Ομιλία κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης με θέμα: Η σωτηρία της Κασσάνδρας και της Μάνης στοίχημα επιβίωσης για τον κρατικό μηχανισμό που εκπνέει

Τρίτη, 05 Σεπτέμβριος 2006 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Κύριε Πρόεδρε, κατά το κύριο μέρος η ερώτησή μου έχει άλλο περιεχόμενο. Με προβληματίζει που δεν ανησυχεί ο κύριος Υπουργός, γενικά το Υπουργείο Εσωτερικών γι’ αυτήν πράγματι τη διάρρηξη που υπάρχει στον ιστό του κρατικού μηχανισμού και τη μεγάλη αδυναμία να συνεργαστεί και να προλάβει τις μεγάλες καταστροφές με την τοπική αυτοδιοίκηση. Εγώ δεν σας ρωτώ ούτε για χρήματα, ούτε για αποκατάσταση κ.λπ. Το μεγάλο θέμα είναι γιατί δεν προλάβαμε. Όταν καταστρέφονται 80.000 στρέμματα δάσους, μεγάλης αξίας φυσικής, τουριστικής κ.λπ., το πρόβλημα είναι να ψάξουμε τι φταίει. Αυτός σας ρωτώ κι αυτό με ανησυχεί. Οι μεν τοπικοί άρχοντες στην Κασσάνδρα έλεγαν ότι φταίει η περιφέρεια. Η περιφέρεια έλεγε «εγώ τους έδωσα κάποια χρήματα και δεν τα αξιοποίησαν». Τα Υπουργεία έχουν μείνει πίσω από ένα νομοθετικό πλαίσιο, μια ρύθμιση του 1997, που για μας είναι λανθασμένη. Σταμάτησε οριστικά με τη ρύθμιση αυτή η συνεργασία των δασικών υπηρεσιών και του Πυροσβεστικού Σώματος. Επομένως, δεν υπάρχει η έννοια, οι διαδικασίες, τα χρήματα, οι πόροι για την πρόληψη. Θα μου πείτε: Υπάρχει για την καταστολή; Που βρέθηκαν τα αεροπλάνα κ.λπ.; Δεν φτάνω σ’ αυτό το ερώτημα. Όμως, πρέπει το Υπουργείο να σταθεί προσεκτικά και να δει ότι δεν λειτουργούν και δεν συνδέονται και δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους τα τρία επίπεδα της διοίκησης. Πρέπει να σας απασχολήσει αυτό το θέμα. Πρέπει να σας απασχολήσει το θέμα ότι οι δασικές υπηρεσίες και σε μία διαφορετική τους σύνδεση με τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση πρέπει να ανακτήσουν τις αρμοδιότητές τους, για να μπορέσουν να επιτελέσουν το έργο της δασοπροστασίας και της πρόληψης και να συμμετέχουν μετά και στο έργο της δασοπυρόσβεσης. Πρέπει, από την άλλη πλευρά, οι δασικές υπηρεσίες, οι υπηρεσίες του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ.λπ. να είναι ουσιαστικές στα θέματα της προστασίας του δάσους και των παρεμβάσεων. Όταν ήμουν νομάρχης, το ’89-’90 στη Θεσσαλονίκη -ισχυρές τότε οι αποφάσεις νομάρχη- επειδή φύτρωναν πολλαπλώς οι διάφορες βίλες στο Σέιχ-Σου, κάναμε αυτή, την περιβόητη απόφαση που κηρύξαμε όλη την περιοχή αναδασωτέα και σταμάτησε το κακό. Βέβαια, άλλα πράγματα δεν προχώρησαν και έγινε η προσπάθεια πυρκαγιάς και καταστροφής του δάσους Σέιχ-Σου. Πρέπει να πάρετε μέτρα, μέτρα τα οποία πονάνε, θεσμικά μέτρα, για να μπορέσετε να προστατεύσετε τις περιοχές αυτές. Δεν κάνουμε τίποτα μετά, όταν έχουν καταστραφεί όλες αυτές οι περιοχές. Πρέπει να μου απαντήσετε: Δεν θα αναθεωρήσετε το θέμα της πυροπροστασίας; Είστε ευχαριστημένος δηλαδή που μέχρι και την τρίτη μέρα μετά τη μετάβαση των κλιμακίων σας στην Κασσάνδρα καιγόταν ακόμη η περιοχή; Είστε ευχαριστημένος που κάηκαν και εκεί και στη Μάνη 80.000 στρέμματα; Δεν πρέπει να αναθεωρήσετε; Για θεσμικές αλλαγές σας μιλάω; Δεν μου απαντάτε.