ με τον περιορισμένο διάλογο, με τη μη διεξαγωγή δημοψηφίσματος δεν αναδεικνύονται οι όποιες διαφορές υπάρχουν σε αυτά τα συστήματα. Δεν αναδεικνύεται η διαφορετική πολιτική προσέγγισης στην οικονομία, αλλά τελικά διαμορφώνεται ως κυρίαρχη η ελεύθερη οικονομία, η άκρως ανταγωνιστική οικονομία. Καταργείται τελικά η πολιτική και η βούληση του κυρίαρχου λαού να μπορεί να αλλάξει αυτόν τον τρόπο. Νομίζουμε ότι αυτό τουλάχιστον δικαιούται ο ελληνικός λαός να το καταλάβει πολύ καλά και να πάρει τα μέτρα του για τους αγώνες που τον περιμένουν.