Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων "Ανάθεση και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων εκπόνησης μελετών και παροχής συναφών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις". (επί των άρθρων και τροπολογιών)

Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων "Ανάθεση και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων εκπόνησης μελετών και παροχής συναφών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις". (επί των άρθρων και τροπολογιών)

E-mail Εκτύπωση PDF
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πραγματικά είναι πάρα πολλά τα άρθρα. Θα προσπαθήσω και εγώ, στα 15 λεπτά που ευελπιστώ πως θα μου δώσετε, να κάνω τις παρατηρήσεις μου στα 35 άρθρα. Κατ' αρχήν το μεγάλο ζήτημα το οποίο έχουμε θέσει από την αρχή της συζήτησης στην Επιτροπή, κύριε Υπουργέ, είναι το ότι δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε μια διάταξη, ούτως ώστε να διασφαλίσουμε κατά τον καλύτερο τρόπο το μελετητικό δυναμικό της περιφέρειας. Η ισόρροπη ανάπτυξη αυτού του μελετητικού δυναμικού της περιφέρειας, η οποία θα λέγαμε ότι σε ικανοποιητικό βαθμό προωθήθηκε με το θεσμικό πλαίσιο του ν. 716, δεν πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να βρούμε τρόπο ούτως ώστε να καλύψουμε αυτό το θέμα, διότι η χώρα έχει ανάγκη απ' αυτού του τύπου τη συμμετοχή και ανάπτυξη. Αυτή η ανάγκη είναι εθνική και είναι πέρα από τις όποιες γραφειοκρατικές διατάξεις της Κοινότητας. Νομίζω ότι έχει γίνει πάρα πολλή προσπάθεια και οι υπόλοιποι συνάδελφοι το έχουν τονίσει εδώ και το ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει αυτό το θέμα. Θεωρώ ότι και αρκετά άρθρα της κοινοτικής οδηγίας και αρκετές κοινοτικές διατάξεις προωθούν τέτοια θέματα, ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε σε μειονεκτικές περιοχές ή σε άτομα που έχουν ορισμένες ανάγκες. Νομίζω ότι η διάταξη την οποία σας προτείνει το Τεχνικό Επιμελητήριο -την εκφώνησε πριν ο κ. Κολιοπάνος και θα την εκφωνήσω και εγώ- μπορεί να σας καλύψει. Ξέρετε, είχαμε κάνει έναν αγώνα για τις μειονεκτικές περιοχές για τα θέματα της ναυτιλίας. Και αυτό έχει βάση. Είχαμε κάνει έναν αγώνα για τα αγροτικά προϊόντα στις μειονεκτικές περιοχές και είχαμε πετύχει κάτι. Γιατί εδώ δεν κάνουμε αυτήν την προσπάθεια; Νομίζω ότι αυτό το θέμα το έχουν ζητήσει όλες οι πτέρυγες και πρέπει να καλυφθεί. Έπρεπε να το είχαμε κάνει ήδη σε προηγούμενα άρθρα. Τώρα αναγκαστικά θα πρέπει να πάμε στο άρθρο 14. Νομίζω ότι η διάταξη έτσι όπως μας την έχει γράψει -και με τους νομικούς του συμβούλους- το Τεχνικό Επιμελητήριο μπορεί να μας καλύψει. Δηλαδή, με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων μπορούν να καθορίζονται και κριτήρια ανάθεσης μη υπερβαίνοντας σε συντελεστή βαρύτητας το 30% του συνόλου συνδεόμενα με την απασχόληση συγκεκριμένων κατηγοριών προσώπων όπως ανέργων, μελετητών με πτυχίο στις κατηγορίες Α' και Β' τάξης, μελετητών εγκατεστημένων σε μειονεκτικές περιοχές με ειδικά χαρακτηριστικά κατά τις προβλέψεις του άρθρου 106 παράγραφος 1 του Συντάγματος ή και του άρθρου 87 παράγραφος 3 της ΣΥΝΘΕΚ Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες κλπ. Νομίζω ότι σε αυτό το θέμα είμαστε εντάξει και πρέπει να προχωρήσετε, κύριε Υπουργέ. Σας το έχουν ζητήσει όλες οι πτέρυγες και αυτή η συζήτηση έχει ξεκινήσει από την αρχή από την Επιτροπή. Όσον αφορά στο άρθρο 13, ήθελα απλώς να επισημάνω κάποια θέματα, τον προβληματισμό τον οποίο θέτει και το Τεχνικό Επιμελητήριο. Η εξέταση των ενστάσεων μόνο από την Επιτροπή Διαγωνισμού έχει δημιουργήσει μέχρι τώρα πολλά προβλήματα -"Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει"- και βέβαια τα κριτήρια και ο τρόπος εξέτασης των ενστάσεων ήταν ανομοιόμορφα. Από την άλλη πλευρά αυτά οδηγούσαν σε σωρεία ενστάσεων. Η κάθε Επιτροπή θεωρείτο αναξιόπιστη, αφού δεν είχε μια ομοιόμορφη λειτουργία και ομοιόμορφα κριτήρια. Έτσι γινόταν ένας φαύλος κύκλος. Νομίζω ότι αντί το σύστημα να εξυγιαίνεται, με τη διαδικασία των ενστάσεων, με το δικαίωμα που έχει ο κάθε μελετητής να κάνει ένσταση στις Επιτροπές αυτά τα προβλήματα επαναλαμβάνονταν χωρίς να έχουμε αποτέλεσμα. Θα έλεγα ότι ενδεχομένως η παρέμβαση και προσώπων και υπαλλήλων από τη ΓΕΜ σε αυτήν την Επιτροπή θα μπορούσε να εξασφαλίσει αυτή τη φερεγγυότητα και ίσως κάποτε να γίνει μια ενιαιοποίηση του τρόπου με τον οποίο θα εξετάζονται οι ενστάσεις και να μην υπεισέρχονται υποκειμενικές και άλλες σκοπιμότητες. Όσον αφορά στο άρθρο 15, προβληματίζομαι και εγώ με την παράγραφο 3, αν δηλαδή για την εκπόνηση της μελέτης απαιτείται αυξημένη εμπειρία. Μπορεί -λέει- ύστερα από γνώμη του αρμοδίου τεχνικού συμβουλίου να καλούνται με την προκήρυξη υποψήφιοι εγγεγραμμένοι σε τάξη ανώτερη απ' αυτήν που προκύπτει με βάση την προτεινόμενη αμοιβή. Κοιτάξτε να δείτε, κύριε Υπουργέ. Δεν έχουμε πρόβλημα από έμπειρο επιστημονικό δυναμικό και κυρίως δεν έχουμε πρόβλημα με τους νέους. Οι νέοι είναι πάρα πολύ καλά καταρτισμένοι και με τις θυσίες των οικογενειών τους και μεταπτυχιακά κάνουν και μελετούν, κλπ. Αυτό το έχουμε πει. Δεν θα σας προκύψει λοιπόν τέτοια ανάγκη. Μην τη βάζετε αυτή τη δυνατότητα. Είναι υπεύθυνοι οι νέοι επιστήμονες και έχουν κάνει και πολύ καλές σπουδές. Έχουν επενδύσει σ' αυτό το θέμα και αυτό είναι ευχάριστο. Πρέπει να τους το αναγνωρίζουμε αυτό. Δεν μας χρειάζεται κάτι παραπάνω. Δεν θα τη χρειαστείτε και μη τη βάζετε αυτή τη διάταξη, για να μην καταστρατηγείται κιόλας. Όσον αφορά στο άρθρο 17, γίνεται μία προσπάθεια από το νομοσχέδιο -και βέβαια δεν το έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα, όπως θα θέλαμε- για την ανάπτυξη του μελετητικού δυναμικού της περιφέρειας. Γίνεται όμως μία προσπάθεια να διατηρήσουμε και να προωθήσουμε το μικρομεσαίο δυναμικό. Στο άρθρο 17, όμως, με την παράγραφο 3 γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Ανατρέπει πολλά άλλα άρθρα και τη φιλοσοφία τους. Τι γίνεται δηλαδή; Θα μπορούμε να δανειζόμαστε εμπορική δραστηριότητα, επιχειρηματικότητα, κλπ και τεχνική και επιστημονική εμπειρία; Κατ' αρχήν, η σχετική διάταξη της οδηγίας δεν είναι έτσι. Αναφέρει ότι ένα γραφείο μπορεί να δανειστεί οικονομικούς πόρους. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δανειστεί εμπειρία ή τεχνικό εξοπλισμό. Νομίζω ότι αυτή η διάταξη ή πρέπει να καταργηθεί ή να μπει ακριβώς η μετάφραση της κοινοτικής οδηγίας όσον αφορά αυτό το θέμα, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε τη μεταβίβαση τεχνικής και επιστημονικής εμπειρίας σε άλλο γραφείο. Αυτό πρέπει να εκλείψει. Είχατε πει, κύριε Ξανθόπουλε, ότι το θέμα της "τουλάχιστον τριετίας" -πάλι στο άρθρο 17- θα το είχαμε απαλείψει, γιατί τουλάχιστον οι μελετητές της περιφέρειας -για να μην πω και κάποια άλλα μελετητικά γραφεία, αλλά τουλάχιστον της περιφέρειας- την τελευταία τριετία -σας το λέω ακριβώς- δεν έχουν να αποδείξουν καμία εμπειρία. Δεν πήραν μελέτες, κύριε Υπουργέ! Πέραν όλων των άλλων, όλα τα έργα στην Αθήνα έγιναν. Για να μην αρχίσω να καταγγέλλω άλλα πράγματα εδώ. Σας λέω ένα αντικειμενικό κριτήριο: Δεν είχαν εμπειρία. Και βέβαια ήταν γραφεία με δυναμικό, με στελέχωση, με εξοπλισμό, τα πάντα. Πείτε μου εσείς ένα έργο το οποίο να μελετήθηκε στην περιφέρεια αυτά τα τρία χρόνια. Ελάχιστα! Βέβαια, στο κέντρο δεν έχουν πρόσβαση -δεν έχουν και άλλου τύπου πρόσβαση- και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Έχουν και μία άλλη νοοτροπία. Εν πάση περιπτώσει, ας διαφυλάξουμε τουλάχιστον αυτό ως κόρη οφθαλμού. Θα πρέπει ή πενταετία να βάλετε, αλλά και το ίδιο το Τεχνικό Επιμελητήριο κινείται πάλι σ' αυτήν την κατεύθυνση και σ' αυτό έχει δίκιο. Μας επισκέφθηκαν πριν οι εκπρόσωποι όλων των περιφερειακών τμημάτων, ακριβώς για να μας κάνουν έκκληση γι' αυτή την ενδυνάμωση και προώθηση του περιφερειακού δυναμικού. Αυτό είναι προς τιμή τους. Σύσσωμοι ήρθαν εδώ και μας ακούν, για να υποστηρίξουν αυτό το θέμα. Είναι ένα ζήτημα σοβαρό της προσπάθειας για περιφερειακή και ισόρροπη ανάπτυξη που κάνει η χώρα. Βάλτε λοιπόν μεγαλύτερο χρόνο. Στο άρθρο 19, είναι σωστό να διατυπωθεί και εδώ ότι για τα θέματα μελέτης κατασκευής θα πρέπει να υπάρχει η απόφαση Υπουργού, κλπ, όπως αναφέρεται στις αντίστοιχες διατάξεις για την εκτέλεση των έργων. Σας το είπαν και οι προηγούμενοι ομιλητές. Η παράγραφος 3 νομίζω ότι πρέπει να αλλάξει. Δεν πρέπει να μεταφέρουμε το θέμα της διασφάλισης της καταβολής της αμοιβής του μελετητή μέσω του αναδόχου σε υπουργική απόφαση. Υπάρχει μία διατύπωση από το Τεχνικό Επιμελητήριο. Ενδεχομένως να μπορείτε εσείς να τη διορθώσετε καλύτερα κ.λπ. αλλά πρέπει να υπάρξει εδώ αυτή η διατύπωση. Εγώ το έχω πει επανειλημμένα ότι με τον τρόπο, με την ευκολία που λέμε συμβάσεις παραχώρησης για τα μεγάλα έργα, συμβάσεις παραχώρησης για τα μικρά έργα, το άρθρο 19 θα γίνει ο κανόνας του νόμου και ο υπόλοιπος νόμος θα είναι η εξαίρεση, το περιθώριο. Αλλά εν πάση περιπτώσει, θα το δούμε αυτό στο μέλλον. Και ακόμα, πρέπει να δούμε ιδιαίτερα τα θέματα παροχής υπηρεσιών, οι οποίες μέχρι τώρα ήταν αρμοδιότητες του δημοσίου. Τουλάχιστον, να τις περιορίσουμε όσο γίνεται. Όσον αφορά το άρθρο 30 θα ήθελα να πω τα εξής: Στο άρθρο 30, στην πρώτη παράγραφο υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Λέει: "Η συμβατική αμοιβή του αναδόχου δεν αναθεωρείται κατά τη διάρκεια της αρχικής συνολικής συμβατικής προθεσμίας...". Έχω την εντύπωση ότι το "συνολικής" πρέπει να φύγει, αλλιώς δεν θα αναθεωρείται καθόλου η αμοιβή. Όσον αφορά το άρθρο 38 για τα θέματα των εμπειρογνωμόνων είμαστε επιφυλακτικοί. Τη στιγμή που αφήνετε τις προγραμματικές συμβάσεις, την παροχή υπηρεσιών κ.λπ. σε ιδιώτες, δε νομίζω ότι χρειάζεται να αφήσουμε και τους εμπειρογνώμονες. Βέβαια, θα πρέπει να γίνει σαφές στο άρθρο 39 στην παρ. 2 για τα θέματα των πανεπιστημιακών, το εξής: Είχατε πει, κύριε Υπουργέ, ότι διασφαλίζεται αυτό τα θέμα. Λέει: "Πρόσωπα τα οποία εργάζονται σε αναθέτουσα αρχή". Έχουμε, όμως, αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκριναν ότι οι πανεπιστημιακοί δεν τελούν σε σχέση εξαρτημένης εργασίας. Επομένως, θα πρέπει με σαφήνεια στο τέλος αυτού του άρθρου να γράψουμε ότι δεν μπορούν πρόσωπα τα οποία ανήκουν στο εν ενεργεία διδακτικό προσωπικό ανώτατων και ανώτερων σχολών όλων των κατευθύνσεων, για να είμαστε συνεπείς με αυτό που νομίζω ότι θέλουμε όλοι. Είναι ανάγκη να έχω αυτόν το χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Έρχομαι στο άρθρο 42 για τη νομική κάλυψη έχουμε κάνει τόση προσπάθεια. Τουλάχιστον να μπορέσουμε να διορθώσουμε κάτι. Δεν πέρασε ολόκληρη τροπολογία, όπως την είχε προτείνει η ΕΜΔΥΔΑΣ. Εδώ θα πρέπει να συμπληρωθεί στην παρ. 1 του άρθρου 42 ότι αν κινηθεί η διαδικασία της προανάκρισης ή ασκηθεί ποινική δίωξη κατά τεχνικού υπαλλήλου θα ισχύουν όλα αυτά. Στο τέλος αυτής της παραγράφου, για να μπορούν να καλύπτονται όλοι οι υπάλληλοι, θα πρέπει να μπει το εξής: "Οι αμοιβές και οι λοιπές απαραίτητες για τη διεξαγωγή της διαδικασίας δαπάνες καλύπτονται από τις πιστώσεις της μελέτης ή του έργου, άλλως από τον προϋπολογισμό της οικείας υπηρεσίας". Στις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 44 έχουμε δύο σοβαρότατες ενστάσεις, κύριε Υπουργέ. Λέτε: "Διατηρούνται σε ισχύ: α) Η διάταξη της παρ. 8 του άρθρου 6 του ν. 1418/1984, μόνο για τις συμβάσεις με προεκτιμώμενη αμοιβή κάτω του ορίου εφαρμογής της Οδηγίας...". Αυτό μπορεί να μας μπερδέψει πάλι. Τώρα ο νόμος έχει προβλέψει δημοσιοποίηση όλων αυτού του τύπου των αναθέσεων. Τουλάχιστον εδώ θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αν κρατήσουμε αυτήν την παράγραφο... Επαναλαμβάνω ότι, αν κρατήσουμε αυτήν την παράγραφο, αυτό θα αφορά την εκτέλεση του έργου. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί καθένας να παίρνει τεχνικό σύμβουλο και να καταστρατηγεί τη νομοθεσία. Τέλος, είμαστε εντελώς αντίθετοι με την παράγραφο γ΄, που αφορά ειδικές διατάξεις περί προγραμματικών συμβάσεων. Καλώς ή κακώς, κλείσαμε τα θέματα των προγραμματικών συμβάσεων και δεν χρειάζεται να παραμείνει αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Κύριε Υπουργέ, και εμείς θα επιμείνουμε ότι πρέπει να γίνει προσπάθεια. Ας μεταφέρουμε σε απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων το να μπορούν να καθορίζονται και κάποια κριτήρια που θα συνεκτιμούν έτσι τις ιδιαιτερότητες σε σχέση με τις κατηγορίες προσώπων, ανέργων, μελετητών από μειονεκτικές περιοχές για μικρότερα πτυχία έργων κλπ. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να το προσπαθήσουμε, πρέπει να επιδιώξουμε αυτήν την απόφαση. Δεν θα ακυρωθεί αυτός ο νόμος. Νομίζω ότι η γνωμοδότηση που σας έδωσε η Επιτροπή αφορούσε άλλα πράγματα και όχι ακριβώς αυτό το οποίο ζητάμε εμείς τώρα. Και θα επαναλάβω, όπως είπα και στην πρωτολογία μου, ότι σήμερα πράγματι ήταν σημαντική η παρουσίαση όλων των περιφερειακών τμημάτων και αυτό δείχνει ότι πράγματι αυτός ο φορέας σκέπτεται το περιφερειακό δυναμικό της χώρας, γιατί όλοι μας συναισθανόμαστε την ανάγκη να μείνει αυτό το δυναμικό στην περιφέρεια για να υπάρξει κάποτε μία αρχή γι' αυτήν τη λεγόμενη περιφερειακή ανάπτυξη. Όλοι το λέμε, αλλά το κρατάμε μόνο στα λόγια και δεν το κάνουμε πράξη. Νομίζω ότι εδώ πρέπει να το προσπαθήσετε, κύριε Υπουργέ. Να το μεταθέσετε σε μία απόφαση και με τη νηφαλιότητα και την ωριμότητα που σας διακρίνει, να μπορέσουμε να βρούμε αυτήν τη χρυσή τομή. Όσον αφορά το άρθρο 17, θα επιμείνω και εγώ για την παράγραφο 3 ή ότι θα πρέπει να καταργηθεί ή ότι θα πρέπει να αποτυπωθεί επακριβώς η διατύπωση της οδηγίας. Πώς; Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ. Η τεχνική επάρκεια περιέχει τα πάντα μέσα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κανείς να δανείζει και την επιστημονική του δυνατότητα, αλλά και αυτήν τη τεχνική του δομή την οποία έχει κάνει για την μελετητική του εταιρεία. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα από την παλιά μου δουλειά, τα γεωτεχνικά. Υπάρχουν εταιρείες Ε΄ Τάξης, οι οποίες έχουν μόνο την Ε΄ Τάξη και δεν έχουν ούτε γεωτρύπανα ούτε εργαστήρια. Γιατί μια ζωή να δανείζονται, ενώ υπάρχουν άλλες που τα έχουν όλα αυτά, απασχολούν προσωπικό, έχουν μέσα και τελικά δεν κερδίζουν τίποτε; Όχι, δεν θα υπάρχει αυτό το πράγμα, για να μπορέσουν έτσι να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για το προσωπικό, να υπάρχει οργάνωση μελετητικών εταιρειών και γραφείων και να μη δανείζει ο ένας τον άλλον. Θα έρθει δηλαδή ο ένας με το πτυχίο και θα δανείζεται από τους άλλους όλη αυτή την τεχνική για την οποία προσπάθησαν τόσα χρόνια; Τελικά, τους υπαλλήλους θα τους κρατάει, τρεις, έξι μήνες, για να μην εμπίπτει και στην Κοινοτική Οδηγία να τους μονιμοποιεί μετά τα δύο χρόνια κ.ο.κ. Δεν διασφαλίζεται ούτε το μικρότερο προσωπικό ούτε η οργάνωση των εταιρειών. Με αυτά τα πράγματα διασφαλίζονται οι μεσάζοντες. Σας το λέω εγώ καθαρά από την εμπειρία που έχω. Όσον αφορά το άρθρο 39 νομίζω ότι τα θέματα των πανεπιστημιακών δεν καλύπτονται από την παράγραφο 2 του άρθρου 39. Εάν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, θα πρέπει να το βάλουμε. Το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε αποφανθεί. Με αυτή την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας πολλοί πανεπιστημιακοί έχουν γίνει μέλη του μητρώου 39. Το ξέρουμε αυτό. Έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Αν το αφήσετε έτσι, το ίδιο θα συνεχισθεί με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εγώ δεν ξέρω εάν θα συμφωνήσω με κάποιες τροποποιήσεις που κάνατε και ως προς το πτυχίο Γ΄. Ενδεχομένως με το πτυχίο Β΄ και Α΄ να μπορούσε να βοηθηθεί το μικρότερο δυναμικό. Σας είπα ότι αυτό το επιστημονικό δυναμικό έχει τα μικρότερα χρόνια και τη μικρότερη εμπειρία από ανάληψη μελετών, αλλά έχει γνώση από την επιστημονική του κατάρτιση και τις μεταπτυχιακές του σπουδές πολύ σημαντική. Στο θέμα της τριετίας μέχρι δεκαπενταετίας, δεν μου απαντήσατε, κύριε Υπουργέ. Τουλάχιστον, η τριετία, εάν μερικές υπηρεσίες την χρησιμοποιούν σας είπα ότι δεν μπορεί να αποτυπώσει την εμπειρία που έχουν οι μελετητές ή τα μελετητικά γραφεία. Αυτό είπατε ότι θα το αλλάξετε. Γιατί δεν το κάνετε; Όσον αφορά το άρθρο 44, δείτε την παράγραφο γ΄: Ειδικές διατάξεις περί προγραμματικών συμβάσεων. Γιατί να ισχύουν αυτές οι διατάξεις, όπως είναι στο προηγούμενο, αφού με αυτό το νόμο -με το άρθρο 3 και 9- αλλάζετε αυτά τα θέματα; Δεν χρειάζεται αυτό να ισχύει. Ευχαριστώ πολύ. ΕΠΙ ΥΠΟΥΡΓΙΚΩΝ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΩΝ Κι εγώ σε αυτό το θέμα ήθελα να σταθώ και να ρωτήσω τους κυρίους Υπουργούς: Το προσωπικό, το οποίο απέμεινε μέχρι τώρα και για το οποίο θα καταργηθούν οι συμβάσεις, θα απολυθεί δηλαδή -ενώ για τις ανάγκες της εκκαθάρισης θα προσληφθεί άλλο προσωπικό- από αυτό το προσωπικό δεν υπάρχουν άνθρωποι που ασχολήθηκαν μέχρι τώρα στην εκκαθάριση; Δεν έχουν κάποια εμπειρία κλπ.; Ήταν καλοί υπάλληλοι; Δεν ήταν; Υπάρχουν όλα αυτά τα θέματα. Διότι πράγματι όταν είναι τόσα χρόνια εργαζόμενοι, δεν είναι τόσο εύκολο να πει κανείς, σταματώ τις συμβάσεις, ξεκινάω ένα εξάμηνο με ένα νέο συμβούλιο για την εκκαθάριση και αν χρειαστώ προσωπικό παίρνω γι' αυτή την εκκαθάριση. Θέλουμε, δηλαδή, εδώ κάποιες εξηγήσεις, κύριε Υπουργέ. Τι είναι ακριβώς αυτό το προσωπικό που απέμεινε μέχρι τώρα, τα δεκατέσσερα άτομα; Τι ασκούσαν μέχρι τώρα; Μπορεί από αυτό το προσωπικό να αξιοποιηθεί ένα μέρος για το υπόλοιπο της εκκαθάρισης και από εκεί και πέρα, εφόσον απέκτησε μία εμπειρία αυτό το προσωπικό, να μπορεί να συνεχίσει την εργασία του και σε κάποια άλλη υπηρεσία του δημόσιου τομέα; Ήθελα ακόμη να ρωτήσω γι' αυτή την υπουργική απόφαση. Είναι λίγο ασαφής η παράγραφος 7. "Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών..., Πολιτισμού... ρυθμίζονται τα σχετικά με τη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων και τη διαδοχή του άνω Οργανισμού επί των κάθε είδους δικαιωμάτων..." κλπ. Είναι πάρα πολύ ισχνή η διατύπωση σε σχέση με το μεγάλο πρόβλημα το οποίο υπάρχει. Να ξεκινήσω από τις δίκες, οι οποίες εκκρεμούν; Να πάω στη μεγάλη αγωνία του λαού της Θεσσαλονίκης για το πώς θα χειριστούμε αυτή την περιουσία, αν θα την αξιοποιήσουμε, αν θα τελματώσουν όλες αυτές οι αίθουσες, οι οργανισμοί, κλπ, που καλώς έγιναν και είναι ίσως και η μόνη υποδομή, η οποία έγινε στη Θεσσαλονίκη όλα αυτά τα χρόνια; Δεν έγινε και τίποτε άλλο. Δίνω μεγάλη σημασία σ' αυτή την υπουργική απόφαση, ενώ εδώ φαίνεται σαν να είναι μία υποχρέωση της τελευταίας στιγμής. Δηλαδή, δεν φαίνεται ο χρόνος που θα εκδοθεί αυτή η απόφαση -εμείς λέμε ότι έπρεπε ήδη να είχαμε δημιουργήσει εδώ αυτό το πλαίσιο για το πώς θα χειριστούμε όλα αυτά τα θέματα- και βέβαια και η ποιότητα με την οποίαν εμφανίζεται στην παράγραφο 7 όλη αυτή η υπουργική απόφαση. Θέλαμε περισσότερες εξηγήσεις. Γι' αυτό το λόγο είμαστε επιφυλακτικοί, παρ' όλο που λέμε κι εμείς ότι πρέπει να τελειώσει αυτή η εκκρεμότητα που υπάρχει με τον Οργανισμό. Αλλά η εκκρεμότητα επί της ουσίας για το πώς θα αξιοποιήσουμε αυτή την περιουσία δεν έχει καν αρχίσει, κύριε Υπουργέ. Κύριε Πρόεδρε, θα συμφωνήσω με όσα μας είπε ο κύριος Υφυπουργός για τα θέματα της κακοδιαχείρισης. Διαφαίνεται όμως από την τροπολογία ότι η εκκαθάριση έχει ένα τυπικό χαρακτήρα. Κύριε Υφυπουργέ, θέλω να προσθέσω σ' αυτά που είπατε που συμφωνώ, ότι ήταν η μοναδική εταιρεία η οποία έκανε τα έργα χωρίς να εφαρμόζει τον ν. 1418. Η ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου ΕΓΝΑΤΙΑ τον εφαρμόζει. Αυτή ήταν η μοναδική. Έκανε δικό της νόμο για την εκτέλεση των έργων. Είναι πολλά τα θέματα πάντως. Και βέβαια δεν πρόκειται να τα λύσει αυτή η εκκαθάριση. Και υπήρξε και μια συναίνεση. Δεν θέλω να πω ποια ήταν αυτή η συναίνεση και πώς βρέθηκαν τα κόμματα της Αριστεράς να μην έχουν κανένα λόγο σ' αυτή την ιστορία. Θα μου πείτε δεν έχουν και ευθύνη αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Εμείς λέμε ότι για τους εργαζόμενους που απέμειναν πρέπει να βρεθεί μία λύση. Θέλω κύριε Υπουργέ τη δική σα διαβεβαίωση για το τι θα περιέχει αυτή η κοινή υπουργική απόφαση. Τουλάχιστον να φαίνεται μέσα από την απόφαση και η ορθή αξιοποίηση αυτών των πραγμάτων και ότι θα χειριστεί τα κάθε είδους δικαιώματα και υποχρεώσεις με τον καλύτερο τρόπο. Ξέρετε τι ζητάνε ορισμένοι σύμβουλοι; ʼλλο τόσο τα έργα. Γι' αυτό εγώ βλέπω ότι το κείμενο εδώ είναι αδύναμο. Βέβαια, εμπιστεύομαι τις προθέσεις σας. Εφόσον το θέμα των εργαζομένων λήξει, εγώ θα ψηφίσει την τροπολογία αλλά με όλες αυτές τις επιφυλάξεις. Κύριε Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση του νόμου 2937/2001, πέρα από τη βασική μας πολιτική θέση και αντίληψη ότι το νερό είναι ένα κατεξοχήν δημόσιο αγαθό και η χώρα μας δεν είχε ανάγκη να οδηγήσει αυτές τις υπηρεσίες στην ιδιωτικοποίηση, είχαμε πει ειδικότερα για τη Θεσσαλονίκη για τον ΟΑΘ τότε και τον ΟΥΘ ότι ήταν δύο οργανισμοί οι οποίοι λειτουργούσαν πάρα πολύ καλά και εκείνο που τους έλειπε ήταν η χρηματοδότηση. Όλα τα άλλα τα είχαν -και τη συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ γιατί ήταν οργανισμοί του ΥΠΕΧΩΔΕ και πολύ καλό προσωπικό είχαν και επιβλέποντες καλούς και μια σύνθεση οργανική με το ΥΠΕΧΩΔΕ για τις μελέτες, για τις αναθέσεις έργων- τα λεφτά έλειπαν. Τίποτε άλλο δεν έλειπε από αυτούς τους οργανισμούς για να κάνουν τη δουλειά τους. Ήρθε ο προηγούμενος νόμος και μια ιδιωτικοποίηση όπως-όπως. Κι εδώ φαίνονται τα προβλήματα, κύριε Υπουργέ, με αυτή την τροπολογία που κάνετε, που και εμείς θα την ψηφίσουμε για να βγουν από τα αδιέξοδα. Αμέσως μετά το νόμο, εγώ τα έβαζα με επανειλημμένες ερωτήσεις: "Φτιάξατε την ΕΥΔΕ παγίων; Βάλτε ένα διευθυντή, βάλτε ένα συμβούλιο και πείτε τι θα κάνουν. Χωρίσατε αυτές τις υπηρεσίες; Ποιος θα κάνει τα φρεάτια, ποιος θα κάνει τα παρακάτω, ποιος θα εκτελεί τα έργα, ποιος θα αναθέτει τις μελέτες;" Μέχρι τώρα ένα μπάχαλο. Η ιδιωτικοποίηση μας έλειπε. Εγώ δεν βλέπω να διορθώνεται η κατάσταση. Στην τελευταία μου ερώτηση είχα πει ότι "θα ήταν γενναιότητα του ΥΠΕΧΩΔΕ να πει "απέτυχα, θα γυρίσω πίσω". Θα πληρώσετε και κάτι λίγα, δεν πήγε και καλά η εταιρεία στο χρηματιστήριο και από την άλλη πλευρά ελέγχεται αυτή τη στιγμή και για κακοδιαχείριση και το σχήμα δεν θα αποδώσει". Τώρα και η ΕΥΔΑΠ πήρε το 6% και η ΕΥΑΘ Α.Ε. θα πάρει για όλες αυτές τις υπηρεσίες. Δηλαδή στο νομοσχέδιο αυτό βάζετε μια τροπολογία η οποία καταστρατηγεί το νόμο, διότι μια ανώνυμη εταιρεία ιδιωτική θα παίρνει την παροχή υπηρεσιών το 6% χωρίς προκήρυξη. Μπορεί να έρθουν και να σας πουν ότι δεν είστε σύμφωνος με τον ανταγωνισμό και με τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι. Και παρακάτω το ίδιο γίνεται με το 25% που δίνουμε κλπ. Ένα από τα δύο πρέπει να διαλέξουμε. Τις θέλουμε δημόσιες -εγώ λέω δημόσιες- να κάνουν τη δουλειά τους; Αν τις κάνουμε ιδιωτικές δεν μπορούμε να τους αναθέτουμε τη δουλειά, επειδή δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα. Εν πάση περιπτώσει αυτές είναι οι δυσκολίες και βέβαια φτάσαμε σήμερα, μετά από την έλλειψη ποιότητος που έχει στο νερό η Θεσσαλονίκη, το έργο από τον Αλιάκμονα, ακόμη και τα παράπλευρα έργα, να μην έχει ολοκληρωθεί. Δηλαδή απέδωσε σε τίποτα αυτή η ιδιωτικοποίηση στην αποχέτευση, στην αντιπλημμυρική προστασία της Θεσσαλονίκης -είμαστε εκτεθειμένοι από όλες τις πλευρές- ή στη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης με την ανώνυμη εταιρεία και με το δημόσιο; Καμία. Ένα μπάχαλο, ο ένας κατηγοράει τον άλλο. Αυτή είναι η κατάσταση. Θα σώσουμε κάτι από εδώ αυτή τη στιγμή, αλλά νομίζω κύριε Υπουργέ πρέπει να ξανασκεφτείτε καλύτερα το καθεστώς αυτό. Εγώ θα ψηφίσω αυτή την τροπολογία για να ξεμπλοκάρει η κατάσταση αυτή τη στιγμή -είναι απελπιστική στη Θεσσαλονίκη- με τεράστιες ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης. Έφτιαξε ένα νόμο και από εκεί και πέρα δεν φρόντισε να τον εφαρμόσει ή να καθορίσει τα όργανα κλπ. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί -δεν περπατάει στη Θεσσαλονίκη- ο προηγούμενος νόμος, δεν μπορεί να περπατήσει όσες τροπολογίες και αν κάνετε.