Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβερνήσεως που κατέθεσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ομιλία κατά τη συζήτηση της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβερνήσεως που κατέθεσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Η πρόταση δυσπιστίας της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το αίτημα για εκλογές και κυρίως η αποχώρηση από την αναθεωρητική διαδικασία του Συντάγματος σημαίνει καταρχήν ότι το Φοιτητικό και Εκπαιδευτικό Κίνημα, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνικοί φορείς έσπασαν τη δικομματική συναίνεση να περάσει με 180 ψήφους η αναθεώρηση του άρθρου 16, από την πρώτη ψηφοφορία. Το είχαμε πει: Το κίνημα του άρθρου 16, το κίνημα της γενιάς του άρθρου 16. Θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Και τις καθορίζει. Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς αναδεικνύεται η δύναμη της σταθερής, μαχητικής, προγραμματικής αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ, έστω και τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής τακτικής, κατάλαβε ότι δεν μπορεί να διακηρύσσει ότι η Κυβέρνηση είναι επικίνδυνη για τη χώρα και παράλληλα να συμπλέει μαζί της σε ένα κορυφαίο ζήτημα, όπως το άρθρο 16 και το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, που η προστασία του αποτελεί το αντικείμενο του κινήματος της νέας γενιάς και έχει κατεβάσει όλη την εκπαιδευτική κοινότητα στους δρόμους. Φοβάμαι όμως, και αυτό φάνηκε και από την ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ότι μπορεί να περιορισθεί μόνο σε έναν πολιτικό ελιγμό και όχι σε μία πραγματική αλλαγή πολιτικής στο άρθρο 16 και ότι η δικομματική συναίνεση για μια μετεκλογική ρύθμιση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια παραμένει. Για το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς η υπεράσπιση του άρθρου 16, όπως και του άρθρου 24 αποτελεί ένα από τα κεντρικά θέματα των επόμενων εκλογών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Έχουμε με σαφήνεια διατυπώσει την αντίθεσή μας με τη συγκεκριμένη Αναθεώρηση του Συντάγματος και με τις προωθούμενες προς αναθεώρηση διατάξεις από την κυβερνητική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας. Την αντίθεσή μας αυτή αναδείξαμε δυναμικά, καταθέτοντας τις δικές μας θέσεις και προτάσεις στην κοινωνία, όπως το έκαναν διεξοδικά και οι δύο βουλευτές μας στην επιτροπή αναθεώρησης στο σύνολο των συνεδριάσεων της. Πιστεύουμε ότι η απόφαση της ΝΔ να κινήσει τη διαδικασία μιας νέας αναθεώρησης του Συντάγματος πριν ακόμη ολοκληρωθεί η προηγούμενη αποτελεί στοιχείο επικοινωνιακής πολιτικής και μέσο αποπροσανατολισμού από τα μεγάλα προβλήματα , που τα επιδεινώνει αντί να τα επιλύει η πολιτική της Κυβέρνησης και ο τρόπος λειτουργίας της . Διότι η κακή λειτουργία του πολιτικού συστήματος, η υποβάθμιση και η αναξιοπιστία των θεσμών, τα προβλήματα της αδικίας και της διαφθοράς, η περιστολή των κοινωνικών δικαιωμάτων , η μετατόπιση της πολιτικής στα εξωθεσμικά κέντρα, η υπερεξουσία της διαπλοκής δεν οφείλονται στο Σύνταγμα ούτε αντιμετωπίζονται με ένα νέο και μάλιστα Κυβερνητικό Σύνταγμα. Η νέα αναθεώρηση δεν γίνεται στο όνομα της ανάγκης για διευρυμένη δημοκρατία, ενισχυμένη συμμετοχή και αξιόπιστο κοινωνικό και πολιτικό έλεγχο. Απεναντίας γίνεται για να προσαρμοστούν κάποιες κυβερνητικές λογικές σε σχέση με την εκμετάλλευση συλλογικών αγαθών, με την εκχώρηση δημοσίων χώρων και την ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης συλλογικών αγαθών. Οδηγεί στην ελαστικοπόιηση των δημοκρατικών εγγυήσεων και των ποιοτικών όρων περιβαλλοντικής αρμονίας και άλλου τύπου αειφόρου και συλλογικής ανάπτυξης. Το άρθρο 16 εάν προβλέψει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, μη κερδοσκοπικών, ή άλλων κέντρων θα λύσει τα διαρθρωτικά και υποχρηματοδότησης προβλήματα της παιδείας; Το άρθρο 24 αν αναθεωρηθεί θα λύσει ή τελικά θα διογκώσει τα χρόνια προβλήματα της άναρχης οικιστικής ανάπτυξης , της μη καταγραφής και μη διαφύλαξης του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της χώρας, της έλλειψης χωροταξικού και αναπτυξιακού σχεδιασμού. Μήπως τελικά οι αναθεωρήσεις επί αναθεωρήσεων του Συντάγματος επιβάλλουν ένα καθεστωτικό δικομματισμό πάνω από τον δημοκρατικό συνταγματικό μας χάρτη; και που παράλληλα θέλει να καλύψει τις μεγάλες του αδυναμίες για την επίλυση των χρόνιων προβλημάτων και κεφαλαιώδους σημασίας προβλήματα της χώρας, όπως η αναβάθμιση όλων των βαθμίδων της παιδείας, ο χωροταξικός σχεδιασμός και όχι οι πελατειακές σχέσεις για την οικιστική και περιφερειακή ανάπτυξη, η προστασία και η καταγραφή του δημόσιου πλούτου. Ας δούμε αναλυτικότερα τις δύο κύριες προτάσεις της Κυβέρνησης για την αναθεώρηση : Αναθεώρηση του ʼρθρου 24 Η ψηφοφορία της Επιτροπής της Βουλής για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος έδειξε ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση των δασών και των δασικών εκτάσεων βρήκε μια πρώτη δικαίωση. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την οριστική δικαίωση, δηλαδή την απόσυρση της πρότασης. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε πολύ καλά ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα του δασικού χώρου μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς την προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση. Αντίθετα, η αναθεώρηση θα καταστεί εργαλείο επιβράβευσης των καταπατητών της δημόσιας δασικής γης και των βιαστών του δασικού περιβάλλοντος. Όπως γνωρίζετε ήδη στις 2 Φεβρουαρίου του 2007 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Διεθνούς Διακυβερνητικής Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Κλίμα. Στην έκθεσή τους εκατοντάδες επιστήμονες που έλαβαν μέρος στη διάσκεψη του Παρισιού λένε με βεβαιότητα, ότι η ανθρωπογενής δραστηριότητα είναι υπεύθυνη κατά 90% για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και συμπεραίνουν ότι οι κυβερνήσεις μπορούν και πρέπει να κάνουν πολύ περισσότερα πράγματα για να το επιβραδύνουν ώστε να περιοριστούν οι πλημμύρες, οι ξηρασίες, οι καύσωνες και η άνοδος της στάθμης των θαλασσών. Στο διεθνές πεδίο έχει εδραιωθεί πλέον η πεποίθηση ότι βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν για τη προστασία του περιβάλλοντος, στην Ελλάδα τα κριτήρια για τις επιλογές της Κυβέρνησης είναι σε αντίθετη κατεύθυνση. Η πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος επιχειρεί να ανατρέψει το σύστημα που έχει εγκαθιδρύσει το άρθρο 24, το οποίο οργανώνει την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος γύρω από τρεις βασικούς άξονες: α)την προστασία των δασών β) τη χωροταξία και γ) την πολεοδομία, τις οποίες καθιστά υποχρέωση του κράτους προς τον πολίτη και στις οποίες θέτει ως απαράβατο όρο τη διαφύλαξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Η Κυβέρνηση επιχειρεί μέσα από αυτή τη διαδικασία αναθεώρησης να ανατρέψει τη φυσική και επιστημονική σειρά των πραγμάτων όσον αφορά τον Εθνικό και Περιφερειακό Χωροταξικό σχεδιασμό, τον τομεακό και πολεοδομικό και τα εργαλεία που το άρθρο 24 επιτάσσει να χρησιμοποιηθούν. Τα εργαλεία αυτά είναι το κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες, που σκόπιμα μέχρι σήμερα καθυστερούν να συνταχθούν, για να διευκολυνθούν οι μεγαλοεπενδυτές και οικοδομικοί συνεταιρισμοί που διεκδικούν τη θυσία δασών και δασικών εκτάσεων στο βωμό του κέρδους. Η έννοια του δημόσιου συμφέροντος αποδείχθηκε πολλές φορές ρευστή και εξυπηρέτησε άλλα συμφέροντα και όχι την Εθνική Οικονομία και την αειφόρο ανάπτυξη. Οι επανειλημμένες προσπάθειες αναθεώρησης του άρθρου 24 στοχεύουν στη συγκάλυψη και διευκόλυνση τέτοιων πράξεων και παραλείψεων της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. ʼρθρο 16 Από την αρχή είχαμε επισημάνει ότι θα ήταν σημαντικό η αξιωματική αντιπολίτευση να σταματήσει να στηρίζει ουσιαστικά την κυβερνητική πολιτική σ΄ αυτό το θέμα της αναθεώρησης του άρθρου 16, που είναι το κεντρικό πολιτικό ζήτημα της χώρας και να περάσει στη στήριξη του άρθρου 16 και του δημόσιου Πανεπιστήμιου, πράγμα το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα να καταρρεύσει όλη η επίθεση που γίνεται σήμερα από την κυβέρνηση στην Παιδεία. Σήμερα, έχουμε καταγράψει με σαφήνεια την μεγάλη ανάγκη του ελληνικού λαού για εκπαίδευση και επομένως είμαστε βέβαιοι ότι πίσω από τις προτάσεις για αναθεώρηση του άρθρου 16 κρύβονται πράγματι πολύ σημαντικά οικονομικά συμφέροντα. Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος με το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται η Παιδεία στην Ελλάδα του 2007. Όλοι θα θέλαμε να είναι σε πολύ καλύτερο επίπεδο όλες οι βαθμίδες και βέβαια να είχε μία στοιχειώδη χρηματοδότηση. Εάν δεν είναι ικανοποιητικό το επίπεδο της Παιδείας, την απάντηση και τη λύση θα τη δώσει η αγορά και ο ανταγωνισμός; ή το δημόσιο ενδιαφέρον αφού θέλω να πιστεύω, ότι όλοι μας θεωρούμε ότι η παιδεία αποτελεί κοινωνική ευθύνη της πολιτείας. Είναι πολιτικά και κοινωνικά απαράδεκτο Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να επικαλούνται την σημερινή κατάσταση των ΑΕΙ, για την οποία αυτοί έχουν την κύρια ευθύνη, για να δικαιολογήσουν τη θέση τους για τα ιδιωτικά ή μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. Το επιχείρημα ότι με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα αντιμετωπιστεί η λεγόμενη φοιτητική μετανάστευση είναι σαθρό. Η αντιμετώπισή της είναι δυνατή, όπως επανειλημμένα έχει υποστηρίξει ο ΣΥΝ, με την ισχυρή χρηματοδότηση για να είναι εφικτή η αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος και η εξασφάλιση μεγαλύτερης πρόσβασης των νέων στα ΑΕΙ. Το ΠΑΣΟΚ με την πρόταση δυσπιστίας ζητάει εκλογές διακηρύσσοντας ότι οι πολιτικές της Κυβέρνησης και ο τρόπος λειτουργίας της είναι επικίνδυνα για τη χώρα. Δεν έχει όμως καταθέσει ακόμη τις δικές του προτάσεις για τις πολιτικές που θα ακολουθήσει και που θα διορθώνουν τα προβλήματα που συσσώρευσε, και στο παρελθόν, στην παιδεία, στην διαχείριση των δημόσιων αγαθών, στην προώθηση ιδιωτικοποιήσεων κρίσιμων οργανισμών κοινής ωφέλειας και οικονομικής ανάπτυξης, στην ελληνική γεωργία και τον μικρομεσαίο έλληνα αγρότη κ.α. Απ’ την άλλη μεριά η Κυβέρνηση της Ν.Δ. επιμένει ότι θα επιτύχει <την ισχυρή>, όπως την χαρακτηρίζει, ανάπτυξη με την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, των απορυθμίσεων των Δημόσιων Οργανισμών και των εργασιακών σχέσεων, με την απελευθέρωση της αγοράς από το δημόσιο και τον κοινωνικό έλεγχο. Επιδεικνύει, όπως έκανε και το ΠΑΣΟΚ ως Κυβέρνηση, τους δείκτες αύξησης του εθνικού εισοδήματος (πάνω από 3,5%), έστω και αν όλοι διερωτώνται αν υπάρχει κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτέλεσμα; Ποια ήταν τέλος πάντων η προστιθέμενη αξία των επενδύσεων μέχρι σήμερα και ποια η αναπαραγωγή της ανάπτυξης ; Εκείνο όμως που έχουν καταλάβει πολύ καλά οι πολίτες με τις πολιτικές που εφαρμόζονται μέχρι σήμερα είναι ότι δεν προάγεται η κοινωνική ευημερία, δεν βελτιώνεται τη ζωή τους, δεν μειώνονται τις ανισότητες και δεν περιορίζουν τη φτώχεια. Πράγματι σταθερός παραμένει ο κίνδυνος της φτώχειας και καλύπτει το 20%-23% του πληθυσμού, δηλαδή πάνω από δύο εκατομμύρια πολίτες .Αυτή την οδυνηρή διαπίστωση έκανε πριν δύο μήνες ο κ. Γκαργκάνας και πριν λίγες μέρες ο Υπουργός Οικονομικών κ. Αλογοσκούφης αλλά βέβαια μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2007. Και σας ερωτώ λοιπόν, τι θα κάνετε φέτος για αυτά τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα; Τι θα κάνετε για την ελληνική γεωργία; Όταν και εσείς γνωρίζετε ότι η πραγματικότητα είναι αρνητική για την ελληνική γεωργία, ιδιαίτερα αρνητική για το μικρομεσαίο παραγωγό. Θα παραδεχθείτε ως Κυβέρνηση την αποτυχία της πολιτικής σας αλλά και εσείς κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ που επιμείνατε μέχρις εσχάτων για την πλήρη αποδέσμευση, χωρίς να έχετε καταθέσει –ούτε και σήμερα- κανένα πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση. Μόνο κριτική και στοιχεία, έτσι είναι η κατάσταση. Οδηγήθηκε χθες ή προχθές απ’ αυτό; Όχι βέβαια. Υπάρχουν χρόνια προβλήματα για τα θέματα της ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας. Και ήρθε και η νέα Κ.Α.Π., με τις νέες πρακτικές και με την πλήρη αποδέσμευση που δεχθήκατε και έχει επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Πράγματα τα οποία δεν έγιναν στο παρελθόν και εξακολουθούν να μη γίνονται, αποτελούν μεγάλες πληγές για την εφαρμογή της νέας πολιτικής. Και η ίδια η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση, καταγράφει βέβαια και αυτή τα δικά της αδιέξοδα. Τι καταγράφει, λοιπόν, σε επίσημο έγγραφό της; Μια ολόκληρη χώρα –περίπου σαν τη δική μας χώρα, την Ελλάδα- θα εξαφανιστεί από τον ευρωπαϊκό χάρτη μέσα στην επόμενη οκταετία. Τι θα κάνουμε λοιπόν; Αυτό γιατί δεν μας απασχολεί; Δεν βλέπουμε τώρα ότι η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη; Και ρωτάμε: Ποια είναι η θέση της κυβέρνησης στην προοπτική να φθάσει η γεωργία στο σημείο αυτό που το επίσημο έγγραφο της Κομισιόν αναφέρει; Θα διαχειριστούμε τελικά τα προβλήματα της ελληνικής γεωργίας και σε ποια κατεύθυνση; Ποιες είναι οι προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία συσσώρευσε και αυτή με την πολιτική της πάρα πολλά προβλήματα; Η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Οργάνωση Αγοράς Οπωροκηπευτικών έχει ξεκινήσει και παρά τις μέχρι τώρα οδυνηρές συνέπειες από την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ και της πλήρους αποδέσμευσης η κυβέρνηση δεν πτοείται. Παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις για ραγδαία μείωση έως και εξαφάνιση παραδοσιακών καλλιεργειών που αποτελούσαν και την πρώτη ύλη για τους αντίστοιχους μεταποιητικούς κλάδους (καπνός, βαμβάκι, ζάχαρη, ελαιόλαδο, σιτηρά) η κυβέρνηση δεν βγάζει τα αναγκαία συμπεράσματα. Παρά τη μεγάλη μείωση των αγροτικών εισοδημάτων, την απομάκρυνση των νέων από την ύπαιθρο και την απαξίωση του αγροτικού επαγγέλματος η Κυβέρνηση δεν ανησυχεί. Καταδεικνύεται απόλυτα ότι τα προβλήματα βρίσκονται στις πολιτικές σας και στον τρόπο διαχείρισης των δημόσιων ζητημάτων και αγαθών και όχι βέβαια στις συνταγματικές διατάξεις και συγκεκριμένα σε αυτές που θεσμοθετήθηκαν για να διαφυλάσσουν τα παραπάνω.