Home Ομιλίες Ομιλία κατά τη συζήτηση του «Τροποποίηση και συμπλήρωση του ν. 2725/1999, ρύθμιση θεμάτων Υπουργείου Πολιτισμού και άλλες διατάξεις»

Ομιλία κατά τη συζήτηση του «Τροποποίηση και συμπλήρωση του ν. 2725/1999, ρύθμιση θεμάτων Υπουργείου Πολιτισμού και άλλες διατάξεις»

E-mail Εκτύπωση PDF
Πραγματικά διαπιστώνεται η ανάγκη απ’ όλους μας, ότι θα πρέπει να υπάρξει δραστική αντιμετώπιση τόσο των αιτιών που παράγουν τη βία στις αθλητικές εκδηλώσεις και οι οποίες εντείνονται όσο κυρίαρχη γίνεται η επιχειρηματικότητα στον αθλητισμό αλλά και η διαφημιστική υστερία. Είπαμε ότι το πρόβλημα της βίας είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα. Αφορά όλα τα αθλήματα. Βέβαια σε ορισμένα αθλήματα και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο η βία αποκτά πιο έντονα χαρακτηριστικά. Συνδέεται με το πρόβλημα της αξιοπιστίας, με τη λειτουργία των θεσμών, με την εμπιστοσύνη των φιλάθλων στα θεσμικά όργανα του ποδοσφαίρου, με το επίπεδο των διοικητικών παραγόντων, με τον τρόπο λειτουργίας των συνδέσμων των φιλάθλων αλλά και με τον αθλητικό τύπο. Τα τελευταία χρόνια, μειώνεται σημαντικά η ευθύνη για φαινόμενα βίας από ποδοσφαιριστές ή αθλητές. Πρέπει να επισημάνω ότι δεν είχαμε έλλειψη νομοθετικού πλαισίου. Το νομοθετικό πλαίσιο που υπήρχε, δεν εφαρμόστηκε. Τα μέτρα που πάρθηκαν ήταν μέτρα καταστολής. Είναι γνωστές οι απαγορεύσεις μετακίνησης θεατών, πώλησης εισιτηρίων, παρουσίας ατόμων σε αστυνομικά τμήματα. Αυτά τα μέτρα, θα πρέπει να συνεκτιμηθούν ως προς τη συνταγματικότητά τους, ως προς την αποτελεσματικότητά τους, στην αποφυγή επεισοδίων, ως προς το αν έφεραν ή αν έδιωξαν φιλάθλους από το γήπεδο ή αν τόνωσαν το ενδιαφέρον του κόσμου για τα εθνικά πρωταθλήματα. Εμείς έχουμε την αίσθηση ότι μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση εκτός από μέτρα καταστολής, δεν πήρε ουσιαστικά μέτρα πρόληψης. Βασική προϋπόθεση για να εκλείψει η ψευδαίσθηση συμμετοχής στον αγώνα, θεωρούμε ότι είναι η επίτευξη της ενεργούς συμμετοχής των νέων στον αθλητισμό αντί να είναι παθητικοί θεατές. Νομίζουμε ότι αυτές οι διατάξεις, παρά το γεγονός ότι πολλές είναι θετικές, θα καταλήξουν στο δεύτερο. Το θέμα της βίας στα γήπεδα σε μεγάλο βαθμό, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί, αν το επιθυμούσαν οι ομάδες. Προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να αναζητηθούν τα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των εξαιρετικά χαμηλών ποινών για γεγονότα που συνέβησαν. ΄Έτσι χάθηκε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να δοθεί σαφές μήνυμα από την αθλητική δικαιοσύνη πως δεν πρόκειται να ανεχθεί στο μέλλον παρόμοιες περιπτώσεις. Δίναμε και δίνουμε μεγάλη σημασία στο ρόλο που μπορεί να παίξει η ΔΕΑΔ ως ένα θεσμικό όργανο και όχι ως συμβουλευτική επιτροπή χωρίς αρμοδιότητες όπως είναι σήμερα. Σας ζητήσαμε να ενισχύσετε περισσότερο το θεσμικό της ρόλο. Θεωρούμε ότι στα άρθρα 1 ως 9 του νομοσχεδίου, λαμβάνονται θετικά μέτρα και ιδίως προς την κατεύθυνση του ελέγχου των συνδέσμων των φιλάθλων. Είναι μέτρα ομαλής λειτουργίας τους και μετατροπής όσων αποτελούν άτυπες οργανώσεις χωρίς καταστατικό μητρώο μελών και βιβλία σε νόμιμους συλλόγους που θα έχουν ευθύνη για τις πράξεις των μελών τους απέναντι στην ελληνική δικαιοσύνη. Ορίζονται συγκεκριμένες προϋποθέσεις και κωλύματα για την εγγραφή ατόμων στους συνδέσμους, αλλά και συγκεκριμένα μέτρα για τις σχέσεις των συνδέσμων των φιλάθλων με τα αθλητικά σωματεία. Όμως, πρέπει να επισημάνουμε ότι παρά το γεγονός ότι οι αθλητικές ενώσεις είναι υπεύθυνες για τις ενέργειες των οπαδών τους στους αγωνιστικούς χώρους, γίνονται ενέργειες που υποδαυλίζονται από συγκεκριμένες ενέργειες, δηλώσεις κλπ. οι οποίες βρίσκουν ανταπόκριση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και έτσι δημιουργείται ένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Το νομοσχέδιο δεν θα πρέπει εδώ να διατυπώνεται έτσι. Βέβαια, έγινε μια διόρθωση στη σχετική διατύπωση, αλλά δεν μπορεί να εξαρτά την εγγραφή και τη συμμετοχή του φιλάθλου από τη συναίνεση της ΠΑΕ ή του αθλητικού σωματείου ή και να αίρεται η συμμετοχή του φιλάθλου αν αυτοί έχουν αντίρρηση. Τελικά έχει αφαιρεθεί η διάταξη για τη συναίνεση των Α.Ε. Έτσι υπάρχει φόβος να δημιουργήσουμε ένα στρατό φιλάθλων και να μην έχουν οι φίλαθλοι τη διάθεση που όλοι θέλουμε να έχουν, ώστε να αποφεύγουμε τους φανατισμούς. Θεωρούμε ότι δεν έχετε βελτιώσει, όπως είχαμε ζητήσει και στην επιτροπή, το θέμα της χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων εποπτείας και παρακολούθησης των φιλάθλων στα γήπεδα. Αυτό θα το επισημάνω και στην κατ’ άρθρον συζήτηση, όπως και το γεγονός ότι τελικά αφαιρείτε αρμοδιότητες από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τις δίνετε στο γενικό γραμματέα της περιφέρειας. Εμείς πάλι θέλουμε να τονώσουμε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και με πόρους και με αρμοδιότητες και ως προς τα θέματα του επαγγελματικού αθλητισμού και ως προς το μαζικό αθλητισμό. Μετά την εισαγωγή μου, θα αρχίσω μία-μία τις παρατηρήσεις μου στα άρθρα. Στο πρώτο άρθρο στην παράγραφο 4 έχουμε ζητήσει και στην επιτροπή το ποσοστό 5% επί του αντιτίμου των εισιτηρίων των αγώνων ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης κλπ., να αφορά μόνο τις επαγγελματικές κατηγορίες και όχι τις ερασιτεχνικές. Οι ερασιτεχνικές κατηγορίες δεν έχουν έσοδα και δεν μπορούν να υποστούν ούτε αυτήν τη μικρή παρακράτηση του 5%. Νομίζω ότι αυτό το άρθρο μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: «Ποσοστό 5% επί του αντιτίμου