Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του ν/σχ του Υπουργείου Ανάπτυξης «Παραγωγή και διάθεση προϊόντων αρτοποιίας και συναφείς διατάξεις»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του ν/σχ του Υπουργείου Ανάπτυξης «Παραγωγή και διάθεση προϊόντων αρτοποιίας και συναφείς διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα για την παραγωγή και τη διάθεση προϊόντων αρτοποιίας επανέρχεται ένα χρόνο μετά την πρώτη του κατάθεση. Δυστυχώς, με το σχέδιο αυτό ενισχύεται ακόμα περισσότερο, παρά τις αρκετές διαβουλεύσεις, παρά τις σημαντικές παρατηρήσεις, αλλά και παρεμβάσεις που έκαναν τα σωματεία των αρτοποιών. Η κεντρική πολιτική τους στόχευση είναι να δημιουργηθεί ένα ευνοϊκό πλαίσιο για τους εισαγωγείς και τα σούπερ μάρκετ σε βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των βιοτεχνικών αρτοποιείων και αυτό θα έχει σημαντικές επιπτώσεις και σε άλλους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, στην ελληνική αλευροβιομηχανία, στα ελληνικά σιτηρά, στους παραγωγούς και εργαζόμενους σ’ αυτούς τους κλάδους. Για το λόγο αυτό και στο δελτίο που εξέδωσαν οι οργανώσεις των αρτοποιών που αναφέρεται σε κοινή σύσκεψη που έκαναν με την ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ., τη ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε., τη Γ.Σ.Ε.Ε., τη Γ..Σ.ΕΒ.ΕΕ., τους κατασκευαστές μηχανημάτων εξοπλισμού ζαχαροπλαστείων, αρτοποιείων, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αρτεργατών, τις οργανώσεις καταναλωτών Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ., ΙΝ.ΚΑ., ΒΙΟΖΩ, την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος και άλλους φορείς, εξέφρασαν την αντίθεσή τους σε βασικές διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου. Αυτό συμβαίνει γιατί όλοι αυτοί οι φορείς φοβούνται ότι τελικά ευνοούνται με τις διατάξεις του νομοσχεδίου οι εισαγωγείς της κατεψυγμένης ζύμης και των διατηρημένων αρτοσκευασμάτων, τα σούπερ μάρκετ που πουλούν αυτά τα προϊόντα σε βάρος του πολυάριθμου κλάδου των μικρομεσαίων αρτοποιών, αλλά εν τέλει και της εθνικής οικονομίας, αφού η εθνική μας οικονομία, κύριοι συνάδελφοι, συνδέεται ιδιαίτερα –και αυτό το επαναλαμβάνουν όλα τα κόμματα και ακούγεται και από κυβερνητικές θέσεις- με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και αυτές των αρτοποιών. Πρόκειται για μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατανέμονται, κυρίως, στην περιφέρεια και αποτελούν το 90% των επιχειρήσεων της χώρας μας. Η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας και η καταδίκη της χώρας θεωρούμε ότι δεν δικαιολογούν τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, από τις οποίες –όπως είπα- θα ωφεληθούν, κυρίως, οι εισαγωγείς και οι βιομήχανοι, αλλά και το πιο σημαντικό θα ζημιωθεί ο καταναλωτής και ως προς τις τιμές, αλλά και ως προς την ποιότητα των προϊόντων. Ας δούμε μερικά χρήσιμα στατιστικά στοιχεία. Η συνολική αγορά ψωμιού στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 1.000.000.000 ευρώ και η κατά κεφαλή κατανάλωση πάνω από εξήντα πέντε κιλά. Θεωρείται ότι η κατανάλωση αυτή είναι από τα υψηλότερα ποσοστά στον κόσμο. Σήμερα η εγχώρια κατανάλωση φρέσκου ψωμιού υπολογίζεται στους εξακόσιους πενήντα χιλιάδες τόνους. Απ’ αυτήν την ποσότητα καταγράφεται από τα στατιστικά στοιχεία ότι μόλις το 1,4% παράγεται από τη βιομηχανία με τη μέθοδο του bake off και το υπόλοιπο μερίδιο της αγοράς το έχει η παραδοσιακή αρτοποιία. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι που θέλουν, τελικά, οι μεγάλες επιχειρήσεις να το πάρουν. Είναι ένα μεγάλο μερίδιο. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό προϊόν, μεταξύ των πρώτων και απαραίτητων τροφών για τη ζωή του ανθρώπου και, ιδιαίτερα,για τους νέους ανθρώπους. Αυτή, λοιπόν, την αγορά, όπως και την αγορά γάλακτος, με τον ίδιο τρόπο θέλουν να την καταλάβουν με πρόσχημα τον ανταγωνισμό, τη μείωση των τιμών κ.λπ.. Θα οδηγηθούμε έτσι σε μεγάλες εισαγωγές, σε προϊόντα κατώτερης ποιότητας και εξαφάνιση όλων αυτών των μικρών και μεσαίων κλάδων που ασχολούνται με τα θέματα του άρτου. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν γιατί και οι αγροτικές οργανώσεις και οι Έλληνες σιτοπαραγωγοί, αλευροπαραγωγοί κ.λπ. έχουν κινητοποιηθεί ενόψει αυτού του νομοσχεδίου. Όλοι ξέρουμε ότι τα προϊόντα της ελληνικής γης είναι αγνά, έχουν πολύτιμα συστατικά και μπορούν, πράγματι, να αποτελέσουν τις υγιεινές πρώτες ύλες για την παρασκευή του φρέσκου ψωμιού και των αρτοσκευασμάτων. Τι κάνει, λοιπόν, το νομοσχέδιο; Λαμβάνει υπ’ όψιν αυτό το εθνικό συγκριτικό πλεονέκτημα; Προσπαθεί με κάθε τρόπο να αναδείξει αυτές τις ιδιαιτερότητες και απλώς να κάνει μια τυπική, αναγκαστική εφαρμογή ή προσαρμογή στο άρθρο 24 της οδηγίας; Όχι, διότι στο νομοσχέδιο αυτό δεν υπάρχουν οι διατάξεις εκείνες που, πραγματικά, θα κάνουν πιο ευκρινή τη σήμανση, θα κάνουν πιο ευκρινείς τις ιδιότητες του φρέσκου ψωμιού απ’ αυτό που παράγεται από την κατεψυγμένη ζύμη. Στο νομοσχέδιο αυτό παρά τις διορθώσεις που έγιναν, δεν έχετε υποχωρήσει, κύριε Υπουργέ, στα θέματα της επακριβούς σήμανσης και της ανάδειξης των ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού φρέσκου ψωμιού. Το νομοσχέδιο αυτό ούτε τα αναδεικνύει ούτε τα προστατεύει. ʼρα δεν προστατεύει το επάγγελμα του Έλληνα αρτοποιού. Στην επιτροπή από τις πτέρυγες της Αντιπολίτευσης ζητήθηκε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο. Από την άλλη πλευρά, συζητάμε για την ανάγκη –κι εμείς δεχόμαστε αυτήν την ανάγκη και δίνουμε τη μάχη, γιατί, πράγματι, είναι αδιαπραγμάτευτη αρχή- της προστασίας του καταναλωτή και τα θέματα της διασφάλισης της υγιεινής, της ασφάλειας των τροφίμων των πολιτών. Αυτό πρέπει, πράγματι, να αποτελεί βασική μέριμνα της πολιτείας, να προωθείται μ΄ όλες τις νομοθετικές ρυθμίσεις που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη διατροφική αλυσίδα, όπως αναφέρει και στην εισαγωγή του το νομοσχέδιο αυτό. Επιχειρεί όμως με τις διατάξεις του το νομοσχέδιο αυτό, εκτός από τους όρους υγιεινής και ασφάλειας και τους αντίστοιχους ελέγχους, να θέσει και τους πραγματικούς όρους της ποιότητας των προϊόντων; Αυτό που μας ανησυχεί είναι ότι υπάρχουν σημαντικές παραλείψεις, ηθελημένες, για τα θέματα των ποιοτικών χαρακτηριστικών της επισήμανσης και της διάκρισης μεταξύ του φρέσκου ψωμιού που παράγεται από ελληνικά προϊόντα και των κατεψυγμένων ή προψημένων κ.λπ. διατηρημένων προϊόντων. Χρησιμοποιούνται οι όροι «φρέσκος άρτος» και «διατηρημένος άρτος», χωρίς να αναγράφεται από τι παράγεται ο διατηρημένος άρτος, σε αντίθεση με το φρέσκο άρτο, χωρίς να αναγράφεται αν έχει υποβληθεί σε κατάψυξη, ποια ημερομηνία έχει υποβληθεί σε κατάψυξη, για πόσο χρόνο είναι σε διατήρηση, από πού προέρχονται κ.λπ.. Αυτά είναι ζητήματα που αφήνουν, πράγματι, μετέωρο τον καταναλωτή και δημιουργούν άνισους και ευνοϊκούς όρους προς αυτά τα εισαγόμενα προϊόντα. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε την άποψη των επιστημόνων και διαιτολόγων, οι οποίοι επιμένουν ότι είναι προτιμότερο οι καταναλωτές να επιλέγουν όσο το δυνατό λιγότερο επεξεργασμένες διατροφές. Στην περίπτωσή μας, λοιπόν, το βάρος θα πρέπει να πέσει στους όρους παραγωγής και εμπορίας του φρέσκου ψωμιού και όχι στο προβάδισμα ή στην ευνοϊκή μεταχείριση του ψωμιού από κατεψυγμένη ζύμη ή από άλλα αρτοσκευάσματα. Εδώ και αρκετές μέρες έχουμε μια μεγάλη καμπάνια –και σωστά κάνουμε- για να προτρέψουμε τους πολίτες, τους καταναλωτές να στραφούν στη μεσογειακή διατροφή. Έχουμε τα στατιστικά στοιχεία ότι τα Ελληνόπουλα παρουσιάζουν μεγαλύτερο βάρος από τα άλλα παιδιά των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κοκ. Υπάρχει σ’ αυτό το νομοσχέδιο ή έστω στην αιτιολογική του έκθεση κάποια αναφορά για όλα αυτά τα θέματα; Εγώ, λοιπόν, φοβάμαι ότι το νομοσχέδιο αφήνει περιθώρια για να εξαπατηθεί ο καταναλωτής, αφού ο εισαγωγέας της κατεψυγμένης ζύμης δεν υποχρεούται να αναφέρει ούτε τον τόπο προέλευσης ούτε την ημερομηνία παραγωγής. Ο καταναλωτής δεν γνωρίζει πού και πότε έχει παραχθεί, εάν προέρχεται από χώρα στην οποία κυκλοφορούν μεταλλαγμένα σιτηρά και δημητριακά, εάν τηρούνται οι συνθήκες κατάψυξης ή απόψυξης, εάν το ψημένο προϊόν που αγοράζει δεν έχει ξαναψυχθεί, πράγμα το οποίο είναι καταστροφικό. Αυτές είναι πολύ σημαντικές ελλείψεις στο νομοσχέδιο. Πέραν αυτών, δεν υπάρχουν βασικά στοιχεία που θα έπρεπε να αναδείξουν το ελληνικό φρέσκο ψωμί και τις βασικές θρεπτικές του ιδιότητες, αλλά και η αναγκαιότητα –όχι μόνο γιατί είναι υγιεινό- να ενισχυθεί ο κλάδος ακόμα περισσότερο, για να μπορέσει, πράγματι, και να εκσυγχρονιστεί, να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις υγιεινής και ασφάλειας, ούτως ώστε να προχωρήσει, πράγματι, στην παραγωγή ασφαλούς, φρέσκου και υγιεινού ψωμιού. Αντί, λοιπόν, ο κλάδος να βοηθιέται σ’ αυτό το θέμα και να ενισχύεται με την ολοκληρωμένη σήμανση των προϊόντων, αφήνεται μετέωρος και παράλληλα αφήνεται μετέωρος και ο καταναλωτής. Πέραν τούτου, δημιουργούνται άνισοι όροι ανταγωνισμού, όταν για τα αρτοποιεία απαιτούνται εκατόν τριάντα τετραγωνικά και για τις εγκαταστάσεις έψησης –αυτά που αποτελούν τα ιδιόρρυθμα αρτοποιεία- μόνο σαράντα δυο τετραγωνικά, όταν οι εγκαταστάσεις έψησης, έτσι όπως προβλέπεται στο νομοσχέδιο, θα ιδρύονται με λιγότερο κόστος σε σχέση με τα αρτοποιεία και θα προβάλλονται ως ισότιμα πουλώντας ζεστό το κατεψυγμένο ψωμί για είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, όταν τα αρτοποιεία υποχρεώνονται να ψήνουν φαγητά, να διαθέτουν αποθέματα υλικών για δέκα μέρες –και σωστά υπάρχουν αυτές οι υποχρεώσεις- και για τις άλλες εγκαταστάσεις δεν υπάρχουν τέτοιες υποχρεώσεις, όταν προβλέπεται υπεύθυνος αρτοποιίας στα αρτοποιεία και δεν προβλέπεται στις εγκαταστάσεις έψησης, όταν μόνο για τα αρτοποιεία υπάρχει υποχρεωτική διάθεση τύπου 70% σύμμεικτη κ.ο.κ.. Πρόσφατα πήραμε και τις παρατηρήσεις της Ο.Κ.Ε. Είναι ακριβώς οι παρατηρήσεις που κάναμε στην επιτροπή με τις οποίες σας ζητήσαμε να διορθώσετε το νομοσχέδιο. Επιμένει και η Ο.Κ.Ε. ότι θα πρέπει με σαφήνεια να απαγορεύεται η χρήση μεταλλαγμένων σιτηρών στην παραγωγή αρτοσκευασμάτων. Σε κάθε περίπτωση –λέει- και στο βαθμό που αυτό δεν είναι εφικτό θα πρέπει η χρήση τους να αναγράφεται με εμφανή σήμανση στη συσκευασία. Ο καταναλωτής θα πρέπει να γνωρίζει –επισημαίνει η Ο.Κ.Ε.- ακριβώς τη θρεπτική αξία αυτού που καταναλώνει. Όλες οι διατροφικές μελέτες που επιδιώκουν την προώθηση της υγείας των ανθρώπων μιλούν για φρέσκα τρόφιμα και σαν τέτοιο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το κατεψυγμένο ψωμί. Πιθανά μειονεκτήματα στην παραγωγή άρτου από την κατεψυγμένη ζύμη δεν έχουν απασχολήσει το νομοθέτη. Θα πρέπει να περιληφθούν ειδικές ρυθμίσεις για τις αρτοποιητικές μεταποιητικές μονάδες που να είναι αντίστοιχες με τις ιδιαιτερότητές τους. Ο όρος «αρτοσκεύασμα» δεν προσδιορίζεται επαρκώς ώστε να είναι σαφής η διαφορά του από τον άρτο. Είναι ανάγκη να καθοριστεί η σύνθεση και ο τρόπος παραγωγής του βιολογικού άρτου. Αυτό σας το ζητήσαμε επανειλημμένως στην επιτροπή. Από την άλλη πλευρά και η Ο.Κ.Ε., όπως και η ΠΑ.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ., όπως όλοι οι φορείς επικεντρώνουν τις παρατηρήσεις τους στο βασικό θέμα της σήμανσης. Για την προστασία του καταναλωτή –και εμείς θεωρούμε ότι ο κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει τέτοια απαγόρευση, απλώς δεν το αναφέρει, αλλά δεν το απαγορεύει- επιβάλλεται και γι’ αυτό πρέπει να διορθωθεί και το άρθρο 12 και το άρθρο 14 και όπου αλλού αναφέρονται αυτά τα προϊόντα, να αναγράφεται στη συσκευασία ο τρόπος παρασκευής, η ημερομηνία παραγωγής, ο παραγωγός του προψημένου ψωμιού … Θα πρέπει να αναγράφεται ο χρόνος λήξης μέχρις ότου καταναλωθεί ο άρτος ή το αρτοσκεύασμα κ.ο.κ. Εμείς παρ’ όλο που έχουμε βασικές αντιρρήσεις και επί της αρχής του νομοσχεδίου κ.