Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση για αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, ενότητα 24-79 και 117

Ομιλία κατά τη συζήτηση για αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, ενότητα 24-79 και 117

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, από τα άρθρα προς αναθεώρηση που συζητάμε σήμερα, θα επικεντρώσω και εγώ την ομιλία μου στο άρθρο 24. Κύριοι συνάδελφοι, το έχουμε πει πάρα πολλές φορές εδώ, ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, ότι τα προβλήματα των κλιματικών αλλαγών από το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτελούν τεκμηριωμένα πλέον την υπ’ αριθμόν ένα απειλή του πλανήτη και ότι τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν κύριο παράγοντα αντιστροφής του φαινομένου και ρυθμιστή της οικολογικής ισορροπίας. Έχει διαπιστωθεί από όλους, στην τελευταία σύσκεψη πολλών επιστημόνων στη Διακυβερνητική Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα ότι η ανθρωπογενής δραστηριότητα είναι υπεύθυνη κατά 90% για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στο διεθνές, λοιπόν, επίπεδο έχει εδραιωθεί πλέον η πεποίθηση ότι βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν για την προστασία του περιβάλλοντος. Φοβάμαι, όμως, ότι στην Ελλάδα τα κριτήρια, οι επιλογές της Κυβέρνησης είναι σε αντίθετη κατεύθυνση. Εκτός αν τελικά αποδεχθούμε αυτό που περίπου μας είπε ο κύριος Υπουργός ως δικαιολογία, ότι εκατόν ογδόντα χρόνια από τη σύστασή του το ελληνικό κράτος δεν έχει στοιχειώδη χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, δεν έχει καταγράψει τη δημόσια περιουσία του, δεν έχει κτηματολόγιο, δεν μπορεί να προστατεύσει τα δάση του, τον αιγιαλό, το φυσικό και πολιτιστικό του πλούτο και ότι φταίνε τελικά οι χάρτες και οι αεροφωτογραφίες που κατοχύρωσε το 1975 το άρθρο 24 του Συντάγματος. ‘Έλεος, κύριοι συνάδελφοι! Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια που δεν μπόρεσαν πραγματικά να οργανώσουν χωροταξικά, πολεοδομικά αυτό το κράτος και να διαφυλάξουν τη δημόσια περιουσία του και τον φυσικό του πλούτο. Είναι τεράστιες οι ευθύνες και η διάταξη του άρθρου 24 ήταν αυτή που συγκράτησε τουλάχιστον και μπορεί να συγκρατεί ακόμα κάποια πράγματα. Ξεχάσατε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι είχατε αντιταχθεί και εσείς στην αναθεώρηση του άρθρου 24 κατά τη συζήτηση το 2001. Ξεχάσατε ότι τελικά η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ είχε αναγκαστεί από την πίεση και την πειθώ της κοινωνίας, όλων των φορέων τότε, όλου του κόσμου, να κάνει πίσω, να εγκαταλείψει τις προτάσεις της. Και αυτό, γιατί το άρθρο 24 αποτέλεσε μια συνταγματική διάταξη προωθημένη για την εποχή της στον ευρωπαϊκό χώρο, η οποία επί τριάντα χρόνια με τη νομολογιακή της θωράκιση είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος όλων όσων αγωνίζονται για τη διάσωση του φυσικού, του οικιστικού και του πολιτιστικού περιβάλλοντος της χώρας μας. Έφερε και φέρνει όλους μας, κύριοι συνάδελφοι, απέναντι στη βασική αρχή ότι τα έργα, οι δράσεις, οι ρυθμίσεις για την ανάπτυξη, για την εξασφάλιση της κατοικίας, για το χωροταξικό σχεδιασμό, πρέπει να διακρίνονται από την αρχή και τη μέριμνα της αειφορίας, της προστασίας του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών. Τι συμπέρασμα βγάζει κανείς, όταν διαβάζει την αιτιολογική έκθεση της Νέας Δημοκρατίας για την πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 24; Βγάζει το συμπέρασμα ότι θα κινηθεί σε πέντε άξονες. Στον αποχαρακτηρισμό δασών και δασικών εκτάσεων που απώλεσαν το δασικό τους χαρακτήρα έως την έναρξη ισχύος του Συντάγματος 11-6-1975. Στη διάκριση μεταξύ δασών και δασικών εκτάσεων, έτσι ώστε οι τελευταίες να εντάσσονται με μεγαλύτερη ευκολία στο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό. Με απλά λόγια να είναι δυνατή η δόμησή τους. Στην αντικατάσταση της αρχής της αειφορίας από την σύνθετη αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης, όπου σημειώνεται χαρακτηριστικά στην πρόταση ότι ο δεύτερος όρος, χρησιμοποιείται διεθνώς και πρέπει να προκριθεί έναντι του πρώτου. Στην εξομοίωση από νομική άποψη των ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων με τις λοιπές απαλλοτριώσεις του άρθρου 17 του Συντάγματος. Στη μετατροπή του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου στο Συνταγματικό Δικαστήριο, με σκοπό, παρά τον αδιευκρίνιστο ακόμα ρόλο του, την αποδυνάμωση της λειτουργίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνολικά κρινόμενες αυτές οι προτάσεις δεν απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν ως σαφή οπισθοδρόμηση, τη στιγμή μάλιστα που όπως προανέφερα η διεθνής και ευρωπαϊκή τάση είναι η περαιτέρω ενίσχυση της περιβαλλοντικής προστασίας. Κύριοι συνάδελφοι, ποιες είναι οι δικές σας εκτιμήσεις για τις δασικές εκτάσεις που θα αποχαρακτηριστούν; Οι δικές μας είναι ότι θα ξεπεράσουν τα είκοσι εκατομμύρια στρέμματα. Και εσείς λέτε ότι έρχεστε με την Αναθεώρηση να προστατεύσετε το δάσος; Συζητάμε σήμερα, όταν κάναμε τόση συζήτηση και τα διευκρινίσαμε αυτά τα πράγματα το 2001, τι αποτελεί δάσος και τι δασική έκταση; Αυτό έχει καθοριστεί με πολύ κόπο και από το Σύνταγμά μας. Μας βοήθησε βέβαια σ' αυτό και η επιστήμη της δασικής οικολογίας. Τα είχαμε πει τότε, τα λέγατε και εσείς κατά τη συζήτηση το 2001. Δεν είναι δυνατόν να καθορίζεται το δάσος και η δασική έκταση με βάση κάποιο χρονικό ορίζοντα είτε αυτός είναι το 1975 ή κάποια άλλη ημερομηνία, γιατί κάτι τέτοιο εξυπηρετεί μόνο τις αναπτυξιακές, οικιστικές πολιτικές. Αυτό εξυπηρετούσε –και δεν το λέω για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για την ιστορία- και πολιτικές της δικτατορίας, για μια επταετία. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να αποτυπώνουμε και να συζητάμε για πολύ σημαντικά θέματα με ημερομηνίες ή να παραποιούμε τους ορισμούς που έχει δώσει η επιστήμη και επιβάλλει η ζωή στον πλανήτη. Δεν είναι αόριστα, κύριε Μπασιάκο, αυτά τα πράγματα. Είναι πάρα πολύ καθορισμένα. Στο άρθρο 24 ορίζεται ότι τα δημόσια δάση μπορεί να αλλάξουν περιορισμό μόνο για λόγους εθνικής οικονομίας, δηλαδή σε επίπεδο εθνικού συμφέροντος και όχι για άλλο κατώτερο δημόσιο συμφέρον, ασαφές όπως θέλετε εσείς τώρα να το κάνετε. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας ανάγει την οικιστική ανάπτυξη σε λόγο δημοσίου συμφέροντος, χάριν του οποίου επιτρέπεται η μεταβολή του χαρακτήρα των δασών και των δασικών εκτάσεων. Τελικά, θα ανοίξουμε μια μεγάλη κερκόπορτα, αν φτάσουμε στο σημείο να μπορούν, παρά τη νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας, δάση και δασικές εκτάσεις να εντάσσονται στο σχέδιο πόλης. Έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση εδώ για το θέμα του χωροταξικού σχεδιασμού, του Κτηματολογίου, των δασικών χαρτών. Είπε κανείς ότι αυτά δεν είναι απαραίτητα; Όμως, εμείς δεν μπορούμε να σας δώσουμε κανένα άλλοθι. Δεν έχετε κανένα άλλοθι, δεν έχετε καμία δικαιολογία και δεν μπορείτε να ανατρέψετε τη διαδικασία, τη φυσική και επιστημονική σειρά των πραγμάτων που αφορούν τον περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό, τον τομεακό και πολεοδομικό και τα εργαλεία που το άρθρο 24, αλλά και η επιστήμη επιτάσσει να χρησιμοποιηθούν. Τα εργαλεία αυτά είναι το Κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες που σκόπιμα μέχρι σήμερα καθυστερούν να συνταχθούν, για να μπορούν να διευκολύνονται οι κάθε μορφής καταπατητές, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, μεγαλοεπενδυτές κ.λπ., οι οποίοι έξω από κάθε πλαίσιο θέλουν να καθορίζουν εκείνοι. Γιατί το κράτος δεν έχει μπορέσει μέχρι τώρα να ολοκληρώσει το χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό; Γιατί δεν έχει την πολιτική βούληση, γιατί θέλει να κρατάει όμηρο και να έχει πελατειακή σχέση με τον πολίτη, ο οποίος θέλει να διαβιώσει σε ένα ρυθμισμένο και χωροταξικά οργανωμένο χώρο. Και βέβαια δεν μπορεί κανείς και ούτε έχει την απαίτηση να θέλει αυτός ο οικιστικός χώρος να δομηθεί μέσα στα δάση, μέσα στις περιοχές, οι οποίες είναι υπό προστασία. Αλίμονο! Εκεί, θέλουν να είναι τα συμφέροντα, οι καταπατητές που κάνουν όλα αυτά σε βάρος του ελληνικού λαού. Όμως, το κράτος ακολουθεί αυτούς, δεν ακολουθεί μια δική του υπεύθυνη πολιτική. Κύριε Μπασιάκο, βεβαίως έχετε εργαλεία. Και οι προηγούμενοι νόμοι, αλλά και το Σύνταγμα κυρίως με το άρθρο 24 σας έχουν επιβάλει αυτά τα εργαλεία. Δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να θεωρήσουμε και να δεχτούμε τη δικαιολογία που λέτε εσείς ότι δεν υπάρχει εθνικός χωροταξικός σχεδιασμός, γιατί φταίει το άρθρο 24. Τελικά, τι προτείνετε εσείς; Ο χωροταξικός σχεδιασμός να κρίνει την αποτύπωση και προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων; Ποια χωροταξία θα κρίνει αυτό; Αυτή που μετρά τις γενιές των αυθαιρέτων και την αγνόηση των τελεσίδικων αποφάσεων των δικαστηρίων; Εγώ δεν έχω καταλάβει τελικά ούτε τα επιχειρήματά σας που αυτήν την στιγμή πραγματικά φέρνουν κάθε φορά τον πολίτη σε σύγχυση. Φαίνεται τελικά ότι η χωροταξία, η ανάγκη για κατοικία είναι ανταγωνιστής στην ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος. Οι αδυναμίες των κυβερνήσεων να παράσχουν ένα σωστό χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό μαζί με την προστασία του φυσικού και δασικού περιβάλλοντος, είναι! Τίποτα δεν σας δικαιολογεί για την κατάσταση όπου έχει φθάσει η χώρα. Και δεν σας δικαιολογεί, βέβαια, ούτε και η διεθνής συγκυρία και το κλίμα και οι επιβαρύνσεις που έχουμε, για να προχωρήσετε σε άλλη μία οικολογική καταστροφή! ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων): Για το ποσοστό δασοκράτησης δεν μας είπατε! ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ-ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ: Αυτό που ορίζει το Σύνταγμα, δηλαδή το 10%, που ήταν και δεν μπορεί να αλλάξει, όπως επιβάλλει το Σύνταγμα!