Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση Ευρωπαϊκού Σχολείου»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση Ευρωπαϊκού Σχολείου»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Σχολείου ή του Σχολείου Ευρωπαϊκής Παιδείας στο Ηράκλειο της Κρήτης. Όπως γνωρίζετε, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την ίδρυση σχολείων ευρωπαϊκής παιδείας στις έδρες των κρατών-μελών της που λειτουργούν διάφοροι οργανισμοί αυτής, προκειμένου τα παιδιά των εργαζομένων εκεί, δηλαδή των κοινοτικών υπαλλήλων, να έχουν μια εκπαίδευση πιο κοντά την μητρική τους γλώσσα, στις δικές τους συνήθειες. Γι αυτό και τα σχολεία αυτά λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις κατά παρέκκλιση των υφιστάμενων περί δημοσίων σχολείων διατάξεων. Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, και με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα ιδρύεται το Σχολείο Ευρωπαϊκής Παιδείας στο Ηράκλειο Κρήτης, προκειμένου η ελληνική πλευρά να παρέχει τις αναγκαίες διευκολύνσεις για την εκπαίδευση των παιδιών των υπαλλήλων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών. Πρόκειται για έναν οργανισμό που δημιουργήθηκε με βάση κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το Γενάρη του 2004. Ήταν πολύ εύλογο και στην επιτροπή και τώρα να θέλουμε περισσότερα στοιχεία για το πού βρίσκεται η πορεία αυτού του οργανισμού τον ενάμισι χρόνο από τη σύστασή του, για το μέγεθός του, τον αριθμό των υπαλλήλων που απασχολεί σήμερα ή πού προβλέπεται να συμπληρωθεί αυτός στο άμεσο μέλλον, για να καταλάβουμε ποια παιδιά κατά προτεραιότητα θα φοιτήσουν σ’ αυτό το σχολείο, τι αριθμό θα έχουν, τι προέλευση κλπ., τις ανάγκες δηλαδή που θα δημιουργηθούν για την εκπαίδευση αυτών των παιδιών. Ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχει κανείς με σχολεία που θα «παντρέψουν» διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις υφιστάμενες διατάξεις των δημόσιων σχολείων, δεν μπορεί να είναι κανείς αρνητικός σε καμία περίπτωση στην ίδρυση σχολείων. Προέρχομαι από οικογένεια εκπαιδευτικών και θυμάμαι πάντα ότι όλοι λέγαμε πώς να γίνει ένα σχολείο είναι το καλύτερο πράγμα. Από κει και πέρα βέβαια θα πρέπει να προσέξουμε αυτό το σχολείο να λειτουργήσει σωστά, να έχει το κατάλληλο προσωπικό, τις υποδομές κλπ. Τα λέω όλα αυτά για να υποστηρίξω ότι στη χώρα μας, όπως και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οικονομικοί μετανάστες πλέον -τα είπα και στην Επιτροπή, όπου κάναμε μία συζήτηση- είναι πάρα πολλοί και η ανάγκη της διαπολιτισμικής, πολιτιστικής εκπαίδευσης είναι πάρα πολύ μεγάλη. Οι ανάγκες των παιδιών των οικονομικών μεταναστών, που έχουν και πολλά άλλα προβλήματα, όπως το να υπάρχουν καλοί χώροι υποδοχής στα ελληνικά σχολεία, εκπαίδευση που να προβλέπει επαρκείς ώρες για τη μητρική τους γλώσσα, τις συνήθειές τους, ούτως ώστε να ενσωματωθούν καλύτερα στην ελληνική κοινωνία. Να αισθάνονται και αυτά τα παιδιά αργότερα πολίτες αυτής της χώρας, κάτι πολύ καλό για την ελληνική κοινωνία. Από εδώ, λοιπόν, πρέπει να δώσουμε ένα μήνυμα, βλέποντας τις προσπάθειες που γίνονται για το Ευρωπαϊκό Σχολείο, να ενώσουμε τις προσπάθειές μας όλοι ώστε τα ελληνικά δημόσια σχολεία στα τμήματα τις διαπολιτιστικής τους εκπαίδευσης, να ενισχυθούν και να οργανωθούν καλύτερα και επιπλέον οι παροχές να είναι