λπ., αυτά τα βασικά θέματα τα έχουμε καταθέσει και με μία πολυτροπολογία όπου μιλάμε για τα θέματα των ορισμών της κατεψυγμένης, διατηρημένης ζύμης κ.λπ., για τα θέματα του υπεύθυνου αρτοποιίας και στις εγκαταστάσεις περάτωσης της έψησης. Επίσης, λέμε ότι η επιχορήγηση στους παραδοσιακούς φούρνους δεν μπορεί να γίνεται σε κοινότητες με διακόσιους κατοίκους και ούτε βέβαια και τετρακόσιους. Ζητάμε, τουλάχιστον, να υπάρχει ένας πληθυσμός δυο χιλιάδων κατοίκων. Προτείνουμε να υπάρχει ένδειξη ημερομηνίας κ.λπ. καθώς και πολλές άλλες ρυθμίσεις και προτάσεις οι οποίες έγιναν στην επιτροπή και τις οποίες έχουν επαναφέρει πάρα πολλές φορές οι εκπρόσωποι των αρτοποιών, η συντεχνία των αρτοποιών, όπως για τα θέματα του αυτοτελούς και ανεξάρτητου καταστήματος στο άρθρο 1, για το θέμα του ψωμιού της ολικής αλέσεως, για τη διάκριση του ψωμιού με προζύμι και με μαγιά και πολλά άλλα θέματα, τα οποία θα επισημάνω στη δευτερολογία μου. Έρχομαι τώρα για δυο λεπτά, κύριε Πρόεδρε –και θα ολοκληρώσω στη δευτερολογία μου- στο μεγάλο θέμα της τροπολογίας για τους απολυόμενους από το σταδιακό κλείσιμο της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων. Τελικά υπάρχει κάποιος να χαίρεται για το ότι οι εργαζόμενοι στην απελπισία τους τα βρήκαν με την Κυβέρνηση για να μπορέσουν να διαχειριστούν την ανεργία; Δύσκολες καταστάσεις και ιδιαίτερα για τη βόρεια Ελλάδα και για τη Θεσσαλονίκη ακόμα πιο δύσκολες. Η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων και με το πρόσθετο τμήμα της επεξεργασίας χημικών προϊόντων ήταν και είναι μία βιώσιμη βιομηχανία. Είναι αναγκαία για το χώρο της βόρειας Ελλάδας, πώς να το κάνουμε; Δεν είναι δυνατόν, επειδή ιδιωτικοποιούμε τα πάντα με τους όρους ανταγωνισμού που βάζει το σκεπτικό της ιδιωτικοποίησης της Εμπορικής Τράπεζας ή κάτι άλλο, να εγκαταλείπονται ολόκληροι κλάδοι οι οποίοι υποστηρίζουν την εθνική οικονομία, υποστηρίζουν εθνικό πλεονέκτημα για τη βόρεια Ελλάδα και για την ασφάλειά της, για ό,τι θέλετε. Είναι παραγωγή λιπασμάτων. Υποστηρίζουμε την αγροτική παραγωγή; Τώρα, θα μου πείτε για τα φτηνά λιπάσματα που έρχονται από αλλού κ.λπ.. Μπορούσε όμως, αυτό το εργοστάσιο και αγορές να κατακτήσει αν, εγκαίρως, έπαιρνε τα χρεωστούμενα από τους διάφορους παραγωγούς και αν μπορούσε να προωθήσει και τα άλλα τμήματα των χημικών προϊόντων. Δεν ξέρω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσοι έχετε δει αυτό το εργοστάσιο. Ξέρετε τι θα αναλογιστείτε όταν το δείτε; Θα πείτε: Πού πήγε ένα μεγάλο μέρος του ιδρώτα του ελληνικού λαού; Έγινε ένα τεράστιο εργοστάσιο και τώρα ένα μεγάλο μέρος των εσόδων του κράτους θα πάει για τη διάλυση αυτού του εργοστασίου, διότι το να παραμένει έτσι θα θεωρείται ότι είναι, πράγματι, μια οικολογική και περιβαλλοντολογική καταστροφή και θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Αυτήν την Ελλάδα δημιουργούμε; Αυτήν την ανάπτυξη δημιουργούμε; Τίποτε, δηλαδή, δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε σ’ αυτήν τη χώρα; Και να πω ότι δεν ήταν σύσσωμος ο κόσμος, οι εργαζόμενοι, οι φορείς της Θεσσαλονίκης και βασικά στελέχη της Κυβέρνησης υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας αυτού του εργοστασίου; Γιατί, τελικά, φτάνουμε σ’ αυτήν την κατάσταση; Απολύονται οι μισοί τώρα και μπαίνουν σ’ αυτό το πρόγραμμα της ανεργίας, το ένα τρίτο μεταφέρεται στην Καβάλα και οι υπόλοιποι θα παραμείνουν εκεί για να κλείσουν τις διοικητικές και οικονομικές υποθέσεις. Και, βέβαια, δεν είναι εξασφάλιση, αλλά είναι τρομερή ανησυχία και απελπισία να διαβάζει κάποιος ότι κι αν μείνουν κανένα εξάμηνο ακόμη θα δικαιούνται και αυτοί αυτών των ευνοϊκών ρυθμίσεων. Κανένα εξάμηνο δίνετε, δηλαδή, ενδεχομένως και μέχρι τη διενέργεια των εκλογών, στο να προβείτε στο πλήρες κλείσιμο αυτού του εργοστασίου. Αποτελεί θέμα συμφωνίας και διαβούλευσης με τους εργαζόμενους αυτή η τροπολογία. Υπάρχουν σημαντικές παραλείψεις και σ’ αυτήν την τροπολογία. Για τους λόγους, όμως, που ανέφερα επί της αρχής και επειδή από την άλλη πλευρά είναι ένα κείμενο, τελικά, συναίνεσης με τους εργαζόμενους, εμείς θα ψηφίσουμε «ΠΑΡΩΝ» σ’ αυτήν την τροπολογία. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Απ΄ όλες τις πτέρυγες της Αντιπολίτευσης ακούστηκε ότι αυτό το νομοσχέδιο τελικά δεν έχει ως κεντρική πολιτική στόχευση την προστασία και του καταναλωτή, αλλά και του παραδοσιακού κλάδου της αρτοποιίας. Πολλές διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου, είναι σε βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, σε βάρος των βιοτεχνικών αρτοποιείων, σε βάρος του Έλληνα καταναλωτή. Ευνοούν οι διατάξεις αυτές τελικά τους εισαγωγείς κατεψυγμένου άρτου και τα μεγάλα σούπερ μάρκετ με τις λεγόμενες «θερμές γωνιές», θερμές γωνιές που παρέμειναν και επί ΠΑ.ΣΟ.Κ. χωρίς να ελέγχονται ούτως ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν αυτό το θερμό περιβάλλον, για να έρθει τούτο εδώ το νομοσχέδιο και να τις ενισχύσει ακόμη περισσότερο. Και βεβαίως, όπως κι εσείς λέτε στην αιτιολογική έκθεση, το νομοσχέδιο αυτό στοχεύει στο να δημιουργήσει προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας στα θέματα της παραγωγής του προϊόντος του άρτου. Όμως δεν ολοκληρώνονται οι διατάξεις του. Ο καταναλωτής, όπως τονίσαμε πάρα πολλές φορές, έχει δικαίωμα για μια πλήρη, με σαφήνεια και για μία κατανοητή πληροφόρηση. Η σήμανση μπορεί και πρέπει να περιλαμβάνει την ημερομηνία παραγωγής της ζύμης, την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας, την χώρα παρασκευής της ζύμης, τη χώρα προέλευσης των αλεύρων, πλήρη στοιχεία για τον παραγωγό και τον κατασκευαστή, για να αποφύγουμε έτσι και τα θέματα των προσμείξεων με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, με δημητριακά γενετικά τροποποιημένα, που σε ορισμένες χώρες επιτρέπονται και κυκλοφορούν ελεύθερα. Σ’ αυτά εδώ τα θέματα, λοιπόν, δεν μας δώσατε καμία απάντηση. Θα το παλέψετε! Τρία χρόνια γιατί δεν το παλεύατε; Θα το παλέψετε τώρα για να μπορέσουν να γίνουν αυτές οι προσθήκες στη σήμανση. Αυτή δεν είναι αιτιολογία. Επί δέκα μέρες μας λέτε αυτό το σαθρό επιχείρημα. Εμείς θεωρούμε ότι εάν θέλατε να προστατέψετε τον καταναλωτή, εάν θέλατε να δημιουργήσετε ευνοϊκές συνθήκες γιατί πρέπει, γιατί είναι καλύτερης ποιότητος, γιατί έχει σημαντικά ποιοτικά χαρακτηριστικά το ελληνικό φρέσκο ψωμί, αν θέλατε όλα αυτά να τα προστατεύσετε, πράγματι θα είχατε συμπληρώσει τις διατάξεις για τη σήμανση αυτών των προϊόντων. Δεν το κάνετε αυτό και εμείς θεωρούμε ότι αυτό δεν γίνεται, διότι πράγματι θα πρέπει να υπάρχει στην αγορά μία συγκεχυμένη κατάσταση, ούτως ώστε άρον-άρον και όπως-όπως να αποκτήσουν ένα προβάδισμα τα κατεψυγμένα ή τα προεψημένα προϊόντα, τα οποία θα πωλούνται στα σούπερ μάρκετ και μάλιστα με πολύ ευνοϊκότερες συνθήκες για την επιχείρηση αυτή, για την εγκατάσταση αυτή έψησης από ό,τι ισχύει για τα αρτοποιεία. Δεν θέλετε να κάνετε κάποια προσθήκη σ’ αυτό. Από την άλλη πλευρά μας κατηγορείτε ότι εμείς εμμένουμε στην ορολογία ή σε κάποιες λεπτομέρειες, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τη μεγάλη αλλαγή την οποία επιφέρει η Κυβέρνησή σας με τούτο εδώ το νομοσχέδιο. Αυτή η μεγάλη αλλαγή, κύριε Υπουργέ, φοβάμαι ότι θα στοιχίσει στις μικρές βιομηχανίες του άρτου, αλλά και στον Έλληνα καταναλωτή το φθηνό, σωστό, παραδοσιακό, φρεσκοψημένο ψωμί και θα καταλήξουμε τελικά σαν μία απ’ αυτές τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τελικά ψάχνει κανείς με το «φακό ή με το κυάλι» για να βρει τα παραδοσιακά αρτοποιεία. Και όλες αυτές οι βιοτεχνίες έχουν οδηγηθεί στο κλείσιμο και οι εργαζόμενοι σ’ αυτές και γύρω τους στην ανεργία. Τελειώνω με την τροπολογία για τους απολυόμενους της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων Θεσσαλονίκης. Κοιτάξτε να δείτε, τελικά έτσι όπως πάνε τα πράγματα κλείνετε τις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα, σημαντικές επιχειρήσεις, όπως είναι η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων για τη βόρεια Ελλάδα, επιχειρήσεις με προοπτικές. Εκεί θα μπορούσε πραγματικά να γίνει σωστή διοίκηση και εκσυγχρονισμός και να αναπτυχθούν και νέοι τομείς. Κλείνετε, λοιπόν, αυτές τις επιχειρήσεις σταδιακά, για να «χρυσώσετε το χάπι». Απολύετε τους εργαζόμενους. Και βέβαια τι κάνετε; Δεν ζούμε και σε καμία ζούγκλα για να τους αφήσετε έτσι τους απολυμένους στη μοίρα τους! Βεβαίως προβλέπετε και για δύο χρόνια μέχρι τη συνταξιοδότησή τους όλες αυτές εδώ τις διατάξεις. Αυτό να το χειροκροτήσουμε; Αυτό είναι μία αναγκαστική προσαρμογή, την οποία είναι υποχρεωμένη να κάνει η πολιτεία απέναντι σε αυτούς τους εργαζόμενους που από τη μια στιγμή στην άλλη βρίσκονται στο δρόμο. Για το λόγο αυτό εμείς, όπως σας είπα και στην πρωτολογία μου, θα ψηφίσουμε «παρών» και λυπόμαστε πάρα πολύ που αυτή η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων, απ’ ό,τι φαίνεται και από τις διατάξεις της τροπολογίας, έχει ακόμα ζωή για έξι μήνες και μετά τελειώνει για τη βόρεια Ελλάδα.