Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Ανάπτυξη του Ιαματικού Τουρισμού και λοιπές διατάξεις»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Ανάπτυξη του Ιαματικού Τουρισμού και λοιπές διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πραγματικά το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου θα μπορούσε να αποτελέσει ένα άλλο νομοσχέδιο, διότι υπάρχουν πολλά άρθρα ασύνδετα με το κύριο θέμα του νομοσχεδίου που είναι ο ιαματικός τουρισμός και θα μπορούσαν αυτά να υπάγονται σ΄ ένα νομοσχέδιο που θα είχε μια ενιαία φιλοσοφία, θα είχε κάποια στρατηγική και κάποιες επιδιώξεις. Γιατί και αυτές οι διατάξεις από το άρθρο 24 μέχρι το άρθρο 53, είναι πάρα πολύ σημαντικές. Ας δούμε ένα-ένα τα άρθρα. Στο άρθρο 24, δεν καταλαβαίνουμε την ανάγκη αυτής της προσθήκης άλλων δέκα μελών στο Εθνικό Συμβούλιο Τουρισμού. Σήμερα είναι τριάντα, μπορούν να φθάσουν μέχρι σαράντα. Και αν υπάρχει αυτή η ανάγκη θα έπρεπε εδώ -σας το είπαμε και κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, σας το τόνισε και η Αξιωματική Αντιπολίτευση- να καθορίζεται αυτοί οι δέκα από πού θα προέρχονται, για να μην έχουμε την αίσθηση ότι θα είναι προσωπικές –ενδεχομένως όχι από εσάς- μικροπολιτικές επιλογές, αλλά του εκάστοτε Υπουργού. Ενώ εμείς θα μπορούσαμε να δούμε μια δημοκρατική και αντιπροσωπευτική ex officio αντιπροσώπευση όλων των τουριστικών κλάδων, αν δεν εκπροσωπούνται όλοι μέχρι τώρα. Θα μπορούσε, δηλαδή, να προσδιορίζεται εδώ από πού, ακριβώς, θα προέρχονται αυτά τα δέκα μέλη και όχι ότι θα αφήνονται στην ευχέρεια επιλογής του εκάστοτε Υπουργού. Στο άρθρο 25 υπάρχει μια αύξηση του προσωπικού του νέου Υπουργείου. Εμείς θα λέγαμε ότι αυτό το Υπουργείο θα πρέπει να έχει μια σχετικά σφιχτή και περιορισμένη στελέχωση, ώστε να μπορεί να επέλθει μια ισορροπία μεταξύ του Υπουργείου και του Ε.Ο.Τ.: Το Υπουργείο να έχει τη βασική επιτελική αρμοδιότητα της χάραξης πολιτικής, του συντονισμού με τα άλλα Υπουργεία, και όλα τα υπόλοιπα να μείνουν στον Ε.Ο.Τ.. Αυτήν τη στιγμή βλέπουμε και πολλές αρμοδιότητες να φεύγουν από τον Ε.Ο.Τ.. ʼλλες φεύγουν, άλλες επανέρχονται με τον ιαματικό τουρισμό. Υπάρχει, δηλαδή, μια σύγχυση. Υπάρχει και μία σύγχυση και με τον καινούριο οργανισμό, με τον οργανισμό του καινούριου Υπουργείου, και με τον οργανισμό του Ε.Ο.Τ., του οποίου η αναθεώρηση δεν έχει τελειώσει ακόμη. Πρέπει να τα ξεκαθαρίσετε αυτά, κυρία Υπουργέ. Εμείς επιμένουμε ότι στο Υπουργείο φθάνουν οι διακόσιες ογδόντα έξι θέσεις που είχε από την αρχή και ότι ο Ε.Ο.Τ. χρειάζεται να ενισχυθεί με εξειδικευμένο προσωπικό και να υπάρξει σαφής οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων του. Το άρθρο 27 προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα τουριστικά τρένα ώστε να περιοριστούν οι συγκρούσεις με τα Κ.Τ.Ε.Λ. και με τα ταξί. Δεν υπάρχει πρόβλημα εδώ. Στο άρθρο 28: Πρόκειται για μια τροποποίηση που είχε τεθεί στο ολυμπιακό νομοσχέδιο και αφορά τους ξεναγούς. Είναι ένα πρόβλημα. Πραγματικά η ρύθμιση, η οποία γίνεται τώρα, είναι πιο περιοριστική για να εισέρχονται και άλλοι στο επάγγελμα του ξεναγού. Υπάρχει η απαίτηση να είναι πτυχιούχος αρχαιολόγος ή να είναι συνοδός μαθητών κ.λπ.. Νομίζω ότι είναι πιο ισορροπημένη αυτή η ρύθμιση. Παρ’ όλα αυτά, το επάγγελμα του ξεναγού, πράγματι, απειλείται και από τους λαθραίους ξεναγούς και, βέβαια, θα πρέπει όλα αυτά τα θέματα να αλλάξουν, να εκσυγχρονιστούν, γιατί, βέβαια, η σύγχρονη τεχνολογία, η μαγνητοφωνημένη ξενάγηση με ειδικό εξοπλισμό στα μουσεία κ.λπ. πλήττουν, πράγματι, και αυτόν τον κλάδο. Στο άρθρο 29: Με τη διάταξη της παραγράφου 17 του άρθρου 6 του ν.2160, όπως τροποποιήθηκε στη συνέχεια με το ν. 3105, επιτρέπεται η μακροχρόνια μίσθωση ακινήτων ή επιχειρηματικών μονάδων ιδιοκτησίας του Ε.Ο.Τ., των οποίων η διοίκηση και η διαχείριση έχει ανατεθεί στην Ε.Τ.Α., καθώς και ακινήτων που διαχειρίζεται η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, για διάρκεια μέχρι ενενήντα εννιά χρόνια, κατά παρέκκλιση των διατάξεων 610 κ.λπ. Οι συμβάσεις αυτές απαλλάσσονται από φόρο, τέλος ή δικαίωμα του δημοσίου, μειώνεται η αμοιβή συμβολαιογράφων, δικηγόρων κ.λπ.. Εμείς είχαμε αντιδράσει σ’ αυτά τα προνόμια, εφόσον είχαμε αντιδράσει στη δημιουργία της πλήρως μετοχοποιημένης Ε.Τ.Α.. Από την άλλη πλευρά έχουμε προνόμια και αυτά τα προνόμια τώρα προβλέπονται και για τα ακίνητα της Εκκλησίας. Εμείς επιμένουμε και θα επιμένουμε ότι η διάρκεια μιας μακροχρόνιας μίσθωσης δεν μπορεί να είναι ενενήντα εννιά χρόνια. Είναι τριτοκοσμικές οι συμβάσεις αυτές. Και δεύτερον, η μίσθωση αυτή θα πρέπει να προσδιορίζεται με άλλα κριτήρια, όπως: βιωσιμότητα, απόδοση της επένδυσης, αναπτυξιακός και κοινωνικός ρόλος της επένδυσης, διάρκεια, δυνατότητα απόσβεσης και ούτω καθεξής. Στο άρθρο 30: Πρόκειται –έτσι την εκλαμβάνουμε εμείς- για μια προσπάθεια να τεθεί υπό τον έλεγχο του Ε.Ο.Τ. η διαφήμιση των άλλων φορέων του δημοσίου. Δεν θα είχε κανείς αντίρρηση να υπάρξει μια καθοδήγηση, να υπάρξουν εγκύκλιοι κ.λπ. που να μπορούν να δίνουν το στίγμα και τις οδηγίες γι’ αυτήν τη διαφήμιση. Όμως έτσι όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο, φαίνεται να είναι και συγκεντρωτικό και να είναι μια διάταξη κατά της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης, να περιορίζει, δηλαδή, τις δυνατότητες, την αυτονομία της αυτοδιοίκησης, ακόμη και με δικά της χρήματα να μπορεί να καθορίζει τη διαφήμιση. Και θα σας ρωτούσα το εξής: Είναι δυνατόν να εναρμονιστεί, ας πούμε, η διαφήμιση στο Κιλκίς με τη διαφήμιση στη Ρόδο; Είναι δυνατόν να εναρμονιστεί η διαφήμιση –γιατί μιλάτε για εναρμόνιση- των περιφερειακών δήμων με διαφημίσεις περί μύθου ή το λευκό καπέλο κ.λπ; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Χρειάζεται και το Υπουργείο και η αυτοδιοίκηση και τεχνογνωσία και μελέτες μάρκετινγκ κ.λπ., για να μπορέσει έτσι να δημιουργηθεί μια σωστή υποδομή για τα θέματα της διαφήμισης. Όμως θα πρέπει οι φορείς να έχουν την ευελιξία, μέσα από ορισμένες κατευθύνσεις κ.λπ., να κάνουν τη δική τους διαφήμιση που αφορά τον τόπο τους, την ανάδειξη των δικών τους τουριστικών προϊόντων και ούτω καθεξής. Ας πάω τώρα στο άρθρο 34 γιατί δεν έχω πολύ χρόνο. Πρόκειται για περιορισμό των δικαιολογητικών αλλά συγχρόνως και για μια παράταση της δυνατότητας αυθαίρετα ή εν μέρει αυθαίρετα κτήρια καταλυμάτων να θεωρούνται, κατά πλάσμα δικαίου, ως προϋφιστάμενα της έναρξης ισχύος του π.δ. 71/88 και επομένως να μπορούν να λάβουν και πιστοποιητικό πυροπροστασίας κ.λπ.. Ξεκινά, λοιπόν, εδώ στο άρθρο 34 και συνεχίζεται και με το άρθρο 36 η έναρξη μιας νέας λειτουργικής νομιμοποίησης. Στο άρθρο 35 ικανοποιείται το αίτημα των επιχειρήσεων κάμπινγκ να χαρακτηριστούν κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα. Δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη πρακτική σημασία. Η δυνατότητα στερεοποίησης των κάμπινγκ υπήρχε ούτως ή άλλως και με το ν. 2160. Στο άρθρο 36: Πρόκειται για μια ακόμη παράταση όσον αφορά την υποχρέωση των καταλυμάτων να αυτοκαταταγούν με το σύστημα των αστεριών ή των κλειδιών. Δεν προβλέπεται να ελέγχεται ο λόγος της καθυστέρησης του επιχειρηματία, αλλά απαιτείται μόνο μια σχετική αίτηση. Παρατάσεις και παρατάσεις κ.λπ., χωρίς να επιβάλλονται κυρώσεις και χωρίς να διερευνώνται οι λόγοι των καθυστερήσεων. Με άλλα λόγια, βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια έμμεση νομιμοποίηση αυθαιρέτων κτηρίων, καταλυμάτων, και αυτό είναι επικίνδυνο, κυρία Υπουργέ, διότι συνεχώς με τέτοιες ρυθμίσεις -όπως γίνεται, βέβαια, και για άλλα αυθαίρετα- καλύπτονται οι περισσότερες γενιές αυθαιρέτων και αφήνονται μεγάλα περιθώρια για να συνεχίσει να γίνεται αυτή η δουλειά. Αργά ή γρήγορα, τελικά, δεν θα υπάρχουν νόμιμα κτήρια για τουριστική χρήση. ʼρθρο 37: Πρόκειται για μια ικανοποίηση του αιτήματος της Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.Ε.. Εν πάση περιπτώσει, δεν νομίζουμε ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Τα άρθρα 44 έως 46 έχουν εύλογες διατάξεις. Αφορούν το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο. Μεταβιβάζονται κάποιες αρμοδιότητες του Ε.Ο.Τ. στο επιμελητήριο. Δεν ξέρουμε αν αυτές οι ρυθμίσεις θα λειτουργήσουν θετικότερα, γιατί ο Ε.Ο.Τ. είναι ένας δημόσιος οργανισμός, επομένως δεν μπορεί κανείς να του καταλογίσει ότι θα μπορεί να έχει κάποιες μη αντικειμενικές συμπεριφορές απέναντι στους επιχειρηματίες, όπως θα μπορούσε να διαβλέψει κάτι στο Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο. Στο άρθρο 47 έχουμε τα γνωστά για την Ε.Τ.Α.. Ευτυχώς ανακαλύπτετε ότι δεν μπορεί να έχει και δεν έχει κάνει τίποτα για τους συνοριακούς σταθμούς. Διάβασα μάλιστα σε μία παράγραφο ότι και αν έκανε κάτι στον Προμαχώνα, στους Ευζώνους κ.λπ. δεν θα τα απαιτήσει κιόλας. Τίποτε δεν έχει κάνει. Το χάλι τους έχουν οι συνοριακοί σταθμοί και οι περιφέρειες πολύ δύσκολα θα αντεπεξέλθουν σ’ αυτό το φορτίο. Θα πρέπει όλοι μαζί να δούμε τι θα γίνει -το συζητήσαμε, κυρία Υπουργέ, και στην Επιτροπή- με τους συνοριακούς σταθμούς γιατί πράγματι η κατάσταση είναι πάρα πολύ άσχημη. ʼρθρο 48, Τουριστικός Λιμένας Φαλήρου, Ε.Τ.Α. κι εδώ και ούτω καθ’εξής. Με το άρθρο 50 διαφωνούμε. Καταργεί μία πολύ σημαντική, περιβαλλοντολογικού χαρακτήρα ρύθμιση. ʼρθρο 51: Απόσυρση των καταλυμάτων. Δεν νομίζω ότι μπορείτε να αντιμετωπίσετε έτσι το πρόβλημα. Στο άρθρο 52 τι δουλειά έχουν τα τελεφερίκ; Τι θα κάνουν τα τελεφερίκ στο φαράγγι του Βίκου; Τι θα κάνουν σε άλλες περιοχές οι οποίες δεν χρειάζονται άλλη επιβάρυνση; Η τουριστική αξιοποίηση δεν γίνεται πάντα σε όλες τις περιοχές με τα δήθεν σύγχρονα μέσα. Χρειάζεται λίγο –και πολύ κατ’ εμάς- η Ελλάδα να τα περιορίσει και να κρατήσει αυτές τις περιοχές της όπως είναι. Στο άρθρο 54 υπάρχει μία μεταφορά αρμοδιοτήτων του Ε.Ο.Τ. Όσον αφορά στην τροπολογία, λέτε ότι σας χρειάζεται προσωπικό κ.λπ. Δεν βλέπουμε να είναι σωστή αυτή η ρύθμιση με τον τρόπο που γίνεται. Θέλετε να υπάρχει μία πρόθεση για να υπάρξουν κάποιες προσλήψεις. Θέλω να σας θυμίσω κάτι: Οι οκταμηνίτες αρχιτέκτονες που εκπαιδεύτηκαν τι θα γίνουν; Θα τους απολύσετε αυτούς για να πάρετε καινούργιους κ.ο.κ.; Είναι ένα πρόβλημα. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Βεβαίως, έγινε μια καλή συζήτηση και θα έλεγα ότι μας δόθηκε η δυνατότητα αρκετές ώρες να συζητήσουμε για τα θέματα και του ιαματικού τουρισμού και του τουρισμού γενικότερα. Όμως, κύριε Υπουργέ, σ’ αυτήν εδώ τη διαδικασία τελικά δεν ξεκαθαρίστηκε, στο βαθμό που θα έπρεπε, ο ρόλος και οι αρμοδιότητες και ότι πραγματικά υπάρχει μια σταθερή πολιτική του Υπουργείου για την ενίσχυση του Ε.Ο.Τ.. Είναι συγκεχυμένη η πολιτική σας. Μια του δίνετε δραστηριότητες και μια του αφαιρείτε. Από την άλλη πλευρά δεν ξεκαθαρίστηκε τίποτα για το τι θα κάνετε με την Ε.Τ.Α.. Παραμένει η ίδια τακτική με την εταιρεία αυτή διαχείρισης των Τουριστικών Ακινήτων. Θα περιμέναμε ίσως κάποια βήματα προς την κατεύθυνση πολλά απ’ αυτά τα ακίνητα να επανέλθουν πάλι στον Ε.Ο.Τ.. Ως προς την πολιτική των αδειών, των παρατάσεων κ.λπ. συνεχίζεται η ίδια ιστορία. Οι ίδιες παρατάσεις, χωρίς επιβολή κυρώσεων και χωρίς να ελέγχει κανείς γιατί δεν έχουν καταφέρει τα ξενοδοχεία να καταταγούν, να πάρουν τα αστέρια, τα κλειδιά κ.λπ.. Συνεχείς παρατάσεις! Από την άλλη πλευρά συνεχίζεται η πολιτική ακόμη και στις περιοχές που είναι κορεσμένες να υπάρχουν, όπως και με τον Αναπτυξιακό Νόμο, παροχές, να κατακερματιστούν ακόμη περισσότερο οι εκτάσεις και να υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης πολύ μικρότερων εκτάσεων. Αυτό κάνετε με το άρθρο 50, δηλαδή στην ουσία καταργείτε το προεδρικό διάταγμα, μια σημαντική περιβαλλοντολογικού χαρακτήρα ρύθμιση, την πρόβλεψη δηλαδή αυξημένου εμβαδού αρτιότητας είκοσι στρεμμάτων για αναπτυγμένες περιοχές. Έχετε στόχους. Μεταξύ των στόχων είναι δυνατόν να είναι και αυτός, το να επιτρέπουμε νέα καταλύματα μικρότερου εμβαδού σε κορεσμένες περιοχές; Επιστρέφουμε τελικά στη μιζέρια. Η Κυβέρνηση δηλαδή δεν λέει στο μικρό επιχειρηματία, στο μικρό κτηματία να συνεταιριστεί με άλλους και να κάνει μια αξιόλογη τουριστική μονάδα, παρά επιτρέπει όλον αυτόν τον κατακερματισμό. Εγώ ξέρω ότι υπάρχουν αιτήματα Βουλευτών απ’ όλες τις πτέρυγες για να υπάρξει αυτή η ρύθμιση. Όμως, δεν συμφωνούμε. Συνεχώς καταλήγουμε στον κατακερματισμό, στον υπερκορεσμό, στο να δημιουργούμε ατέλειωτες κλίνες και, βέβαια, το τουριστικό προϊόν να μην μπορεί να καλυτερεύσει. Βέβαια, και το άρθρο 52 περί των παρεμβάσεων με σύγχρονα μέσα, τελεφερίκ κ.λπ. και περί της δυνατότητας χειρισμού των δασικών και λοιπών εκτάσεων, όπως καταλαβαίνετε, δεν μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους.