Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του ν/σχ Τροποποιήσεις στη νομοθεσία για το Εθνικό Κτηματολόγιο, την ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων έργων και μελετών και άλλες διατάξεις

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του ν/σχ Τροποποιήσεις στη νομοθεσία για το Εθνικό Κτηματολόγιο, την ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων έργων και μελετών και άλλες διατάξεις

E-mail Εκτύπωση PDF
Είναι γεγονός ότι έχει δυσκολέψει πάρα πολύ η διαδικασία και το κοινοβουλευτικό μας έργο, όταν έρχονται δύο πολύ σημαντικές τροπολογίες άσχετα από το αν είναι κανείς με το πνεύμα της κάθε τροπολογίας ή όχι και άσχετα από αν οι τροπολογίες αυτές είναι σωστά δομημένες κ.λπ.. Είναι τροπολογίες που η μεν αφορά την παρέμβαση στον Ελαιώνα –και όχι μόνο τη χωροθέτηση του γηπέδου, αλλά ένα σωρό άλλες παρεμβάσεις και ανατροπή όλων των σχεδιασμών μέχρι τώρα γι’ αυτή την περιοχή- και η άλλη αφορά τα θέματα της εκτροπής του Αχελώου που αναιρούν πολλά θέματα από την κοινοτική Οδηγία. Αυτά δεν συζητήθηκαν στην Επιτροπή. Στην Επιτροπή ξέρετε ότι υπάρχει η ευχέρεια και η ευελιξία από όλους μας και ιδιαίτερα από τα μικρότερα κόμματα που έχουμε πολύ λιγότερο χρόνο στην Ολομέλεια να συζητήσουμε. Εκεί δίνεται η δυνατότητα να ανταλλάξουμε πάρα πολλές απόψεις και να μας πείσει και ο Υπουργός και οι Υφυπουργοί για το δίκαιό τους κ.ο.κ.. Είναι όντως πάρα πολύ δύσκολη αυτή η διαδικασία και θα ήθελα να πω ότι ενώ η διαδικασία αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί, διαφημίζεται ήδη η άποψη της Κυβέρνησης. Είναι Κυβέρνηση εκλεγμένη. Θα έχει την πλειοψηφία εδώ και θα υπερισχύσει. Μετά θα μπορούσε να διαφημιστεί αυτό το έργο. Όμως, σ’ αυτή την ενδιάμεση διαδικασία, επιτρέψτε μου να πω και εγώ ότι δεν είναι ό,τι το καλύτερο. Εκείνο το οποίο είπαμε και εμείς στην Επιτροπή είναι ότι το θέμα του Κτηματολογίου έπρεπε να αντιμετωπιστεί με πιο ολοκληρωμένο και συνολικό τρόπο. Τα προβλήματα τα οποία δημιουργήθηκαν μέχρι τώρα είναι πάρα πολλά και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα και από τις μεγαλύτερες αδυναμίες της διοίκησης είναι ότι δεν συνεργάστηκαν ποτέ –και ούτε τώρα λαμβάνεται καμία μέριμνα με αυτό το νομοσχέδιο- τα συναρμόδια Υπουργεία και οι εμπλεκόμενοι φορείς. Τι κάνει τώρα για το θέμα του Κτηματολογίου το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ; Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. κινείται στο δικό του πεδίο δράσης και έτσι, από την άλλη πλευρά, δεν έχουμε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό για να πατήσει κάποτε γερά στα πόδια της η διαδικασία εκπόνησης του Εθνικού Κτηματολογίου και να ανταπεξέλθει στο έργο. Ποιο είναι αυτό το έργο; Να γίνει ένα αναπτυξιακό εργαλείο, ούτως ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μία βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη. Αυτό όμως τι σημαίνει; Αυτό σημαίνει καταγραφή κατά προτεραιότητα της δημόσιας περιουσίας, των προστατευόμενων περιοχών, καθορισμό των δασικών χαρτών, όλα αυτά τα θέματα τα οποία πάλι παραμένουν πίσω. Και από τις προηγούμενες ρυθμίσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης δεν έχουν ρυθμιστεί και τώρα δεν ρυθμίζονται. Υπάρχουν, βέβαια, ορισμένες ρυθμίσεις εδώ οι οποίες διευκολύνουν τα πράγματα και έχουμε συμφωνήσει, αλλά το μεγάλο ζήτημα του ολοκληρωμένου σχεδιασμού για αυτό το Κτηματολόγιο δεν γίνεται. Εμείς είπαμε ότι στο άρθρο 1 που αφορά τη ρύθμιση για την επιτάχυνση και απλούστευση των διαδικασιών, συμφωνούμε με την κατάργηση της δεύτερης ανάρτησης. Είπαμε όμως ότι δεν πρέπει ο όλος μηχανισμός να χαλαρώσει σ’ αυτό, αλλά για να μπορέσει αυτή να είναι απλούστευση και να μην υπάρξουν καταστρατηγήσεις, πρέπει να τηρούνται προσεκτικά όλες οι άλλες διαδικασίες. Μιλήσαμε για το θέμα του τέλους. Έτσι όπως τα καταφέραμε μέχρι τώρα, το έργο αυτό δεν μπορεί να συγχρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άλλη πλευρά, το κράτος κοιτάει να φορτώσει όλα τα βάρη στον πολίτη. Εμείς λέμε ότι ένα μέρος της δαπάνης πρέπει να καταβάλλεται από τον πολίτη, αλλά εδώ δεν υπήρξε μία σαφής πρόταση και τελικά από τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου φαίνεται ότι το Εθνικό Κτηματολόγιο από ένα εθνικό έργο, θα είναι ένα έργο ανταποδοτικού χαρακτήρα. Και με αυτή τη ρύθμιση τα πράγματα στρεβλώνονται ακόμη περισσότερο. Για να αποκτά έσοδα το δημόσιο προκειμένου να προωθήσει το Κτηματολόγιο, προωθεί κυρίως αυτές τις περιοχές, τις αστικές περιοχές, όπου συγκεντρώνει χρήματα. Και δεν υπάρχει καμία μέριμνα σ’ αυτές τις ρυθμίσεις ένα μέρος έστω αυτών των χρημάτων να μπορούν να παραμένουν στον προϋπολογισμό του Κτηματολογίου και συγχρόνως να διατίθεται για βασικές υποχρεώσεις του Κράτους που είναι η καταγραφή και ο καθορισμός των δασικών χαρτών, της δημόσιας περιουσίας, των προστατευόμενων περιοχών κ.λπ. Και εδώ, δεν είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, υπόθεση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κ.λπ., αλλά είναι κατ’ εξοχήν του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Εκτός κι αν έχουμε ξεχάσει αυτόν τον όρο της προστασίας του περιβάλλοντος στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Επιμένουμε λοιπόν και έχουμε καταθέσει και τροπολογία που είναι σαφής, με την οποία λέμε ότι στις μελέτες οι οποίες θα ανατίθενται για το Κτηματολόγιο, όταν ένα 50% αφορά αστικές περιοχές, απαραίτητα το υπόλοιπο 50% να αφορά τις δασικές περιοχές, τις περιοχές που το Υπουργείο Οικονομικών έχει την ευθύνη, όπως τον αιγιαλό, τις προστατευόμενες περιοχές δημόσιας κτήσης κ.ο.κ. Εμείς έτσι την καταλαβαίνουμε τη διαδικασία του Κτηματολογίου. Υπάρχουν άλλες ρυθμίσεις οι οποίες είναι θετικές, αλλά Κτηματολόγιο δεν θα έχουμε. Τελικά αναπτυξιακό εργαλείο δεν θα έχουμε. Ποτέ δεν θα μπορεί το ΥΠΕΧΩΔΕ να κάνει τον προγραμματισμό του για τα θέματα και των πολεοδομικών σχεδιασμών και των χωροταξικών και για όλα αυτά. Διότι όσο καθυστερούν αυτές οι αποτυπώσεις και οι καταγραφές, με μαθηματική ακρίβεια κάθε φορά θα αυξάνονται οι καταπατήσεις και αυτός ο φαύλος κύκλος θα διαιωνίζεται. Έντρομη και η προηγούμενη Κυβέρνηση, έντρομοι και εσείς είδατε, ας πούμε περιοχές καθαρά αστικές στο κέντρο της Αθήνας να καταγράφονται ως δασικές, να είναι καταπατημένες, να είναι το ένα, να είναι το άλλο. Έντρομοι, όμως, διαπιστώνουμε και εμείς εδώ ότι το ελληνικό κράτος, από τη σύστασή του, εκατόν εξήντα χρόνια τώρα δεν μπορεί να καταγράψει την περιουσία του και όλο αυτό το αφήνει πίσω. Δεν μπορεί να προστατέψει τα δάση, τους πνεύμονές του, δεν μπορεί να προστατέψει τις περιοχές του. Τι θα κάνουμε δηλαδή με τους δασικούς χάρτες; Θα περιμένουμε και την περαιτέρω τροποποίηση του άρθρου 24, για να μπορέσει να απεμπλακεί αυτή η διαδικασία; Θα έχουμε μπει βαθύτερα σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Θέλω, λοιπόν, να επιμείνω σε αυτό και αυτό θα ήταν μια ουσιαστική τομή. Κύριοι Υφυπουργοί, που βλέπετε προσεκτικά αυτά τα θέματα, θα ήταν μια προσεκτική προσθήκη αν κατά τη διάρκεια των διαγωνισμών από την «Κτηματολόγιο Α.Ε.» για την ανάθεση μελετών κτηματογράφησης στο πλαίσιο της σύνταξης του Εθνικού Κτηματολογίου, στις υπό ανάθεση εκτάσεις περιλαμβάνονται υποχρεωτικά, για να θεωρείται η διαδικασία νόμιμη, περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, ήτοι περιαστικές περιοχές, αγροτικές περιοχές, ορεινοί όγκοι, αιγιαλός, περιοχές natura κ.λπ., σε επιφάνεια που να αντιστοιχούν κατ’ ελάχιστο σε ποσοστό 50% της συνολικής προϋπολογιζόμενης αμοιβής της υπό ανάθεση μελέτης. Για αυτό θεωρούμε ότι αφυδατώθηκε η συζήτηση για το Κτηματολόγιο και αφυδατώνεται ακόμα περισσότερο, διότι έρχονται να προστεθούν τροπολογίες που, όπως είπα πριν, δεν συζητήθηκαν στη Βουλή, που είναι από την άλλη πλευρά πάρα πολύ σημαντικές. Το νομοσχέδιο αυτό έχει ένα σημαντικό κεφάλαιο, τροποποιήσεις στον πρόσφατο νόμο για τα δημόσια έργα και στον πρόσφατο νόμο για τις μελέτες. Ποιες είναι αυτές οι τροποποιήσεις στον πρόσφατο νόμο; Εμείς είπαμε ότι στη βασική του αρχή ο νόμος αυτός που επανέφερε το μειοδοτικό σύστημα είναι σωστός, γιατί είχαμε καταγράψει επανειλημμένα τα τεράστια προβλήματα και τις παρενέργειες που δημιούργησε ο μαθηματικός τύπος. Αλλά είπαμε ότι για να μπορέσει αυτό το σύστημα να αποδώσει, να είναι σωστό, να είναι αντικειμενικό, θα πρέπει να γίνουν και πολλά άλλα πράγματα που δεν τα προέβλεψε ο προηγούμενος νόμος, αλλά και εξακολουθεί να μην τα προβλέπει αυτός. Κάνει μόνο κάποιες τροποποιήσεις κυρίως για να εκπληρώσει και κάποια αιτήματα των αναδόχων, άλλες σωστές, άλλες σε αρνητική κατεύθυνση, ενώ τελικά ούτε εδώ λαμβάνετε καμία, μα καμία μέριμνα για τα προβλήματα που έχουν οι δημόσιες υπηρεσίες, για την ανάγκη ανασυγκρότησης και αναβάθμισής τους. Δεν διαπιστώσατε, κύριοι Υπουργοί, προβλήματα κατά την εφαρμογή του νέου νόμου και αδυναμίες που έχει η διοίκηση και πρέπει να συμπληρωθούν; Δεν έπρεπε εδώ να υπάρχει έστω μια δέσμευση, έστω μια αναφορά για αυτά τα θέματα, για την αποκεντρωμένη λειτουργία τους, για την ενίσχυσή τους κ.