του εισιτηρίου των αγώνων των επαγγελματικών κατηγοριών κλπ.». Στο άρθρο 2 που αφορά τα θέματα της ουσιαστικής αναβάθμισης της Επιτροπής Αντιμετώπισης της Βίας, εμείς προτείνουμε η παράγραφος 1 να τροποποιηθεί ως εξής: «Συνιστάται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού Διαρκής Επιτροπή Αντιμετώπισης της Βίας. Η επιτροπή αποτελείται από έναν εκπρόσωπο της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού». Και στα υπόλοιπα προστίθεται: «Ένα πρόσωπο με εμπειρία και γνώση στον αθλητισμό που προτείνεται από κάθε πολιτικό κόμμα που εκπροσωπείται στο ευρωπαϊκό και ελληνικό Κοινοβούλιο, και δύο πρόσωπα με εμπειρία και γνώση στον αθλητισμό, κατά προτίμηση εξειδικευμένων σε ζητήματα κοινωνιολογίας, ψυχολογίας και νομικών θεμάτων του αθλητισμού», ώστε να μπορεί τελικά η επιτροπή να αγκαλιάσει και να ερμηνεύσει πραγματικά όλες τις αιτίες που δημιουργούν τη βία. Έτσι θα μπορεί να αποφασίζει κατά τον καλύτερο τρόπο και να επεμβαίνει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Φαίνεται δηλαδή ότι αυτή η επιτροπή ελέγχεται περισσότερο από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και την Ελληνική Αστυνομία. Ακόμη, στο άρθρο 3 παρ’ όλο που έγινε η βελτίωση όσον αφορά τις προϋποθέσεις για την αίτηση αναγνώρισης του φιλάθλου, δηλαδή έχει αφαιρεθεί η συναίνεση των Α.Α.Ε., έχουμε ακόμη προβληματισμό γι αυτήν την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή για το ότι θα πρέπει να υπάρχει γραπτή συναίνεση της διοίκησης του οικείου αθλητισμού σωματείου. Αυτή η προϋπόθεση θα μπορούσε να εκλείψει εντελώς. Όσον αφορά το άρθρο 5, διατυπώσαμε και στην επιτροπή την πολύ σοβαρή μας επιφύλαξη που αφορά το γεγονός, ότι η διατύπωση στην παράγραφο 6 είναι εντελώς αόριστη « καθώς και προσώπων που κατά την κρίση της μπορούν να προκαλέσουν επεισόδια». Πρόκειται για μια αόριστη διατύπωση η οποία δεν θέτει τα κριτήρια βάσει των οποίων ένα άτομο μπορεί να θεωρηθεί επικίνδυνο και έτσι δημιουργούνται συνθήκες καταχρηστικής εφαρμογής αυτού του άρθρου. Νομίζω ότι την παράγραφο αυτή μπορείτε να τη διατυπώσετε σωστότερα το έχετε κάνει και σε άλλες περιπτώσεις για το όταν εισέρχονται τα γήπεδα κλπ.- να κάνετε κάποιες διορθώσεις και να διευκρινίσετε για ποιους λόγους θα μπορεί να θεωρηθεί αυτή η ενέργεια ως επικίνδυνη. Νομίζω ότι και εδώ μπορεί να βρεθεί μία καλύτερη διατύπωση. Είτε να αναφερθούμε σε αντικείμενα κ.τ.