Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου: «Ζώνη Καινοτομίας Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου: «Ζώνη Καινοτομίας Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Κύριοι συνάδελφοι, η ανάγκη ενθάρρυνσης και προώθησης της καινοτομίας σε όλες τις δραστηριότητες των δημόσιων και ιδιωτικών οργανισμών, επιχειρήσεων κ.λπ., είναι αυτονόητη στην εποχή που ζούμε. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι στόχοι της Λισσαβόνας έδωσαν μεγάλη έμφαση στην προώθηση αυτών των δραστηριοτήτων, στην ενθάρρυνση της καινοτομίας και της ανάπτυξης των τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας. Έχουν διατεθεί από την άλλη πλευρά σημαντικοί πόροι από τα κοινοτικά προγράμματα, ιδιαίτερα από το Ταμείο Συνοχής. Η χώρα μας, όμως, σημειώνει μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ανάπτυξη όλων αυτών των δραστηριοτήτων, τη μεγαλύτερη, θα έλεγα, καθυστέρηση από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ʼλλωστε το ποσοστό που διαθέτει για την έρευνα και την τεχνολογία είναι μηδαμινό και δεν αυξήθηκε καθόλου, ούτε και από τη νέα διακυβέρνηση, παρόλο που από την άλλη πλευρά, η χώρα μας διαθέτει ένα σημαντικό τεχνικό και επιστημονικό δυναμικό και παράλληλα έχει μεγάλες ανάγκες για νέες θέσεις εργασίας σε αυτούς τους νέους τομείς, πολύ περισσότερο στη Βόρεια Ελλάδα. Και βέβαια, χρειάζεται να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας, χρειάζεται το εμπορικό ισοζύγιο των εξαγωγών μας να βελτιωθεί. Τα σχετικά προγράμματα της ανταγωνιστικότητας μέχρι τώρα, της ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το ΕΠΑΝ, το Πρόγραμμα της Κοινωνίας της Πληροφορίας καθυστέρησαν πολύ επί ΠΑ.ΣΟ.Κ και συνεχίζουν να καθυστερούν και επί Νέας Δημοκρατίας. Από την άλλη πλευρά, η όποια διαχείριση ή αξιοποίηση αντίστοιχων πόρων από τις μεγάλες επιχειρήσεις στη χώρα μας δεν απέδωσε ούτε στον εκσυγχρονισμό τους, ούτε στη δημιουργία νέων και σταθερών θέσεων εργασίας. Απέδωσε μόνο στη συγκέντρωση κεφαλαίου που το τοποθέτησαν στις ξένες τράπεζες και μέχρι εδώ εξεπλήρωσαν τις δικές τους υποχρεώσεις. Ιδιαίτερα η κατάσταση που διαμορφώνεται στη Βόρεια Ελλάδα είναι άκρως απογοητευτική. Αναλογίζεται κανείς, η προσπάθεια αυτή για τη δημιουργία Ζώνης Καινοτομίας στη Θεσσαλονίκη είναι μια οργανωμένη προσπάθεια της πολιτείας για την ενθάρρυνση της καινοτομίας, τη διεύρυνση του φάσματος προϊόντων και υπηρεσιών, την καθιέρωση νέων μεθόδων σχεδιασμού, την καλύτερη οργάνωση της εργασίας, τις συνθήκες εργασίας και τις δεξιότητες του εργατικού δυναμικού για την καλυτέρευση της θέσης τους, των αποδοχών τους και τη σταθερότητα και ενίσχυση της απασχόλησης; Είναι σε αυτή την κατεύθυνση το παρόν νομοσχέδιο; Είναι δηλαδή μια οργανωμένη προσπάθεια δημόσιου χαρακτήρα; Αν ναι, γιατί δεν δημιουργείται ένας νέος οργανισμός, ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, όπως τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά κέντρα του Υπουργείου Ανάπτυξης και άλλων Υπουργείων, που θα έχει πράγματι –και εμείς συμφωνούμε- μια ουσιαστική, οργανική και διοικητική διασύνδεση στην περίπτωση της Ζώνης Καινοτομίας με το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, αλλά και με τα εκπαιδευτικά κέντρα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπως τα πανεπιστήμιά της και τα Τ.Ε.Ι.; Θα αναπτύξει, επομένως, την οργάνωσή του και τις δραστηριότητες σε αυτή την κατεύθυνση; Φοβάμαι πως όχι. Η κατεύθυνση από αυτό το νομοσχέδιο είναι διαφορετική. Δίδονται και άλλα κίνητρα και άλλες ευκαιρίες στις μεγάλες επιχειρήσεις, μήπως και ανακάμψουν μετά την αποτυχημένη διαχείριση των μέχρι σήμερα πόρων από τα κοινοτικά προγράμματα. Με ποια κουλτούρα, όμως και με ποια παιδεία θα ανταποκριθούν αυτές οι επιχειρήσεις σε αυτά που ζητάμε, όταν μέχρι σήμερα άρον-άρον ασπάστηκαν τις μετακομίσεις στις γειτονικές χώρες; Αναζήτησαν Ζώνες Καινοτομίας στις γειτονικές χώρες; Όχι βέβαια. Αναζήτησαν Ζώνες φθηνού εργατικού δυναμικού. Πώς ξεκίνησε αυτή η διαδικασία; ʼρχισε από μια σχετική μελέτη και απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Συμβουλίου του, της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας; Υπάρχει μια μελέτη και μια απόφαση που να προσδιορίζει τις ανάγκες, τα επιμέρους αντικείμενα, τους ισχυρούς αυτούς πόλους της καινοτομίας, της ανάπτυξης, τα κριτήρια για τον καθορισμό της Ζώνης της περιοχής, τον τρόπο σύνδεσής της με τους τοπικούς φορείς και την πανεπιστημιακή κοινότητα; Δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Έπρεπε, όμως, να έχει γίνει, για να ξέρουμε και εμείς τι θα ψηφίσουμε εδώ πέρα. Στην αιτιολογική έκθεση απλά αναφέρεται ότι το Ελληνικό Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, που υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του 2005 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περιλαμβάνει δράσεις για την προώθηση της Κοινωνίας της Γνώσης, για την έρευνα και την ανάπτυξη, για την καινοτομία. Αυτός ήταν ο σκοπός του προγράμματος. Είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνει αυτά τα στοιχεία; Παρ’ όλα αυτά, όμως, αυτό το πρόγραμμα δεν έχει εξειδικευμένες κατευθύνσεις και μάλιστα για τη Ζώνη που συζητάμε εμείς σήμερα. Έτσι, όμως, αφήνετε αυτό τον ουσιαστικό, το στρατηγικό σχεδιασμό, δηλαδή τι θα κάνει αυτή η Επιχείρηση, τι θα προσφέρει αυτή η Ζώνη Καινοτομίας. Δεν γίνεται ο σχεδιασμός, δεν δίνονται οι κατευθύνσεις από την πολιτεία και αφήνεται να το κάνει το διοικητικό συμβούλιο. Έρχομαι και σας ρωτώ: Ποιο διοικητικό συμβούλιο; Μιλάτε γενικά και αόριστα για έντεκα άτομα από τον επιστημονικό, επιχειρηματικό και λοιπό κόσμο. Δηλαδή, και η πολιτεία δεν δίνει εδώ τις κατευθύνσεις, δεν μας λέει τι ψηφίζουμε σήμερα, ποιοι θα είναι αυτοί οι στόχοι, και δεν ξέρουμε το συμβούλιο. Εγώ θα περίμενα να κατοχυρώνεται στο συμβούλιο ο ρόλος της πανεπιστημιακής κοινότητας. Δεν ξέρω αν θα γίνει αυτό. Θα περίμενα να κατοχυρώνεται ο ρόλος των καθ’ ύλην αρμόδιων οργανισμών του δημοσίου και να υπάρχει, εν πάση περιπτώσει, και μία συμμετοχή των ιδιωτικών φορέων. Όμως, εδώ δεν ξέρουμε τίποτα για το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο θα έρθει να επιτελέσει ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο, για το οποίο δεν μας είναι γνωστές οι κατευθύνσεις. Από την άλλη πλευρά, αυτή η Ζώνη σε τι θα επιχειρήσει να βοηθήσει και να διευκολύνει; Τους δημόσιους οργανισμούς, το καταλαβαίνω. Όμως, θα βοηθήσει τους ιδιώτες στη διαδικασία απορρόφησης των κοινοτικών πόρων, στις μελέτες κ.λπ.; Θα τους βοηθήσει, λοιπόν, μέσα από πόρους των δημοσίων επενδύσεων και του κρατικού Προϋπολογισμού κ.λπ.. Γιατί αυτό το πράγμα να το κάνει μία ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου και γιατί στη συνέχεια αυτή η ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου να εκφυλιστεί σιγά-σιγά σε μία ιδιωτική εταιρεία; Έχουμε υπόψη μας αυτά τα σχήματα, τα οποία δημιουργήθηκαν μέχρι σήμερα εν ονόματι της ευελιξίας ή της αποτυχημένης μέχρι τώρα διαχείρισης και δράσης των οργανισμών, όχι γιατί δεν ήταν σωστά διαρθρωμένα, αλλά γιατί δεν ήταν σωστές οι επιλογές των στελεχών που ήταν σε αυτούς τους οργανισμούς; Υπήρχε η κρατική παρέμβαση και υπήρχαν κάθε φορά -και με τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας- ως μόνο κριτήριο τα πράσινα ή τα γαλάζια παιδιά. Ιδού, βέβαια, τα αποτελέσματα. Τα είδαμε και επί των Κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είδαμε το τι έχουν κάνει σημαντικά στελέχη των οργανισμών, τα βλέπουμε και τώρα. Δεν είναι, δηλαδή, δικαιολογία το ότι «ξέρετε, τον ανακαλύψαμε». Δεν ξέρω εάν ανακαλύψαμε αυτόν τον περιβόητο Γενικό Διευθυντή της Επιτροπής Ανταγωνισμού ή εάν δεν αναγκαστήκαμε από τις καταγγελίες της επιχείρησης να τον ανακαλύψουμε, για να μην πάθουμε τα χειρότερα. Είναι τεράστια, λοιπόν, τα προβλήματα. Αλλού πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας και όχι στο να ιδρύουμε ανώνυμες εταιρείες του δημοσίου, που θα φτιάχνουν το δικό τους κανονισμό, που θα κάνουν με το δικό τους κανονισμό τα έργα και τις μισθώσεις. Πώς είσθε σίγουροι ότι αυτά τα στελέχη, που θα βάλετε εκεί, θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το βάρος των υποχρεώσεων και δεν θα είναι πάλι αυτό το μέλι, στο οποίο ο καθένας υποκύπτει; Αυτή είναι η επιχειρηματολογία της κοινωνίας μας: «Ε, τι να κάνουμε; Έτσι θα πορεύεται αυτό το ελληνικό κράτος». Διότι, οπουδήποτε και αν ανήκουν, κάθε φορά θα γοητεύονται από αυτήν την εξουσία και κυρίως από το χρήμα και θα υποκύπτουν. Κάθε φορά ένας φαύλος κύκλος. Και ο ελληνικός λαός θα πληρώνει. Θα πληρώνει την ανεπάρκεια του κάθε φορέα, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας του, των δικών του ωφελειών κ.λπ., με διαδικασίες οι οποίες θα είναι εκτός νομοθετικού πλαισίου. Η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας Α.Ε., τι θα αποκτήσει; Θα έχει κατ’ αρχήν χρήματα από τον τακτικό προϋπολογισμό, για να προσλάβει το προσωπικό, να κάνει τη στελέχωση και τη λειτουργία της. Θα πάρει χρήματα από τις δημόσιες επενδύσεις, για να προχωρήσει στις μελέτες, να προχωρήσει στους άλλους σκοπούς που θέτει αυτό το νομοσχέδιο. Θα πάρει χρήματα από τις δημόσιες επενδύσεις και από τα κοινοτικά προγράμματα και θα κάνει αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, για να δημιουργήσει αυτή τη Ζώνη Καινοτομίας. Πριν τις κάνει τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, θα έχει φροντίσει με προεδρικά διατάγματα, ή με υπουργικές αποφάσεις, να αλλάξουν οι όροι δόμησης στις υποψήφιες περιοχές. Να αυξηθούν οι συντελεστές δόμησης, να αλλάξουν οι χρήσεις γης, να γίνει ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός, έξω από τον περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό. Χωρίς δηλαδή τη συμμετοχή όλης της κοινωνίας εκεί, όπως γίνεται ο χωροταξικός σχεδιασμός, όπως έχει γίνει το πολεοδομικό σχέδιο της Θεσσαλονίκης, το ρυθμιστικό κ.λπ., χωρίς τη συμμετοχή αυτών των φορέων. Θα προχωρήσει, λοιπόν, σε αυτό και θα δημιουργήσει τα λεγόμενα φιλέτα, τα οποία μετά θα τα πληρώσει με ισχυρό τίμημα για να κάνει την αναγκαστική απαλλοτρίωση. Και αφού θα κάνει και την αναγκαστική απαλλοτρίωση και αφού θα δημιουργήσει όλη αυτή την περιουσία, θα έλεγα εγώ, της ανώνυμης εταιρείας του δημοσίου, θα μπορεί -με βάση τα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου- η εταιρεία αυτή να πουλάει, να μεταβιβάζει το μετοχικό της κεφάλαιο, να πουλάει τις μετοχές και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Μέχρι ποιου ποσοστού λέω εγώ; Δεν το αναφέρει το νομοσχέδιο. Δηλαδή θα μπορεί να περάσει και το 51% και από την άλλη πλευρά θα εξακολουθεί η εταιρεία αυτή, να θεωρείται κοινωφελούς και δημόσιου χαρακτήρα; Θα εξακολουθεί να κάνει αναγκαστικές απαλλοτριώσεις; Θα εξακολουθεί να παίρνει χρήματα από τις δημόσιες επενδύσεις και από τα κοινοτικά προγράμματα; Εγώ νομίζω ότι αυτό δεν πρέπει ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση να σας το εγκρίνει. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δηλαδή όταν θα αλλοιωθεί εντελώς ο χαρακτήρας της ο δημόσιος και θα είναι καθαρά ιδιωτικός, γιατί δεν υπάρχει κανένας φραγμός, πως θα συμβαίνουν όλες αυτές οι δημόσιες λειτουργίες; Είναι ένα πρόβλημα, κύριε Υπουργέ. Είναι δικαίωμα βέβαια της Κυβέρνησης σας να καθορίσει -εμείς δεν συμφωνούμε- αυτόν τον χαρακτήρα της ανώνυμης εταιρείας του δημοσίου που θα έχει αυτά τα οφέλη. Όμως, πρέπει να τον περιφρουρήσει αυτόν. Διότι με το ότι είναι ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου, αποκτά όλα αυτά τα οφέλη, όλες αυτές τις δυνατότητες, για να ρυθμίσει τα περιουσιακά της στοιχεία. Μετά τι θα κάνει; Θα μισθώνει τα περιουσιακά της στοιχεία, θα τα πουλάει τα περιουσιακά της στοιχεία, θα πουλάει τις μετοχές της με ιδιωτικούς κανονισμούς; Με «ιδιωτικό κανονισμό εκτέλεσης έργων;» Το βάζω εντός εισαγωγικών. Ιδιωτικός κανονισμός λέει. Ιδιωτικός κανονισμός μισθώσεων, ιδιωτικός κανονισμός προμηθειών κ.λπ.; Εμείς δεν συμφωνήσαμε επί της αρχής, αλλά επειδή συμφωνούμε ότι υπάρχει ανάγκη, μπορεί σε αυτά τα θέματα να γίνει μια Ζώνη Καινοτομίας. Εμείς συμφωνούμε να βοηθηθούν και οι ιδιώτες. Αλλά ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Οι ιδιώτες θα μπορούσαν με τους συνδέσμους τους κ.λπ., να επιχειρήσουν αυτοί να στήσουν μια Ζώνη Καινοτομίας και να ζητήσουν και τη συνδρομή του δημοσίου, που μέσα από τα περιφερειακά ή τα εθνικά προγράμματα, με μια διαδικασία, όπως όλοι που συγχρηματοδοτούνται, να έχουν μια συγχρηματοδότηση. ʼλλο το ένα, άλλο το άλλο. Αποφάσισε, λοιπόν, το δημόσιο να κάνει αυτό την ανώνυμη εταιρεία της Καινοτομίας. Να δώσει και κάποια κίνητρα. Αλλά μέχρι εκεί. Από ένα σημείο και ύστερα δεν μπορεί αυτή η εταιρεία να μην έχει κάποιους όρους και προϋποθέσεις ή τουλάχιστον να γράφεται στο νόμο σαφώς ότι όταν απολέσει την πλειοψηφία των μετοχών το δημόσιο, όλα αυτά τα πράγματα δεν θα μπορούν να γίνονται. Θέλω να επισημάνω κάποια πράγματα από τους Θύλακες Υποδοχής Καινοτόμων Δραστηριοτήτων. Υπάρχει μία αδυναμία. Δεν καθορίζονται τα κριτήρια για το πώς θα καθοριστεί αυτή η Ζώνη, ποια περιοχή θα είναι. Ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων και πολλοί άλλοι, πιέζουν να είναι η ανατολική περιοχή. Εμείς δεν θέλουμε να είναι η ανατολική περιοχή ή να μην είναι μόνο αυτή. Διότι είναι ήδη επιβαρυμένη και γιατί υπάρχει, κύριε Υπουργέ, μία ανησυχία απ’ όλους ότι τώρα θα αρχίσει εκεί, όπως και προηγούμενα, ένα τρομερό real estate πριν προλάβετε να οργανωθείτε εσείς και θα έρχεται μετά το δημόσιο να αγοράζει πάρα πολύ ακριβή γη. Από την άλλη πλευρά στη δυτική Θεσσαλονίκη –συζήτησα και με το Δήμο Θεσσαλονίκης- έχουν πράγματι –και σωστά κάνουν- μεγάλη ανησυχία για την εκεί ανάπτυξη της περιοχής. Εκεί βρίσκεται και η βιομηχανική ζώνη κ.λπ. Επομένως, έπρεπε εδώ να καθοριστούν ορισμένα στοιχεία. Επίσης, υπάρχει το ρυθμιστικό Θεσσαλονίκης, υπάρχουν οι κατευθύνσεις του χωροταξικού, υπάρχουν όλα αυτά τα πράγματα. Γιατί δηλαδή αυτά δεν θα λαμβάνονται υπ’ όψιν και θα ανατρέπονται; Είναι καλύτερα να ληφθούν υπ’ όψιν όλοι αυτοί οι κανόνες που έγιναν κάποια στιγμή χωρίς σκοπιμότητες, όπου προβλέφθηκαν αυτά τα πράγματα και από κει και πέρα νομίζω ότι η Ζώνη Καινοτομίας μπορεί, μέσα απ’ αυτούς τους κανόνες που έχει οργανώσει μέχρι τώρα η πολιτεία, να ιδρυθεί, να δημιουργηθεί και να πάει και καλά. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ρυθμίσεις ή ιδιαίτερα κίνητρα και πολύ περισσότερο αυτά τα οποία περιγράφονται στους Θύλακες Υποδοχής. Γιατί θέλω να πω ότι τα γενικότερα που περιγράφονται για τη Ζώνη Καινοτομίας και για τη διασφάλιση με Προεδρικό Διάταγμα με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και με συζητήσεις κ.λπ., θα προκύψουν αυτές οι αλλαγές, θα έλεγα ότι η τεχνοκρατική προσέγγιση είναι καλή. Η οικονομική προσέγγιση για το μέλλον της εταιρείας μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Έρχομαι τώρα στα θέματα οργάνωσης και λειτουργίας της εταιρείας. Δεν χρειάζονται για μας ούτε ειδικοί κανονισμοί ούτε τίποτε. Εντάξει, ο κανονισμός εσωτερικής λειτουργίας είναι αναγκαίος, αλλά από κει και πέρα προμηθειών, εκτέλεσης έργων, κ.λπ., δεν χρειάζεται. Σας είπα για τα όργανα διοίκησης της εταιρείας. Κύριε Υπουργέ, έπρεπε με μεγαλύτερη σαφήνεια να καθορίζεται εδώ αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού σχεδόν του δίνετε τη δυνατότητα να εξειδικεύσει όλη αυτή την πρόταση την οποία κάνετε. Θα είναι κυρίαρχο σε πάρα πολλά πράγματα. Επομένως, εδώ έπρεπε να είναι σαφέστερο το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του για να διασφαλίσουμε όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν συμφωνούμε με το άρθρο 12 και κυρίως με τις παραγράφους 2, 3 και 4 όπου αφού θα γίνεται η αναγκαστική απαλλοτρίωση για λόγους δημόσιας ωφέλειας, επιτρέπεται η εγκατάσταση οικονομικών δραστηριοτήτων μη κοινωφελούς χαρακτήρα εντός της Ζώνης, επιτρέπεται η πώληση των μετοχών και για την εγκατάσταση αυτών των δραστηριοτήτων στους Θύλακες δεν απαιτείται άδεια εγκατάστασης. Επιτροπή Εποπτείας και Ανάπτυξης. Υπάρχουν όλοι μέσα. Αλλά εδώ, όπως και στο Διοικητικό Συμβούλιο, στους πιο αρμόδιους φορείς και στην πανεπιστημιακή κοινότητα δεν δίνεται ένα προβάδισμα. Και βέβαια, η έννοια των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που έχουν καινοτόμες δράσεις, η έννοια του εργατικού δυναμικού, των δεξιοτήτων σ’ αυτές κ.λπ., δεν υπάρχει στο νομοσχέδιο. Και βέβαια, δεν υπάρχει –και το λέω σημασιολογικά αυτό για να το τονίσω- ούτε καν ένας εκπρόσωπος του Εργατικού Κέντρου σ’ αυτή τη Ζώνη. Και δεν δεχθήκατε να το βάλετε. Τι θέλετε τώρα τον εκπρόσωπο της αμερικάνικης σχολής, δεν το καταλαβαίνω. Λοιπόν, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε και θα αναφερθώ στο φορέα διαχείρισης του Θερμαϊκού κόλπου, στη διεύθυνση διαχείρισης, όπως λέει η τροπολογία, για την προστασία του Θερμαϊκού κόλπου. Θυμάμαι ότι το 2000 που έγινα Βουλευτής, η πρώτη μου επίκαιρη ερώτηση ήταν στον Υπουργό Μακεδονίας-Θράκης, ακριβώς για να δώσω έμφαση και σ’ αυτό το Υπουργείο. ‘Ηταν για την προστασία του Θερμαϊκού, εκθέτοντας όλη την κατάσταση, η οποία πράγματι είναι τραγική και στα θέματα της οικιστικής πίεσης και στα θέματα της ρύπανσης και στα θέματα της εμπλοκής των διαφόρων αρμοδιοτήτων που δεν παράγεται τίποτε, στα θέματα του σχεδιασμού. Πάρα πολλά προβλήματα, τεράστια προβλήματα και καμία οργάνωση και συνεννόηση των φορέων και συνέπεια απέναντι σ’ αυτό το δώρο της φύσης που είναι ο Θερμαϊκός κόλπος. ‘Εκανα και σε εσάς ερωτήσεις και παρακολούθησα όλη την εξέλιξη από το 2000 και μετά. Ο Οργανισμός Θεσσαλονίκης, το Τεχνικό Επιμελητήριο, η πολιτεία με αργά βήματα ξεκίνησε μια διαδικασία, στην κατεύθυνση όμως της ίδρυσης φορέα για την προστασία του Θερμαϊκού κόλπου. Γιατί; Διότι ήθελε να συμπεριλάβει αυτήν την επιτροπή, αυτό το συμβούλιο, που θα είχε όλους αυτούς τους εμπλεκόμενους φορείς. Τώρα, με τη διεύθυνση μπορεί να δημιουργείται μια ενδεχομένως πιο αποτελεσματική θα έλεγε κανείς λειτουργία, πιο σφιχτή κ.λπ., αλλά η έννοια της διαβούλευσης και της συνεννόησης με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, δεν υπάρχει. Διότι, για να λειτουργήσει αυτή είτε η διεύθυνση ή για εμάς που θέλαμε το φορέα διαχείρισης του Θερμαϊκού, πρέπει να εξασφαλιστεί ο κοινωνικός διάλογος, η διαβούλευση και η συνεργασία με τους εμπλεκόμενους φορείς. Δεν μπορούν να λυθούν διαφορετικά αυτά τα προβλήματα. Πρέπει αυτός ο φορέας να στηθεί με τις αρχές που δημιούργησε και ο οργανισμός ρυθμιστικού και οι άλλοι φορείς τουλάχιστον για την περιοχή της Θεσσαλονίκης. ‘Εχω δύο προτάσεις και τις έχω έτοιμες. ‘Όπως λειτουργεί στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης το ΙΤΣΑ και έχει και το όργανο διαβούλευσης και τη συζήτηση, να βρούμε μια λύση. Να υπάρχει διεύθυνση, αλλά να υπάρχει και ένα συμβούλιο. Να υπάρχει ένα όργανο διαβούλευσης και κοινωνικού ελέγχου στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης που θα έχει μέσα στον Οργανισμό Ρυθμιστικού τον ΟΛΘ, την ΕΥΑΘ, που θα έχει μέσα τους ΟΤΑ, θα έχει τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Μεταξύ των άλλων και στην Επιτροπή είχα δώσει πολύ μεγάλη έμφαση, αλλά δεν είχα καταφέρει να πάρω απαντήσεις -τελικά με την παρέμβασή του ο Υπουργός Ανάπτυξης διόρθωσε κάπως τα πράγματα- γι’ αυτόν τον κυλιόμενο χαρακτήρα της ανώνυμης εταιρείας της «Αλεξάνδρειας Ζώνης». Κυλιόμενος χαρακτήρας μιας ανώνυμης εταιρείας του δημοσίου με μία μετοχή του δημοσίου, η οποία αφού θα είχε όλα τα οφέλη και τις προϋποθέσεις μιας εταιρείας κοινωφελούς και δημόσιου χαρακτήρα -θα έκανε το ένα, θα έκανε το άλλο, θα ξόδευε δηλαδή και ορθώς για τους σκοπούς της δημόσιο χρήμα, χρήμα του ελληνικού λαού- σιγά, σιγά θα μπορούσε να φθάσει στην πλήρη ιδιωτικοποίηση χωρίς κανένα όριο κ.λπ. Ορθώς λοιπόν η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής θέτει πάρα πολύ σωστά πολλά θέματα γι’ αυτό το μεγάλο μειονέκτημα του νομοσχεδίου. Δεν ξέρω πόσο μπορεί να διορθωθεί αυτό το θέμα. Δεν είναι ακριβείς οι διατυπώσεις σας, κύριε Υπουργέ. Δεν τις είδαμε και γραπτώς. Ο Υπουργός έκανε αποδεκτές παρατηρήσεις της Επιτροπής, αλλά δεν διατυπώθηκαν επακριβώς. Δηλαδή το ότι θα πρέπει να υπάρχει ένα όριο ούτως ώστε η εταιρεία να εξακολουθεί να έχει το δημόσιο χαρακτήρα της όσον αφορά τις μετοχές, αυτό πρέπει να είναι σαφές. Υπάρχουν και ένα σωρό άλλα πράγματα, όπως τα θέματα των θυλάκων, των ζωνών που εκεί -σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου- οι ιδιωτικές εταιρείες μπορούν σχεδόν να μπαίνουν μέσα στη ζώνη με όλες τις προϋποθέσεις και μετά να κάνουν αυτές «κουμάντο» και να πουλούν, ιδιαίτερα στις περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως. Τι θα γίνει δηλαδή; Νομίζω ότι εδώ χρειάζεται μια περαιτέρω επεξεργασία του νομοσχεδίου για να διασφαλιστεί πράγματι ότι αυτή η εταιρεία του δημοσίου, που δημιουργεί όρους και προϋποθέσεις για να δράσει και ο επιχειρηματικός τομέας μέσα στη ζώνη αυτής της καινοτομίας, κρατάει τα οφέλη που έχει και για τα οποία πλήρωσε ο ελληνικός λαός. Περιμέναμε και κάποιες απαντήσεις και από τον κύριο Υπουργό Ανάπτυξης όσον αφορά το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας. Είναι ασαφέστατο αυτό το σημείο. Έντεκα μέλη που δεν ξέρουμε από πού θα είναι. Γενικά και αόριστα αναφέρονται οι διάφοροι τομείς, από τους οποίους θα προέρχεται το διοικητικό συμβούλιο. Αν θέλετε να λειτουργήσει ουσιαστικά αυτή η Ζώνη Καινοτομίας και να προχωρήσει, θα έπρεπε με αυτό το νομοσχέδιο να καθορίσετε αυστηρά αυτά τα πράγματα. Και βέβαια προς Θεού δεν το χρησιμοποιώ για λαϊκισμό, αλλά ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας απλώς να είναι πτυχιούχος -τουλάχιστον πτυχιούχος- και πενταετούς εμπειρίας; Δεν παίρνετε μαθήματα από το τι συμβαίνει, από τα στελέχη τα οποία βάζετε; Να μη φαίνεται δηλαδή ότι πάμε να βολέψουμε όπως όπως ανθρώπους, που δεν έχουν τουλάχιστον τις ικανότητες και την έξωθεν καλή μαρτυρία από την πορεία τους και την εμπειρία τους, με το να διευθύνουν μια ζώνη καινοτομίας. Θα κάνετε μια διακήρυξη όπου θα λέτε: «Να είναι πτυχιούχος και να έχει και πενταετή εμπειρία» και για τα υπόλοιπα μέλη να μην καθορίζεται εδώ από πού θα προέρχονται; Να δώσω τώρα περισσότερη έμφαση στα θέματα της τροπολογίας που αφορά τη Διεύθυνση, πλέον, Διαχείρισης του Θερμαϊκού Κόλπου. Υπάρχει από το 2000 μία μεγάλη συζήτηση από πολύ σοβαρούς φορείς της Θεσσαλονίκης, όπως ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης, το Τεχνικό Επιμελητήριο, εμάς ως πολιτικά κόμματα, –εγώ πάρα πολλές φορές έχω συμμετάσχει σε τέτοιες συζητήσεις- για το τι θα κάνουμε για να προστατεύσουμε ουσιαστικά τον Θερμαϊκό και από την άλλη πλευρά να υπάρξει μια συνέργεια και συνεργασία όλων των συναρμόδιων φορέων, ούτως ώστε και η προστασία να επιτευχθεί και η ορθολογική και βιώσιμη διαχείριση και ανάπτυξη όλης αυτής της περιοχής, η οποία δέχεται τεράστια ρύπανση, τεράστιες οικολογικές και οικιστικές πιέσεις, ένα σωρό προβλήματα. Και βέβαια εδώ εμπλέκονται και πολλά Υπουργεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και οι Οργανισμοί της Θεσσαλονίκης, όπως ο Οργανισμός Ρυθμιστικού, ο Οργανισμός Λιμένος, ΕΥΑΘ, Ελληνικές Βιομηχανίες, ΕΛΠΕ, διότι όλες αυτές είναι είτε ρυπαίνουσες είτε προστατεύουσες ή έχοντας την υποχρέωση να προστατεύσουν, ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ούτω καθεξής. Επομένως δεν νοείται οποιαδήποτε Διεύθυνση, φορέας κ.λπ. ο οποίος να μην έχει ένα όργανο διαβούλευσης, κοινωνικού διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων πάνω σ’ αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Εμείς θέλουμε τον φορέα. Ήταν πολύ καλές και εποικοδομητικές οι προτάσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου και του Οργανισμού Ρυθμιστικού, ο οποίος προχώρησε και έχει συντάξει και το σχέδιο περιβάλλοντος για την Θεσσαλονίκη, που συμπεριλαμβάνει κατά κύριο λόγο το Θερμαϊκό. Όλα αυτά δεν εμπεριέχονται εδώ. Και βέβαια και εγώ έχω τις πληροφορίες μου ότι από το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης –που επιμένουμε κι εμείς ότι πρέπει να είναι στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης- υπήρχε η βούληση να είναι φορέας. Τώρα γιατί συμπιέστηκε στο Ανάπτυξης και με διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ μόνον για την αρχή του; Δεν θα κάνουμε τίποτα. Απλώς θα δείξουμε τη βούληση ότι κάτι θέλουμε να κάνουμε, αλλά φοβάμαι ότι αυτό δεν θα περπατήσει. Εν πάση περιπτώσει, ενισχύστε το με περισσότερα χρήματα. Σαν ένας πρώτος προϋπολογισμός -που είχε κάνει και το Τεχνικό Επιμελητήριο- χρειάζονται τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ευρώ. Διότι κάποια μελέτη πρέπει να κάνει. Στον Οργανισμό που είχε ξεκινήσει τη μελέτη δεν δώσατε χρήματα για να την κάνει. Ποιος θα την κάνει τη μελέτη; Εν γένει, έτσι θα μελετάει; Χρειάζονται χρήματα γι’ αυτό. Τα διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ φθάνουν μόνο για το προσωπικό, για τίποτα άλλο. Αν είναι να πάρουμε δεκαπέντε ανθρώπους και να κοιτάνε το ταβάνι, δεν θα έχουμε κάνει τίποτα. ʼρα, λοιπόν, να δοθούν περισσότερα χρήματα. Και αυτή την πρόταση που έχω κάνει θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να τη συμπεριλάβετε τώρα. Να υπάρξει ένα όργανο διαβούλευσης στο Υπουργείο σας, με όλους τους φορείς οι οποίοι εμπλέκονται: Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις Πιερίας, Ημαθίας, Θεσσαλονίκης, παράκτιοι ΟΤΑ, ΟΛΘ, ΕΥΑΘ, Οργανισμός Ρυθμιστικού. Όλοι αυτοί οι φορείς να συζητήσουν και να λαμβάνονται οι αποφάσεις. Έχετε από το ΙΤΣΑΚ παρόμοια εμπειρία.