Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των τροπολογιών του ν/σχ Τροποποιήσεις στη νομοθεσία για το Εθνικό Κτηματολόγιο, την ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων έργων και μελετών και άλλες διατάξεις

Ομιλία κατά τη συζήτηση επί των τροπολογιών του ν/σχ Τροποποιήσεις στη νομοθεσία για το Εθνικό Κτηματολόγιο, την ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων έργων και μελετών και άλλες διατάξεις

E-mail Εκτύπωση PDF
Ως προς την πρώτη τροπολογία όπου προτείνεται η κατασκευή του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Ελαιώνα είναι σημαντικά και τα περιβαλλοντικά και τα οικονομικά ερωτήματα τα οποία έχουμε γι’ αυτήν την νομοθετική πρόταση που προτείνει την διπλή ανάπλαση των περιοχών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και του Βοτανικού προκειμένου να κατασκευαστεί το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Είναι γεγονός ότι υπάρχει ένα σημαντικό όφελος για τη δημιουργία ελεύθερων χώρων πρασίνου για τους Αμπελοκήπους. Το τίμημα όμως αυτό είναι ένας όγκος τσιμέντου και πολλαπλών χρήσεων γης, 3 μεγαθήρια με διάφορες εμπορικές χρήσεις στην περιοχή του Ελαιώνα. Τι είχαμε μέχρι τώρα; Τι προηγήθηκε μέχρι τώρα; Το γήπεδο του Παναθηναϊκού ξεκίνησε να περιφέρεται από το ΟΑΚΑ στο Ελληνικό, στο Γουδί και τελικά καταλήγει στο Βοτανικό. Εμείς σε μία απάντηση αυτού του ερωτήματος θεωρούμε κατ’ αρχήν θετική τη χωροθέτηση του γηπέδου στον Βοτανικό, στον Ελαιώνα. Μέχρι εκεί όμως, διότι δεν φαίνεται ότι τελικά αυτή η απόφαση λήφθηκε, προκειμένου να τακτοποιηθούν κάποια θέματα κοινωνικής ρύθμισης ή ένταξης άλλων ομάδων κ.λπ.. Τελικά, η εγκατάσταση αυτού του γηπέδου φαίνεται να περιβάλλεται και να γίνεται κυρίως χάριν της ανάπτυξης ενός νέου επενδυτικού κεφαλαίου, το οποίο αναζητεί νέες εμπορικές χρήσεις και νέες επενδύσεις σε περιοχές οι οποίες, όπως ο Ελαιώνας, κατά 44% έχουν κριθεί ότι είναι περιοχές πρασίνου και κατά το υπόλοιπο ότι είναι περιοχές που προστατεύονται πιο ήπιες βιομηχανικές επιχειρήσεις, δράσεις κ.λπ.. Δε συμφωνούμε λοιπόν μ’ αυτόν τον τρόπο που γίνεται αυτή η εγκατάσταση, μ’ αυτόν τον τρόπο που επιτρέπονται αυτά τα τρία εμπορικά μεγαθήρια και θεωρούμε ότι τελικά υπάρχει ένα τρομερό έλλειμμα σχεδιασμού, μία ανατροπή του Προεδρικού Διατάγματος του ΄95 και μία ευνοϊκή μεταχείριση σε αυτό το νέο κεφάλαιο που αναζητά κερδοφόρες επενδύσεις στον αστικό χώρο. Όχι ότι και το Προεδρικό Διάταγμα του ’95 δεν ευνοούσε το μετασχηματισμό αυτής της περιοχής. Όμως, είχε βάλει κάποιες προϋποθέσεις. Αυτές οι προϋποθέσεις δεν τηρήθηκαν. Δεν έγινε τίποτα βέβαια και τα προηγούμενα χρόνια για τις προβλεπόμενες ρυμοτομήσεις, δεν έγινε τίποτα, για να εξασφαλιστούν οι κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου, δεν έγινε τίποτα, για να γίνουν τα έργα υποδομών που ήταν απαραίτητα για την περιοχή και για να στηριχθούν αυτές οι μικρομεσαίες δραστηριότητες, οι οποίες υπάρχουν στην περιοχή. Με την πρόταση η οποία γίνεται όμως, ανατρέπεται, όπως είπα πριν, παντελώς και το Προεδρικό Διάταγμα του ’95. Δεσμεύτηκε μεν η πολιτεία να