λπ.. Τι θα περιμένουμε τελικά; Θα περιμένουμε όλα τα έργα να πάνε ή ως συγχρηματοδοτούμενα ή ως αυτοχρηματοδοτούμενα ή μέσω των συμβάσεων ΣΔΙΤ, όπου συνεχώς θα απομειώνεται ο ρόλος του δημοσίου και των δημόσιων τεχνικών υπηρεσιών; Στα θέματα των μελετών είχαμε επικροτήσει το ότι ο νόμος για τις μελέτες είχε στο σκεπτικό του την ενοποίηση των διαδικασιών, την εφαρμογή από όλους τους φορείς και αυτό επιδιώκουμε κάθε φορά. Παρόλα αυτά, ήλθε μετά ο νόμος για τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, που αυτές έχουν απαλλαγεί παντελώς από το να εφαρμόζουν την ελληνική νομοθεσία, το θεσμικό πλαίσιο το οποίο έχει συντάξει το ΥΠΕΧΩΔΕ και για τα έργα και για τις μελέτες. Έρχονται σιγά-σιγά άλλες υπηρεσίες, με το πρόσχημα των ανώνυμων εταιρειών του δημοσίου -Τουριστικά Ακίνητα, Ολυμπιακά Ακίνητα κ.λπ.- που καμιά σχέση δεν έχουν με την εφαρμογή αυτών των νόμων και ιδιαίτερα των μελετών. Τι κάνουμε, λοιπόν; Τίποτα. Το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν υπερασπίζεται αυτήν τη διαδικασία. Ακόμα και κάποιες ρυθμίσεις που έχει εδώ, αναιρούν αυτήν την διαδικασία. Σιγά-σιγά, δηλαδή, ξαναπαίρνει πίσω ορισμένες διατάξεις για τα θέματα των τεχνικών συμβούλων, για τα θέματα της ανάθεσης των υπηρεσιών, τα οποία είχαν μπει στην κανονική διαδικασία του διαγωνισμού της μελέτης. Δεν παίρνει πίσω πολλά θέματα, με τα οποία προσπάθησε με τον παλαιότερο νόμο να στηρίξει το περιφερειακό δυναμικό, το μικρότερο δυναμικό, το δυναμικό της περιφέρειας που έχει υποστεί μεγάλα πλήγματα όλο αυτό τον καιρό με τη συγκέντρωση των ολυμπιακών έργων στην Αθήνα, με το ένα, με το άλλο κ.λπ.. Γιατί παίρνετε πίσω τέτοιες ρυθμίσεις; Δεν συμφωνούμε, λοιπόν, και σε αυτά τα θέματα. Θα πάω τώρα στο άρθρο 7. Είναι μεν θετικό το γεγονός ότι αναγνωρίζονται τα σημαντικά προβλήματα που υπάρχουν από τον αναχρονιστικό ν.3155 που υπάρχει για τα θέματα του οδικού δικτύου της χώρας και από ένα σωρό άλλες ελλείψεις που έχει πράγματι η ελληνική πολιτεία, που έχει η ελληνική νομοθεσία, για να ανταπεξέλθει σε ένα σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο, είτε αυτοί είναι οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι είτε είναι το επαρχιακό και το υπόλοιπο εθνικό δίκτυο. Οι ρυθμίσεις, οι οποίες κάνετε, μπορεί να είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνονται σε αυτές τις τεράστιες ανάγκες τις οποίες έχει η χώρα και για να μπορέσει η χώρα να ανταπεξέλθει και στα μεγάλα προβλήματα της οδικής ασφάλειας που έχει. Εδώ, δηλαδή, έπρεπε να υπάρχει ένα ξεχωριστό νομοσχέδιο, να υπάρχει μια γενναία παρέμβαση και τομή σε όλο αυτό το σύστημα. Από την άλλη πλευρά, μέσω της έναρξης της ιδιωτικοποίησης των ΚΤΕΟ, το θέμα της συντήρησης των οδών παραμένει έωλο. Οι ΔΕΣΕ, οι δημόσιες υπηρεσίες οι οποίες έχουν την ευθύνη της συντήρησης των οδών, παραμένουν αυτήν τη στιγμή χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς ένα θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας κ.λπ., πολύ περισσότερο οι περιφέρειες της χώρας που έχουν ενσωματώσει αυτές τις ΔΕΣΕ. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα στις περιφέρειες, που έχουν ενσωματώσει πλέον με την αποκέντρωση κ.λπ. και αυτές τις υπηρεσίες. Δεν είναι καθορισμένο το σύστημα του εθνικού δικτύου των αυτοκινητοδρόμων. Θα σας φέρω το παράδειγμα της Εγνατίας Οδού και των παράπλευρων δρόμων κ.ο.κ.. Υπάρχουν πάρα πολλές ελλείψεις, τις οποίες θα πρέπει να δείτε. Τουλάχιστον, κάνατε την αρχή, αλλά θα πρέπει πάρα πολύ σύντομα να φέρετε και καινούργιες νομοθετικές ρυθμίσεις, ρυθμίσεις που να αφορούν και τους αυτοκινητοδρόμους και τις συντηρήσεις. Δεν είναι δυνατόν τελικά να στηρίξουμε τη συντήρηση των οδών και τη διαχείριση των οδικών αξόνων με τα έργα της συγχρηματοδότησης ή της αυτοχρηματοδότησης. Σου δίνω τα διόδια, κάνεις και τη συντήρηση και μου κάνεις και το έργο κ.ο.κ.. Δεν γίνεται έτσι. Αυτές είναι βασικές υποχρεώσεις της πολιτείας, που θα πρέπει να έχει ένα βασικό θεσμικό εργαλείο και προϋπολογισμό στον εθνικό προϋπολογισμό και τα υπόλοιπα να είναι βοηθητικά. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να λύσουμε αυτό το θέμα. Στο άρθρο 8 προσπαθείτε να ξεκαθαρίσετε κάποια θέματα για το πώς τελικά η Τοπική Αυτοδιοίκηση και πώς η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ θα διαχειρίζονται τα δίκτυα, την αντιπλημμυρική προστασία κ.λπ.. Βέβαια τα προβλήματα τα οποία έχουν δημιουργηθεί με την ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και την ΕΥΑΘ Α.Ε., με τη διαχείριση και τη συντήρηση των δικτύων κ.λπ. και τη ΣΕΥΔΕ που έγινε, είναι αξεπέραστα. Δεν είναι βιώσιμο αυτό το σχήμα. Καλά θα ήταν να το επανεξετάσετε αυτό το σχήμα. Δεν προχωρεί. Τώρα έχετε μεταφέρει σημαντικά θέματα συντήρησης των ομβρίων κ.λπ., στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Παρόλα αυτά, όμως, δεν υπάρχει μέριμνα για τη μεταφορά των πόρων. Έχω εδώ το υπόμνημα της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων που πράγματι και πολύ σωστά διαμαρτύρονται, ότι καθόλου δεν συζητήσατε μαζί τους γι’ αυτό το άρθρο 8. Επισημαίνουν το πρόβλημα ότι τους δίδονται αρμοδιότητες, χωρίς να δίδονται οι αντίστοιχοι πόροι. Επισημαίνουν πολλά άλλα προβλήματα στο υπόμνημά τους και νομίζω ότι θα πρέπει να τα δείτε αυτά τα θέματα. Ζητούν και ορισμένες επεκτάσεις αρμοδιοτήτων, όσον αφορά τα θέματα των δικτύων που θα διαχειρίζονται, της αντιπλημμυρικής προστασίας κ.λπ., για να μπορούν και αυτοί επί της ουσίας να έχουν ρόλο. Πάω στις τροπολογίες. Για το Αττικό Μετρό, εντάξει στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης είναι. Το έργο είναι ήδη στη Θεσσαλονίκη. Δεν μπορείτε να κάνετε και αλλιώς. Αλλά εγώ σας λέω, αποφασίστε επιτέλους, να δημιουργηθεί εκεί, μέσω των πολύ αξιόλογων υπηρεσιών που έχει η Θεσσαλονίκη -και της Εγνατίας Οδού Α.Ε. και της Περιφερειακής της Υπηρεσίας- από εκείνες τις υπηρεσίες, υπηρεσία για το Μετρό της Θεσσαλονίκης. Δηλαδή με τους επτά υπαλλήλους που στείλατε και με την τεχνογνωσία εξ Αθηνών θα λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα, επί επτά και οκτώ χρόνια της κατασκευής του Μετρό Θεσσαλονίκης; Πρέπει να δείτε σοβαρά όλη αυτή την ιστορία. Να πάμε τώρα στο άρθρο 9 και στην τροπολογία επί του άρθρου 9. Σας είχα πει και στην Επιτροπή, κύριε Υφυπουργέ, ότι περίμενα με τη συγκρότηση που σας διακρίνει, με τις γνώσεις κ.λπ., πως θα κάνατε μία τομή στο Υπουργείο στα θέματα της διαχείρισης των υδάτων, στα θέματα της εφαρμογής της Οδηγίας 2000 με σωστό τρόπο, στα θέματα πραγματικά της ουσιαστικής διαχείρισης και της καταγραφής του καθορισμού των λεκανών απορροής. Έ, γιατί ξεκινάτε με μία αποσπασματική ρύθμιση που την κάνετε ακόμη πιο αποσπασματική, προκειμένου να υποστηρίξετε την εκτροπή του Αχελώου; Ανεξάρτητα, αν είναι κανείς μ' αυτό το έργο ή όχι, δεν μπορεί να αποδεχθεί όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν μπορεί να αποδεχθεί, ας πούμε, την αποσπασματική καταγραφή και καθορισμό των λεκανών απορροής, έξω από τον εθνικό σχεδιασμό, έξω από τον περιφερειακό σχεδιασμό, έξω από τις διαδικασίες δηλαδή, τις οποίες έθετε και ο προηγούμενος νόμος και οι οποίες είναι σε επιταγή της εφαρμογής της Οδηγίας 2000. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι εμείς επιμένουμε σ' αυτό. Ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει στο συνολικό σχεδιασμό, πρέπει να λειτουργήσουν οι υπηρεσίες -η Εθνική Υπηρεσία, οι Περιφερειακές Υπηρεσίες- και ότι τελικά οι λεκάνες απορροής δεν γίνονται προκειμένου να διευκολυνθούν τα μεγάλα ή τα μικρά έργα. Τα μεγάλα ή μικρά έργα υπακούουν στις λεκάνες απορροής -στον καθορισμό που γίνεται με διαβούλευση και διαδικασία- οι οποίες προσπαθούν να προστατεύσουν τα οικοσυστήματα, να προστατεύσουν τους πόρους, να τους κατανείμουν σωστά κ.λπ. Γι' αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτή τη διαδικασία. Δηλαδή η Βουλή –και μάλιστα χωρίς συζήτηση στην Επιτροπή- οι Βουλευτές να έρθουν εδώ και να καθορίσουν μέσα από αυτή την σύντομη διαδικασία τα θέματα της διαχείρισης των υδάτων στη λεκάνη της Θεσσαλίας κ.ο.κ.. νομίζω ότι αυτό είναι μη ορθή διαδικασία, δεν είναι διαδικασία του Κοινοβουλίου. Θα πρέπει να υπάρξουν οι σχετικές μελέτες, θα πρέπει να λειτουργήσουν τα θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας και αυτά μετά από διαβούλευση μετά από μελέτες, μετά από συζήτηση να ολοκληρώσουν αυτές τις διαδικασίες. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε και θεωρούμε ότι ξεκινάει μια αποσπασματική και μη σύννομη εφαρμογή της Κοινοτικής Οδηγίας που εμείς προσβλέπαμε σε μια σωστή εφαρμογή αυτής της Οδηγίας από τη δική σας Κυβέρνηση.