Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του νσχ «Ρύθμιση θεμάτων δημοσκοπήσεων»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του νσχ «Ρύθμιση θεμάτων δημοσκοπήσεων»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και βέβαια δεν μπορεί να αποφύγει κανείς, μετά τις τραγικές καταστάσεις που ζει η χώρα από τις πυρκαγιές και από την παντελή αδυναμία του κράτους να αντιμετωπίσει την κατάσταση, να μιλήσει γι’ αυτό το θέμα. ʼκουσα τον κύριο Υπουργό να λέει απαντώντας στην κυρία Διαμαντοπούλου ότι η κρίση και η σύγκριση είναι καταλυτική υπέρ της Κυβέρνησης. Κύριε Υπουργέ, δεν πρόκειται να διορθώσουμε με τέτοιον τρόπο ποτέ τα πράγματα ούτε πρέπει να επαίρεστε γιατί έχετε ξεκινήσει τον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό και τα ειδικά χωροταξικά σχέδια. Ήσασταν και εσείς Κυβέρνηση πριν από κάποια χρόνια και το κράτος είχε και τότε ανάγκη, και πριν τριάντα χρόνια και πριν πενήντα χρόνια και πριν εκατό χρόνια, να έχει στοιχειωδώς και κτηματολόγιο και εθνικό σχεδιασμό, να έχει νόμους οι οποίοι να εφαρμόζονται και να μην νομιμοποιεί συνεχώς την αυθαίρετη δόμηση και δημιουργεί κάθε φορά με τις ρυθμίσεις αυτές τους εν δυνάμει εμπρηστές. Τελικά και αυτός ο χωροταξικός σχεδιασμός δεν ολοκληρώνεται με ορθό τρόπο. Γίνονται πρώτα τα ειδικά χωροταξικά και μετά θα έρθει το τελικό σχέδιο του εθνικού σχεδιασμού. Αυτός είναι ένας στρεβλός τρόπος. Ο εθνικός χωροταξικός σχεδιασμός βάζει τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις, για να έρθουν τα ειδικά χωροταξικά να υπακούσουν σ’ αυτές τις προϋποθέσεις και να λύσουν τα ειδικότερα θέματα. Το κτηματολόγιο δεν προχωράει, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης. Είχε προβλήματα επί ΠΑ.ΣΟ.Κ., τεράστια προβλήματα. Έχασε τα χρήματά του από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έγιναν πολλές ατασθαλίες. Τώρα, όμως, το κτηματολόγιο, προκειμένου να εξασφαλίσει έσοδα –διότι δεν υπάρχουν έσοδα από εθνική χρηματοδότηση- ασχολείται μόνο με τις αστικές περιοχές. Ασχολείται με τις αστικές περιοχές και δεν ασχολείται καθόλου, μα καθόλου –και διαψεύστε με εδώ στη Βουλή με στοιχεία- με την καταγραφή των δασικών εκτάσεων και της δημόσιας περιουσίας. Εμείς έχουμε καταθέσει πρόταση και τροπολογία ότι από εδώ και πέρα όσες μελέτες κτηματογράφησης γίνονται για αστικές περιοχές, άλλες τόσες, άλλο 50%, να αφορά τις δημόσιες εκτάσεις και τις δασικές εκτάσεις. Όσον αφορά τους δασικούς χάρτες, αυτοί πάγωσαν με την πρόταση αναθεώρησης για το άρθρο 24. Τώρα έχετε βρει μία άλλη διαδικασία πρόχειρης σύνταξης των δασικών χαρτών που θα μας οδηγήσει πράγματι σε μεγάλη απώλεια δασικής γης. Και η πρότασή σας για την αναθεώρηση του άρθρου 24 και η πρότασή σας για τους πρόχειρους δασικούς χάρτες οδηγεί πράγματι σε αυτό το αλαλούμ και στους εν δυνάμει εμπρηστές, σε αυτούς δηλαδή που επιβουλεύονται τα δάση και τη δημόσια περιουσία. Το θεσμικό πλαίσιο ήταν και παραμένει ασαφές, δεν θωρακίζεται. Και τελικά βλέπω ότι και τα δύο Κόμματα δεν έχουν προτάσεις για το πώς θα θωρακίσουμε το θεσμικό μας πλαίσιο, ούτως ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον, να προστατεύσουμε το δασικό και το φυσικό πλούτο της χώρας. Δεν γίνεται καμία συζήτηση σχετικά με το ότι μεταφέρθηκε στην ευθύνη μόνο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας η δασοπυρόσβεση και έμειναν οι δασικές υπηρεσίες στο περιθώριο, στο αρχείο, στο χρονοντούλαπο, χωρίς έσοδα, χωρίς επιστήμονες, χωρίς τεχνικό προσωπικό, για να προχωρήσουμε στην πρόληψη. Τελικά, τα πάντα τα αφήνουμε στην καταστολή και στη δασοπυρόσβεση. Συζητήστε τα δύο Κόμματα τι θα γίνει με αυτό το θέμα. Από το 1998 που έγινε αυτή η ρύθμιση, έχει αποτύχει. Πρέπει να βρούμε ένα άλλο μοντέλο το οποίο να εγγυάται και την πρόληψη και τη συνεργασία των δύο υπηρεσιών και τη συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των κεντρικών υπηρεσιών και της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Δεν υπάρχει λειτουργική διασύνδεση, δεν υπάρχει αποτελεσματικότητα στα όργανα της διοίκησης. Επιτέλους, βρείτε ένα μοντέλο, για να μπορέσει να λειτουργήσει το κράτος. Επί του νομοσχεδίου τώρα, είναι ακριβές ότι είναι η πρώτη φορά που έρχεται ένα νομοσχέδιο αναφορικά με τη ρύθμιση θεμάτων δημοσκοπήσεων. Οι διατάξεις οι οποίες μέχρι τώρα υπάρχουν αναφορικά με αυτό το πολύ σημαντικό θέμα, είναι ελάχιστες, είναι διάσπαρτες και βέβαια δεν συνιστούν ένα συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα μπορούσε να υπάγεται όλη η λειτουργία των δημοσκοπήσεων και των φορέων που τις διενεργούν. Οι δημοσκοπήσεις και στη χώρα μας, αλλά και στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κόσμου παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Πολλές φορές δημιουργούν καταστάσεις, δημιουργούν τις προϋποθέσεις που κυρίως έχουν μεγαλύτερες δυνάμεις ή και τα οργανωμένα συμφέροντα για να προκύψουν κάποια θέματα προς όφελος αυτών των δυνάμεων, τις οποίες δεν μπορούμε να αποφύγουμε. Εμείς έχουμε σημαντικές διαφωνίες μ’ αυτό το νομοσχέδιο, ενώ θεωρούμε ότι υπάρχουν και σημαντικές θετικές διατάξεις. Κατ’ αρχήν, θέλουμε να δηλώσουμε την αντίθεσή μας -τα είπε διεξοδικά και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος Φώτης Κουβέλης στη συζήτηση στην Επιτροπή- στο ότι δεν υπάρχει ρύθμιση αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Εμείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένη απαγόρευση συμμετοχής αυτών των εταιρειών σε διαφημιστικές εταιρείες ή σε εταιρείες οι οποίες συμβάλλονται με το ελληνικό δημόσιο και κατά συνέπεια, προσδοκούν όφελος και κέρδος από τις συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο. ʼλλωστε, είναι πρόσφατες οι ιστορίες με το «Βασικό Μέτοχο», με τις εμπλοκές κ.λπ., όπως πρόσφατη βέβαια είναι και η οπισθοδρόμηση της Κυβέρνησης σ’ αυτό το θέμα. Πρόκειται για ένα αναγκαίο στοιχείο, προκειμένου να υπηρετήσουμε τη διαφάνεια, προκειμένου να υπάρχει αντικειμενικότητα σε σχέση με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και προκειμένου να μην υπάρχει σχέση των εταιρειών δημοσκοπήσεων με τις διεργασίες του δημόσιου τομέα, με την επισήμανση ότι οι δημοσκοπήσεις έχουν μια δυναμική παρουσία στο χώρο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης όσο και της επιρροής που ασκούν αυτές στο κοινωνικό σύνολο. Επομένως, θα πρέπει να υπάρξει ρύθμιση στην οποία να απαγορεύεται η συμμετοχή εταιρειών δημοσκοπήσεων σε διαφημιστικές εταιρείες και σε εταιρείες οι οποίες συμβάλλονται με το ελληνικό δημόσιο. Πολύ περισσότερο δεν θα μπορούν αυτές οι εταιρείες –και θα πρέπει να υπάρχει απαγόρευση- να έχουν και τη δυνατότητα αυτοτελούς σύμβασης με το ελληνικό δημόσιο. Επίσης, είναι αναγκαίο να υπάρχουν βασικές προϋποθέσεις, στοιχεία ποιότητας, εμπειρίας και προσόντων των προσώπων που υπηρετούν σ’ αυτές τις εταιρείες, για να μπορούν να καταγράφονται στο μητρώο ως «εταιρείες δημοσκοπήσεων» και να μην ξεφυτρώνουν την τελευταία στιγμή για διάφορους, κατανοητούς απ’ όλους μας, λόγους. Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά το εξής: Πιστεύω ότι ο έλεγχος των δημοσκοπήσεων, του τρόπου διενέργειας και των ζητημάτων της διαφάνειας, θα πρέπει να είναι πλήρης και να ανήκει αποκλειστικά στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Και θεωρώ ότι η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που προτείνεται με τη δυνατότητα του σχετικού ελέγχου που της δίνεται, δεν ανταποκρίνεται στην υποχρέωση που πρέπει να υφίσταται για ένα συστηματικό έλεγχο όσο και αντικειμενικό, χωρίς να υπάρχουν άλλου τύπου επιρροές. Βέβαια, δεν είναι δυνατόν –και το καταλαβαίνουμε όλοι- και να βρούμε όλα τα μέτρα, τον τρόπο και τις προϋποθέσεις κ.λπ. για να καθορίσουμε το θέμα του πώς διεξάγονται οι δημοσκοπήσεις. Δεν μπορούμε τελικά να το καταφέρουμε, ενώ δεν γίνεται μία τέτοια προσπάθεια στο νομοσχέδιο ούτε για την ουσία ούτε για τη σειρά των ερωτήσεων ούτε για τον τρόπο χρήσης των ερωτήσεων, που τις περισσότερες φορές πραγματικά κατευθύνουν την απάντηση εκεί που θέλει κάθε φορά αυτός που ζητάει τη δημοσκόπηση. Θέλω ακόμη να προσθέσω πως σε ό,τι αφορά τη δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων και των υποχρεώσεων για τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων που έχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης –το είπαμε πολλές φορές και στην Επιτροπή- κακώς εξαιρούνται από τη ρύθμιση οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στο οικείο άρθρο, δηλαδή στο άρθρο 4 με τα στοιχεία Γ΄, δηλαδή στο άρθρο που αφορά το σκοπό της δημοσκόπησης. Πρέπει το Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης να έχει υποχρέωση, όταν δημοσιοποιεί μία δημοσκόπηση, να λέει μαζί με τα άλλα στοιχεία που αναφέρονται στη σχετική διάταξη και ποιος είναι ο σκοπός της δημοσκόπησης, όπως και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δείγματος. Θεωρώ, επίσης, ότι δεν είναι σωστό να παραλείπεται από τις υποχρεώσεις των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης για τη δημοσιοποίηση αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων η αναφορά της μεθόδου συλλογής των στοιχείων. Δηλαδή η περίπτωση η΄, κύριε Υπουργέ, της ρύθμισης δεν πρέπει να εξαιρεθεί. Δεν πρέπει το νομοσχέδιο να αναφέρεται μόνο στις υποχρεώσεις υπό τα στοιχεία α΄, β΄, ε΄, στ΄, θ΄ και ι΄ και να παραλείπονται τα πολύ σημαντικά στοιχεία που προανέφερα. Θεωρώ ότι όταν δημοσιοποιείται μια αναγκαία δημοσκόπηση, πρέπει να αναφέρεται ταυτόχρονα και ο σκοπός της δημοσκόπησης και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δείγματος, αλλά και η μέθοδος της δειγματοληψίας. Τέλος, θέλω να προσθέσω ότι σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να απαγορευθεί η δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της τυπικής προεκλογικής περιόδου. Πρέπει να είναι είκοσι, εικοσιπέντε ή τριάντα μέρες, όσες κατ’ ελάχιστον ή κατά μέγιστον προβλέπει το Σύνταγμα, αυτές τις μέρες να απαγορεύεται και η δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων και, όπως σωστά παρατήρησε ο συνάδελφος από το Κ.Κ.Ε. κ. Σκυλλάκος, να απαγορεύεται και η διενέργεια της δημοσκόπησης; Γιατί τα μέσα είναι τόσα πολλά –internet κ.λπ.- που το αποτέλεσμα διαρρέει. Και, βέβαια, είναι αυτονόητο ότι στην προεκλογική περίοδο –γιατί οι υπόλοιπες δεκαπέντε μέρες, δηλαδή η μισή προεκλογική περίοδος, είναι ανοικτές στις δημοσκοπήσεις- δεν θα μπορούμε να αποφύγουμε καταστάσεις, οι οποίες είναι αυτονόητο -και είναι κοινός στόχος- ότι οδηγούν σε ανεπίτρεπτους επηρεασμούς και σε χειραγωγήσεις της κοινής γνώμης. Παρά την ύπαρξη, λοιπόν, θετικών διατάξεων, με αυτές τις διαφωνίες μας, οι οποίες για εμάς είναι διαφωνίες αρχής, θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο και επί της αρχής και επί των άρθρων. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Να αρχίσω πρώτα με το νομοσχέδιο και μετά να συμπληρώσω κάποια θέματα για το μεγάλο εθνικό θέμα, την εθνική καταστροφή, την τεράστια οικολογική καταστροφή και να ενημερώσω την αγαπητή συνάδελφο, την κ. Βούλτεψη, ότι έχουμε φθάσει δυστυχώς στο ένα εκατομμύριο στρέμματα καμένης γης και τη φετινή χρονιά, όπως υπήρξαν και χρονιές και επί των Κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δυστυχώς. Όσον αφορά τώρα το θέμα του νομοσχεδίου, εμείς είπαμε ότι δεν είναι τόσο απλό, τόσο εύκολο να υπάρξει ένα πλαίσιο να τεθούν όλες οι προϋποθέσεις, οι εγγυήσεις κ.λπ. ούτως ώστε να λειτουργήσει σωστά το θέμα των δημοσκοπήσεων, γιατί ξέρουμε ποιος είναι ο σκοπός και πολλές φορές τι επιδιώκουν οι περισσότεροι μέσω των δημοσκοπήσεων. Όμως, αποδεχθήκαμε ότι υπάρχει ανάγκη να υπάρξει ένα συγκροτημένο σχέδιο νόμου, αλλά ζητήσαμε και εμείς ορισμένες πιο αυστηρές διατάξεις σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Δεν έγινε καμία προσπάθεια από πλευράς της Κυβέρνησης, κύριε Υπουργέ, από πλευράς σας, σε πολύ απλά θέματα κατά την άποψή μας. Γιατί δηλαδή στα θέματα που ζητήσαμε σε όλες οι προϋποθέσεις που έχει το άρθρο 4 να μην είναι υποχρέωση να δημοσιοποιούνται και από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης; Γιατί δηλαδή να εξαιρείται το θέμα του σκοπού της δημοσκόπησης, γιατί να εξαιρείται το θέμα της παρουσίασης της μεθόδου συλλογής των στοιχείων κ.λπ.; Είναι σωστό αυτές οι υποχρεώσεις να υπάρχουν και για τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων μέσω των Μαζικών Μέσων Ενημέρωσης. Υπάρχει και ένα θέμα στο οποίο δεν είχαμε σαφή απάντηση και οδηγούμαστε σε κάποιες συγκρίσεις. Δηλαδή, δεν φτάνει το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο για να ολοκληρώνει αυτόν τον έλεγχο και να είναι αυτό το όργανο το οποίο θα ελέγχει με όλα τα προβλήματα που έχει; Είναι όμως μια ανεξάρτητη αρχή και γνωρίζει τα πράγματα. Γιατί να μην είναι αυτό το όργανο το οποίο θα ασκεί τον πλήρη έλεγχο στις εταιρείες δημοσκοπήσεων; Δηλαδή εγώ γι’ αυτές τις εταιρείες δεν μπορώ να καταλάβω την αρχή της αυτορύθμισης. Δεν είναι εταιρείες κοινωνικού σκοπού ή μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Είναι εταιρείες που τρώγονται μεταξύ τους και εταιρείες που ιδιαίτερα στην προεκλογική περίοδο ιδιαίτερα στα θέματα δημοσκοπήσεων μεταξύ πολιτικών προσώπων κάνουν πάρα πολλά κάτω από το τραπέζι. Οι Βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων βογκούν και ασφυκτιούν κάτω από αυτά τα πακέτα τα οποία διοχετεύονται κάθε φορά για να υπάρξουν οι καλές δημοσκοπήσεις. Είναι σημαντικό το θέμα που θέτει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το θέτουμε και εμείς, για τα πολιτικά πρόσωπα τα οποία δεν επιθυμούν να βρίσκονται σ’ αυτές τις δημοσκοπήσεις γιατί πολλές φορές αυτές έχουν σκοπιμότητες αλληλοσπαραγμού. Αφήστε τα κόμματα της Αριστεράς και τους Βουλευτές της Αριστεράς. ‘Ετσι όπως υποβάλλονται οι ερωτήσεις απαντώνται συνήθως με τα ποσοστά του κόμματος που θέλει να επιλέξει ο λαός. ‘Ετσι βρίσκονται οι Βουλευτές των Αριστερών κομμάτων με τον τρόπο που επιβάλλονται οι ερωτήσεις να μην έχουν συναίνεση για το έργο το οποίο επιτελούν στη Βουλή. Αν ρωτήσεις διαφορετικά τον απλό πολίτη δεν έχει καμία αντίρρηση. Απλώς μεταφέρει τις επιλογές που έχει κάνει για τα δύο μεγάλα Κόμματα και στο πρόσωπο του Βουλευτή. Δεν χρειάζεται λοιπόν αυτό το θέμα. Και πρέπει να ερωτάται ο Βουλευτής αν θέλει να μπαίνει σ’ αυτή τη διαδικασία. Να επανέλθω στο θέμα της αυτορύθμισης. Δηλαδή εδώ, κύριε Υπουργέ, δεν τίθεται θέμα γι’ αυτές τις εταιρείες για εναρμονισμένες πρακτικές; Δεν υπάρχει θέμα συνεννόησης; Η μια θα κοιτά την άλλη και θα την ελέγχει και θα κάνει την αυτορύθμιση; Εδώ και αν είναι που πρέπει να επεμβαίνει η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Ιδίως όταν πλησιάζουν οι εκλογές στην προεκλογική περίοδο είναι σίγουρες οι εναρμονισμένες πρακτικές μεταξύ αυτών των εταιρειών. Υπάρχει και ένα άλλο μεγάλο θέμα: Υπερασπιστήκατε το θέμα του μητρώου των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Εγώ γνωρίζω ότι πολλά μητρώα υπάρχουν στη χώρα μας αλλά για να γίνει κανείς μέλος του μητρώου πρέπει να έχει ορισμένα προσόντα, εμπειρία, προσόντα στελεχών που απαρτίζουν την εταιρεία, αριθμό προσώπων κ.λπ. Δηλαδή, πρέπει να έχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Εδώ στο νομοσχέδιο δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για να γίνει κάποια εταιρεία μέλος του μητρώου. Το να μπορεί να κάνει δημοσκόπηση επειδή θα είναι μέλος του μητρώου είναι σωστό. Αλλά πώς θα είναι στο μητρώο η εταιρεία, με ποια προσόντα; Οποιοσδήποτε θα μπορεί να στήσει μια εταιρεία δημοσκοπήσεων, να γραφτεί στο μητρώο και τελείωσε από εκεί και πέρα; Και μάλιστα μετά θα ελέγχεται από ένα όργανο το οποίο λίγο πολύ «Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει;». Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δεν μας πείσατε γι’ αυτά τα θέματα. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει. Η χώρα υφίσταται μια τρομερή οικολογική καταστροφή. Υπήρξαν πάρα πολλές παραλείψεις. Υπάρχουν άσχημες καταστάσεις και υπάρχει ανάγκη να το δούμε πραγματικά ως εθνικό θέμα και να υπάρξει συναίνεση. Εγώ ρωτώ την κυρία Βούλτεψη. Ποια συναίνεση, κυρία Βούλτεψη; Η Κυβέρνηση στην πρόταση και του Συνασπισμού και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για να γίνει μια σύσκεψη αρχηγών –είτε πολιτικών αρχηγών είτε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας- απάντησε ότι το θέμα των πυρκαγιών είναι θέμα διαχείρισης, είναι στην ευθύνη της Κυβέρνησης, η Κυβέρνηση επιτελεί άριστα το έργο της και δεν χρειάζεται συμβουλές, δεν χρειάζεται συναίνεση. Έτσι είναι τα πράγματα. Έτσι απάντησε, αυτά ήταν τα επιχειρήματά της. Εφόσον λοιπόν, είναι θέμα διαχείρισης και ευθύνης της Κυβέρνησης, θα πρέπει πραγματικά να ακούσετε και τις αιτιάσεις και τα επιχειρήματα των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Βεβαίως, ούτε στα τρεισήμισι χρόνια τάχιστα αποκαταστάθηκαν οι χωματερές ούτε προστατεύτηκαν οι υδροβιότοποι, οι περιοχές φυσικού κάλλους στα δάση. Τουλάχιστον δε για το δασικό πλούτο της χώρας συνέβη ακριβώς το αντίστροφο. Αναθεώρηση του άρθρου 24, κτηματολόγιο μόνο στις αστικές περιοχές. Από την άλλη πλευρά οι δασικοί χάρτες θα γίνουν αν κάνουμε την αλλαγή στο άρθρο 24, αν δηλαδή υιοθετήσουμε τις αεροφωτογραφίες του 1975. Πείτε μου εσείς αν δεν έχουν οπλίσει και αυτά τα θέματα χέρια εμπρηστών. Εγώ λέω ότι όλοι καταβάλλουμε σημαντικές προσπάθειες, αλλά να επικοινωνούμε λίγο μεταξύ μας. Να επικοινωνούμε και να βλέπουμε την προσπάθεια που κάνει κάθε κόμμα για όλα αυτά τα θέματα. Μάλιστα κάποιες από τις προτάσεις αυτών των κομμάτων να ακούγονται. Μιλάω για το δικό μου κόμμα, χρόνια τώρα έχουμε τις προτάσεις για το περιβάλλον. Επισημαίνω ότι από τις τέσσερις επερωτήσεις που δικαιούμαστε, χρησιμοποιήσαμε τη μία επερώτηση για το τι πρέπει να κάνει η χώρα μας στο μεγάλο θέμα των κλιματικών αλλαγών. Τραγικά απεδείχθη ότι αυτή η επερώτηση ήταν ουσιαστική. Όμως ο διάλογος που έπρεπε να γίνει εδώ από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν έγινε. Νομίζω ότι όλοι προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας, αλλά κάποια στιγμή γι’ αυτά τα μεγάλα θέματα -της προστασίας του περιβάλλοντος, της καταγραφής και της προστασίας της δημόσιας περιουσίας- πρέπει να αφήσετε τις θεωρίες της ελεύθερης αγοράς, τις νεοφιλελεύθερες θεωρίες και να γυρίσετε στις θεωρίες που είχατε -το κάθε κόμμα- και παλαιότερα, ότι δηλαδή ο εθνικός πλούτος και η δημόσια περιουσία πρέπει να προστατεύονται. Αν μπουν και αυτά στο παιχνίδι της αγοράς, τα χάσαμε.