Ομιλία κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης με θέμα: Αγωνία για το μέλλον της τευτλοκαλλιέργειας

Πέμπτη, 21 Ιούλιος 2005 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι γεγονός ότι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιαίτερα η δεύτερη ήταν ιδιαίτερα αρνητική για τα θέματα της τευτλοκαλλιέργειας, της ζάχαρης και της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και των υποκατάστατων που έχει, κυρίως, όπως λέω στην ερώτησή μου στις περιοχές που πλήττονται από ανεργία. Προέβλεπε λοιπόν για τα ζαχαρότευτλα μείωση κατά 42% στην τιμή παρέμβασης, για τη ζάχαρη 39% και αναπλήρωση μόνο κατά το 60%. Είναι γεγονός ότι στην συνεδρίαση της Δευτέρας στην οποία αναφέρεται και η ερώτηση πήραμε πάλι ένα φιλί ζωής αλλά τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα και από εδώ και πέρα. Διάβασα τα επιχειρήματα του κυρίου Υπουργού: να διασφαλιστεί το εισόδημα των παραγωγών, να διατηρηθεί η παραγωγή ζάχαρης σε όλες τις περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μην κατακλυστεί η ευρωπαϊκή αγορά από εισαγωγές μετά το 2009, να μετατεθεί χρονικά η λήψη απόφασης μετά και από τις διαβουλεύσεις που θα γίνουν στον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου. Είναι λογικά, κύριε Υπουργέ, αυτά τα επιχειρήματα πλην όμως γεννάται το ερώτημα σε μας: γιατί αυτά δεν ισχύουν και για τα υπόλοιπα βασικά αγροτικά μας προϊόντα; Η απόφαση που πήρατε για την πλήρη αποσύνδεση ανταποκρίνεται και σε ποιο βαθμό στους στόχους που σωστά βάζετε για την τευτλοκαλλιέργεια; Εμείς λέμε ότι έπρεπε σε όλα μας τα βασικά προϊόντα να έχουμε τους ίδιους στόχους και να κάνουμε τους ίδιους αγώνες. Εγκαταλείψαμε όμως με πολλή ευκολία όλη αυτήν την προσπάθεια. Από εδώ και πέρα για τα θέματα της τευτλοκαλλιέργειας το Υπουργείο πρέπει με πολλή σύνεση, με προγραμματισμό ν’ αξιοποιήσει τις υποδομές που διαθέτει σήμερα η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης -πέντε εργοστάσια, εννιακόσιοι εργαζόμενοι κτλ. Θα πρέπει να δει καινούριες μορφές εκμετάλλευσης και την παραγωγή βιοκαυσίμων, να δει και τη μείωση του κόστους της παραγωγής έτσι ώστε, όπως είπατε, να μπορεί να γίνει πιο ανταγωνιστική η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι το Υπουργείο θα πρέπει να προετοιμαστεί πάρα πολύ καλά γι αυτές τις αλλαγές, οι οποίες είναι δύσκολες. Και αν από τις οκτώ χώρες οι οποίες θίγονται μαζί μ’ εμάς αυτήν τη στιγμή -εκ των οποίων οι δύο είναι μεγαλύτερες- και οι οποίες έχουν διαμορφώσει αυτήν την αναστέλλουσα μειοψηφία, αποχωρήσουν δύο, δεν θα έχουμε ούτε αυτήν την αναστέλλουσα μειοψηφία και τα πράγματα θα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Επομένως χρειάζεται ένας πολύ σφικτός προγραμματισμός, χρειάζεται αυτό το οποίο λέμε, ν’ αξιοποιηθούν οι υποδομές της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και να δοθούν προοπτικές βιωσιμότητας σε αυτόν τον τομέα. Και μακάρι να γίνονταν οι ίδιες προσπάθειες από τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν την ευθύνη της απόφασης, ώστε να δεχθούν την ολική αποσύνδεση για τα υπόλοιπα βασικά προϊόντα.