Ομιλία στη Βουλή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, σχετικά με το Αρθρο 24, Της Βουλευτού ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΤΥΡΗ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ

Πέμπτη, 08 Φεβρουάριος 2001 02:00 Ομιλίες
Εκτύπωση
Με την προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος αλλά και τους ελιγμούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που μεσολάβησαν, επιχειρείται από τα δύο κόμματα περιορισμός της προστασίας των δασών, των δασικών εκτάσεων και των οικοσυστημάτων, όπως και περιορισμός των εγγυήσεων της δικαστικής προστασίας του δικαιώματος στο περιβάλλον. Κραυγή αγωνίας για τα δάση μας και τις δασικές εκτάσεις εκπέμπεται από παντού και έχει αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα των πολιτών, των κοινωνικών αλλά και των επιστημονικών φορέων, των οικολογικών οργανώσεων που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα των τελευταίων ετών στη χώρα μας, ενάντια στη «δασοκτόνο» όπως τελικά αποκαλείται από την κοινή γνώμη η αναθεώρηση του άρθρου 24. Αποτελεί πλέον συνείδηση σε όλους τους πολίτες και τα ΜΜΕ βοήθησαν ουσιαστικά σε αυτό, ότι η αναθεώρηση αυτή θα μειώσει σε ακόμη πιο επικίνδυνο βαθμό την προστασία των δασών με αυτονόητες συνέπειες στο οικοσύστημά μας και στην υγεία των πολιτών. Κα έρχεται να προστεθεί ως ένα επιπλέον δασοκτόνο μέτρο, τη χρονιά που στη χώρα μας τραγικά προστίθενται άλλα 2.000.000 στρ. καμένων δασών και δασικών εκτάσεων από τις καταστροφικές πυρκαγιές, οι οποίες στο μεγαλύτερο βαθμό τους οφείλονται στην έλλειψη επαρκούς πολιτικής προστασίας, στην έλλειψη οργάνων, ρυθμίσεων, μέσων και μέτρων που εξακολουθούν και σήμερα ακόμη να μην εξασφαλίζονται και να μην παίρνονται συντεταγμένα και έγκαιρα. Έρχεται να προστεθεί σε μια περίοδο που η Ευρώπη διαπιστώνει τον αφανισμό των τελευταίων πνευμόνων της και μαζί και με τη δική μας χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της λειψυδρίας, ενώ ολόκληρη η ανθρωπότητα εκπέμπει “SOS” για τον πλανήτη και τη γη του που προθερμαίνεται. Το ισχύον άρθρο 24, αποτέλεσε μια συνταγματική διάταξη προωθημένη για την εποχή της στον ευρωπαϊκό χώρο, η οποία επί 25 χρόνια με τη νομολογιακή της θωράκιση ήταν ένας πολύτιμος σύμμαχος όλων όσων αγωνίζονται για τη διάσωση του φυσικού, οικιστικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος στη χώρα μας. Έφερε και φέρνει προ των ευθυνών τους απέναντι στο περιβάλλον, στην υγεία των πολιτών και απέναντι στην ίδια την επιστήμή τους: τους Μηχανικούς, τους Γεωτεχνικούς, τους Δικηγόρους, όλους τους επιστήμονες, απέναντι στη βασική αρχή ότι τα έργα, οι δράσεις και οι ρυθμίσεις για την ανάπτυξη, για την πρόοδο, για την εξασφάλιση της κατοικίας μπορούν και πρέπει να διακρίνονται από την κυρίαρχη αρχή και μέριμνα της προστασίας του περιβάλλοντος, της ποιότητας ζωής των πολιτών. Ανήκω στον κλάδο των Μηχανικών και θέλω να παραμείνουμε ως ένα κομμάτι επιστημόνων – διανοουμένων και όχι εργαλείων της αγοράς για να ανακαλύπτουμε κάθε φορά τα ισοζύγιά της. Εναλλακτικές τεχνικές λύσεις υπήρχαν πάντα και το ξέρετε ότι είναι και οι ασφαλέστερες στο σχεδιασμό και στην κατασκευή ενός έργου όταν είναι επεμβάσεις συμβατές με το περιβάλλον, όταν εντάσσονται στην αρχή μιας βιώσιμης και ορθολογικής οργάνωσης του φυσικού, οικιστικού και πολιτιστικού μας χώρου. Γι’ αυτό θέλω να τονίσω, κε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, ότι η αναθεώρηση αυτή είναι διαβλητή πολιτικά γιατί θέλει να εξυπηρετήσει άλλα συμφέροντα και όχι τις επείγουσες, για την προστασία του περιβάλλοντος και των δασών μας ειδικότερα, ανάγκες στην εποχή που ζούμε και στην ακόμη δυσκολότερη που θα έρθει και τελικά έτσι όπως εξελίσσεται έρχεται σε σύγκρουση ακόμη και με τις ίδιες τις έννοιες των θετικών επιστημών. Ας πάρουμε τις έννοιες δάσος και δασική έκταση. Αυτές έχουν σαφές και συγκεκριμένο περιεχόμενο, διεθνώς αποδεκτό, ώστε να μην επιδέχονται παρερμηνείες και αμφισβητήσεις και πολύ περισσότερο να παραπέμπονται για το χαρακτηρισμό τους σε Νόμο για να αποτελέσουν έτσι μέσο διαπραγμάτευσης μιας τυχαίας Κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ή ενός υπουργού με τον υποκριτικό λόγο του «δημοσίου συμφέροντος» και την αδόκιμη επιστημονική έννοια του περιβαλλοντικού ισοζυγίου. Ή μετά από τη γενική κατακραυγή, να παραπέμπεται σήμερα και ν΄ αποτελεί γι΄ αυτό παγκόσμια πρωτοτυπία σε μια απόφαση του Ανωτάτου Ειδ. Δικαστηρίου. Ατύχησε, κύριε Πρόεδρε, ο κ. Υπουργός σε μια σειρά διατυπώσεων που τελικά έφεραν σε αντιπαράθεση το περιβάλλον με το κατοχυρωμένο από το σύνταγμα δικαίωμα «στην κατοικία», δύο αγαθά που πάνε μαζί και που μόνο οι νόμοι της αγοράς, του ανταγωνισμού και του εύκολου κέρδους τα έχουν αναγάγει σε ανταγωνιστές. Πρόκειται για μια διαστροφή που συμβαίνει σε πολλές χώρες του πλανήτη μας και δυστυχώς τον απειλεί βάσιμα. Επιχειρήθηκε αλλοίωση της έννοιας του Χωροταξικού Σχεδιασμού, ( δεν ξέρω τελικά πώς θα το διατυπώσετε). Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν πρέπει να αντιστραφούν οι σκοποί και η διαδικασία του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, ανάγοντας σε κυρίαρχη την επί μέρους λειτουργία του για τον καθορισμό των χρήσεων γης και των όρων δόμησης και υποβαθμίζοντας το βασικό του σκοπό που είναι η βιώσιμη και ορθολογική οργάνωση του ελληνικού χώρου, κάτι που πρωτοποριακά ο συντακτικός νομοθέτης το έκανε υποχρέωση του κράτους ήδη από το 1975. Δεν έχουν καμιά θέση στο άρθρο αυτό του Συντάγματος οι διατυπώσεις για το «θετικό συνολικό ισοζύγιο», Τεχνικές κρίσεις και σταθμίσεις, δικαίωμα στην κατοικία» κλπ. Το άρθρο 24 θέτει τους όρους και την απαίτηση προστασίας του δάσους και των δασικών εκτάσεων. Με τους όρους αυτούς, όπως και άλλους του Συντάγματος, ο νομοθέτης, η Βουλή, η κυβερνητική πλειοψηφία συνεκτιμώντας τις ανάγκες του τόπου θα κατευθύνει τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό και τα αρμόδια όργανα και φορείς θα τον εξειδικεύσουν και θα τον εφαρμόσουν. Μη στραγγαλίζετε λοιπόν και υποβιβάζετε τη χωροταξία από την πολιτική της διάσταση και μάλιστα την κυρίαρχη για το μέλλον και την ποιότητα ζωής στη χώρα μας, σε διαχείριση λεπτομερειών και εν τέλει συμφερόντων. Όμως κύριοι και κυρίες συνάδελφοι, όσο ήμασταν φτωχότεροι σε πόρους και επιστημονικά εργαλεία, όλοι είχαμε συνειδητοποιήσει ότι είναι μέγιστη ανάγκη για τη χώρα μας, ένας Εθνικός Χωροταξικός Σχεδιασμός. Τώρα που αποκτήσαμε τους πόρους και τα εργαλεία, συγχέουμε ηθελημένα και στρεβλά τη σχέση της χωροταξίας με την προστασία του περιβάλλοντος Ξεχνάμε τους γόνιμους διαλόγους που κάναμε για να σταματήσει επιτέλους η διαιώνιση της αποσπασματικότητας και των σκοπιμοτήτων στο σχεδιασμό και φτάσαμε να αντιμετωπίσουμε τεράστιο έλλειμμα σε στοιχειώδεις ανάγκες τόσο για τα επί μέρους πολεοδομικά σχέδια, για την κατάρτιση του κτηματολογίου, που είναι αυτονόητο ότι θα περιέχει και το δασολόγιο των αγροτικών μητρώων, για την ορθολογική διαχείριση των απαλλοτριώσεων κα….. Σας διακατέχει πράγματι η αγωνία να προχωρήσουν γρήγορα τα δημόσια έργα και όσοι αποχαρακτηρισμοί χρειασθούν γι’ αυτά προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος. Μήπως έτσι διολισθήσετε για κάθε είδους επεμβάσεις σε δημόσια και ιδιωτικά δάση για την ανέγερση κατοικιών ή ακόμη και μεγάλων συγκροτημάτων; Η έννοια του δημόσιου συμφέροντος ακόμη και στην αυστηρότερη διατύπωση του άρθρου 24 αποδείχθηκε πολλές φορές ρευστή και εξυπηρέτησε άλλα συμφέροντα και όχι την Εθνική Οικονομία και την ορθολογική ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας με βασική αρχή την αειφορία, που πολύ ακούστηκε στην αίθουσα αυτή σήμερα, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας δημιουργήσουμε τελικά μια ισχυρή πλειοψηφία και να διατηρήσουμε και με τις προτάσεις μας να προστατεύσουμε το υφιστάμενο άρθρο 24, κάνουν γι΄ αυτό έκκληση οι πολίτες, οι πλέον των 200 οργανώσεων, οι κοινωνικοί, οι Πανεπιστημιακοί και επιστημονικοί φορείς. Η κυβέρνηση ξεκίνησε με σοβαρές (χωρίς οργανωμένη συζήτηση) αρνητικές τροποποιήσεις στο άρθρο 24, ανέσυρε άτακτα πολλές από αυτές πίσω, εμείς σας λέμε τελικά κρατήστε ως έχει το άρθρο 24 και δεν μας χρειάζονται σήμερα όλες αυτές οι ακροβασίες. Αποδεδειγμένα το περιαστικό πράσινο, στις ελκυστικές δηλαδή περιοχές, συνεχώς μειώνεται (παρά την αυστηρότητα του άρθρου) οι πυρκαγιές αδηφάγα αποτεφρώνουν κάθε χρόνο εκατ. στρέμματα, οι κλιματολογικές συνθήκες απειλούν την ατμόσφαιρα, στραγγίζουν τους υδάτινους πόρους.