Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου: «Έλεγχος της διακίνησης και αποθήκευσης πετρελαιοειδών προϊόντων - ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης»

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου: «Έλεγχος της διακίνησης και αποθήκευσης πετρελαιοειδών προϊόντων - ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κύριοι συνάδελφοι, όπως είπα και στην πρωτολογία μου εμείς επί της αρχής δεν θα συμφωνήσουμε με αυτό το νομοσχέδιο διότι θεωρούμε ότι είναι ένα αποσπασματικό, συμπληρωματικό νομοσχέδιο του νόμου 354 ο οποίος δεν απέδωσε σε μια άσχημη κατάσταση στη διακίνηση και την αποθήκευση των πετρελαιοειδών προϊόντων. Και βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν βοήθησε στο να επιλυθεί το θέμα της εξέλιξης των τιμών. Δεν κατάφερε εκείνος ο νόμος να έχει μια αποτελεσματικότητα. ʼφησε πάλι τη νομοθεσία και ερχόμαστε τώρα πάλι αποσπασματικά να τη συμπληρώσουμε. Ξέρετε πολύ καλά ποια είναι τα προβλήματα της αγοράς, ξέρετε ότι χρειάζεται μια χάραξη πολιτικής και η λήψη πιο ριζοσπαστικών μέτρων ούτως ώστε να βοηθήσουμε στα θέματα προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, στα θέματα προστασίας του καταναλωτή, στις τιμές, στην ποιότητα, στη σύνθεση για τη δημόσια υγεία, στον υγιή ανταγωνισμό. Η θεωρία που χρησιμοποιείται πολύ εύκολα στην εποχή μας ότι η ελεύθερη αγορά είναι κυρίαρχη και ότι στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να κινούμαστε δεν ισχύει για τα πετρελαιοειδή προϊόντα, ακόμη και για πολλές χώρες οι οποίες έχουν πλήρως καπιταλιστικό σύστημα. Το κράτος έχει την κοινωνική υποχρέωση, για το δημόσιο συμφέρον να ρυθμίζει τα θέματα αυτά. Και γι αυτό το λόγο θεωρούμε το νομοσχέδιο αυτό αποσπασματικό. Όμως σε ορισμένες διατάξεις του που αφορούν κυρίως τα θέματα διακίνησης και αποθήκευσης θα συμφωνήσουμε, με τις παρατηρήσεις που θα εκθέσω παρακάτω. Προσπαθεί λοιπόν το κράτος να αναδιοργανώσει όπως λέει και να ανασυντάξει τις υπηρεσίες ελέγχου, διακίνησης των πετρελαιοειδών προϊόντων. Θα έλεγα ότι γίνεται μια σημαντική προσπάθεια στη Διεύθυνση του Υπουργείου Ανάπτυξης με την ένταξη των κλιμακίων των ΚΕΔΑΚ σε αυτή, ομογενοποίηση θα έλεγε κανείς της όλης υπηρεσίας ελέγχου των πετρελαιοειδών. Παρ’ όλα αυτά, γι αυτή την υπηρεσία πάλι μέσω Προεδρικού Διατάγματος, στο μέλλον δηλαδή, ενώ η κατάσταση είναι εκρηκτική σήμερα, θα λυθούν τα θέματα οργάνωσης, λειτουργίας, προσωπικού, πρόσληψης νέου προσωπικού κ.ο.κ. Θέλω να το επισημάνω αυτό, όπως επισημαίνω και σε όλα τα νομοσχέδια τα οποία έρχονται. Η ανάγκη εξυγίανσης και ενίσχυσης του δημόσιου τομέα είναι άμεση. Δεν μπορεί συνέχεια να παραπέμπεται στο νόμο γιατί ποτέ δεν θα εφαρμόζονται οι νομοθετικές ρυθμίσεις και ιδιαίτερα αυτές οι οποίες αφορούν ελεγκτικές ενέργειες του δημόσιου τομέα. Όσον αφορά τα θέματα του άρθρου 5 εμείς συμφωνούμε στο ότι δίδεται η δυνατότητα στα ανεξάρτητα πρατήρια να μπορούν άμεσα από τις εταιρείες διύλισης να προμηθεύονται τα πετρελαιοειδή προϊόντα, θέμα το οποίο και το άρθρο 7 αναλύει καλύτερα. Παρ’ όλα αυτά έχουμε θέσει και στην Επιτροπή και στην πρωτολογία δύο παρατηρήσεις: Προκειμένου αυτές οι ρυθμίσεις να ισχύσουν όπως και οι ρυθμίσεις στο άρθρο 6 που δίνουν δυνατότητα μικρότερων αποχετευτικών χώρων, άρα δίνουν τη δυνατότητα σε περισσότερες εταιρείες εμπορίας να εισέλθουν στο κύκλωμα εμπορίας των πετρελαιοειδών, χρειάζεται ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, χρειάζεται ενίσχυση αυτών των υπηρεσιών. Οι ανάγκες ελέγχων που θα προκύψουν θα είναι πολύ περισσότερες όπως και τα θέματα της συνευθύνης πλέον του ανεξάρτητου πρατηρίου με την εταιρεία διύλισης πρέπει να λυθούν, κύριε Υπουργέ και σ’ αυτό δεν έχετε κάνει καμία παρέμβαση. Για να έχουμε ίδια μέτρα και ίδια σταθμά με τις εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών που είναι συνυπεύθυνες με τα διυλιστήρια, θα πρέπει και τα ανεξάρτητα πρατήρια να έχουν αυτή τη συνευθύνη. Το ζητούν αυτό βέβαια και οι σύνδεσμοι των βενζινοπωλών κ.ο.κ. Επομένως, συμφωνούμε με τα άρθρα 5, 6 και 7 λέγοντας όμως ότι χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια, μεγαλύτερος έλεγχος και ιδιαίτερα όσον αφορά τα θέματα νοθείας και φοροδιαφυγής. Διότι το θέμα της νοθείας και της φοροδιαφυγής με τη χρήση του πετρελαίου θέρμανσης για την κίνηση, εκτός του ότι επιβαρύνει το δημόσιο συμφέρον, επιβαρύνει υπέρμετρα και το περιβάλλον και αυτό το θέμα πρέπει να λήξει. Όσον αφορά το άρθρο 10 το οποίο προβλέπει προκαταβολή του προστίμου κατά 20% επειδή μέχρι τώρα δεν υπήρχε δυνατότητα τελικά να καταβληθούν τα πρόστιμα, παρ’ όλο που υποβάλλονται κατά σειρά διάφορα πρόστιμα, τελικά το δημόσιο δεν εισπράττει τα πρόστιμα. Η είσπραξη αυτή κατά το 20% μας βρίσκει σύμφωνους. Από εκεί και πέρα όμως εκείνο το οποίο πρέπει να γίνει, είναι ότι όλο αυτό το σύστημα θα πρέπει να οργανώνεται και να λειτουργεί κανονικά, ούτως ώστε το δημόσιο να εισπράττει τα πρόστιμα, όχι γιατί πρέπει να κάνει αυτή την εισπρακτική πολιτική, γιατί το πρόστιμο έχει μια σημασία για τη βελτίωση αυτής της κατάστασης που όπως είπα είναι πάρα πολύ άσχημη. Όσον αφορά το άρθρο 11 με την ειδική εισφορά και κατά τη συζήτηση του προηγούμενου νόμου για τα θέματα αυτής της εισφοράς, είχαμε τονίσει ότι το θέμα είναι αν θα δοθεί αυτή η εισφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση. Θα δοθούν οι δυνατότητες να πάει εκεί που κατ’ αρχήν προβλέπει ο νόμος; Γιατί τις περισσότερες φορές καταλήγει και αυτή στο κράτος και δεν αποδίδεται στους φορείς για τους οποίους έχει θεσπιστεί αυτή η ειδική εισφορά. Όσον αφορά στο άρθρο 13, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το άρθρο 13 είναι ιδιαίτερα χρήσιμο. Υπήρξε ένας νόμος από το 1984. Να καθοριστούν, επιτέλους, με περιβαλλοντικές μελέτες μέσω των νομαρχιακών συμβουλίων, οι λατομικές περιοχές, να αποσυρθούν λατομεία τα οποία υπάρχουν και λειτουργούν ακόμη -μετά από 20 χρόνια απ’ αυτόν το νόμο- μέσα σε οικισμούς, στην Αθήνα, στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης και σε πολλές άλλες πόλεις. Και όμως τελικά αυτές οι λατομικές περιοχές δεν έχουν καθοριστεί γιατί μόλις θα καθοριστούν θα πρέπει τα λατομεία να κάνουν τη μετεγκατάσταση. Αυτή η ιστορία κρατάει 20 χρόνια. Και τώρα τι θέλουμε να κάνουμε; Να την πάμε άλλα 5 χρόνια πίσω. Και χωρίς να βάζουμε κάποιες αυστηρές προϋποθέσεις. Δηλαδή, σε 5 χρόνια αν μας πουν να τα αλλάξουμε γιατί δεν μπορέσαμε να εφαρμόσουμε ή να καθορίσουμε τις λατομικές περιοχές, θα πάμε άλλα 5 χρόνια; Κοιτάξτε να δείτε, κύριε Υπουργέ, δεν είναι δικαιολογία ότι το Συμβούλιο Επικρατείας πολλούς τέτοιους καθορισμούς λατομικών περιοχών τους έχει ακυρώσει. Βεβαίως τους έχει ακυρώσει. Αν η επιλογή των χώρων των λατομικών περιοχών δεν γίνεται σωστά με περιβαλλοντικές μελέτες όπως λέει ο νόμος, βεβαίως θα έρθει να τις ακυρώσει. Αυτό δεν είναι δικαιολογία. Δηλαδή, είναι δικαιολογία ότι οι νομαρχίες, το κράτος, το Υπουργείο Ανάπτυξης καθυστερεί λόγω του ότι πρέπει να υπάρχουν περιβαλλοντικές μελέτες, λόγω του ότι υπάρχουν όροι, λόγω του ότι λειτουργεί σωστά το Συμβούλιο Επικρατείας, καθυστερεί 20 χρόνια να κάνει τις λατομικές περιοχές; Επομένως, επιμένουμε ο χρόνος αυτός τουλάχιστον να περιοριστεί στο ένα ή στα δυο χρόνια που λένε οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και με ορισμένες προϋποθέσεις γι αυτή την παράταση. Αλλιώς οι ίδιοι αναγνωρίζουμε ότι τελικά δεν μπορούμε να συμμαζέψουμε ποτέ τα πράγματα. Όσον αφορά τώρα στα θέματα του αγωγού. Το άρθρο 14 και το άρθρο 16, τα οποία έπρεπε να πάνε μαζί. Δεν καταλαβαίνω γιατί παρεμβαίνει το άρθρο 15 που αφορά αποσπάσεις υπαλλήλων. Τηρείται μια συμφωνία για τον αγωγό. Έχει καλώς για το άρθρο 14. Αλλά το άρθρο 16, πάλι τα ίδια; Δηλαδή, τελικά η επίσπευση του αγωγού θα εξαρτηθεί αν του δώσουμε τη δυνατότητα να περάσει από δασικές εκτάσεις; Μα, είμαστε σοβαροί; Η επίσπευση του αγωγού εξαρτάται από ένα σωρό άλλες γεωπολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες. Και βέβαια δεν θα τον διευκολύνουμε με το να τον περάσουμε μέσα από δασικές εκτάσεις. Αυτό θα έλεγε κανείς ότι και συνταγματικά είναι αδύνατο. Δεν συμφωνούμε με αυτό. Κάθε φορά, δηλαδή, νόμους και προϋποθέσεις που έχουμε με κόπο κατακτήσει εδώ, αρχίζουμε και τις ξηλώνουμε για το εθνικό συμφέρον, για το ένα, για το άλλο. Οι προϋποθέσεις επίσπευσης του αγωγού από αυτό θα εξαρτηθεί; Να είμαστε λίγο σοβαροί σ’ αυτά τα θέματα. Δεν συμφωνούμε λοιπόν με το άρθρο 16. Όσον αφορά στο άρθρο 17 που τελικά περιορίζει τις αποστάσεις, θα πω τα ίδια. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι εγκαταστάσεις των ανεμοστρόβιλων κλπ, γιατί έχουν αυτή τη στιγμή αντιδράσεις από τους κατοίκους; Γιατί ξεκινήσαμε στραβά μ’ αυτή την ιστορία; Γιατί στοιχειωδώς δεν κάναμε μια χωροθέτηση αυτών των περιοχών. Να κάνουμε μια χωροθέτηση των περιοχών που έχουν δυνατότητες λόγω ανέμου για εκμετάλλευση με κάποιες σωστές περιβαλλοντικές μελέτες, με κοινωνική συναίνεση και να δοθεί από εκεί και πέρα η δυνατότητα στους επιχειρηματίες, στο κράτος, να αξιοποιήσει αυτές τις περιοχές. Τώρα ερχόμαστε με ημίμετρα. Τα δύο χιλιάδες μέτρα τα κάνουμε πεντακόσια στις προστατευόμενες περιοχές; Σε προστατευόμενες περιοχές πεντακόσια μέτρα; Αυτές τις προστατευόμενες περιοχές τελικά, που τις δημιουργήσαμε, ή τις περιοχές NATURA κλπ., με όλες αυτές τις διατάξεις και τις εμβόλιμες τροπολογίες θα τις ταράξουμε στο τέλος. Στο τέλος στα εκατό μέτρα σε αυτές τις περιοχές θα προβλέπουμε και τουριστική αξιοποίηση και άλλες δραστηριότητες. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτές τις διατάξεις. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Χθες ξεκίνησε αυτή η στείρα κατ’ εμέ αντιπαράθεση και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που μέχρι πριν ένα χρόνο είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας επί είκοσι χρόνια και της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μετά βέβαια από τα φορολογικά μέτρα που πράγματι είναι δυσβάσταχτα για τους πολίτες. Όμως, εδώ πρέπει να μιλήσουμε γι αυτήν την ανάπτυξη για την οποία κόπτεστε όλοι και μάλιστα με νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Την έχουμε πετύχει; Πού βρισκόμαστε σήμερα; Έχουν εισρεύσει τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης. Έχει επιτευχθεί καμία περιφερειακή σύγκλιση; Έχει επωφεληθεί κάτι ο Έλληνας πολίτης; Και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, προκειμένου να ενταχθούμε στην ΟΝΕ, προκειμένου να γίνει το ένα, προκειμένου να γίνει το άλλο, καλούσαν τους πολίτες σε λιτότητα και τώρα πάλι προκειμένου να βγάλουμε πέρα τα αδιέξοδα τα οποία υπάρχουν στο πρόγραμμα κυρίως των δημοσίων επενδύσεων και από τη μέχρι κακοδιαχείριση και από τις δυσβάστακτες δαπάνες των Ολυμπιακών Αγώνων, έχουμε πάλι φορομπηχτικά μέτρα, πάλι για τους εργαζόμενους. Εν πάση περιπτώσει, και οι δύο έχετε ευθύνες. Να μας απαντήσετε πώς βλέπετε αυτήν την ανάπτυξη, πώς βλέπετε την κοινωνική πολιτική. Πώς βλέπετε την ανάπτυξη της περιφέρειας που όλοι της δίνετε προτεραιότητες; Με ποια χρήματα; Με μηδέν χρήματα στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων; Σε κανένα πρόγραμμα, στα προγράμματα της περιφέρειας δεν υπάρχει μια δραχμή για να ενταχθούν νέα μικρά και μεσαία έργα. Πώς δηλαδή θα δημιουργηθεί αυτή η ανάπτυξη; Πώς θα προκύψουν οι θέσεις εργασίας; Το 25% των Ελλήνων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Δημιουργήθηκαν μόλις προχθές; Έχουν δημιουργηθεί με όλες τις πολιτικές που εφαρμόζονται αυτά τα τελευταία χρόνια, παρόλο που όπως είπα πάλι έχουν εισρεύσει στη χώρα πάρα πολλά χρήματα. Λοιπόν και πολιτικές σωστές δεν εφαρμόζονται αλλά και κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος γίνεται. Ήρθαν και έδεσαν οι υπερβολικές δαπάνες των Ολυμπιακών Αγώνων και βέβαια η Κυβέρνηση είναι σε αδιέξοδα. Αλλά πρέπει να πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Δεν αντέχει άλλο ξανά νέα περίοδο λιτότητας προκειμένου να βγάλουμε πέρα αυτά τα αδιέξοδα. Η λιτότητα δεν επιβάλλεται τώρα γιατί στον έναν χρόνο δημιουργήθηκαν ασύδοτες καταστάσεις ή οτιδήποτε άλλο. Να είμαστε σοβαροί, να καθίσουμε να δούμε τα πραγματικά προβλήματα. Δεν μπορεί να γίνει ούτε ανάπτυξη ούτε αξιοποίηση των πόρων και του μόχθου του ελληνικού λαού και των κοινοτικών προγραμμάτων αν δεν βάλουμε κάποια πράγματα σε τάξη, αν δεν προχωρήσει ο προγραμματισμός, αν δεν υπάρξει χωροταξικός σχεδιασμός της χώρας, αν δεν υπάρξει έλεγχος στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Ενώ μέχρι προχθές και ακόμη τώρα μεταφέρθηκε πάλι σήμερα στη συζήτηση, η συζήτηση για το βασικό μέτοχο. Μπερδεύουμε κύριοι συνάδελφοι τις υποχρεώσεις μας απέναντι στις κοινοτικές οδηγίες που επιβάλουν ρυθμίσεις για τον υγιή ανταγωνισμό, για την προστασία του περιβάλλοντος κλπ., και μπερδεύουμε τις ρυθμίσεις του Συντάγματός μας και τις ανάγκες που έχει χώρα μας. Η χώρα μας έχει ανάγκη και για να προστατέψει τον πολίτη με διαφάνεια και τάξη στα Μ.Μ.Ε., η χώρα μας έχει ανάγκη να ανατρέψει στη στρεβλή κατάσταση που δημιουργήθηκε στις προμήθειες και τα δημόσια έργα από τις παρενέργειες του μαθηματικού τύπου, από τις παρενέργειες του ατελούς νόμου, του κανονιστικού νόμου στη διάταξη του Συντάγματος για το βασικό νόμο από τις διάφορες άλλες νομοθετικές παρεμβάσεις οι οποίες δημιούργησαν τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις, δημιούργησαν τα ολιγοπώλια, δημιούργησαν πολλές καταστάσεις. Εδώ είναι τα προβλήματα κύριοι συνάδελφοι και τα παλιά και τα καινούργια τα οποία δημιουργούνται. Εν πάση περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά για το νομοσχέδιο είπα για τα άρθρα ότι η κατάσταση δεν βελτιώνεται ριζικά, βελτιώνεται εν μέρει. ΕΠΙ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ Τι να πω, κύριε Πρόεδρε. Φτιάξαμε και το Υπουργείο Τουρισμού για να λύσει τα μεγάλα προβλήματα τα οποία έχει. Και τι μας λέει τώρα αυτή η εισηγητική έκθεση αυτής της τροπολογίας; Ότι έπρεπε γι αυτά τα σήματα να ολοκληρωθεί η διαδικασία μέχρι 29.2.2004. Και από εδώ και πέρα; Υπάρχει κενό; Πέρασαν δεκατέσσερις μήνες. Γιατί δεν συμβάλλατε εσείς; Ολόκληρο Υπουργείο έγινε. Ούτε γι αυτό το θέμα των σημάτων; Είναι σημαντικό, κύριοι συνάδελφοι. Και είναι σημαντικό για να ενισχύσουμε, να βελτιώσουμε την ποιότητα στον Τουρισμό. Δεν βλέπετε τα στοιχεία για τον Τουρισμό πώς είναι; Από το κακό στο χειρότερο. Και Ολυμπιακούς Αγώνες κάναμε και σωστά τους κάναμε και ακριβοπληρωμένους. Τουριστική κίνηση δεν έχουμε, γιατί έχουμε ακόμη τεράστιες ελλείψεις. Ε, δεν γίνεται όλα τα προβλήματα τα οποία έχει η διαχείριση στοιχειωδών θεμάτων, ας πούμε, και από την προηγούμενη κυβέρνηση και από την τωρινή, η οποία δεν ανταποκρίνεται σε αυτές τις στοιχειώδεις ανάγκες, να μετατίθενται με παρατάσεις χρόνου. Το κάναμε στα λατομεία, το κάναμε στο ένα, το κάναμε στο άλλο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η πολιτική. Το κράτος πρέπει να λειτουργήσει για στοιχειώδη πράγματα. Και να σας πω και κάτι άλλο; Το Προεδρικό Διάταγμα του 2002 έλεγε και για τα θέματα της πυρασφάλειας και για τα θέματα του αντισεισμικού ελέγχου, διότι ξέρετε τα προβλήματα τα οποία έχουν. Και μάλιστα τότε -το θυμάμαι γιατί κοίταξα τις παρατηρήσεις μας- είχα τοποθετηθεί λέγοντας ότι ήταν και εκείνο το Προεδρικό Διάταγμα λανθασμένο, διότι παρέπεμπε στον αντισεισμικό έλεγχο με τον παλαιό αντισεισμικό κανονισμό. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, αλλά εν πάση περιπτώσει. Τώρα εδώ το μόνο που συζητάμε είναι για την ανάγκη του πιστοποιητικού πυρασφάλειας. Φοβάμαι μήπως ξεχάσουμε και τον αντισεισμικό έλεγχο ο οποίος πρέπει να γίνει. Νομίζω, λοιπόν, ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε έτσι.