δώσει στους ιδιώτες που εμπλέκονται στο νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού αυτό το αντάλλαγμα στον Ελαιώνα. Τι κάνει όμως μ’ αυτήν την τροπολογία; Υπάρχουν νούμερα, υπάρχει δόμηση, η οποία μας τρομάζει. Κατ’ αρχήν, επιλέγεται γήπεδο 40.000 θέσεων έναντι των 35.000, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αυξάνοντας όλα τα μεγέθη προς τα πάνω και κυρίως τον όγκο. Το ίδιο ισχύει και για το οικοδομικό τετράγωνο της ΕΤΜΑ, το 45Α, στο οποίο της δίνεται η δυνατότητα σε αντάλλαγμα παραχωρημένης γης διπλάσιου συντελεστή από τον ισχύοντα μέχρι τώρα. Αυτό σημαίνει πάλι τεράστιο όγκο. Έτσι, τα 34.533 τετραγωνικά μέτρα γίνονται 69.000 τετραγωνικό μέτρα με συντελεστή δόμησης 1,6 έναντι του 0,8. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτήν τη ρύθμιση. Δίνονται στο γήπεδο το 17% δόμηση για τις παράλληλες αθλητικές δραστηριότητες και εγκαταστάσεις. ʼντε να το αποδεχθούμε αυτό, που είναι πολύ μεγάλο νούμερο. Το υπόλοιπο 17% για εμπορικές χρήσεις κ.λπ. των γηπεδούχων γιατί δίνεται και επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο η περιοχή; Με λίγα λόγια δηλαδή, η περιβόητη ανάπλαση στον Ελαιώνα με τη σημερινή τροπολογία θα έχει 164.567 τετραγωνικά μέτρα κτίρια έναντι 53.000. Ε, δεν συμφωνούμε με αυτό ούτε βέβαια με την εταιρεία ειδικού σκοπού που έχει ιδρύσει ο Δήμος κ.λπ.. Θα μπορούσε ο Δήμος να κάνει τις κατάλληλες απαλλοτριώσεις, να έχει το δημόσιο το όφελος για την παραχώρηση αυτής της έκτασης του γηπέδου. Και βέβαια, θα μπορούσε να γίνει εδώ ρύθμιση, ούτως ώστε και αυτός ο χώρος πρασίνου, ο οποίος τελικά καταλαμβάνεται από το γήπεδο –από το γήπεδο, όμως, όχι από τις άλλες χρήσεις- να μπορούσε να αντικατασταθεί με χώρους πρασίνου μέσα στην ίδια ενότητα και όχι να αναζητηθεί το ισοζύγιο από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. ʼλλο το ένα θέμα, άλλο το άλλο. Εμείς, λοιπόν, δεν συμφωνούμε με αυτόν τον τρόπο που γίνεται η ρύθμιση. Βλέπουμε θετική την εγκατάσταση του γηπέδου εκεί, αλλά ακριβώς γι’ αυτά που αφορούν την εγκατάσταση, τις αθλητικές δραστηριότητες και την εξασφάλιση ρυθμίσεων, ούτως ώστε το πράσινο που θα καταληφθεί από αυτή την εγκατάσταση, να εξασφαλιστεί μέσα στο χώρο του ελαιώνα και τίποτα άλλο. Από την άλλη πλευρά, οι ρυθμίσεις που γίνονται στη λεωφόρο Αλεξάνδρας μας βρίσκουν σύμφωνους μέχρι εκεί που δεν θα θιγούν, όμως, οι οκτώ πολυκατοικίες ιστορικής μνήμης, από τις οποίες προβλέπεται να γκρεμιστούν οι έξι. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφανθεί αρνητικά. Επομένως, σε αυτή τη μελλοντική ρύθμιση δεν θα συμφωνήσουμε. Όσον αφορά τώρα την εκτροπή του Αχελώου: Είναι πράγματι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα. Αυτό το έργο ξεκίνησε ως ένα έργο επικοινωνιακού χαρακτήρα και εξαγγελιών, χωρίς να έχει εξασφαλίσει ούτε τη βιωσιμότητά του ούτε την περιβαλλοντική του κατοχύρωση, χωρίς να έχει τελικά εξασφαλίσει όλα αυτά τα οποία ήταν απαραίτητα ακόμα και από τις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος. Διότι όταν λέμε ότι θα πρέπει να υπάρχει προστασία του περιβάλλοντος, κατά το άρθρο 24 του Συντάγματος, στην παράγραφο 1, εννοούμε ότι θα υπάρχει και προστασία των υδάτινων πόρων και όλων των φυσικών κλπ. πόρων. Για το έργο, λοιπόν, της ολικής εκτροπής ο Συνασπισμός με επιχειρήματα ήταν αντίθετος. Έβλεπε τις ανάγκες για το Θεσσαλικό κάμπο, αλλά έκανε την προσέγγιση με μικρότερες κλίμακες, με μικρότερους ταμιευτήρες, με μικρότερα φράγματα, αναχώματα κλπ., για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Από την άλλη πλευρά, είμαστε το Κόμμα το οποίο και πριν έρθει η Οδηγία 2000, κάναμε λόγο ότι και με τον προηγούμενο νόμο του Υπουργείου Ανάπτυξης για τα νερά, έπρεπε η χώρα μας να είχε ολοκληρώσει τον εθνικό και περιφερειακό της σχεδιασμό για τις λεκάνες απορροής, για τον τρόπο διαχείρισης και προστασίας των υδάτων. ʼργησε να ενσωματωθεί η Οδηγία 2000 με το νόμο του 2003 και από εκεί και πέρα υπάρχει μία τεράστια καθυστέρηση. Και η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά και τούτη η κυβέρνηση δεν έχουν κάνει τίποτα. Γιατί, κύριε Υπουργέ, δύο χρόνια δεν κάνατε το Προεδρικό Διάταγμα που να καθορίζει τις λεπτομέρειες για το πώς θα γίνουν οι λεκάνες απορροής; Κι έρχεστε τώρα να το δείτε αυτό ως δικαιολογία, για να πάτε σε μία ειδική ρύθμιση γι’ αυτή τη συγκεκριμένη λεκάνη απορροής της Θεσσαλίας, των ποταμών Αχελώου και Πηνειού. Εμείς με αυτή τη διαδικασία θεωρούμε ότι δεν είναι ένα διαδικαστικό πρόβλημα, αλλά ότι είναι ένα πρόβλημα ουσίας, ότι η χώρα μας πρέπει να αποκτήσει και τον εθνικό φορέα –κατά το νόμο είναι Εθνική Επιτροπή Υδάτων, δεν είχαμε συμφωνήσει γι’ αυτό- να αποκτήσει και τον εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό για το πώς θα διαχειρίζεται τα νερά. Και βέβαια αυτός ο σχεδιασμός θα πρέπει να προκύπτει από συζήτηση, από διαβούλευση, όπως προτείνει και η Οδηγία 2002, αλλά όπως –νομίζω- προκύπτει και από τις διατάξεις του Συντάγματός μας. Τώρα, προκειμένου να παρακάμψουμε το σκόπελο του Συντάγματος, το άρθρο 24, χαρακτηρίζουμε το έργο μεγάλης εθνικής κλίμακας. Προκειμένου, από την άλλη πλευρά, να αποφύγουμε το σκόπελο της Οδηγίας 2000 και των όρων που ορίζονται εκεί, έχουμε στην τροπολογία τη διατύπωση ότι αυτό το έργο είναι για θέματα επείγουσας ύδρευσης αστικών κλπ. περιοχών, είναι για θέματα προστασίας του περιβάλλοντος, αναβάθμισης των οικοσυστημάτων κλπ. –εμείς συμφωνούμε σε αυτά- είναι για την περιβαλλοντική αναβάθμιση των περιοχών, είναι για την παραγωγή ενέργειας από μεγάλα υδρευτικά έργα. Θα συμφωνούσαμε σε αυτά, αλλά είναι, όμως, γι’ αυτό; Γιατί δεν μας το λέτε; Η μελέτη είναι σαφέστατη. Εγώ δέχομαι ότι υπάρχει μία άριστη μελέτη, που λέει τα πάντα, όμως, δεν συμφωνώ να έρθουμε εμείς οι Βουλευτές με ενημέρωση της τελευταίας στιγμής και να την κυρώσουμε με νόμο. Δεν συμφωνώ με αυτή τη διαδικασία. Οι διαδικασίες για τη μελέτη υπάρχουν. Η μελέτη τι προβλέπει; Ότι οι καθαρές πραγματικές ανάγκες αρδευτικού νερού, που θα καλυφθούν από αυτή την εκτροπή, είναι 508.000.000 ανά έτος. Επομένως, το έργο είναι συγχρόνως και αρδευτικό. Να λέμε την αλήθεια, λοιπόν. ʼρα, αυτή τη στιγμή νομοθετούμε αποσπασματικά για τη χρήση αυτή και λέμε ότι κάνουμε τη νομοθέτηση για έκτακτες και μεγάλες ανάγκες ύδρευσης, για περιβαλλοντικές ανάγκες, χωρίς να λέμε την αλήθεια, δηλαδή ότι το μεγαλύτερο μέρος θα είναι για αρδευτικούς λόγους, ώστε από εκεί και πέρα να ληφθούν όλα εκείνα τα μέτρα και η διαχείριση των υδάτων για αρδευτικούς λόγους να γίνεται ορθολογικά και σύμφωνα με τα καινούρια δεδομένα που υπάρχουν από την αναθεώρηση της ΚΑΠ. Επομένως, η δική μου προσωπική άποψη είναι ότι εφόσον έχουμε μεγάλα προβλήματα με τα εγκαταλελειμμένα έργα, εφόσον υπάρχει η μεγάλη ανάγκη για υδροηλεκτρικούς σταθμούς, εφόσον υπάρχει πραγματικά ένα χάος με αυτά τα έργα που εγκαταλείφθηκαν και έγινε πραγματικά μία κακοδιαχείριση, υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να το λύσουμε, αλλά όχι με αυτό τον τρόπο. Θα έπρεπε να είμαστε κανονικοί στη νομοθεσία για τη λεκάνη απορροής. Θα έπρεπε να είμαστε ειλικρινείς για τα θέματα της διαχείρισης για άρδευση και από εκεί και πέρα, εφόσον θα είχαμε όλη αυτή τη διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς, τα κατάλληλα όργανα της πολιτείας να αποφάσιζαν και να ερχόταν σε εμάς μία μικρότερη ρύθμιση και όχι να εγκρίνουμε περιβαντολλογικές μελέτες, να εγκρίνουμε όλη αυτή τη μελέτη που κατά τα άλλα είναι αξιόλογη κ.ο.κ. Γι’ αυτούς τους λόγους, που δεν είναι απλώς διαδικαστικοί, αλλά είναι ουσίας δεοντολογικής και άπτονται και των διατάξεων του Συντάγματος και των αποφάσεων της Οδηγίας 2000 εμείς δεν θα ψηφίσουμε την τροπολογία παρόλο που θεωρούμε ότι υπάρχουν προβλήματα, τα οποία πρέπει να λυθούν. Δευτερολογία Κύριε Υπουργέ, παρακολούθησα με προσοχή την επιχειρηματολογία σας και πραγματικά και το θέμα το κατέχετε πολύ καλά και θέλετε να προχωρήσει το έργο της μερικής εκτροπής του Αχελώου και πράγματι έχετε επιχειρήματα, έχετε τις σχετικές μελέτες, αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κενά στην επιχειρηματολογία σας. Το ένα κενό είναι ότι η Οδηγία 2000 βάζει ως όριο το 2009. Η αρχή είναι από το 2003 και πολύ πιο νωρίς έπρεπε η χώρα μας να κάνει την αρχή για τα θέματα του καθορισμού των λεκανών απορροής, της διαχείρισης κ.λπ. Και μάλιστα όπως είπα και στην πρωτομιλία μου και ο προηγούμενος νόμος –και το είπατε και εσείς- προέβλεπε ότι έπρεπε να έχουν γίνει αυτά. Και μάλιστα πριν από αρκετά χρόνια με μία παρουσία στην Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας του Υφυπουργού κ. Ξανθόπουλου είχε από τότε πει ότι αυτά είναι έτοιμα στην Ελλάδα, διότι η Ελλάδα είχε υπηρεσίες πάρα πολύ καλές και στο ΥΠΕΧΩΔΕ και στο Υπουργείο Ανάπτυξης, τότε τις λεγόμενες ΥΕΒ κ.λπ. και θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να συγκεράσουν όλα αυτά τα πράγματα και να κάνουν αυτόν το σχεδιασμό. Και εγώ πράγματι περίμενα πολύ πιο νωρίς να είχαν προχωρήσει αυτά. Και το προεδρικό διάταγμα να το είχατε προχωρήσει εσείς αφού καθυστέρησε η προηγούμενη κυβέρνηση και να είχε αρχίσει η διαδικασία να εκπονούνται αυτές οι μελέτες. Δεν μας λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση το 2009 να αρχίσουμε. Μας λέει να αρχίσουμε από το 2000 και να είμαστε έτοιμοι το 2009. Έτσι θα μπορούσαμε να έχουμε μία καλύτερη κάλυψη και μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπει το άρθρο 14 της Οδηγίας, τη συζήτηση, τη διαβούλευση κ.λπ. Καθυστερήσαμε που καθυστερήσαμε, δεν πείραζε να καθυστερήσουμε λίγο ακόμη για να συζητήσουμε αυτά τα θέματα. Το δεύτερο θέμα είναι ότι εγώ, διολισθαίνοντας κιόλας στην απόφαση του κόμματός μας θα ήμουν θετική εφόσον καθαρά αντιμετωπίζατε τη μερική εκτροπή ως ένα έργο οικολογικό για τις ανάγκες της ύδρευσης, για τις ανάγκες της αναβάθμισης των οικοσυστημάτων και για τις υδροηλεκτρικές ανάγκες. Εγώ θα ήμουν σύμφωνη μέχρι εκεί, όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Είναι κατ’ εξοχήν αρδευτικό το έργο. ʼλλωστε διαβάζω και τη μελέτη. Κυρίαρχος τομέας όσον αφορά τη σημερινή ζήτηση νερού στην περιοχή μελέτης της άρδευσης με συμμετοχή περίπου το 94% είναι ανάγκες της άρδευσης. Από εκεί και πέρα τι θα κάνουμε με την άρδευση, γιατί πράγματι η υπέρμετρη χρήση τώρα με βαθιές γεωτρήσεις κ.λπ. δημιουργεί οικολογικά προβλήματα και το ένα θέμα φέρνει το άλλο –είμαι τεχνικός και τα καταλαβαίνω- είναι ένα άλλο θέμα, αλλά βάλτε κάποιους όρους σε αυτό, κάποιες προϋποθέσεις. Δεν τίθενται. Για όλα αυτά, λοιπόν, εγώ τουλάχιστον έχω αυτές τις επιφυλάξεις. Θα μπορούσα να είχα προχωρήσει και να ψηφίσω, γιατί θεωρώ ότι ορισμένα από αυτά τα έργα που έγιναν πρέπει να ολοκληρωθούν. Τα πλήρωσε ο ελληνικός λαός και το οικολογικό θέμα και στη Θεσσαλία και στις άλλες περιοχές της χώρας πρέπει να αντιμετωπισθεί. Σας λέω για την Κορώνεια. Τελικά η Κορώνεια δεν μπορεί να αναβαθμιστεί, γιατί δεν μπορεί να πάρει νερό από τον Αλιάκμονα με βάση αυτές τις αρχές ότι αφού δεν υπάρχει η διαχείριση δεν μπορεί η μία λεκάνη απορροής να δίνει στην άλλη. Έτσι, πεθαίνει η Κορώνεια. Υπάρχουν προβλήματα, λοιπόν, και επιτακτικές ανάγκες. Πρέπει, όμως, να τα λύσουμε συλλογικά με διαβούλευση, με εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό. Και το τρίτο θέμα για την τροπολογία για το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Σας ζήτησα και σας είπα ότι μπορούσε να μην υπάρχει τέτοια υπερβολή στην κάλυψη. Τι να κάνουμε τώρα; Αν ο δήμος της Αθήνας δεν θέλει να κάνει καμία απαλλοτρίωση και αυξάνει το συντελεστή από 0,8% σε 1,6% και από την άλλη μεριά για όλα αυτά δίνετε τις δυνατότητες για τρομερές εμπορικές χρήσεις, φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι θα έχουμε την ίδια περίπτωση με το Μαρούσι που και εσείς την κατακρίνατε, ήταν ένα σκάνδαλο. Και εκεί, έτσι όπως γίνονται οι χρήσεις, τρία «MALL» θα γίνουν. Αλλάζει δηλαδή εντελώς η όλη φιλοσοφία γι’ αυτήν την περιοχή. Εμείς έχουμε μία άλλη φιλοσοφία. Δεν θέλουμε έναν τριτογενή τομέα, γιγαντωμένο που το μόνο που θα κάνει είναι να ευνοεί τις μεγάλες επιχειρήσεις επένδυσης κεφαλαίων. Θα μπορούσατε δηλαδή να μειώσετε τα τετραγωνικά, να μείνει το γήπεδο εκεί, να γίνει το ισοζύγιο του πρασίνου και να καλυφθούν μόνο αυτά τα τετραγωνικά που είναι απαραίτητα για το γήπεδο και τις παρεμφερείς δραστηριότητες, τις οποίες είναι αναγκαίο να έχει από το νόμο. Ευχαριστώ.