λ. και όχι να αφήνουμε στην κρίση της Αστυνομίας να θεωρεί ανεπιθύμητα τα άτομα, γιατί δεν της αρέσει η μορφή τους ή κάτι άλλο. Νομίζω ότι έτσι μπορεί να τους οδηγήσουμε σε καταχρηστική εφαρμογή αυτού του νόμου. Όσον αφορά το άρθρο 6, που αναφέρεται στην ηλεκτρονική εποπτεία των αθλητικών εγκαταστάσεων, θέλω να πω τα εξής: Εμείς θεωρούμε ότι έτσι όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο και κυρίως η παράγραφος 3 δεν διασφαλίζεται και δεν ορίζεται ότι υπάρχει δικαστική εποπτεία σε ό,τι αφορά τη χρήση αυτών των στοιχείων. Είναι αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Αστυνομίας και δεν καθορίζονται ρητά οι λεπτομέρειες για τις τεχνικές προδιαγραφές, τη χρήση των δεδομένων, το χρόνο φύλαξης και όλα αυτά τα οποία, χωρίς να καθορίζονται εδώ στο νόμο που ψηφίζουμε, παραπέμπονται στην κοινή υπουργική απόφαση. Νομίζουμε ότι εδώ θα έπρεπε να συμπληρώσετε τη φράση «με τις λεπτομέρειες που θα αφορούν τη χρήση και την καταστροφή αυτών των δεδομένων». Στο άρθρο 9 διαφωνούμε με την παράγραφο 6, που τελικά από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση μεταφέρει την αρμοδιότητα στο Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας για την ανάκληση της άδειας λειτουργίας αθλητικής εγκατάστασης κ.τ.λ.. Θέλουμε να παραμείνει στις αρμοδιότητες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ Θα τονίσω και πάλι σ’ αυτό το πολύ σημαντικό κεφάλαιο που αφορά την επιχειρηματική δράση στον αθλητισμό, ότι για μας, αλλά νομίζω και για όλους μας εδώ που συζητάμε, ο αθλητισμός είναι ένας τομέας δημοσίου ενδιαφέροντος και οφείλουμε όλοι, η πολιτεία, το κράτος, η Κυβέρνηση, τα κόμματα, οι κοινωνικοί φορείς, να ρυθμίσουν τον τρόπο λειτουργίας του. Για το Συνασπισμό, οι κοινωνικές λειτουργίες του αθλητισμού δεν επιτρέπουν την εμπορευματοποίησή του που ολοένα και περισσότερο θέτει σε υποδεέστερη μοίρα τις κοινωνικές, τις διαπλαστικές λειτουργίες του αθλητισμού. Το ελληνικό ποδόσφαιρο, το μπάσκετ δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως αέρας στον επιχειρηματικό ανταγωνισμό. Δυστυχώς, έτσι γίνεται μέχρι σήμερα. Επίσης, δεν μπορεί να είναι ούτε εφαλτήριο, ούτε μοχλός πίεσης για την εξασφάλιση ή την προνομιακή ικανοποίηση οικονομικών συμφερόντων. Πρωταγωνιστές –το έχουμε τονίσει πολλές φορές- είναι οι αθλητές, οι προπονητές και οι τεχνικοί τους σύμβουλοι. Δεν είναι οι παράγοντες και οι «παρατρεχάμενοι». Και βέβαια τον αθλητισμό τον νομιμοποιεί η συμμετοχή του κόσμου, η αποδοχή των φιλάθλων. Δεν τον νομιμοποιούν τα «κυκλώματα», ούτε οι διαφημιστικοί μηχανισμοί. Όμως, παρ’ όλο που το νομοσχέδιο πραγματικά προσπαθεί να περιορίσει τη δράση όλων αυτών των «κυκλωμάτων», φαίνεται ότι ζούμε σε μία εποχή, που όπως τόνισε ο κύριος Υπουργός και τονίζουμε και εμείς, η φαντασία της αγοράς προχωράει πιο πολύ, ακόμα και από τη φαντασία του αθλητισμού, της τέχνη κοκ. Εκεί που πραγματικά η φαντασία και το μεράκι εκτινάσσονται στα ύψη, όπως συμβαίνει με τους πρωταθλητές στον αθλητισμό και με τους καλλιτέχνες μας στην τέχνη, έρχεται η αγορά να πνίξει πραγματικά όλη αυτήν την πρόοδο. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Νομίζω ότι, μαζί με τα περιβαλλοντικά προβλήματα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει ο πλανήτης. Τελικά, η αγορά μπορεί ακόμα και την ίδια τη φαντασία, ακόμα και την ίδια την υπέρβαση που δείχνει ο άνθρωπος να τη βάλει στα δικά της τα καλούπια. Παρακάτω θα πούμε πώς την αλλάζει και την τροποποιεί μέσω του ντόπινγκ και άλλων παραγόντων που επηρεάζουν πάρα πολύ τον αθλητισμό. Γιατί έχουμε φθάσει σε αυτό το σημείο και έχουν γιγαντωθεί τα προβλήματα της επιχειρηματικής δράσης στον αθλητισμό; Η εισηγητική έκθεση αναφέρει ότι τα προβλήματα αυτά αφορούν στη διαφάνεια ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ανωνύμων εταιρειών και ως προς τις συναλλαγές τους, στη μη τήρηση των κανόνων και των υποχρεώσεών τους, στην υποχρέωση και οικονομική δυσπραγία από τη μία πλευρά και στην οργανωτική ανεπάρκεια, στην έλλειψη σχεδιασμού και στην αναποτελεσματικότητα των ελέγχων από την άλλη. Τελικά, σε αυτό το νομοσχέδιο έγιναν υποχωρήσεις έναντι του προσχεδίου. Το προσχέδιο ήθελε εγγυητική επιστολή στο σύνολο του επιχειρηματικού κεφαλαίου. Εδώ φθάσαμε στο 10%, δηλαδή συρρικνώθηκε. Ζητήσαμε όλοι μας ουσιαστικές εγγυήσεις και τελικά έγινε αποδεκτή η ρύθμιση ότι η εγγυητική επιστολή, όταν εκπίπτει, να διατίθεται στο ταμείο των αθλητικών οργανώσεων. Όπως, όμως, θα δούμε παρακάτω, στο επίμαχο άρθρο, δεν είμαι σίγουρη από τη διατύπωση, κύριε Υπουργέ, αν τελικά εξασφαλίζεται και το 0,25%. Αν δεν μπορεί να καλυφθεί, όλοι θα ευχόμαστε να μην έχουμε έκπτωση των εγγυητικών επιστολών, άρα να μην έχουμε διάφορα προβλήματα στον αθλητισμό. Αν δεν υπάρξει αυτό, το οποίο και εμείς δεν το ευχόμαστε να υπάρξει, πώς ακριβώς διασφαλίζεται από τη διατύπωση αυτού του άρθρου ότι αυτό το μικρό ποσοστό θα πηγαίνει υπέρ των αθλητών; Πραγματικά υπάρχουν σ’ αυτό το νομοσχέδιο πολλές προϋποθέσεις, πολλές δεσμεύσεις για τους επιχειρηματίες που θέλουν να ασχοληθούν με τον επαγγελματικό αθλητισμό. Όμως, μερικές φορές δεν είναι τόσο τολμηρές. Εδώ -και στη διαδρομή που θα κάνω στα άρθρα- θέλω να επισημάνω ότι στο άρθρο 17 ο νομοθέτης δεν έχει τολμήσει να ζητά και να υποχρεώνει την υποβολή μετοχολογίου από τις ανώνυμες εταιρείες. Στους διαγωνισμούς των δημοσίων έργων, προμηθειών και μελετών αυτήν τη στιγμή, προκειμένου να ελέγχονται για τα ασυμβίβαστα, είναι υποχρεωμένος κανείς να δηλώνει το μετοχολόγιό του, δηλαδή τα πρόσωπα και τα ποσοστά που κατέχουν, το Α.Φ.Μ. τους, τη δραστηριότητά τους κ.ο.κ.. Μέσω αυτού του μετοχολογίου θα μπορείτε να δείτε όλα τα ασυμβίβαστα τα οποία υπάρχουν και τα οποία ο ίδιος ο νόμος θέτει. Διαφορετικά τα μισά από τις δεσμεύσεις και από τους περιορισμούς που βάζει ο νόμος, χωρίς αυτή τη σαφή κατάθεση μετοχολογίου, θα σας έχουν ξεφύγει. Επίσης, στο νομοσχέδιο δεν προβλέπεται τίποτα για τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες οι εταιρείες κρατικών συμφερόντων, δηλαδή ο ΟΠΑΠ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ κλπ., κλείνουν συμβάσεις με τις ΠΑΕ και ΔΑΕ για τη διαφήμισή τους. Δημιουργείται και υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα- καθεστώς προνομίων, διαπλοκής και αλλοίωσης της αξιοπιστίας των εθνικών πρωταθλημάτων. Και σε αυτό το νομοσχέδιο δεν έχουμε κάποια διάταξη που να προβλέπει κριτήρια, προϋποθέσεις και περιορισμούς γι αυτή τη σχέση μεταξύ των εταιρειών κρατικών συμφερόντων και των ανωνύμων εταιρειών αθλητισμού. Τονίσαμε πάρα πολλές φορές και νομίζω ότι τονίστηκε και απ’ όλους- ότι θέλουμε οι αθλητές και οι προπονητές τους να είναι οι πρωταγωνιστές και όχι να κινδυνεύουν να γίνουν βορρά σε ένα άκρως ανταγωνιστικό οικονομικό περιβάλλον. Γίνονται ορισμένες θετικές αλλαγές με αυτό το νομοσχέδιο. Δεν έχουμε όμως διασφαλίσει ακόμη και πρέπει να γίνουν κι άλλες αλλαγές- ακριβώς αυτό το πράγμα. Έτσι είναι πάρα πολύ κρίσιμο αυτό το οποίο ζητάνε και οι ίδιοι και το ζητάμε κι εμείς- να καθορίζεται κάθε φορά το κατώτατο όριο των εκτάκτων παροχών, τα πριμ. Και σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των αθλητών και των επιχειρήσεων, αυτή η υπόθεση να λύνεται με απόφαση του Υπουργού. Έχουμε ζητήσει περισσότερα για την ασφάλιση των αθλητών και έχουμε ζητήσει διατυπώσεις που να διασφαλίζουν πολύ περισσότερο ότι δεν θα συνεχιστεί η διαιώνιση των χρεών από τις ποδοσφαιρικές και καλαθοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες και σωματεία προς τους επαγγελματίες αθλητές. Και τελικά, κάποτε αυτά τα χρέη θα εκπληρωθούν απέναντι στους αθλητές, που είναι εργαζόμενοι και αυτοί και το πρώτο που πρέπει να εξασφαλίζουν είναι να παίρνουν τις αμοιβές τους. Έρχομαι στην τοποθέτησή μου στα άρθρα. Στο άρθρο 10 δεν έχουμε καμία αντίρρηση. Στο άρθρο 11 και στο άρθρο 12 έχω την εντύπωση ότι δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Έρχομαι στο άρθρο 17, για το οποίο σας έκανα ήδη την παρατήρηση ότι η παράγραφος 3 εδάφιο α΄ θα πρέπει να διατυπωθεί ως εξής: «πίνακας ο οποίος περιλαμβάνει τα πλήρη στοιχεία, ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, διεύθυνση, Α.Φ.Μ. των μελών τους καθώς και το ποσοστό κατοχής μετοχών των μελών τους μέχρι του φυσικού προσώπου κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 του παρόντος». Για το άρθρο 18 θα ήθελα να σας ρωτήσω με βάση ποια στοιχεία έχετε αποφασίσει για το ποσοστό 33% και άνω του μετοχικού κεφαλαίου από κάποιο φυσικό πρόσωπο κλπ., για το οποίο πρέπει να υποβάλλεται τριετές επιχειρηματικό σχέδιο.… Σύμφωνα με το σχέδιο δηλαδή δεν σημαίνει πάντοτε ότι έχει ικανότητες διοίκησης, αλλά αυτό δεν μπορεί κανείς να το διασφαλίσει με κάποιο άλλο τρόπο. Θα πάω στο άρθρο 24, για την επιτροπή επαγγελματικού αθλητισμού. Στην παράγραφο 3 αναφέρεστε στο πιστοποιητικό που εκδίδει. Σας είχα πει και στην επιτροπή ότι θα πρέπει να ελέγχεται για την έκδοση του πιστοποιητικού αν η ανώνυμη εταιρεία έχει εκπληρώσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις που έχει αναλάβει με τους αθλητές ή με τους προπονητές. Είναι εντελώς αόριστο εδώ το θέμα της έκδοσης του πιστοποιητικού και σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζεται ότι η ανώνυμη αυτή εταιρεία πραγματικά είναι ικανή να πάρει αυτό το πιστοποιητικό ότι έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που κύρια έχει απέναντι στους εργαζόμενους, τους αθλητές. Νομίζω ότι εδώ μπορεί να γίνει μια προσθήκη για να τακτοποιηθεί καλύτερα το θέμα. Στο άρθρο 25, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να μου πείτε αν η διατύπωση που κάνατε για το 0,25%, καλύπτει τελικά και την περίπτωση που θα έχουμε την ευτυχή συγκυρία να μην υπάρχει καμία έκπτωση εγγυητικής εντολής. Η εγγυητική επιστολή έχει μια γενικότερη έννοια και δεν αφορά μόνο τα χρέη και τις υποχρεώσεις απέναντι των αθλητών, όταν το όλο πλαίσιο του νόμου δεν είναι έτσι διαρθρωμένο, αφορά και άλλες υποχρεώσεις κυρίως προς το δημόσιο τις οποίες δεν εκπληρώνει η ανώνυμη εταιρεία. ʼρα θα πρέπει η διατύπωση εδώ για το 0,25% να είναι διαφορετική για να μπορούμε να διασφαλίσουμε τη βοήθεια των σωματείων απέναντι στους αθλητές. Στο άρθρο 30 επιμένουμε και έχουμε καταθέσει και σχετική τροπολογία, ότι ποσοστά από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουν και οι συνδικαλιστικοί σύνδεσμοι των ποδοσφαιριστών και καλαθοσφαιριστών. Στο άρθρο 31 στην παράγραφο 3 θεωρούμε ότι πρέπει να οριστούν τα κατώτατα πριμ και στην παράγραφο 4 θεωρούμε ότι οι αθλητές υπάγονται στην ασφάλιση του κλάδου σύνταξης του ΙΚΑ, καθώς και στους φορείς των οποίων τα έσοδα συνεισπράττονται από το ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, Εργατική Κατοικία, Εργατική Εστία, εξαιρούμενοι της ασφάλισης στους άλλους κλάδους αυτού. Αυτό είναι ένα αίτημα και των ίδιων των αθλητών, το οποίο έχουμε υιοθετήσει και εμείς και το έχουμε καταθέσει και ως τροπολογία. Στο άρθρο 34 δεν συμφωνούμε με την περίπτωση β΄ και την αρχή της «κάθε είδους επιχορηγήσεις προς τις ΠΑΕ». Δηλαδή μπορεί να έχει και κρατικές επιχορηγήσεις; Πόσες άλλες μπορεί να έχει; ʼλλα θέματα, όπως χορηγίες, εισφορές είναι ζητήματα δικά της. Αλλά «οι κάθε είδους επιχορηγήσεις» μας μεταφέρουν κάπου αλλού, σε κρατικές επιχορηγήσεις κ.ο.κ. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 36 ειπώθηκε απ’ όλους ότι αυτή η αλλαγή που κάνετε είναι πάρα πολύ θετική, αλλά θα πρέπει 2% να διατίθεται στην ΕΠΟ, γιατί πραγματικά αυτή στηρίζει τα ερασιτεχνικά σωματεία, τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.