ακόμα καλύτερες. Πρέπει να σας πω ότι στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν πολλοί οργανισμοί και υπάρχει η ανάγκη ενός δημόσιου σχολείου, με κρατικό προϋπολογισμό που θα παρέχει την εκπαίδευση στα παιδιά των υπαλλήλων όλων αυτών των οργανισμών και ενδεχομένως να δίνει τη δυνατότητα και σε άλλα παιδιά που θέλουν να φοιτήσουν σε ένα τέτοιο σχολείο μετά από κλήρωση να μπορούν να εισαχθούν. Ξέρετε ότι τα αγγλόφωνα και τα γερμανόφωνα σχολεία της Θεσσαλονίκης λειτουργούν πολύ καλά -δεν θέλω να κάνω κριτική στο έργο τους- αλλά γίνει λίγο-πολύ ελιτίστικα κι εμείς θέλουμε ελίτ να είναι τα δημόσια σχολεία της Θεσσαλονίκης. Αλλά μέχρι να ολοκληρωθεί αυτό το πρόγραμμα της σχολικής στέγης, σας ζητάει τώρα 15.000.000 ευρώ. Όλη η εκπαιδευτική κοινότητα, όλοι οι πολίτες της Θεσσαλονίκης -όχι μόνο ο Νομάρχης- θέλουν σιγά-σιγά αυτό το περιβόητο πρόγραμμα σχολικής στέγης της Θεσσαλονίκης να πάρει ένα τακτικό ρυθμό υλοποίησης. Υπάρχουν, λοιπόν, ανάγκες για τα κλασικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, αλλά και του Ηρακλείου βέβαια -γιατί έρχεται δεύτερο μετά τη Θεσσαλονίκη σε ανάγκες σχολικής στέγης- αλλά και για ειδικά σχολεία, κυρίως αυτής της κατεύθυνσης, με ενίσχυση των δημόσιων σχολείων για την πολυπολιτισμική εκπαίδευση, για τα παιδιά των οικονομικών μεταναστών. Μας δίνετε, λοιπόν, η ευκαιρία μέσα από αυτή τη συζήτηση όχι να ανοίξουμε ένα μεγάλο και εκτεταμένο διάλογο για τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας, αλλά να ανοίξουμε ένα διάλογο για το κύριο πρόβλημα που έχουμε, δηλαδή για το πρόβλημα της σχολικής στέγης και τις μικρές δαπάνες που υπάρχουν κάθε φορά, με αποτέλεσμα να καλύπτονται στοιχειωδώς μόνο οι ανάγκες λειτουργίας των σχολείων, αλλά και οι ανάγκες εκσυγχρονισμού της υποδομής τους. Όταν βλέπει κανείς δε τον προϋπολογισμό γι αυτό το σχολείο -ο οποίος καλά κάνει και είναι έτσι υψηλός- αναλογίζεται τη σχέση που έχει αυτός ο προϋπολογισμός με τον προϋπολογισμό των δαπανών για τα ελληνικά σχολεία. Εξαρχής, έχει 110.000 ευρώ -αν θυμάμαι καλά- για την υλικοτεχνική του υποδομή, 5.000.000 για την ανέγερση του κτιρίου και από εκεί και πέρα, γύρω στις 100.000 ευρώ για τις λειτουργικές ανάγκες, 45.000 ευρώ για τα θέματα της τηλεπικοινωνιακής σύνδεσης και τις άλλες ανάγκες κοκ. Πρόκειται για δαπάνες οι οποίες θα έπρεπε να υπάρχουν και υπάρχουν και για όλα τα ελληνικά σχολεία. Είναι ευκαιρία και σ’ αυτή τη συζήτηση να επισημάνουμε αυτά τα πράγματα. Πέρα, λοιπόν, από τα γενικότερα θέματα που έχω θέσει, ας δούμε τις διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου. Ας δούμε ποια παιδιά εγγράφονται στο σχολείο κατά προτεραιότητα. Είναι λογικό ότι εγγράφονται τα παιδιά των υπαλλήλων του Οργανισμού και στη συνέχεια, κάποιων άλλων οργανισμών. Με τις τροποποιήσεις που μας έδωσε ο κ. Υπουργός απαλείφθηκε και εγώ το είχα επισημάνει στην Επιτροπή. Είχα ρωτήσει για το νόημα που μπορεί να έχει η διάκριση για το Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Έρευνας στο Ηράκλειο. Και έχει απαλειφθεί. Αλλά με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι εδώ έχει απαλειφθεί και η κλήρωση και ότι τελικά τα παιδιά θα εισάγονται με τα κριτήρια που θα θέσετε εκ των υστέρων. Κοιτάξτε να δείτε. Τέλειωσαν τα ειδικά σχολεία της παλιά εποχής με τα ειδικά κριτήρια κτλ., για τα οποία όλοι