Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του νομοσχεδίου "Συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα".

Πέμπτη, 08 Σεπτέμβριος 2005 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι γεγονός ότι σήμερα πραγματικά έχουμε πολύ λίγο χρόνο. Οι υπόλοιπες συνεδριάσεις νομίζω ότι εξελίχθηκαν καλά και έδωσαν τη δυνατότητα σε πολλούς συναδέλφους να τοποθετηθούν αλλά σήμερα έχουμε πράγματι πολύ λίγο χρόνο για ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι σοβαρό, το οποίο, όπως είπαμε, αλλάζει πολλά πράγματα σε αρνητική κατεύθυνση και γι αυτό θα πρέπει να το συζητήσουμε πάρα πολύ καλά. Και το ότι ήρθε αυτό το νομοσχέδιο το μήνα Αύγουστο στο πιο πεσμένο τμήμα της Βουλής και αυτό είναι ένα πρόβλημα. Είναι ένα σημαντικό πρόβλημα το ότι δεν συμμετέχουν όλοι οι συνάδελφοι σ’ αυτή τη διαδικασία της συζήτησης του τόσο σοβαρού νομοσχεδίου. Ας δούμε λοιπόν το νομοσχέδιο όσον αφορά στο κεφάλαιο δ’ και τα θέματα που αφορούν στο συμβατικό πλαίσιο. Η σύμβαση της σύμπραξης όπως οποιαδήποτε σύμβαση έργου παροχής υπηρεσίας κτλ, είναι ίσως το σοβαρότερο πράγμα. Αν αυτή είναι σωστή, έχει όλα τα στοιχεία και τα βασικά και τα δευτερεύοντα, θα μπορεί να διασφαλίσει τα συμφέροντα πρώτα του δημοσίου. Επιμένω σε αυτό διότι το δημόσιο ζητάει από τον ιδιώτη να του παρέχει αυτή την υπηρεσία. ʼλλο αν σ’ αυτή τη φάση του ζητάει και χρηματοδότηση. Παρ’ όλα αυτά του ζητάει μια δημόσια υπηρεσία ή ένα δημόσιο έργο το οποίο θα εξυπηρετήσει κάποιο κοινωνικό σύνολο. Επομένως η σύμβαση θα πρέπει κατά κύριο λόγο να διασφαλίζει αυτά τα συμφέροντα του δημοσίου, την ποιότητα του έργου, τη σωστή λειτουργία του έργου στη συνέχεια, τη σωστή παροχή της υπηρεσίας και βέβαια τα στοιχεία της απόδοσης μετά του έργου αν αυτό αποδοθεί ποτέ πάλι στο δημόσιο. Παρ’ όλα αυτά όπως τόνισαν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης, το άρθρο 17 έχει σημαντικές ελλείψεις. Και το βασικότερο το οποίο σας το έχουμε πει επανειλημμένα. Είπατε ότι ακούτε το διάλογο. Στην ουσία καμία διόρθωση, καμία τροπολογία δεν έχετε δεχθεί απ’ αυτές που σας ζήτησε η Αντιπολίτευση. Καμία. Τώρα το ότι δεχθήκατε να έρχεται ο φάκελος της έκθεσης στη Βουλή είναι κάτι. Αλλά αυτό δεν είναι αλλαγές μπροστά σ’ αυτές τις οποίες ζητήσαμε. Πείτε μου μια αλλαγή την οποία κάνατε. Συζητήσαμε στην Επιτροπή τόσες φορές. Και οι φορείς επεσήμαναν προβλήματα. Δεν έχετε κάνει καμία μα καμία διόρθωση και καμία τροπολογία. Λοιπόν, σας λέω για τη σύμβαση. Σας το είπε κατηγορηματικά και η κα. Παπαδημητρίου. Αν η σύμβαση δεν περιέχει όλα τα βασικά στοιχεία και δεν περιέχει και το φάκελο του έργου δεν πρόκειται πάλι να κάνουμε τίποτα ή να κάνετε αυτά τα οποία νομίζετε εσείς, ότι θα διευκολύνετε, δηλαδή, τα πράγματα και όλα με ένα μαγικό ραβδί θα εξελιχθούν καλύτερα. Δεν προσδιορίζετε κατ’ αρχήν αυτά τα βασικά στοιχεία της σύμβασης σε ποια φάση της όλης διαδικασίας θα γίνονται γνωστά. Εμείς επιμένουμε ότι τα βασικά στοιχεία της σύμβασης και η προμελέτη του έργου, ο φάκελος του έργου, δηλαδή, πρέπει να γίνονται γνωστά κατά την προκήρυξη. Και εδώ δεν αναφέρετε τίποτα γι αυτό. Αναφέρεται μεν στα στοιχεία της σύμβασης αλλά πότε αυτά, σε ποια περίοδο της διαδικασίας θα γίνουν γνωστά δεν αναφέρεται. Και το καλύτερο για όλους είναι να αναφερθούν πολλά από αυτά και κυρίως τα βασικά στοιχεία κατά την προκήρυξη. Όμως, αυτό το πράγμα δεν υπάρχει. Επίσης, δεν ζητούνται εγγυήσεις. Δεν αναφέρονται εδώ στη σύμβαση, στα στοιχεία και στο περιεχόμενο των συμβάσεων, οι εγγυήσεις. Βέβαια, προσθέσατε τις απαιτήσεις -και καλά κάνατε- υγιεινής και ασφάλειας, όπως προσθέσατε και τα θέματα της διαιτησίας με εμπειρογνώμονες. Όλες αυτές είναι κάποιες προσθήκες σε θετική κατεύθυνση, αλλά δεν λύνουν το συνολικό πρόβλημα που έχει το άρθρο 17. Στην παράγραφο 2β΄ αναφέρεται η φράση «ο τρόπος άσκησης της εποπτείας, της εκτέλεσης και λειτουργίας του έργου και της παροχής υπηρεσίας», αλλά σας είπαν οι φορείς και εμείς από όλες τις πλευρές ότι δεν υπάρχει εποπτεία του έργου. Υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο επιβλέπει τη μελέτη και την κατασκευή του έργου και στη συνέχεια, εφόσον αναλαμβάνει τη λειτουργία ο ιδιώτης, και τη λειτουργία. Τι πάει να πει εποπτεία; Από εκεί και πέρα, αυτή η εποπτεία, χωρίς δηλαδή τους όρους και τις προδιαγραφές του νομοθετικού πλαισίου της χώρας, θα ασκείται είτε από το δημόσιο είτε από τους ιδιωτικούς φορείς. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας πω ότι στις 25 Αυγούστου, πριν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, στο Τεχνικό Συμβούλιο του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ήρθε εισήγηση για την επιλογή χρηματοοικονομικού συμβούλου σε σύμπραξη ή κοινοπραξία με τεχνικό, νομικό σύμβουλο κ.λπ., προκειμένου να υποστηρίξει το Υπουργείο σε συμβάσεις παραχώρησης και συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Πριν ακόμα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, εδώ έχουμε το πρώτο δείγμα για αυτόν τον τεχνικοοικονομικό σύμβουλο που ζητά μία υπηρεσία. Τα πάντα ζητά από αυτόν εδώ. δηλαδή, υποκαθιστά πλήρως την υπηρεσία. Βεβαίως, ευθαρσώς ο εισηγητής αναφέρει στο τέλος τη φράση «επειδή οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου μας αδυνατούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις υποχρεώσεις κ.λπ.». Δηλαδή, αυτές τις διαπιστώσεις κάνει και τούτη η Κυβέρνηση και η προηγούμενη, ότι δεν έχει υπηρεσίες που μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους είτε ως δημόσιοι υπάλληλοι είτε επειδή είναι νέα αυτά τα καθήκοντα; Και ποια είναι όλα αυτά τα καθήκοντα τα οποία ανατίθενται στο σύμβουλο; Τα πάντα. Από τις προκαταρκτικές ενέργειες ωρίμανσης των έργων, που αυτό είναι καθαρά έργο προγραμματικό της κάθε υπηρεσίας, μέχρι την προετοιμασία των τευχών δημοπράτησης, αλλά και τις διαδικασίες διαπραγμάτευσης με τους ενδιαφερόμενους, προκειμένου να εισηγηθεί κ.λπ.. Καταθέτω αυτήν την εισήγηση για τα Πρακτικά της Βουλή. (Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κα Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα εισήγηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής) Βεβαίως, θέλω να πω ότι ένα μέλος του συμβουλίου δεν δέχθηκε αυτήν την εισήγηση, χωρίς τουλάχιστον να έχει προχωρήσει ο νόμος. Εν πάση περιπτώσει, αυτό είναι ένα δείγμα της εφαρμογής και πρέπει να σας ανησυχεί, κύριε Υπουργέ. Τα πάντα θα κάνει ένας τεχνικοοικονομικός σύμβουλος που δεν ξέρουμε και με ποια κριτήρια θα προσληφθεί. Έχουμε πλήρη υποκατάσταση των υπηρεσιών του δημοσίου που παραδέχεται η Κυβέρνηση ότι δεν είναι ικανές. Δηλαδή, το κράτος παραδέχεται ότι δεν μπορεί, ότι δεν έχει υπηρεσίες για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Προχωρώ στα θέματα της χρηματοδότησης. Πώς ελέγχετε τις εταιρείες ειδικού σκοπού; Γιατί είσαστε ευέλικτοι από εκεί και πέρα για τα θέματα της χρηματοδότησης. Δηλαδή, αν δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν, θα πάνε σε τρίτους, στις τράπεζες κ.ο.κ.. Σας είπα και στα πρώτα άρθρα ότι οι εταιρείες ειδικού σκοπού συστήνονται και αποτελούν μία κοινοπραξία. Πώς ελέγχετε αυτές τις επιμέρους εταιρείες; Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος αυτών των εταιρειών. Βεβαίως, εδώ δεν υπάρχει κανένας έλεγχος και για το ουσιαστικό θέμα, το οποίο σας επεσήμαναν και οι προηγούμενοι ομιλητές. Ο κ. Σπηλιόπουλος, μάλιστα, από το ΠΑΣΟΚ σας κατέθεσε ένα είδος τροπολογίας. Δηλαδή, για την κατασκευή των έργων είναι δυνατόν γενικά και αόριστα να λέμε «αυτός να έχει κάνει αυτήν τη δουλειά»; Εδώ είναι συγκεκριμένα τα προσόντα τα οποία απαιτούνται και κάθε κράτος τα έχει αυτά. Εμείς έχουμε τα μητρώα και άλλοι έχουν άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία πάλι προκύπτουν από μητρώα, προκειμένου να αποδείξει κανείς ότι είναι ικανός να μελετήσει και να εκτελέσει ένα έργο. Και αυτά τα στοιχεία, πέρα από το γεγονός ότι είναι στοιχεία που διασφαλίζουν την ποιότητα της εκτέλεσης του έργου, που διασφαλίζουν βεβαίως -και γιατί όχι- τους επιστήμονες και τους τεχνικούς που κάνουν αυτή τη δουλειά και που δεν θέλουν κάποιοι άλλοι, άσχετοι με αυτούς να υπεισέλθουν σ’ αυτή την εργασία, διασφαλίζουν κυρίως τον ίδιο τον ανταγωνισμό. Δηλαδή, ποιος θα έλθει σ’ αυτό τον ανταγωνισμό; Μόνο αυτός που έχει χρήματα και όχι και αυτός που έχει και τα στοιχεία της τεχνικής και άλλης επάρκειας, προκειμένου να εκτελέσει το έργο ή να παρέχει τις υπηρεσίες; Είναι δυνατόν να υποτιμήσουμε το βασικό σκέλος της επάρκειας μιας εταιρείας, το συμβαλλόμενο στην εταιρεία ειδικού σκοπού, προκειμένου να εκτελέσουμε αυτό το έργο ή την υπηρεσία; Με αυτό τον τρόπο τελικά θα καταργηθούν και θα διαχυθούν όλες αυτές οι ειδικότητες, οι οποίες υπάρχουν. Και στο τέλος, βάλλουμε κατ’ ευθείαν κατά αυτής της ίδιας της επιστήμης και της τεχνικής. Ορισμένα πράγματα, λοιπόν, θα πρέπει εδώ να αναφέρονται με σαφή τρόπο, κύριε Υπουργέ. Και δεν τα αναφέρετε. Δεν μπορεί ο καθένας να εκτελέσει ένα έργο. Δεν μπορεί ο καθένας να κάνει μία μελέτη ή δεν μπορεί αυτός ο ιδιώτης που έχει τη χρηματοοικονομική ικανότητα να πάρει αυτός με δική του ευθύνη, χωρίς να ζητάτε εσείς τι προσόντα θα έχει, τον μελετητή ή τον υπεργολάβο - κατασκευαστή. Δεν μπορούν να γίνουν αυτά τα πράγματα. Και βέβαια γι αυτό και το νομοθετικό πλαίσιο της χώρας μας είναι διαφορετικά διαρθρωμένο. Πάμε τώρα στα θέματα της έκδοσης αδειών, αρχαιολογικά ευρήματα, προστασία του περιβάλλοντος κλπ. Βεβαίως πρέπει οι δημόσιες υπηρεσίες να ενισχυθούν, αλλά δεν κάνετε λόγο γι αυτό. Πρέπει να αναβαθμιστούν, να αποκεντρωθούν, ούτως ώστε οι όλες διαδικασίες έκδοσης των αδειών να είναι γρήγορες και σωστές. Δεν έχει ανάγκη το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο, τα έργα ή το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων από τέτοια παροχή υπηρεσιών; Μόνο αυτές οι υπηρεσίες έχουν ανάγκη; Μόνο οι ΣΔΙΤ έχουν ανάγκη; Εκείνα και αν δεν έχουν ανάγκη, γιατί χάνουμε συνέχεια χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι κάνουμε, λοιπόν, γι αυτές τις υπηρεσίες; Τίποτα. Απλώς εδώ λέμε ότι αν δεν τα κάνουν, θα τα πληρώσει το δημόσιο. Η προστασία του περιβάλλοντος και η προστασία του αρχαιολογικού πλούτου της χώρας δεν μπορεί να έρχονται σε αντιπαράθεση με την επιχειρηματικότητα και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Και το δημόσιο και ο ιδιωτικός τομέας είναι υποχρεωμένοι -είναι απόλυτες αρχές αυτές- να προστατεύουν το περιβάλλον. Και για οτιδήποτε συμβαίνει από καθυστερήσεις, από πρόσθετες μελέτες κλπ., που έχουν σχέση με την προστασία όλων αυτών των θεμάτων, είναι και οι δύο υπεύθυνοι. Δεν πληρώνει ο ένας τον άλλον. Πώς να γίνει; Δεν είναι αγαθό προς διαπραγμάτευση αυτό. Και δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό. Όσον αφορά τα θέματα των εκχωρήσεων, των απαιτήσεων: Έτσι εκχωρούμε, αν δεν καταφέρει κάποιος να κάνει το έργο, τις απαιτήσεις σε τρίτους, χωρίς να τις έχουμε ελέγξει; ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Ως προς το γενικότερο θέμα του θεσμού των συμπράξεων και των συμβάσεων παραχώρησης που μέχρι τώρα είχε εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ και ετοίμαζε και το νόμο, τον οποίο πολύ υπερασπίζεται για μια γενίκευση αυτής της κατάστασης, νομίζω ότι εδώ -θα χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση- και τα δύο κόμματα προσπαθούν να μας παραπλανήσουν. Τι συνέβη με τις συμβάσεις παραχώρησης; Υπήρξαν προβλήματα; Έπρεπε να διορθωθούν; Οι συμβάσεις παραχώρησης πραγματικά προσδιορίζονταν από ένα μόνο Υπουργό και από κει και πέρα η σύμβαση, μέσα από κάποιες διαδικασίες, ερχόταν στη Βουλή. Θεωρήσαμε θετικό το ότι ερχόταν στη Βουλή. Αλλά η όλη διαδικασία της σύνταξης των συμβάσεων μέχρι εκεί όντως δεν ήταν θετική και γι αυτό είδαμε και πολλά αποτελέσματα και στο Ελευθέριος Βενιζέλος και στην Αττική Οδό. Λέει τώρα ο Υπουργός Οικονομικών, απαντώντας στον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης: «Εμείς δεν έχουμε αυτό το καθεστώς. Έχουμε μια διυπουργική επιτροπή πιο διευρυμένη». Τώρα το αν θα προστεθεί ένας ακόμα Υπουργός στην όλη διαδικασία γι αυτές τις συμβάσεις και γι αυτά τα έργα, αυτό δεν προσφέρει τίποτα, τη στιγμή που το υπόλοιπο σύστημα είναι γυμνό από οποιονδήποτε κοινωνικό, προγραμματικό κλπ. έλεγχο. Θα πω και κάτι άλλο στον κ. Αλογοσκούφη που το ξεχνάει. Ο τρόπος για τις συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων έργων παραμένει και σ’ αυτή την Κυβέρνηση να είναι έτσι όπως γινόταν και πριν, τον οποίο κατηγόρησε πριν από λίγο από το Βήμα ο κύριος Υπουργός. Αυτός είναι ο τρόπος με τις συμβάσεις παραχώρησης πάνω από 200 εκατομμύρια. Δεν γίνονται αυτή τη στιγμή οι συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων έργων, των έξι έργων που είναι ανοιχτά, που καθυστερούν κλπ. και που θα έρθουν στη Βουλή για κύρωση; Αυτό το σύστημα θα υπάρχει. Εγώ το ξέρω πολύ καλά ότι αποφάσισε η Κυβέρνηση για μεν τα μεγάλα έργα να αφήσει το σύστημα των συμβάσεων που θα έρχονται στη Βουλή και τα μικρότερα, κάτω από τα 200 εκατομμύρια, τα πήρε σβάρνα αυτός εδώ ο νόμος. Ξεκαθαρίστε, λοιπόν, αυτά τα πράγματα και τα δύο κόμματα και οι δύο παρατάξεις. Συμβάσεις παραχώρησης για τα μεγάλα έργα με αυτή τη διαδικασία. Αποφασίστε να διορθώσετε το σύστημα και όχι ο ένας να κατηγορεί το ένα σύστημα επειδή ήταν του παρελθόντος και η αξιωματική αντιπολίτευση τούτο επειδή είναι του παρόντος. Αποφασίστε, λοιπόν, αυτό το σύστημα που προτείνετε στον ελληνικό λαό, που εμείς διαφωνούμε, να το θωρακίσετε τουλάχιστον και να πείτε την αλήθεια. Σ’ αυτόν εδώ το νόμο από την αρχή υπάρχει μια σύγχυση στους συντάκτες του νομοσχεδίου. Είναι σαφέστατη η σύγχυση, η οποία μεταδόθηκε και στον κύριο Υπουργό. Χθες μας είπε ότι δεν πρόκειται για δημόσια έργα. Σήμερα μας λέει ότι θα εφαρμοστούν οι νόμοι των δημοσίων έργων. Τέλος πάντων, αποφασίστε με τι έχετε να κάνετε. Εγώ, λοιπόν, σας λέω ότι από τις διατάξεις του νομοσχεδίου, όχι μόνο η ανάθεση γίνεται διαφορετικά, αλλά και η εκτέλεση των έργων και η επίβλεψη γίνεται εκτός νομοθετικού πλαισίου της χώρας. Πόσα παραδείγματα να σας πω; Η ανάδειξη του αναδόχου γίνεται με ειδικές διατάξεις, με διατάξεις μάλιστα οι οποίες έχουν καταργηθεί πλέον. Τις κλειστού τύπου διαπραγματεύσεις, απευθείας αναθέσεις κλπ. εσείς οι ίδιοι τις κατηγορήσατε. Κατηγορηθήκαμε για τις διαπραγματεύσεις, για το μαθηματικό τύπο και για τις χαμηλότερες προσφορές και τα φέρνετε πάλι εδώ. Μα, ακριβώς αυτό το πράγμα θα έχει και από την Ευρωπαϊκή Ένωση κυρώσεις. Δηλαδή διαδικασίες οι οποίες έχουν απορριφθεί πλέον με όλη αυτή τη διαδικασία μέχρι τώρα των δημοσίων έργων, εσείς τις επαναφέρετε. Επομένως πού εφαρμόζετε τη νομοθεσία; Από την άλλη πλευρά, δεν απαιτείται διασφάλιση της χρηματοδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 1. Δεν απαιτείται, τουλάχιστον για τα δημόσια έργα, να είναι πιστοποιημένοι οι μελετητές και οι εργολήπτες οι οποίοι έρχονται να κατασκευάσουν το έργο. Έτσι ο καθένας θα κατασκευάσει ένα έργο; Αυτά τα έχουμε πει. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία αναφορά στο νομοθετικό πλαίσιο για την εκτέλεση των έργων. Έχετε έναν ασαφή όρο για την εποπτεία. Δηλαδή, δεν χρειαζόταν εδώ να γίνει όλη αυτή η συζήτηση. Αν μας ακούγατε από την Επιτροπή, θα μπορούσαμε τουλάχιστον να βάλουμε κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες. Καθόλου, όμως, δεν θέλετε να ακούσετε αυτά τα θέματα που αφορούν την εκτέλεση των έργων. Δεν θέλετε να απαντήσετε και να διορθώσετε τίποτα για τις περιβαλλοντικές μελέτες, για τις αρχαιότητες, για τη συνδρομή του δημοσίου, για το ένα, για το άλλο. Πώς θα γίνουν όλα αυτά; Και πώς θα διαφυλάξετε να μην διογκωθούν, να μην γίνουν υπερβάσεις κόστους, να μην υπάρξουν καθυστερήσεις κ.λπ., αφού δεν τα θεωρείτε συμβατικούς όρους; Δεν υπάρχουν στη σύμβαση. Δια μαγείας δεν λύνονται αυτά τα προβλήματα. Είπαμε και πριν ότι η προστασία του περιβάλλοντος και του αρχαιολογικού πλούτου είναι ύψιστες αρχές. Έτσι θα πορευθούμε στην εκτέλεση των έργων. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά και αυτό θα μας κοστίσει βεβαίως και στο δημόσιο και στον ιδιώτη. Δεν μπορούμε ούτε να τα παραβλέψουμε ούτε να τα κάνουμε στοιχεία της επιχειρηματικής δράσης και συναλλαγής. Επιμένω, λοιπόν, ότι ιδιαίτερα στο άρθρο 17, αλλά και σε άλλα άρθρα δεν διασφαλίζεται το συμφέρον του δημοσίου και δεν διασφαλίζονται θέματα ποιότητας των έργων και των παρεχόμενων υπηρεσιών. Υπάρχουν, δηλαδή, τεράστιες ελλείψεις και ασάφειες οι οποίες οδηγούν σαφώς εκτός νομοθετικού πλαισίου. Δεν μας απαντάτε τόσο καιρό σε αυτά τα πράγματα και δεν θέλετε να κάνετε μία διόρθωση. Ορίστε, κάντε τώρα τελευταία στιγμή αυτήν τη διόρθωση. Ο κύριος Υπουργός είπε ότι θα ακολουθηθεί ο νόμος για τα δημόσια έργα. Πώς θα ακολουθηθεί, αφού δεν υπάρχει σε αυτό εδώ; Δεν το λέμε εμείς, αλλά το λέει Τεχνικό Επιμελητήριο, το λένε όλοι και, εν πάση περιπτώσει, το λένε οι ίδιες οι διατάξεις. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά οι συντάκτες του νομοσχεδίου δεν ξέρουν το τι υπάρχει μέχρι σήμερα, το τι πρέπει να υπάρχει, το πόσο έχει κουραστεί αυτός ο τόπος στην εκτέλεση των έργων. Γι αυτό πρέπει να μπουν ασφαλιστικές δικλείδες. Δεν γίνεται οι ασφαλιστικές δικλείδες να είναι μόνο για τους ιδιώτες που θα έρθουν να δώσουν τα χρήματά τους. Θέλω να πω και κάτι άλλο και να κλείσω με αυτό. Τελικά, οι μεν συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων έργων θα προχωρούν έτσι, όπως τις είχε το ΠΑΣΟΚ, και θα έχουν τα ίδια μειονεκτήματα, γιατί εκεί δεν φέρατε νόμο που να βάλετε κάποιες αρχές. Θα μας έρχεται η κάθε σύμβαση στη Βουλή με τις αδυναμίες της και η κυβερνητική Πλειοψηφία θα την προχωράει. Θα έχετε πάλι και τότε τους ιδιώτες εργολήπτες, οι οποίοι θα παίρνουν μέσω των συμβάσεων παραχώρησης τις απευθείας αναθέσεις και με τη βούλα πλέον αυτού του νόμου για τις παράπλευρες συμβάσεις, για το ένα, το άλλο κ.λπ.. Τίποτα δεν διορθώνετε από τα παλιά και μεταφέρετε όλα αυτά τα προβλήματα στα μικρά και μεσαία έργα που έχει ανάγκη ο τόπος και πολύ περισσότερο βέβαια στις δημόσιες υπηρεσίες που για αυτό το θέμα εμείς είμαστε ιδιαίτερα αρνητικοί. Δεν μπορείτε να μεταφέρετε υπηρεσίες υγείας, παιδείας κ.λπ. με αυτόν τον τρόπο, με αυτού του τύπου τις συμβάσεις να παρέχονται στους ιδιώτες.