μας είχαμε πει ότι από ένα σημείο και ύστερα δεν μπορούσαν να υπάρχουν αυτά στην ελληνική κοινωνία. Τώρα, θα πάμε πάλι πίσω να δημιουργήσουμε σχολεία στα οποία θα εισάγονται τα παιδιά με κάποια κριτήρια τα οποία θα βάλετε κάποια στιγμή; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! Η κλήρωση γι αυτά τα ειδικά σχολεία και τα σχολεία που υπάρχουν για τις ανάγκες της μετεκπαίδευσης και εκπαίδευσης των καθηγητών κλπ., τα ειδικά δημόσια σχολεία που υπάρχουν στη χώρα, έχουν τη διαδικασία της κλήρωσης -έχει λήξει αυτό το θέμα- όπως και οποιοδήποτε άλλο ειδικό σχολείο ιδρύεται. Νομίζω ότι αυτή την τροποποίηση δεν έπρεπε να την κάνετε και πρέπει να την πάρετε πάλι πίσω. Όσον αφορά στο άρθρο 1, είχα κάνει την παρατήρηση ότι θα έπρεπε να υπάρχει μία προσθήκη για την προσχολική αγωγή και έγινε αυτή η προσθήκη. Για το μεγάλο θέμα των προγραμμάτων σπουδών. Ένα πρόγραμμα σπουδών για τα δημόσια σχολεία, για τη δημόσια εκπαίδευση είναι ένα από τα κρισιμότερα θέματα. Όμως, και για τούτο το σχολείο γίνεται κρίσιμο αυτό το πρόγραμμα σπουδών, γιατί θα πρέπει να συγκεράσει δύο πράγματα: Να έχει το σχολείο αυτό τα στοιχεία του προγράμματος του δημόσιου ελληνικού σχολείου και να παντρέψει σε αυτό το πρόγραμμα και τις ανάγκες και στοιχεία από το πρόγραμμα που έχουν τα ευρωπαϊκά σχολεία που καθορίζει ο κανονισμός κλπ. Δεν είναι και τόσο εύκολη αυτή η διαδικασία και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει με υπουργική απόφαση άνωθεν, με συγκεντρωτικού τύπου διαδικασίες. Εφόσον βάλουμε ένα γενικό πλαίσιο -υπάρχει το πλαίσιο και της ελληνικής εκπαίδευσης και ο κανονισμός για τα ευρωπαϊκά σχολεία- από κει και πέρα σε αυτή τη διαδικασία εξειδίκευσης αυτού του προγράμματος, του τρόπου λειτουργίας σχολείου θα πρέπει να συμμετέχει η εκπαιδευτική κοινότητα. Θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα στην εκπαιδευτική κοινότητα και στους διδάσκοντες εκεί πολλές φορές να διορθώνουν τα πράγματα. Αυτή νομίζω ότι είναι η φιλοσοφία και στον κανονισμό των ευρωπαϊκών σχολείων όσον αφορά τη σύνθεση και τη δημιουργία αυτών των προγραμμάτων. Δίδεται, βέβαια, και από τον κανονισμό το κύριο προβάδισμα στο κράτος-μέλος να καθορίζει αυτό το πρόγραμμα, αλλά οι διαδικασίες θα πρέπει να ενσωματώνουν τη συμμετοχή και τη γνώση και την εμπειρία από τη λειτουργία του σχολείου αυτών που διδάσκουν εκεί. Επομένως, επιμένουμε -νομίζω ότι το είπε και ο συνάδελφος κ. Λιντζέρης- ότι θα πρέπει αυτή η διαδικασία να είναι πιο ανοιχτή και κυρίως να μετέχουν οι κατάλληλοι εκπαιδευτικοί. Στο άρθρο 4 παράγραφος 3 κάνατε μία συμπλήρωση. Την είχα ζητήσει, αλλά όχι έτσι. Αυτή τη συμπλήρωση που κάνατε με έναν εκπαιδευτικό ο οποίος θα επιλεγεί από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τη ζήτησα για το άρθρο 6. Αναφέρομαι στην πενταμελή επιτροπή του άρθρου 6, που θα ασχοληθεί με τις δαπάνες και τη λειτουργία του σχολείου. Σ’ αυτήν εδώ την επιτροπή που έχει τα γενικότερα θέματα νομίζω ότι κανονικά θα πρέπει να είναι ένας εκπρόσωπος της τοπικής ΕΛΜΕ ή της ΟΛΜΕ. Στο άρθρο 5 έχω να κάνω πολύ σημαντικές παρατηρήσεις. Απαλείψατε το «κατά προτίμηση». Μετά λέτε ότι οι θέσεις του διευθυντή, υποδιευθυντή κλπ. καλύπτονται από μόνιμους υπαλλήλους με απόσπαση και υπαλλήλους που έχουν τα αντίστοιχα προσόντα. Έρχεσθε μετά να πείτε για το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό ότι θα προέρχεται από απόσπαση ή με κριτήριο είτε τον ένα χρόνο προϋπηρεσίας σε ένα αντίστοιχο σχολείο της Ευρώπης είτε τα προσόντα και τις προϋποθέσεις που έχουν οι εκπαιδευτικοί που ζητούν να δουλέψουν σε ένα ευρωπαϊκό σχολείο. Καλά μέχρι εδώ. Ο ένας χρόνος προϋπηρεσίας δεν χρειαζόταν. Φθάνει μόνο να έχουν αυτά τα προσόντα. Από εκεί και πέρα για να συμπληρώσετε τις υπόλοιπες θέσεις, θα πάτε σε ωρομίσθιους καθηγητές, σε καθηγητές με σύμβαση ορισμένου χρόνου και μάλιστα με μία προκήρυξη εκτός διαδικασιών ΑΣΕΠ. Μα, είναι δυνατόν να δεχτούμε τώρα τη λογική αυτή; Από εκεί που χρειάζεται ειδικό προσωπικό με προϋπηρεσία ένα χρόνο, με προσόντα, πάμε κατευθείαν σε ένα προσωπικό που είναι εκτός διαδικασιών πρόσληψης του εκπαιδευτικού προσωπικού στη χώρα και μάλιστα με εργασιακές συνθήκες ωρομισθίων ή ορισμένου χρόνου εργασίας; Ε, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σ’ αυτό το θέμα! Δεν έχει λογική αυτή η κατάσταση. Σιγά- σιγά έτσι φθάνουμε στην αντίληψη ότι όχι μόνο στα συνηθισμένα σχολεία, αλλά και στα ειδικά σχολεία οι προσλήψεις θα γίνονται τελικά μέσα από μια διαδικασία προκηρύξεων και με ωρομίσθιους και με καθηγητές ορισμένου χρόνου. να πείτε Δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτή την κατάσταση, όπως δεν μπορούμε να δεχθούμε και την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου, ότι το διδακτικό προσωπικό στην αγγλική γλώσσα και στις άλλες γλώσσες που θα χρειαστούν για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, μπορείτε και αυτό να το προσλαμβάνετε κατ’ εξαίρεση των κειμένων διατάξεων, με προκηρύξεις που θα γίνονται στην περιοχή και με ωρομίσθιους καθηγητές. Το άρθρο 7, όπως και τα προηγούμενα άρθρα, συγκεντρώνει όλες τις υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες πρέπει να εκδοθούν. Μα, δεν είναι δυνατόν να κάνετε ένα νομοσχέδιο, να πρέπει το σχολείο να λειτουργήσει από το Σεπτέμβριο και να παραπέμπετε τα περισσότερα θέματα σε υπουργικές αποφάσεις. Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να λειτουργήσουν έτσι αυτά τα πράγματα. Και με ποιο μπούσουλα και με ποια συνεργασία και σύνθεση των εμπειριών της και των απόψεων η εκπαιδευτική κοινότητα θα αρχίσει εκεί το εκπαιδευτικό της έργο; Κύριε Υπουργέ, εμείς επί της αρχής θα ψηφίζαμε αυτό το νομοσχέδιο. Αλλά το θέμα της απάλειψης της κλήρωσης, που έχετε βάλει, και κυρίως τα μεγάλα θέματα που έχετε, όσον αφορά το ότι στο τέλος αυτό το σχολείο θα συμπληρωθεί ή θα στελεχωθεί με ωρομίσθιους, με διαδικασίες πρόσληψης εκτός των κειμένων διατάξεων, μας κάνει να είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί. Γιατί δεν θέλουμε τελικά, υιοθετώντας την αρχή της ίδρυσης ενός σχολείου για τις ανάγκες των παιδιών των υπαλλήλων της Κοινότητας, εφαρμόζοντας ως χώρα τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύνδεσή της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να θέλουμε επί της αρχής να ενσωματώσουμε κάποιες άλλες αντιλήψεις, στις οποίες εμείς είμαστε αντίθετοι. Έτσι, είμαστε πολύ επιφυλακτικοί και επί της αρχής. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Όσον αφορά την ανάγκη και την αρχή, εφόσον είναι δημόσιο σχολείο, εφόσον το σχολείο αυτό καλύπτεται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, έχει δημόσιους λειτουργούς και εφόσον εξασφαλιστούν οι όροι των προσλήψεων του διδακτικού προσωπικού και εξασφαλιστεί και η αντικειμενικότητα της εισαγωγής των παιδιών σε αυτό το σχολείο, δεν παύει επί της αρχής πραγματικά κάθε λογικός άνθρωπος να θέλει αυτό το σχολείο, να θέλει να εξυπηρετηθούν από αυτό το σχολείο. Με την παραδοχή της διεθνούς κοινότητας περί της εκπαίδευσης. Εφόσον μιλάμε για δημόσιο σχολείο και τα έξοδα καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό που κάθε χρόνο ελέγχεται από τη Βουλή, άλλο το πώς ψηφίζεται, πάντως εφόσον μπορεί με αντικειμενικότητα να κάνει τις προσλήψεις δημόσιων λειτουργών έτσι όπως θέλουμε εμείς και δεν συμφωνούμε, δεν μπορεί να είναι κανένας αντίθετος σ’ αυτή την αρχή. Από εκεί και πέρα θα προσπαθήσουμε για το δημόσιο σχολείο που ιδρύεται να διορθώσουμε κάποια πράγματα που δεν μας βρίσκουν σύμφωνους από τις διατάξεις των άρθρων. Θα μπορούσα να συμφωνήσω μόνο στο άρθρο 1 κάνοντας αυτή την ευχή και επαναλαμβάνοντας ότι αυτή η μέριμνα για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας ώστε να βρισκόμαστε κοντά στα παιδιά είτε αυτά είναι κοινοτικών υπαλλήλων, είτε είναι οικονομικών μεταναστών, για όλα αυτά τα παιδιά που βρίσκονται στη χώρα μας και πρέπει να παρακολουθήσουμε ένα σωστό σύστημα εκπαίδευσης να μπορούμε κάθε φορά να ενσωματώνουμε τα θετικά στη δημόσια εκπαίδευση. Όσον αφορά το άρθρο 2 σας είπα πως διαφωνούμε και με τη δυνατότητα εν γένει των διεθνών οργανισμών κλπ. και παραμένει η δυνατότητα στα τέκνα που ο ένας τουλάχιστον από τους γονείς του είναι πολίτης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μπορούν με τη διαδικασία της κλήρωσης να μετέχουν εφόσον το θέλουν και εφόσον περισσεύουν οι θέσεις στο σχολείο αυτό. Επιμένουμε και αν δεν το αλλάξετε το άρθρο 2, δεν θα το ψηφίσουμε. Στο άρθρο 3 σας είπα τις επιφυλάξεις μου σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει αυτή η σύνθεση. Θεωρούμε απαραίτητη τη συμμετοχή του εκπαιδευτικού προσωπικού σ’ αυτή τη διαδικασία για το πρόγραμμα σπουδών κλπ. και σχετικά με την εξέλιξη και εφαρμογή. Στο άρθρο 4, κάνετε τη διόρθωση αλλά επιμένω ότι σ’ αυτή την επιτροπή θα πρέπει να είναι εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ ή της ΟΛΜΕ, όποιον ορίσουν αυτά τα όργανα αιρετό και στην επιτροπή του άρθρου 6 επίσης να είναι ο εκπαιδευτικός που θα επιλέγεται από την εκπαιδευτική κοινότητα. Στο άρθρο 5, διαβεβαιώσατε ότι δεν θα γίνουν αυτού του τύπου οι προσλήψεις. Αυτό δεν φαίνεται όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο. Δείχνει ότι κάθε φορά αν δεν μπορούμε να κάνουμε το ένα, θα πηγαίνουμε στο άλλο. Όσον αφορά την παράγραφο 4 και το αγγλόφωνο τμήμα υπάγεται σ’ αυτή τη διαδικασία, δηλαδή κατ’ εξαίρεση των κειμένων διατάξεων θα μπορούν να προσλαμβάνονται με προκήρυξη οι εκπαιδευτικοί. Βέβαια ξέρουμε πολύ καλά πόσες δυνατότητες υπάρχουν για τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας στα ελληνικά δεδομένα και από Έλληνες εκπαιδευτικούς. Δεν χρειάζεται να μπουν κατ’ εξαίρεση σε καμία περίπτωση. Εδώ ανοίγει ένα άλλο παράθυρο, ενισχύεται ο θεσμός των ωρομισθίων που ορθά είπατε ότι έγινε τακτική από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Εμείς παλεύαμε και παλεύουμε αυτό το πράγμα να εκλείψει και όχι να καθιερωθεί. Κύριε Πρόεδρε, εκτός από το άρθρο 1, δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου.